menu

Marillion - Afraid of Sunlight (1995)

mijn stem
3,96 (262)
262 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Gazpacho (7:28)
  2. Cannibal Surf Babe (5:45)
  3. Beautiful (5:12)
  4. Afraid of Sunrise (5:01)
  5. Out of This World (7:54)
  6. Afraid of Sunlight (6:49)
  7. Beyond You (6:10)
  8. King (7:03)
  9. Icon * (6:00)
  10. Live Forever * (4:34)
  11. Second Chance (Aka Beautiful) * (5:14)
  12. Beyond You [Demo] *
  13. Cannibal Surf Babe [Studio Outtake] * (5:59)
  14. Out of This World [Studio Outtake] * (7:27)
  15. Bass Frenzy * (1:17)
  16. Mirages [Demo] * (6:02)
  17. Afraid of Sunlight [Accoustic Demo] * (6:51)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 51:22 (1:34:46)
zoeken in:
avatar van RuudC
4,0
Ik moet zeggen dat dit me ook helemaal niet tegenvalt. Toch heb ik hier wel wat minder feeling mee dan met Brave. Inmiddels ben ik de wat zwoele zangpartijen van Hogarth behoorlijk gaan waarderen. Afraid of Sunrise is inderdaad een prachtig nummer, maar het lukt me niet om de genialiteit van Afraid of Sunlight te horen. Ik vind het trouwens wel een mooi nummer hoor. Doe mij dan maar King. Daar keren de zo door mij gemiste keyboards weer terug in een glansrol. Het is ook leuk dat Marillion weer verder experimenteert zoals op Cannibal Surf Babe. Dat mogen de heren wel meer doen. Marillion blijft toch net buiten mijn comfortzone opereren, maar tot nu toe ontdek ik voldoende nummers die ik echt de moeite waard vind.


Tussenstand:
1. Misplaced Childhood
2. Fugazi
3. Script For A Jester's Tear
4. Brave
5. Afraid Of Sunlight
6. Clutching At Straws
7. Market Square Heroes
8. Season's End
9. Holidays In Eden

avatar van Darkzone
4,5
geplaatst:
Dankzij mijn aanschaf van de 4-lp All One Tonight (mijn eerste Marillion in ruim 20 jaar!), mijn oude Marillion cd's met H aan het afstoffen en aan het herontdekken. Moet ook een eeuwigheid zijn geweest dat ik ze beluisterd heb.

Dit is de 4e en tevens laatste cd die ik van de band heb. Was door dit album destijds afgehaakt. Ik had TSE,. Com en dat remixalbum nog wel via de bieb kunnen kopiëren, maar die hebben mij nooit kunnen bekoren en zijn ook in de prullenbak beland tijdens een opruimactie.

Van de eerste 4 H albums, ben ik nu van deze het meeste onder de indruk,ondanks de vreemde opener Gazpacho.
Beautiful is en blijft prachtig (met dito tekst om over na te denken). King en CSB zijn ook toppers, maar buiten de album hoes is het titelnummer het absolute hoogtepunt! En op All One Tonight is het ook een van de hoogtepunten, samen met het voor mij nog onbekende Neverland.

avatar van vigil
5,0
Nou dan lijkt mij Marbles een mooie vervolgstap

avatar van gaucho
4,0
Dat laatste geldt voor mij ook - die moet ik ook nog eens beluisteren/aanschaffen, want dat blijkt toch wel de meest gewaardeerde plaat van de latere Marillion te zijn.
Wat deze Afraid of sunlight betreft: hun laatste EMI-album was bij mij ook de afhaakplaat. Het daaropvolgende werk kon me allerminst bekoren, op basis van wat ik er op de luistertelefoon in de CD-winkel van terughoorde (want zo ging dat nog in de jaren negentig )

Maar eenmalig beluisteren geeft niet altijd de beste indruk, zo blijkt wel vaker in het Spotify-tijdperk. Want ik heb op basis van veelvuldig voorbeluisteren vorig jaar dan toch hun laatste studioplaat F.E.A.R. aangeschaft en zowaar, ik begin de Hogarth-output nu toch wat meer te waarderen. Met name de Hogarth-albums die ik al lange tijd in mijn bezit had, maar eerder nooit zo op waarde kon schatten, omdat ik ze altijd afzette tegen het in mijn ogen nog altijd superieure Fish-tijdperk. Maar dat is natuurlijk inmiddels ruim dertig jaar geleden.

Brave bleek een echte groeibriljant en dat blijkt nu ook voor deze te gelden. Gazpacho is inderdaad een wat merkwaardige opener, die me destijds in '95 waarschijnlijk op het verkeerde been zette. En Cannibal surf babe vind ik vervolgens geen echt sterke voortzetting. Maar het moois komt daarna: Beautiful blijft een alleraardigste pop-ballade uit de tijd dat en Marillion-single nog wel eens de onderste regionen van de hitparade haalde.

Maar het zijn vooral de uitgesponnen nummers die daarna volgen die ik ijzersterk vind. De titeltrack(s) en vooral Out of this world halen me weer helemaal bij de les. Dit is progrock zoals progrock bedoeld is: een mooie, ijle sfeer neerzetten, die uitmondt in een compositie die je als het ware helemaal opzuigt, je meevoert naar een verre bestemming. Dat is wat muziek op zijn best met je kan doen: met je ogen dicht genieten en je even laten uittillen boven het alledaagse.

De twee afsluitende nummers halen dat niveau dan weer niet, maar houden de kwalitatieve lijn goed vast en er valt veel in te genieten. Jammer van die twee matige openers. Ik twijfel nog tussen 3,5 en 4. maar omdat er echt een handvol vijfsterrennummers op blijken te staan, rond ik naar boven af.

De kunst van het leren waarderen van de Hogarth-era is om deze editie van Marillion helemaal los te zien van het Fish-tijdperk. Eigenlijk best jammer dat ik daar een slordige 25 jaar over gedaan heb...

avatar van musicborst
4,5
Ozric Spacefolk schreef:
Ik geloof dat deze fan-video de eerste poging was. Daarna vaak gejat, overgedaan en users die er credit voor nemen, terwijl ze het niet zelf hebben gemaakt.

Marillion - Out of this World - YouTube


Graag wil bovenstaande Youtube link nog een keer onder de aandacht brengen nu het hier over Out of This World gaat... Bij mij heeft deze clip mijn waardering voor dit nummer flink vergroot.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:10 uur

geplaatst: vandaag om 18:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.