Jeff Buckley - Grace (1994)

Dit album na een tijd weer eens opgezet, maar ik moet concluderen dat ik het een stuk minder vond, dan dat ik het altijd heb gevonden. Ik zit bij sommige nummers met opgekrulde tenen te luisteren en bij nummers waar het einde in zicht komt, als er een schepje bovenop wordt gedaan skip ik hem maar gauw door. Nee gek, smaak toch veranderd, wellicht had ik de cd toen der tijd alleen gekocht voor het (nog steeds) fantastische last goodbye?

Of je bent gewoon giga in de hype getrapt natuurlijk .......

Wellicht

Ik vind dit eigenlijk helemaal niet zo geniaal.

Ik ook niet. Ik trek zelfs de hoogte van mijn huidige stem in twijfel. Hallelujah vind ik mooi. En nog wel een paar, maar ik kan de cd echt niet in 1 keer beluisteren. De kriebels beginnen zo rond nummer 4 en eenmaal bij nummer 7 wordt ik echt gek en moet dr heel snel iets anders opgezet worden. Vind het gewoon te dramatisch allemaal. Lange tijd hoopte ik (en verwachte eigenlijk ook, gebaseerd op het gemiddelde) dat ik de plaat steeds meer zou gaan waarderen. Integendeel dus. Helaas.

Haa misschien heb je gelijk. Ik heb deze plaat in geen 2 jaar volledig beluisterd

mis ik veel al heb ik de eerste 10 nummers alleen?

Ja! Forget Her mis je dan.. geweldig nummer !!

Ik heb de versie met 11 nummers met Forget Her als laatste track.
En ik ben blij dat hij erop staat anders was de score lager uitgevallen. Kortom: inderdaad een geweldig nummer.

Best een aardige plaat met een paar hoogtepunten, en natuurlijk was hij een goede zanger, maar begrijp eigenlijk de ophef over deze plaat niet, want zo bijzonder is deze CD ook weer niet, zelfs behoorlijk saai op zijn tijd. Denk dat het meer met de mythe rondom deze man te maken heeft.

Het is bij Jeff zoals bij alle zangers met een uitgesproken stijl: je vind het of tè gek of helemaal niks. De meeste mensen die Grace helemaal te gek vinden, vonden dat al voor zijn onfortuinlijke zwempartij en ik moet toegeven dat een heleboel daarna doorgeslagen zijn in hun admiratie IMO.

Blijft het feit dat Jeff door Grace ontzettend veel navolging gekregen heeft onder muzikanten waardoor het een behoorlijk invloedrijk album geworden is en kwa waarde in de muziekgeschiedenis zoals wij die nu kennen niet meer weg te cijferen is. Zelfs dan nog hoeft zo'n CD je niet echt aan te spreken, het blijft een kwestie van smaak natuurlijk ........

Ik weet het niet. Ik zweef er toch tussenin
Uiteraard heeft hij een mooi stemgeluid, maar soms jammert hij me een beetje teveel.
Daarnaast vind ik gewoon niet ieder nummer even sterk.

Echt nog mooie muziek ook al heb ik bij de eerste keer dat ik de CD beluisterde mij toch moeten inhouden om niet in het midden van de nummers weg te zappen naar het volgende. Maar na 3 à 4 keer beluisteren krijgt de CD meer body. De beste nummers zijn toch Mojo Pin en Hallelujah.
Maar echt slecht vind ik Eternal Life en Corpus Christi Carol. Raar dat Jeff gewoon toelaat deze nummers op zijn CD te zetten. Eternal Life is toch echt zijn stijl niet wat een raar nummer :s
voor de rest heel erg oké :d Ik kan me wel in zo een muziek vinden

Een weergaloze plaat, van een man met een van de mooiste stemmen. Met de beste hallelujah cover allertijden!!!

Hallelujah is zeker sterk, maar naar mijn mening zijn Mojo Pin, Last Goodbye, So Real, Eternal Life en (vooral) Dream Brother toch sterker. Helaas krijgt een nummer als Eternal Life niet de waardering die het verdient.

ik heb nog geen tijd gehad om hem volledig te luisteren maar voorlopige toppers: Hallelujah, mojo pin en lilac wine

Wat ik zo sterk vind aan deze cd is de pure oprechtheid.

Hallelujah

.....so real....

Ik deel jouw mening denk ik ook. Ik zette pas de plaat weer op, om hem eigenlijk vrij gauw weer af te zetten. Ik had al nooit veel zin om deze plaat op te zetten, al staan er wel wat goeie nummers op. Maar ik ben geen fan van zijn stem en het instrumentale vlak staat me ook niet echt aan qua sound.

Ik geniet er nu ook veel minder van.
Ik denk dat dit absoluut een najaarsplaat is.. ! Ik haal 'm in oktober wel weer van zolder

Zonet mijn stem uitgebracht en dat nummer als favoriet aangeduid. Misschien groeit het album nog en kom ik alsnog te weten waarom iedereen het zo briljant vindt. Hallelujah vind ik voorlopig het enige dat er écht uitspringt, misschien nog wat meer luisteren en valt het kwartje bij de rest van de plaat nog.

Als ik slechts één album mocht houden, dan zou het Grace zijn. Hij is telkens weer indrukwekkend, met corpus christi carol als absolute favoriet.

Corpus Christi Carol is dan ook een prachtnummer.

kon deze man maar eens zwemmen...

Hier ben ik t mee eens. Slechts Grace en Hallelujah zijn wel mooi.

@Norbert en TaraB: Luister naar het album, laat het je overweldigen, en de genialiteit zal wel komen. Dit is zo een album waarbij elk nummer je raakt omdat al zijn muziek OPRECHT is.

Dan was de mythe rondom Buckley waarschijnlijk een heel stuk minder geweest

muzikaal over de gehele linie niet zo geweldig als men doet geloven, maar als een nummer wel goed is, dan raakt het je ook tot opt bod (grace)

Het origineel is nogal sober uitgevoerd en dat vind ik in die versie nu juist de kracht van het nummer. Ik vind de versie van Buckley ook erg mooi (wat heet, een paar jaar terug stond dit album nog in mijn top 10), maar de allermooiste versie is wel die van KD Lang. Zo'n emotionele uitvoering is dat, op YouTube zie je dat ze aan het einde begint te huilen zelfs...

Om welke Lisa gaat het trouwens?