Linkin Park - One More Light (2017)

Een gedurfde keuze vind ik het wel. Zeker richting hun trouwe fans. Ze slaan een compleet nieuwe weg in. Muzikaal is het absoluut niet gedurfd. Het klinkt alsof ze mee willen lichten op de momenteel erg populaire indie pop/rock uit de hitlijsten. Wat invloeden uit folk, een beetje dance en daar overheen dramatische zang en hier en daar een rap. Iets wat Twenty One Pilots, The Script en anderen ook doen, alleen doen die het veel beter.

Er zijn zat bands die dit soort dingen niet 'durven', puur wegens de backlash die ze krijgen (al dan niet verdient). Linkin Park doet het wel, die maken zich niet druk om de reactie van de fans (die toch het geld moeten gaan opleveren) en maken de muziek die zij willen. Dat het niet meer de muziek is die de fans willen horen maakt het niet minder bewonderenswaardig.

Begrijp me niet verkeerd, dit is voor mij volledig de verkeerde kant die ze opgaan. Maar ik waardeer bands die veranderen meer dan bands die elke keer hetzelfde doen (enkele uitzonderingen daargelaten natuurlijk).

Het album komt zielloos over, maar heeft wel enkele persoonlijke teksten (Heavy bijvoorbeeld). Dat het verpakt is in een 'dertien-in-een-dozijn' nummertje maakt het niet minder persoonlijk. Maar even eerlijk, de eerste drie albums staan vol met 'dertien-in-een-dozijn' nummers. Dus nieuw is het allemaal niet. Dat mensen er nu pas over vallen, tja...

Dus ja, ik vind het bewonderenswaardig dat ze dit zo durven. Soms pakt het goed uit, soms niet. Dat zijn juist de risico's van het vak. Zouden meer bands moeten doen.

Effe checken want meten is weten! Wat blijkt: de interesse in deze band onder MusicMeter gebruikers neemt gestaag af. (Het stemaantal voor 't laatse album is natuurlijk nog volop in beweging.)

Hybrid Theory (2000): 993 stemmen
Meteora (2003): 741 stemmen
Minutes to Midnight (2007): 446 stemmen
A Thousand Suns (2010): 216 stemmen
Living Things (2012): 131 stemmen
The Hunting Party (2014): 75 stemmen
One More Light (2017): 28 stemmen

Auw! Zo'n neerwaardse trend heb ik alleen bij de band Live gezien (weet iemand nog andere voorbeelden?). Zegt niks over kwaliteit natuurlijk (toch?).

Wij op MusicMeter zijn natuurlijk snobs, dus de vraag is of Linkin Park met hun poppie muziek een nieuwe markt aanboort of slechts oude fans verliest.

Toch schijnt het concert voor 20 juni uitverkocht te zijn. Zijn blijkbaar nog genoeg mensen die de band live willen zien. Ik ben er één van. Met name voor de oudere albums dan. Wil toch één keer in mijn leven LP hebben gezien.

Ben nooit echt een liefhebber geweest van Linkin Park. Ik vond debuutsingle One Step Closer nog wel tof, maar dat paste ook prima bij dat tijdsbeeld toen Nu-Metal het nog heel goed deed in de hitlijsten. Het zijn prima muzikanten (echt), maar tekstueel heb ik het repertoire altijd zo'n aandachtstrekkerij gevonden ("Oh ik voel me zo klote, mijn hart bloedt, ik druk een mes op mijn littekens, etc."), maar dat is een kwestie van smaak denk ik. Boze tienermuziek is simpelweg nooit echt aan mij besteed geweest. Maar tieners worden ouder en nu zijn de 'mannen' van Linkin Park klaarblijkelijk op zoek naar een nieuw publiek om relevant te blijven. Er zijn meerdere deuren die ze daarvoor hadden kunnen openen, maar het lijkt erop dat ze de makkelijkste deur gekozen hebben. Eentje waar geen slot op zit, eentje die zich waarschijnlijk op een paar meter afstand bevond. Ik ben van mening dat elke grote band beter kan worden, maar bij Linkin Park is het van kwaad naar erger gegaan. Ik heb slechts twee nummers van deze plaat gehoord, maar ik ga daar echt geen volle 35 minuten aan besteden.

Deze halve ster is nog teveel.
Wat een sof, niet voor het proberen van iets anders. Dat hebben ze vaker gedaan en daar zag ik de lol nog wel van in, al was het niet zoals op de eerste 2-3 platen. Maar dit.... amai.

Mooi zuiver zingen is niet de kwaliteit van CB en dan is het laatste wat je moet doen dergelijke popliedjes proberen te maken, want er zijn gewoon duizenden zangers en zangeressen die dat mooier kunnen. Niet dat CB alles schreeuwend moet doen, maar een mooi gepolijst stemmetje proberen op te zetten, nee dat past hem totaal niet.

De muziek is verder inspiratieloos, niet vernieuwd, weinig spannend, niet vertellend en nog meer van dit soort termen. Wat zonde, wat zonde, wat zonde. Wat een bagger. Heb het overigens niet af kunnen luisteren. Maar als er nog goede nummer opstaan, dan verdient LP met deze onzin niet eens dat ik er naar luister.

Linkin Park fan van het eerste uur maar hier kan ik hélémaal niks mee. Ik word zelfs boos van deze rotzooi. Mooi dat ze de muziek maken die ze zelf willen, maar dit is gewoon commerciële pop rommel. Snel maar weer het nieuwe album van Papa Roach opzetten want die snappen het wél.

Gelukkig duurt dit album maar 35 minuten, een groter gedeelte van hun show in de Ziggo Dome kunnen ze er dus niet mee verpesten!

Jezus... echt zó slecht? Hier ga ik niet aan beginnen ik houd het maar bij de eerste 2 platen.

Goh, zo erbarmelijk slecht als het gemiddelde laat vermoeden is het nu toch ook niet. Versta me niet verkeerd, ik ga One More Light niet verdedigen want ik ben ook erg teleurgesteld over dit album. Ik zit nu aan mijn derde luisterbeurt en vind er weinig goeds aan en het weet me amper te boeien. Maar deze extreem lage scores verbazen me wel want het is nu ook weer geen marteling om naar te luisteren. Maar ik heb zelf ook nog nooit minder dan 2,5 sterren gegeven voor een album, dus misschien hanteer ik een andere schaal dan sommige anderen. Voor mij staat 2,5 sterren min of meer gelijk aan stilte. Van een plaat die ik 2,5* geef, maakt het me met andere woorden niet veel uit of het op staat of niet. Om minder dan 2 sterren te geven moet het me al echt irriteren, en zo erg is het nu ook niet. Slotnummer Sharp Edges vind ik nog wel oké trouwens. Maar dat ik een nummer dat best oké is als hoogtepunt moet noemen, doet me als fan van Linkin Park wel pijn.

Als die-hard fan van Linkin Park, en ze de afgelopen 10 jaar op de voet gevolgd te hebben, was ik aan het fantaseren wat voor mij de ideale opvolger/stijl na The Hunting Party zou zijn. Namelijk een album dat nog rauwer is dan THP, maar zo minimalistisch mogelijk in instrumentatie. In stijl hetzelfde, maar dan een gestripte versie. Als treffend voorbeeld wil ik verwijzen naar muziek van Grey Daze, de band waar Chester leadzanger was voordat hij overstapte naar Linkin Park.

The Hunting Party is tot op heden mijn persoonlijke favoriet in het oeuvre van LP, en een opvolger met muziek in deze stijl zouden mijn verwachtingen meer dan overtroffen hebben:

1. #11 - Soul Song - Grey Daze - YouTube
2. #9 - The Down Syndrome - Grey Daze - YouTube
3. #5 - In Time - Grey Daze - YouTube
4. #8 - Hole - Grey Daze - YouTube
5. #7 - Sometimes - Grey Daze - YouTube
6. #6 - Just Like Heroin (A Little Down) - Grey Daze - YouTube
7. #2 - What´s In the Eye - Grey Daze - YouTube
8. #1 - B12 - Grey Daze - YouTube

Wellicht iets te veel voorbeelden, maar zo heerlijk rauw en vol van pakkende gitaarriffjes en heldere drums. Heel minimalistisch in het gebruik van instrumenten, maar zo krachtig en 'straight to the point'. Waardoor Chester's stem er prachtig bovenuit komt en de instrumenten als het ware puur gericht zijn op het begeleiden van zijn stem, waardoor ook zijn talent en potentie als zanger volledig benut worden.
Helaas is Linkin Park met One More Light de gladde, mierzoete, overgeproduceerde en poppy kant op gegaan; precies het tegenovergestelde van wat ik graag had willen horen. Als uitzondering komt de titeltrack overigens wel heel dicht in de buurt van wat ik beschrijf, en is daarmee ook het hoogtepuntje van deze release.

Ik begrijp de verbazing over het lage gemiddelde: als je alleen maar de albums beluistert of koopt die je wilt horen, dus van favoriete artiesten, moet het wel raar lopen wil je op cijfers uitkomen die lager liggen dan 2,5*. Als je daarentegen alles zou luisteren wat los en vast zit, wat ook mijn voorkeur niet heeft overigens, dan kunnen er voor jou natuurlijk hele verschrikkelijke dingen tussen zitten. Met dus ook bijbehorende lage cijfers.

Het was mijn conclusie na enig onderzoek omdat ik van mezelf ook vond dat ik hier hoge gemiddeldes had. Maar dat komt dus alleen vanwege bovenstaande.

Er blijven natuurlijk ook mensen die het heerlijk vinden om, zeker bij bepaalde artiesten, graag iets aan de lage kant te geven. Ik moet daarbij er van uit gaan dat de albums ook daadwerkelijk intensief zijn beluisterd voor er een cijfermatige conclusie aan wordt gegeven. Maar waarom zou je jezelf zoiets aandoen, als er zoveel prachtigs van andere artiesten is te horen.

Nee hoor, zeker niet zo slecht. En juist als liefhebber van de eerste plaat kan ik hier goed mee uit de voeten; net zulke pakkende nummers.

Wat een negativiteit zeg, alleen omdat Linkin Park een andere weg is ingeslagen. Ik respecteer het juist dat ze het lef hebben om buiten de gebaande paden te treden; vanaf 'Minutes to Midnight' was dat al lichtelijk te horen. Wie maakt er tegenwoordig nog eigenlijk nu metal?

Dit album is natuurlijk even wennen na het lekker harde 'The Hunting Party', waarmee ze bijna teruggingen naar hun roots. Je zou 'One More Light' verscheidene namen kunnen toebedelen als: commercieel, makkelijk en pop. Bij het horen van 'Heavy' vroeg ik me ook af met wat voor softe band ik nu had te maken, maar naargelang begon het steeds meer te groeien en komt de persoonlijke boodschap beter naar voren die de heren met dit werk willen verkondigen.

Nu heb ik dan eindelijk het album in zijn geheel kunnen beluisteren, hoewel het nog steeds anders dan de kenmerkende sound klinkt, is dit zeker geen slecht album. De nummers zijn prima geproduceerd, al zitten er wat makkelijke momenten tussen waar je even van moet opkijken, zoals het laatste stuk bij 'Halfway Right'. Voor nu zijn mijn favorieten: 'Heavy', 'One More Light' en ' Sharp Edges'.

Al met al een aardig album dat helemaal breekt met hun oude werk. Zelf ben ik een fan van het eerste uur die dit alleen maar kan toejuichen, maar ik kan zeker begrijpen dat er veel mensen zijn die hier totaal niets mee hebben. Dat mag best, maar probeer het eens een kans te geven. Als je eenmaal een smaak gewend bent wil je hier niet van afwijken en op een bepaalde manier in deze comfortzone blijven, echter betekent dat niet dat de nieuwe smaak per se slecht hoeft te zijn.

3,0 Sterren voor nu.

Het laatste gedeelte van je recensie geeft precies aan wat ik soms zo interessant vind aan sommige argumenten van beoordelaars. Wie moeten deze plaat eigenlijk een tweede kans geven? Zijn dat soms de personen die volgens jou deze nieuwe plaat verkeerd beluisterd hebben, en vind jij het kennelijk nodig om deze nogmaals op hun "smaak" te wijzen? Je hebt eenmaal populaire smaken (en/of invloeden), maar ook impopulaire smaken die mettertijd zijn glans zullen verliezen.

Die laatste soort zal eerder uitsterven. Ik denk niet dat je voor eeuwig kunt blijven combineren/kopiëren en tegelijkertijd verwachten dat je publiek je werk nog waardig/als relevant gaat beschouwen, laat staan herbeoordelen tot het ooit wel ietsjes beter wordt.

Ik heb het nergens over een tweede kans geven, maar als je hier op voorhand al negatief ingaat, kan het alleen maar een negatief eindresultaat hebben. Iets met self-fulfilling prophecy.

Ik denk dat mensen verstandig genoeg zijn om zelf te beoordelen of iets naar hun zin is, òf niet. Zeker fervente muziek-luisteraars die kritisch zijn laten zich niet leiden door wat sceptiche reacties.

Doe je dat wel, dan mis je een hoop in het leven.

Er komen wat meningen voorbij op MU ten aanzien van deze laatste worp in het kader van een gedurfde stap en respect voor de koerswijziging die de heren hebben gemaakt.
Ik vind het helemaal geen gedurfde stap, de verkopen van de albums van de heren lopen al jaren gestaag terug er moet gecompenseerd worden. De stap die de heren nemen is die van de makkelijkste weg. Als de verkoop toch al flink terugloopt waarom dan niet gokken op het winnende paard moeten de bandleden gedacht hebben. Op zich is daar niks mis mee - de mannen hoeven ook geen Hybrid Theory 2.0 uit te poepen - maar de wijze waarop de band zich hier manifesteert is werkelijk tenenkrommend. Een popalbum zonder ziel, met geen enkel memorabel nummer, geen enkele vooruitgang in de song writing, het is armoe troef. Nee, ik ben geen hater of basher, ik beoordeel elk album op zijn merites en goed is goed en slecht is gewoon slecht. Voor zo'n abominabele plaat kan ik simpelweg geen hoger oordeel geven.

Tsja, Linkin Park was natuurlijk altijd al een band die niet vies was van wat pop-invloeden, met Minutes to Midnight als meest poppy album... tot nu toe. Echter, One More Light is niet alleen poppy, de productie is spekglad; de rauwe randjes zijn eraf. Het resultaat is een verzameling liedjes die geschreven zijn vanuit de tekst en zangmelodie, en juist dat de interessantste elementen van dit inmiddels controversieel te noemen album.

Ik hoef me niet opnieuw uit te spreken over de hoeveelheid haat die dit album ontvangt. Deze vond ik niet terecht toen 'Heavy' werd vrijgegeven, en deze vind ik nog steeds niet terecht nu ik het album een paar keer heb gedraaid. Ik hou best van goede popmuziek. De meest recente albums van Coldplay heb ik vrij hoog zitten, maar ook een plaatje van Taylor Swift gaat er af en toe in als zoete koek. Qua muziek sluit One More Light daar dan ook goed bij aan, echter het is op het vlak van de teksten waar Linkin Park zichzelf blijft. Geen vrolijk verslag van een leuke of minder leuke date, geen zomerse teksten met een hoog feelgood-gehalte, maar teksten over persoonlijke problemen, het vechten met je demonen, en het alleen zijn in de wereld. Kortom: teksten die Linkin Park al sinds Hybrid Theory ten gehore brengt. Waar het in 2000 met name puberale problemen waren klinken ze nu volwassen. 'Heavy' spreekt mij enorm aan, vooral met de clip erbij en de uitleg van Chester Bennington zelf. Ik heb ook weleens te maken gehad met dat soort problemen, vrij recentelijk, en dat nummer hakt er dan in als een bom. En zo werkt het met de meerderheid van de nummers: de melodieën nestelen zich in je hoofd. Op de oppervlakte klinkt alles vrolijk en lijkt het alsof er niets aan de hand is. Als je even vluchtig dit album beluistert zodat je stemgerechtigd bent zal de ware betekenis van de teksten je ontgaan. Of het boeit je gewoon niet, en daar is niks mis mee (alhoewel... ).

Qua muziek is er dan de discussie of dit een gewaagde stap is of slechts een goedkope commerciële truc. Ik snap waarom mensen neigen naar het laatstgenoemde, maar wie een beetje bekend is met het werk van Linkin Park weet dat ze altijd streven iets nieuws te doen met hun geluid. Het feit dat ze het componeer-proces nu wederom zodanig anders hebben aangepakt laat zien dat dit project begon als een muzikale uitdaging. Het resultaat is vrij tam, dat geef ik toe, maar op de volgende plaat doen ze wellicht weer wat anders. Dat is het leuke van deze band. Ook al is dit niet het soort muziek dat ik wil horen van deze mannen, ik vertrouw ze zodanig dat ik het altijd een kans zal geven en met een open houding zal luisteren, wat ze ook uitbrengen. Niet iedereen heeft daar zin in of heeft daar tijd voor, en dat is prima. Juist daarom is dit een gewaagde stap geweest en geen commerciële truc, al zou het natuurlijk geen kwaad kunnen als ze hierdoor een aantal fans erbij winnen die normaal gesproken nooit naar deze band zal luisteren.

Het is jammer dat deze plaat omringd wordt door zoveel negativiteit. Niet zozeer extreem lage cijfers, maar gewoonweg agressieve reacties en felle discussies. Chill out, people! It's just music. Vrij lekkere muziek, moet ik toegeven. Vind je dat niet? Luister dan lekker wat anders. Genoeg muziek in de wereld! Mijn favoriete nummers zijn 'Heavy' (natuurlijk), 'Battle Symphony', en het aangrijpende 'One More Light'.

Zegt de jongen met de extreem hoge score. Ook apart toch? Zo moet je dan ook weer kijken he. Je zeikt dat mensen lagere scores geeft terwijl jij het omgekeerde doe. Je kan beter ophouden en gewoon je er bij neerleggen dat dit gewoon slecht is en je niet moet mekkeren dat we 1 ster geven terwijl jij 4 sterren geeft wat abnormaal is.

Moet erbij vermelden dat ik verder geen LP hater ben en Minutes To Midnight bijv goed vind.

Ja er staat ook echt een Crawling, een One Step Closer op!?

En weer die agressieve toon. Als jij een 4 al extreem hoog vindt in het algemeen dan heb ik toch echt medelijden met jou. Daarentegen heb ik de moeite genomen een degelijke recensie te schrijven en bij jou komen we niet verder dan "dit is gewoon slecht, niet mekkeren".

Yep. Battle Symphony en Heavy zijn net zulke gave compacte singles.

Oh nee niet agressief hoor. Een 4 is Idd extreem hoog voor dit album. Volgens mij ben ik niet de enige die dat vind ?

Gelukkig maar

The_CrY
Ook al ben ik het niet met je eens, ik waardeer je uitgebreide recensie.
Helaas doet dit album helemaal niks voor mij, het komt over als een grap. ik ben bang dat 't niks meer wordt tussen LP en mij.

Van Linkin Park naar Linke Prak.

Wat een treurig album. Ik snap de beweegreden niet want ik herken hier totaal geen LP meer in terug.
Wsg zijn ze een nieuwe richting ingeslagen om alle zielen van de schoolgaande tienertjes proberen te winnen... maar het werkt niet. Voor mij iig.

nee, dit is geen meesterwerk of het beste album van linkin park, maar deze rating is ook wel erg overtrokken. ze zijn een ander pad ingeslagen, maar ik kan het toch wel waarderen. ik ken albums die veel slechter zijn dan deze...

Het is dat het er boven staat, anders zou ik het niet geloofd hebben: dit is van Linkin Park. Heb net de nummers beluisterd, dat wil zeggen: ik hield het een halve minuut vol en ging toen snel door naar de volgende. Zó ontzettend slecht.

Linke soep dit album van Linkin Park; wat mij betreft heet de band vanaf nu 'Pop Park' - een hybride die bestaat uit een veelheid van input in de hoofden van de bandleden door 3-sterren-muzikanten oid. Vandaar toch nog drie sterren voor die mensen die dit album mogelijk hebben gemaakt. 3-sterren-muziek is op zijn minst te herkennen en te beleven als beluisterbare muziek.....

En dat vindt ik nou ook. En zelf ben ik een voorstander van deze plaat, die ook zeker een mooie voldoende gaat krijgen. En jah luister ook graag naar o.a. The Hunting Party hoor, maar zet bij wijze van ook net zo graag Diana Krall op. Ik heb in ieder geval na dit album nog meer zin gekregen in 20 juni wat zullen sommige nummers mooi uit gaan komen op de stage