Linkin Park - One More Light (2017)

mijn stem
1,91
50 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Warner Bros.

  1. Nobody Can Save Me (3:45)
  2. Good Goodbye (3:31)
    met Pusha T en Stormzy
  3. Talking to Myself (3:51)
  4. Battle Symphony (3:36)
  5. Invisible (3:34)
  6. Heavy (2:49)

    met Kiiara
  7. Sorry for Now (3:23)
  8. Halfway Right (3:37)
  9. One More Light (4:15)
  10. Sharp Edges (2:58)
totale tijdsduur: 35:19
127 BERICHTEN 9 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Traiannnn
3,0
2
geplaatst: afgelopen dinsdag om 00:12 uur [permalink]
Na het 'red de rock-muziek' statement in het harde rock-album 'The Hunting Party' komt Linkin Park met 'One More Light', jawel, een pop-album. Dat is raar.... of niet?

Nou gaat dit album vrijwel tegen al mijn principes in. Het klinkt als mainstream pop muziek. Mercedes is in de video's van 'Heavy' en 'Good Goodbye' en ook in de live-optredens bij Jimmy Kimmel gesponsord, sinds wanneer sponsort Linkin Park shit? Behalve de leden van Linkin Park hebben ook nog wel zo'n 10 andere schrijvers meegewerkt aan het album, net zoals bij alle mainstream pop artiesten van nu. Zijn de mannen van Linkin Park lui geworden? Wie weet.

Toch vind ik dat, ondanks ik schrok toen ik 'Heavy' voor het eerst hoorde, we dit een kans moeten geven. Om gelijk maar een 0,5 of 1 ster te geven snap ik wel, maar het is niet realistisch. Veel liedjes zijn echt middelmatig, toch zijn ze super-catchy en ben van sommige nummers gaan houden naarmate ik er vaker naar heb geluisterd.

Nobody Can Save Me: Een nummer waar ik wat meer tijd voor nodig had om er wat van te vinden. Vind de eerste 15 seconden echt maar niks. Mooi gitaarspel vanaf 0:30 dat erg mooi het refrein inleidt; 'You tell me it's alright, tell me I'm forgiven tonight, but nobody can save me now'. Mooie zangmelodie van Chester in het refrein, daarna komt weer de vreselijke gemanipuleerde stem die je ook in de eerste 15 seconden hoort. Tweede couplet wordt al interessanter en voller waarna in het tweede refrein zelfs een distorted gitaar te horen is, meer op de achtergrond, hoe ze ook gebruik hebben gemaakt van de gitaar op 'A Thousand Suns'. De bridge is behoorlijk vaag en saai. 'Been searching somewhere out there. For what's been missing right here'. Het refrein dat na de korte bridge komt maakt het ook niet spannender meer. Toch is dit een van de meest gewaardeerde liedjes op het album, wat ik nog steeds niet snap. 6,5/10

Good Goodbye: Na 'Heavy' en 'Battle Symphony' de derde song die uitkwam. Een nummer die niet echt past op het album. Gaat helemaal nergens over? Good Goodbye Linkin Park? Mike, Pusha T en Stormzy rappen alle drie over iets anders. Wel redelijk nummer, had liever alleen Mike horen rappen. Hoort wel weer een gitaar en bas op de achtergrond. De aanwezigheid van 6 Linkin Park leden is ver te zoeken op dit album. 6/10

Talking To Myself: Iedereen was blij een 'Minutes to Midnight' soort gitaar te horen. Wat mij opviel was dat het eerste couplet verdomd veel lijkt op de couplet uit Katy Perry haar 'I Kissed A Girl', menen ze dit? Eerste nummer op het album waar je de meeste leden uit Linkin Park duidelijk op hoort. Het rockt, Chester begint wat rauwer te zingen, maar het doet me alsnog niet veel. Ze hebben dit beter gedaan op Minutes to Midnight. Veel beter. Live versie van 'Talking To Myself' klinkt ook overtuigender en beter dan de studio versie. 6,5/10

Battle Symphony: 'I been searching'? Dat is niet eens gepast Engels. Erg catchy lied, mooi gezongen door Chester. Leuk nummer, wordt alleen beetje langdradig. Gebeurd niet zoveel boeiends, wel catchy. Verdomd. 6,5/10

Invisible: Mike Shinoda die zingt. Ondanks de eerlijke mooie tekst aan zijn zoon mist het persoonlijkheid. Saai nummer. Middelmatig. Ik verwacht heel veel meer van meneer Mike. Sorry Mike. 5,5/10

Heavy: Deze sla ik maar gewoon over.... 5/10

Sorry For Now: Mike Shinoda zingt. En dit is vele malen beter dan 'Invisible'. Het nummer was ook ff wennen. Blackbear heeft meegewerkt aan het nummer, maar zijn bijdrage had voor mij niet gehoeven. Bijzonder nummer, soort experimentele pop, creatief. 'Oh I'll be sorry for now that I couldn't be around, There are things we have to do that we can't stand, Oh I'll be sorry for now that I couldn't be around, there will be a day that you will understand'. Tekst gaat over de vele afwezigheid van Linkin Park, vele concerten geven, weinig thuis zijn met familie. Misschien is dat het ook wel dat er nu tien mensen hebben meegeholpen met schrijven aan dit album, zodat Linkin Park zelf meer tijd kan besteden met hun families? 7/10

Halfway Right: Super catchy. Super gezongen door Chester. Dit nummer 'snachts luisteren doet echt wat met je. Mooie tekst ook: 'All you said to do was slow down, I remember, Now I remember, all you said to do was slow down, but I was already gone'. Coupletten zijn goed. Zeer goed gemixt en gelukt nummer. Als op 'Nobody Can Save Me' is er mooi gebruik gemaakt van 'clean guitar'. De bridge met de 'na na na na' is wat minder, wel catchy 🙄 toch misschien wel mijn lieveling van het album, maar voor hoe lang weet ik niet 7,5/10

One More Light: Na alle electronische pop even een tussendoortje met alleen maar gitaar, zang, en piano. Erg mooi nummer over de dood. Mooie harmonie zang van Mike en Chester in het tweede couplet. Prachtig gezongen bij Jimmy Kimmel als eerbetoon aan pas overleden Chris Cornell. 7/10

Sharp Edges: Country-pop. Wel leuk nummer. Verder niet zo boeiend. 6,5/10

Hopen op een beter volgend album. Verwacht maar niet teveel.

One More Light krijgt 3 sterren. Catchy nummers maar erg onder de maat. Linkin Park kan veel beter.

avatar van ArthurDZ
 
0
ArthurDZ (moderator)
geplaatst: afgelopen woensdag om 12:01 uur [permalink]
Bericht met link naar externe recensie verwijderd.

avatar van Johnny Marr
 
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 12:15 uur [permalink]
Blijkbaar weer de zoveelste topplaat van Linkin Park dit... 😂 De hoes vind ik overigens wel erg mooi, om met een positieve noot af te sluiten.

avatar van james_cameron
2,5
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 23:51 uur [permalink]
Bijzonder slap album met zeikerige covers van hedendaagse popliedjes. O nee, toch niet! Dit betreft daadwerkelijk eigen materiaal, iets wat de hele bedoening nog treuriger maakt. Het niveau is namelijk erbarmelijk. Ik ben echt niet tegen een experiment meer of minder, maar kom dan wel voor de dag met degelijk songmateriaal. Dit is gewoonweg beneden peil. Ik zie het dan ook niet meer goedkomen met deze band.

avatar van Zeedeveel
2,5
1
geplaatst: gisteren om 12:08 uur [permalink]
Na het overlijden van Chris Cornell besloot Linkin Park op de Jimmy Kimmel show het nummer ‘One More Light’ ten gehore te brengen en op te dragen aan het overleden grunge-icoon. Deze live-uitvoering was zo overtuigend dat het mij over de streep trok om de nieuwe plaat van Linkin Park toch een kans te geven. Eerder hoorde ik ‘Heavy’ met een feature van Kiiara op de radio en dat popnummer haalde het bloed onder mijn nagels vandaan, waardoor ik dacht er verstandig aan te doen om One More Light links te laten liggen. Hopelijk eindigt deze recensie niet in een bloedbad voor de voormalige nu-metalact.

Uit een interview van Linkin Park in het Britse Kerrang! werd duidelijk dat de cover van One More Light symbool staat voor het gevoel dat de bandleden hebben wanneer zij met hun gezin samenzijn. Op de albumhoes staan enkele kinderen afgebeeld die in de zee spelen terwijl de zon onder de horizon verdwijnt. Na het zien van deze hoes verwachtte ik een lichtvoetig album, maar in de realiteit is de muziek alleen erg licht. De teksten zijn zwaarder zoals je kan opmaken uit de titels 'Nobody Can Save Me, 'Heavy' en 'Sharp Edges'.

'Talking To Myself' is het eerste nummer op de plaat dat nog enigszins de aandacht vast weet te houden dankzij het aanstekelijke refrein en het uitblijven van geluidseffecten die thuishoren op Justin Biebers' Purpose uit 2015. Het daaropvolgende nummer, Battle Symphony, is een echte earwurm maar klinkt door de muzikale aankleding al erg gedateerd. De synthesizer-intro van ' Invisible' klinkt veelbelovend, maar na 15 seconden worden we weer opgezadeld met een middelmatig doch radiovriendelijk poprocknummer. In de bridge laat Linkin Park de volgende woorden vallen: "This is not black and white / There are no clear solutions / I'm just trying to get it right." Jammer dat deze woorden geen betrekking hebben op de luisteraar die veel moeite moet verzetten om dit album niet af te zetten.

Maar niet alleen de luisterende fans hebben het zwaar, het nieuwe album maakt ook het een en ander los bij Chester Bennington die er duidelijk moeite mee heeft dat fans van het eerste uur zijn band uitmaken voor sell-out: "You're a fucking pussy". Pussies of niet, het 10 jaar oude Minutes To Midnight werd ook niet door iedereen even positief ontvangen, maar ondanks de koerswijziging wist Linkin Park toen wel een solide plaat af te leveren met een volwassen sound. Dit kan ik niet zeggen over de nieuwse langspeler. Maar we hebben het dieptepunt nog niet bereikt. "Why is everything so heavy?," verzucht Bennington in 'Heavy' maar in 'Halfway Right' doet Linkin Park hier nog een schepje bovenop met de clichématige 'na na's'. De ballad ‘One More Light’ kan de gelijknamige plaat niet redden. Schijnbaar wist Linkin Park zelf ook wel dat dit het beste was dat ze de luisteraar te bieden hadden.

Ik kan concluderen dat ik mij teveel heb laten leiden door de live-uitvoering van het nummer ‘One More Light’ en de banden tussen Linkin Park en Chris Cornell. (Bennington is de peetvader van een van de kinderen van Cornell.) Het zal mijn niks verbazen als de volgende plaat weer een stuk harder zal zijn en alleen de ballad 'One More Light' dan nog de setlist zal halen. We zullen zien. "In the end It doesn't even matter."

avatar van The_CrY
4,0
0
geplaatst: gisteren om 13:31 uur [permalink]
Inderdaad, die uitbarsting van Chester is een grove fout van hem geweest, ook al is het best te begrijpen waar hij vandaan komt. Als artiest moet je toch echt boven negatieve kritiek kunnen staan vind ik.

avatar van Mr. Sunset
3,0
0
geplaatst: vandaag om 11:58 uur [permalink]
De grove uitbarstingen van Chester maken wel dat ik mijn respect voor hem een beetje kwijt ben. Wat verwacht die gozer dan? Dat elke LP fan zich maar aan elke verandering aanpast? Dit is gewoon niet te vergelijken met eerdere albums. Dit is met recht het slechtste en minst inspirerende album dat de band ooit heeft gemaakt. En dan laat ik de releases als recalibrated en dergelijke buiten beschouwing.

De manier waarop Chester vervolgens reageert maakt bijna dat ik mijn ticket voor het concert zou verkopen maar daarvoor wil ik de band nog te graag een keer live meemaken.

Vervolgens plaatst hij allemaal 'lieve' berichten en zegt hij dat hij alleen maar liefde wil geven (na aanleiding van de aanslag). Die man is het spoor compleet bijster. Ik zeg: na "One More Light" even een pauze van een jaar of 2 en dan weer vol goede moed aan de bak. En dan hopen dat ze met een betere plaat dan deze komen want anders ben ik bang dat de band behoorlijk leeg bloed.