Earth and Fire - Song of the Marching Children (1971)

SOTMC is net als het debuut gewoon als enkel album met enige bonustracks op 1 cd verkrijgbaar. Atlantis en de daaropvolgende 2 albums evenwel niet. Het zou misschien handiger zijn geweest juist dat nu eens te doen i.p.v. alweer een 3 album compilatie uit te brengen. Maar goed, indien het een 5.1 versie gaat worden wil ik er nog eens over nadenken.

Komt ook nog bij dat beide bands de Mellotron gebruiken, en dat geluid herken je uit 1000den. maar inderdaad een heel sterk album.
Een lp met ééñ thema erin, dat deden ze later met Atlantis nog eens over..

En......... Jerney was toen nog leuk.......

Dank voor de tips bij alle Earth & fire cd's, ga er zeker een paar bestellen, onder andere deze.

Waarom geef je ze eigenlijk geen sterren, ben toch benieuwd naar je voorkeuren!

Wàt is dit toch een beestig goede symfonische rockplaat, zeg! Muzikaal, orchestraal zit alles prima in elkaar, en dan komt die prachtzang van Jerney Kaagman er nog eens bij.
Die eerste jaren van Earth & Fire waren gewoon prachtig, dit is zo'n plaat die ik heel mijn leven lang blijf koesteren, hier kan nooit enige sleet op komen, dit klinkt onaards lekkerrrr.

Ha, m'n oude Japanse edities een tijd geleden kunnen lozen en nu de schitterende Esoteric uitgave. Deze klinkt echt nu erg mooi opgepoetst en het geheel klinkt nog glorieuzer dan het al deed.

Ook mooi zijn de uitgebreide liner notes van Wouter Bessels (beter bekend als wowter op MuMe).

Ik draai hem weer eens vandaag... wàt een sfeervol album blijft dit toch, zelfs haast na 4 decennia!
Het nummer Invitation heeft dezelfde spanning als in bijvoorbeeld See Me Feel Me van The Who... eigenlijk een bovenaards mooie song.

27 augustus 2010 ligt ie weer in de winkel!

Ongetwijfeld het beste Album van Nederlandse Bodem. Vooral Song Of The Marching Children wat een weergaloos nummer is dat. Het is triest hoeveel bagger Jerney Kaagman later over zich heen heeft gehad.Het blijft voor mij een van de beste zangeressen die Nederland heeft voortgebracht.

Earth & Fire...Jerney Kaagman...Weekend....Top Pop....Strak blauw pakje. Yep dat staat mij nog goed voor de geest zo jong menneke als ik was. Maar de Earth & Fire van toen...hoe leuk zomers dat ook geweest moge zijn...was denk ik een schim van weleer. Als ik dit Marching Children beluister, is dat muziek die ik zelden heb mogen smaken van nederlandse bodem...misschien Kayak in hun beginperiode ook nog. Dit is dikke klodders muziek van top niveau. Bachiaans orgeltje, dat mij indirect meteen laat denken aan die tekenfilmserie; Er was eens.....de mens. Hele sterke combinatie met de stem van Jerney i.c.m. de symphorock, daar mag die Sharon van die emorockers nog een voorbeeld aan nemen.

Heb deze ongeveer een maand geleden op impuls gekocht. Ik wist dat het prog van eigen bodem was, maar meer wist ik niet. Het is me zeker niet tegengevallen. Jerney Kaagman heeft een hele krachtige stem, dat mag gezegd worden, en in combinatie met deze op orgel-gebaseerde prog/symfo klinkt dat erg uniek. Zeker voor die tijd. Ik vind het ook allerminst gedateerd klinken, iets dat mij bij sommige andere prog-acts uit deze tijd wat tegenstaat. Nee, ik vind deze plaat heerlijk klinken. Stem volgt nog na meerdere luisterbeurten.

@Madjack: beetje zinloos om Sharon den Adel en Jerney Kaagman te gaan vergelijken. Zingen compleet verschillende stijl.

@The_Cry; Qua stijl is dat ook wat onzinnig. Wat sfeer betreft vind ik de uitwerking beter bij elkaar passen, daar waar Kaagman boeit en het sensueel houd, verlies ik snel mijn aandacht bij het kunstje van Within' en Sharon.

Jerney had vooral een aparte unieke uitstraling toendertijd . Maar een heel goede zangeres ?
Haar stem pastte uitstekend bij de sound van de groep , maar ze had haar beperkingen .
Live scheen het niet altijd even feilloos te zijn .
Ten tijde van ik meen 1974 , was er zelfs sprake dat de groep haar wilde vervangen , omdat ze bepaalde zangpartijen niet voor elkaar kreeg .
Gelukkig is dat nooit gebeurt , want Jerney was heel belangrijk voor het naar buiten toe treden voor de band . Zij was in wezen een sterke persoonlijkheid en droeg de band in dat opzicht .
Ik durf wel te beweren dat de singles mede een groot succes waren door haar aanwezigheid , al deugden de liedjes natuurlijk ook wel .

Het was ook een persoonlijke beoordeling, het goede aan Jerney vind ik dat zij haar stem geheel in dienst zet voor de composities van de broers Chris en Gerard Koerts en hans Ziech zonder overheersend te zijn.
Daarbij vind ik haar een heel prettige stem hebben.
En dat er spanningen in de groep waren vind ik niet belangrijk dat heb je in de meeste bands.

...heeft ze toch voor een groot deel zelf over zich afgeroepen o.a. door vanaf 1977 behoorlijke kloten muziek uit te brengen, die de naam E&F onwaardig was.
Ze had solo moeten gaan of een nieuwe band naam moeten kiezen, op deze manier is Earth & Fire voor eeuwig gebrandmerkt.
Wat jammer is, want de eerste drie/vier albums zijn pareltjes binnen de nederpop.

Je kunt niet Jerney Kaagman of haar stem de schuld geven van alles wat Earth & fire heeft gebracht na To the world of the future.

Zij zong naar vermogen wat anderen (binnen Earth & fire) voor haar schreven.
Als zij beter werk voorgeschoteld had gekregen, waren er ook betere nummers geweest.

Haar stem leent zich geweldig voor deze muziek en bij het singletje Maybe tomorrow maybe tonight wil ik soms nog wel eens een traantje van geluk wegpinken.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld een vrouwelijke generatiegenoot als Stevie Nicks, is Jerney Kaagman niet in staat zelf goede muziek te schrijven en uit te voeren, ze kan alleen dat van anderen zingen. Het is jammer dat zij het nooit heeft aangedurfd om ander symfonisch werk te brengen dan wat de broertjes Koerts voor haar hebben geschreven.

Maar stel je eens voor dat Jerney Kaagman (als ze nog in goede doen zou zijn geweest) een heel album voor Kayak zou hebben volgezongen, onder strenge leiding van Ton Scherpenzeel? Ik denk dat ze het heel goed zou hebben gekund, maar de creativiteit rond haar persoon, de ideëen om haar goede muziek te laten zingen, zijn volledig achterwege gebleven. Eigenlijk een grof schandaal.

Ze is op de keper beschouwd net zo weggezakt als Chris en Gerard Koerts, die er ook nooit meer in zijn geslaagd om ooit nog eens iets fatsoenlijks uit te brengen. Ook heel treurig, als je hun talent op bijvoorbeeld Song of the marching children hoort.

En daarom hebben wij in kwalitatieve zin alleen de albums Earth & fire, Atlantis, The Song of the marching children en To the world of the future. Het is niet anders.

Dat het later minder werd lag niet alleen aan jerney maar ook de rest van de groep.
Daarnaast kreeg je ook personeels wisselingen Van der kley en Hurts verlieten de band in ´78 Appi Tamboer en Bert Ruiter kwamen er in,dus kreeg je een andere groep.
Hiermee maakten ze Realitiy Fills Fantasy met de hit Weekend, wat hun grootste succes zou zijn uit hun bestaan. Niet helemaal mijn muziek maar die richting gingen ze op.

Wat blijft de eerste 4 Albums zijn en blijven geweldig aan die periode wil ik herinnerd worden.
En dit album blijft mijn favoriet van Eart&Fire .

Musician hier ben ik helemaal mee eens.

Ik geef er alvast 4,5 sterren voor... dat verdiend de plaat zeker. Ben vooral kapot van Storm and Thunder, In the Mountains en de eerste zeven minuten van het titelnummer. Prachtige plaat! Prachtige groep, ga ik zeker meer van luisteren.

Wat een mooi album dit! Toch wel specialer dan hun debuut.

Wat hier al eerder opgemerkt is,in de eerste helft van de ,70's zijn veel album meesterwerken gemaakt, geld ook voor de Nederpop,Zoals deze en Atlantis,Voor mij persoonlijk bij de beste 10 Nederpop album,s OOIT!
Het knappe van Earth & Fire is ze waren goed in Sterke hitsingles,Daarnaast Super Symphonic Albumwerk,veelzijdig dus
Jammer dat er nooit een echt een live Album uit pakweg half jaren 70 is verschenen
Ik heb ze als tiener in '78 live gezien en gehoord
En Geloof me ,het was Super! een muzikaal genot voor het oor ,en met een bloedmooie frontdame strak in het leer een lust voor het oog!

Ik heb ze in 1979 ook live gehoord.
En of ze die dag haar stem niet had, of slecht geslapen had, maar het was niet om aan te horen.

Maar zoals hierboven al meerdere malen gezegd is, een heel goede stem heeft ze niet, maar het paste tertijds prima in de groep.

dit album hoort met Atlantis, en reality fills fantasy zeker tot de 3 beste albums die ze gemaakt hebben

Ik vroeg mij ook af wat de setlist geweest zal zijn in 1978.

Ik weet dat ze met enige regelmaat optraden in Nederland, in de jaren '70. Het lijkt mij evident dat het aanvankelijk nog onvervalste symfo was en er daarna steeds meer water bij de wijn werd gedaan.

Maar inderdaad, er zullen toch wel geluidsopnames van die concerten moeten zijn? Het beste "live" zou een aanvulling op hun werk kunnen zijn. En dan zit je natuurlijk niet te wachten op Weekend.

Ik heb E&F voor het laatst live gezien in '75 met de To the World of the Future toer voordat ik definitief mijn interesse kwijtraakte met de intrede van de gladde discofunk. Ik moet zeggen dat Jerney toen zo geweldig bij stem was dat je nekharen er van overeind gingen staan en het concert was werkelijk top. De setlist bestond uiteraard uit nummers van het fantastische nieuwe album en verder de bekende singles. Ik herinner me ook nog een klassieke akoestische set van de gebroeders Koerts met bassist Hurts die onderdeel was van de setlist. Een laatste dierbare herinnering aan een band in hun creatieve hoogtijdagen en blij dat de rest me daarna bespaard is gebleven. .

Werden er toen ook nog de lange stukken van bijvoorbeeld The Song of the Marching Children gespeeld?
En waar speelden ze? Mijn ega heeft nog herinneringen aan het clubcircuit waarin E&F veel optrad. Ik kan mij daar weinig bij voorstellen omdat ik altijd het idee heb dat ze toch minimaal een behoorlijk podium nodig zullen hebben gehad.

Maar de tijden waren anders, natuurlijk.

Inderdaad, Song of the Marching Children kwam ook voorbij, niet in zn geheel maar voor zover het me nog bijstaat als singleversie met het drumouttro. Ook Theme from Atlantis, het instrumentale In The Mountains en Storm and Thunder uiteraard. Het (zit)concert was toen in mijn geboorteplaats Harderwijk in het Cultureel Centrum met inderdaad een behoorlijk podium. Of daar ergens de setlist nog van op te sporen is, geen idee, maar het zou wel gaaf zijn.

En over clubcircuit gesproken, ik heb laatst Kayak in de ''Gigant'' in Apeldoorn meegemaakt en dat was werkelijk krap bemeten. Een en ander zal vast wel met de moderne technieken te maken hebben die de apparatuur een stuk compacter heeft gemaakt.

Hopelijk duikt men nog eens in de archieven en haalt wat oude tapes onder het stof vandaan. E&F was live beslist niet altijd kommer en kwel.

Ik heb altijd gedacht dat het album Titan van Tower met daar op de hitsingle See You Tonight de voorloper was van bands als Within Temptation en The Gathering.
Vandaag via YouTube weer eens gekeken naar de clip.
Vervolgens krijg je van die linkjes naar andere nummers.
De lijst was vooral gevuld met Earth & Fire songs.
Sinds het optreden van Jerney Kaagman bij Idols heb ik echter een soort van allergie voor haar gekregen.
Niet echt iemand met uitstraling; al weet ik dat dit ooit in een vorig leven anders was.
Toch maar besloten om Song of the Marching Children te kopen.
Deze ligt al jaren afgeprijsd in de bekende cd en games winkelketen.
Behalve dat de link naar een band als The Gathering duidelijk aanwezig is, moet ik vooral denken aan de muzikale omlijsting van de Nederlandse jeugdfilms uit de jaren 70.
Vreemd dat het beeld van sekssymbool Kaagman (want dat was ze toen zeker) in een klap kan omslaan naar het visioen van Lex Goudsmit in Peter en de Vliegende Autobus.
Feit is dat Nederland zeker al mee telde in het wereldje van de Progressieve Rock.
Samen met Kayak, Exception en Focus hadden ze ook internationaal aanzien.
Ook een Golden Earring gebruikte de nodige elementen.
Voor mij ligt de kracht van Earth & Fire vooral in de zang, al zit het muzikaal zeker sterk in elkaar.
Als we het moeten hebben van albumclassics van eigen bodem, dan hoort Song of the Marching Children daar zeker in thuis.
Ongelofelijk dat deze band een paar jaar later Weekend uit brengt; mooi gezongen, maar waarbij de muziek meer overeenkomsten heeft met BZN dan met dit binnenlands meesterwerk.

Storm and Thunder... Één van de nummers die ik als klein kind vaak hoorde, kwam hem net weer eens tegen in m'n spotify lijst, jaren niet meer gehoord, blijft een mooi nummer.

De onbeschrijflijke melancholie van het titelnummer.

sterke nederSymfo, de tand des tijds overleefd wat mij betreft.