Jeff Buckley - Grace (1994)

Moest even wennen aan de manier van zingen....maar nu....KIPPEVEL!!!

Waarom moest die gast persé in een gevaarlijke rivier gaan zwemmen?
Hij had ons nog zovéél mooie albums kunnen schenken.....

Ik kan er ook soms echt kwaad op zijn. Waarom moest dieje nu 's nacht in een rivier gaan met zijn kleren aan dan nog?????

Is de DVD van de legacy edition de moete waard? Want tegenwoordig kun je de legacy edition ook al zonder DVD kopen en nu bent ik aant twijfelen.

na een paar luisterbeurten denk ik. helaas een veels te jong gestorven genie. had de tweede bob dylan kunnen worden.

Alstublieft niet, de stem van Jeff Buckley klinkt veel beter.
Dylan heeft geweldige nummers geschreven, maar als zanger vind ik hem niet zo uitmuntend.

dylan was slechts bedoelt als metafoor voor de impact die hij nog op de muziekwereld kon hebben. maar idd vind deze cd wel beter als de betere bob dylan cd's

Het is een eer voor Buckley om vergeleken te worden met Dylan. Op kwalitatief vlak dan, want ik vind ze te hard verschillen (Buckley's stem is uniek!) om zoiets te zeggen. Persoonlijk vind ik Grace het beste album ooit gemaakt (ook dankzij de schitterende producer)

Wat het meest bijzondere vind aan dit album is de fenomenaal goede versie van Hallelujah.

Uiteraard weten we allemaal dat dit nummer is geschreven door de grootmeester Leonard Cohen en verschenen op het album Various Positions. Afgelopen 4 november heb ik de eer gehad dit wondere nummer live te horen, in de versie van deze beste man.

Maar weer terug naar de versie op dit album. Het exacte motief van Buckley om dit nummer te gaan spelen ken ik niet. Wel weer ik dat dit een van de eerste nummers is die hij ten gehore bracht. Waarschijnlijk was hij erg onder de indruk van de tekst, die staat als een huis. Feit is dat hij in mijn gehoor zelfs nog meer onder de indruk is van de tekst dan Cohen zelf. De meest pure emotie gemixt met zweverige muzikale begeleiding en een stem die het geheel perfect draagt, maakt het alsof het Bucley's eigen is. Misschien is dit wel een van de mooiste nummers die ooit gemaakt is.

Ik kan me voorstellen dat ook Cohen vereerd en onder de indruk was dat een beginnen singer/songwriter in staat was om zijn eigen nummer zo mooi ten gehore te brengen.

Wat een album! Ik ben hem aan het beluisteren, ik zit helemaal in hogere sferen. Bij de eerste keer al! Hallelujah wordt ook door hem echt ongelofelijk schitterend gezongen.

Gekocht vanmiddag voor een tientje, en Jeff Buckley Live in Chicago (een dvd) zat er gratis bij!

goede aankoop, die dvd is zeer de moeite waard!

Zojuist Grace aangeschaft. Wilde dat al jaren doen maar het kwam er op een of andere manier niet van. Het is volgens mij geen muziek die je na 3 keer draaien wel door hebt. Ik hoor wel wat mooie dingen langskomen dus ik houd stug vol

Prima cd.
Voor mij persoonlijk geen echte topper, omdat niet ieder nummer mij weet te raken, maar Dream Brother, Hallelujah en Forget Her gaan er altijd in.

Grace is wat mij betrefd nummer 1.

Het is inderdaad niet een cd die naar 3 keer luisteren helemaal binnen is.
Maar hij weet mij vanaf het begin tot het einde te raken. Echt een pracht album.
Jammer dat al het ander werk allemaal wel leuk is, maar niet helemaal te gek zoals Grace.

Dit is weer zo,n typische jaren 90 campus retro rock artiest.
En tja,ik heb het daar over het algemeen niet zo op.
En mijnheer Buckley heeft ook alle muzikale hinderlijke kenmerken van een dergelijk soort artiesten.

vervelende jengelende zang,technisch belabberd gitaarspel en vervelende monotone melodielijnen. En dat hij zoveel octaven aan kon?
Ik hoor het niet !sorry! aan een Whitney houston, Enya ,Mariah carey en Morten harket kan hij echt niet tippen .Maar goed dat is ook een heel ander muziekgenre en is daarom ook een beetje appels met peren vergelijken.

Het heeft wel meer sfeer als bij die andere diarreee aan folkrock artiesten waar we sinds Bob Dylan en Neil young vanuit het land van UNcle sam mee overspoeld zijn geweest.

Zijn zang heeft ergens ook wel iets aparts en ik kan me ergens wat bij voorstellen dat coldplay zich er enigszins door heeft laten beïnvloeden
maar verder.......puur subjectief natuurlijk.....Te amerikaans.

Bob dylan,Nei young en the eagles heeft me ook nooit zo kunnen bekoren. REM ook niet....Tja,ik ben bang dat het dan een beetje ophoudt! maar dat kan ook aan mij liggen. maar ik twijfel geen moment aan de integere emotionele bedoelingen van de beste man dus een zwaar onvoldoende zal ik het niet geven. Maar meer dan 2** zitten er niet in....helaas

Dit is typisch een plaat van of je vind het niets of je gaat helemaal uit je dak .
Dat lyrische in zijn stem is helemaal aan mij besteed , en de sfeerwisselingen zijn helemaal goed op deze plaat .
Tja en de Whitney Houston's en de Mariah Carey 's van deze wereld zijn zangtechnisch ongetwijfeld goed . Zij halen alle octaven met gemak .
Maar wat Jeff Buckley qua passie op 1 album presteert , daar moeten de dames nog maar aan zien te komen .
Heel andere genre's natuurlijk , maar met name Carey ''s haar irritante gilletjes en stembuigingen hangen mij al snel mijlenver de keel uit . Als dan de liedjes ook al niet inhoudelijk echt spannend zijn , is het voor mij snel duidelijk .
Lilac Whine en Hallelujah zijn het bewijs dat deze man echt wel wat kon met zijn stem . Zijn vader Tim was mogelijk nog beter .

Hoe vaak heb je de plaat gehoord? Je kritiek herken ik wel.. ik vond het de 4 / 5 luisterbeurten een verschrikkelijke plaat om te moeten aanhoren (m'n broer zette 'm automatisch aan bij elk bezoek)

Dit is duidelijk muziek die bij moet groeien, zo indringend is ie, dat ie bij de eerste paar keer niet zo prettig is om aan te horen..

Nja bij mij was het licht anders, ik was direct verliefd op deze plaat. Ze sleurt je gewoon mee zo mysterieus dat ze begint en toch zo uitnodigend je voelt je direct op je gemak en toch heb je het idee dat er iets gaat gebeuren, raar maar tof gevoel.
Eigenlijk spreekt de titel boekdelen, het is echt de sfeer dat er in deze zit. Met zeer veel stijl en gratie neemt Jeff Buckley je mee op een fantastische reis van 52min 02 seconden.
Terecht dat deze plaat zo hoog staat!!!

Denk niet dat deze plaat in de vergetelheid was geraakt hoor!
Als Leonard Cohen al zelf zegt dat hij Jeff z'n versie van Hallejujah mooier vind!

Wat wel zo is , is dat het inderdaad moeilijk zou zijn om Grace te overtreffen. Hij heeft de lat natuurlijk behoorlijk hoog gelegd .

De indrukwekkende verzameling demo's en aanzetjes op Sketches For My Sweetheart The Drunk laten horen dat hij daar zeker toe in staat was.

Na een jaar weer eens opnieuw geprobeerd, maar het doet me echt helemaal niets. Ik vind zijn stem niet irritant, maar de nummers afzonderlijk raken me niet. Het album vliegt ook van de ene naar de kant uit de bocht. Hij wist volgens mij zelf ook niet wat hij nou eigenlijk wilde. Ik vind het echt een zwaar overschat album en het hoort zeker niet tussen de beste albums aller tijden te staan. Nee, doe mij maar de Beatles en Radiohead (om er maar eens twee te noemen).

Het is inderdaad een album waar je voor open moet staan die je mee zwiert, maar dat is net de sterkte van het album. Eenmaal je het met veel liefde hebt omarmt ga je het nooit meer loslaten.

Kan ik me helemaal in vinden. Maar ik denk ook dat ie onderbewust wist dat het z'n enigste album zou worden. Ik vind het album iets heel 'definitiefs' hebben, net alsof ie alles uit z'n tenen haalt en al z'n creativiteit er in een keer uit spuugt.

Het zou in ieder geval zeer moeilijk zijn om Grace te evenaren. Bij Sketches merk je wel dat hij nog veel in zijn mars had, maar toch blijft het zeer moeilijk om te voorspellen of hij deze zou evenaren. Voor mij persoonlijk is de volgende toch iets te wisselvallig en nie zo consistent als deze.

Hallelujah is echt een onwijs mooi nummer, niet alles op dit album is aan mij besteed en daarom stem ik ook niet.
Want het ligt gewoon niet in mijn straatje, ik zou het gemiddelde om laag halen wat de plaat zeer waarschijnlijk niet verdiend.

Ben door een mede leerling in aanmerking gekomen met Jeff Buckley. Het nummer dat ik hoorde was Hallelujah... dit smaakt naar meer.

Jajaja, dit vind ik heerlijk! Eerste luisterbeurt was eventjes wennen. Wanneer het hier en daar "echt" rock werd schrok ik bij wijze van spreken een beetje. Maar dat veranderde vrij snel. Jeff Buckley heeft een manier van zingen dat een bepaald gevoel in mij naar boven haalt.. Een gevoel dat niet te beschrijven is.

Het album begint al vrij sterk en blijft het niveau ook vasthouden. Enkel Corpus Christi Carol zou ik kunnen bestempelen als een "zwak" nummer.

4,5* en met Mojo Pin, Grace, So Real en Hallelujah als grote favorieten.

So Real.. jammie.. komt echt uit z'n tenen

CD2 al geprobeert? Staan ook een paar leuke nummers op.. Kang-Roo is altijd weer een belevenis

Ik ben niet zo van het bluesy genre maar Parchman Farm Blues kan ik wel goed waarderen, zó overtuigend gebracht. Ik zie 'm altijd voor me op een veranda.. lekker tokkelen op zn gitaartje

CD2 ken ik nog niet nee, maar dat komt wel.

Momenteel echt in de ban van dit album. Dream Brother is toch wel mijn grote favoriet. Vreselijk mooi nummer. Eigenlijk is elk nummer briljant en Corpus Christi Carol begin ik ook steeds meer te waarderen... Ik doe es gek, gewoon in m'n top10 dit!

I feel afraid and I call your name
I love your voice and your dance insane
I hear your words and I know your pain
Your head in your hands and her kiss on the lips of another
Your eyes to the ground
and the world spinning round forever
Asleep in the sand with the ocean washing over...