Gorillaz - Humanz (2017)

klopt JVT dat word ook niet door jouw beweerd

hidalgo, let alsjeblieft een beetje op je interpunctie. Je bericht van 12:04 is echt niet te lezen. Wat argumenten zouden je berichten overigens ook geen kwaad doen.

Ontopic: beluister hier een mooie aflevering van Song Exploder waarin Damon Albarn in detail ingaat op de betekenis van de tekst van Andromeda. In de podcast wordt ook wat meer duidelijk over het productieproces achter Humanz en de creatieve aanpak van Albarn t.o.v. Gorillaz.

Wel mooie beeldspraak van hidalgo, toch?
Overigens wordT dat niet door JVT beweerT, foei jongens!

Na de vier nummers via Spotify gehoord te hebben, vreesde ik een tegenvaller. En dat is het ..... niet geworden. Dansbare elektronische hiphop pop uit het jaar 2017 met heel wat originele en goede songs.

beweerd, JM...

U hebt gelijk zaaf. Ben duidelijk al lang van school af ?

Bedankt voor het delen! Geeft voor mij ook zeker een meerwaarde aan het nummer. Fijn om nu ook eindelijk duidelijk te hebben wat nou de precieze bijdrage van D.R.A.M. is, maar toch wel echt zonde dat zijn verse gewoon geschrapt is...

Die 4 nummers die op Spotify stonden beloven niet veel goeds, evenals het zooitje matige en vooral onnodige remixen die nu op Spotify staan. De artiesten zijn gevoelsmatig compleet willekeurig gekozen en kan er niet 1 betrappen op ook maar het minste sprankje originaliteit. Als ik dan hier kijk naar de hoeveelheid nummers, het aantal interludes (interludes mogen wat mij betreft per definitie achtewege gelaten worden op een album, zeker als ze muzikaal niets toevoegen, zoals een interlude van 2 seconden) en het stemgemiddelde ben ik al blij als ik 1 tot 2 aardige platen mag gaan ontdekken. Maar ik wacht geduldig af tot het weekend.

Edit: net de videoclip Hallelujah Money gezien, dat is toch wel echt van een bedroevend niveau.

Ik ben helaas ook niet erg enthousiast.

De 1e Gorillaz plaat die ik niet ga aanschaffen

Wat een zeiksnorren hier. Saturnz Barz is de hardste banger van het jaar. En ook Ascension is een geweldig nummer. Ik wacht geduldig af tot vrijdag.

Typische Albarn song, die niet in een keer grijpbaar is. ik vindt m juist geweldig intrigerend met de stem van Benjamin Clementine. Punt is wellicht dat je hier geen clip van wilt zien, waarmee je een richting ingeduwd wordt die niet hoeft aan te sluiten bij de de pure muziek.

Eerlijk is eerlijk: ben je < 35 heeft 't meer zin om deze Gorillaz te draaien ipv de laatste Depeche Mode. De behoefte om het beest in jezelf te vinden is in dat geval misschien groter dan die van de queeste naar de geest.

Eerlijk gezegd worstel ik nog met beide albums.

Misschien is dat het wel en de zinsnede 'bedroevend niveau' een beetje ongelukkig gekozen. Maar zeker de eerste minuut voelt het zo nep aan dat ik dacht: waar zit ik naar te kijken? Ga het album in zijn volledigheid gewoon eens een goede kans geven dit weekend

Eerdere cd's van Gorillaz waren absoluut de moeite waard. Bij deze cd lijken ze absoluut de weg kwijt. Weinig woorden aan besteden. Politiek correcte neuzelarij,. Wat een bedroevend niveau.

west, die man is oud en wijs genoeg, die weet heus wel waar ie t over heeft.
trouwens alle wijsheid komt toch uit oost, niet uit west.

Vergane glorie. Kon ook niet anders dan misgaan met deze spuuglelijke cover en waardeloze singels.
Plastic Beach blijft tof.

Wat een lage beoordelingen, zeg. Dat verbaast me na het horen van het heerlijke Saturn Barz. Ik kijk uit naar morgen.

Ik had zo mijn vermoedens maar sinds vandaag kan ik het met zekerheid zeggen: dit gemiddelde slaat voor mij nergens op. Het overgrote deel van de nummers is gewoon uitstekend, gastartiesten worden steeds op een voor hen en de luisteraars unieke manier ingezet, en het 'feesten terwijl de beschaving in elkaar stort'-concept is een leuke kapstok.

De grootste kritiek hier lijkt te zijn dat er te veel gastartiesten betrokken zijn bij het album. Maar dat is op het debuut na toch altijd het geval geweest? Door de manier waarop ze worden ingezet en de toch altijd Damon Albarn-stempel blijft het toch als Gorillaz klinken voor mij. Niet zo goed als Demon Days natuurlijk, maar desalniettemin een geslaagd project.

Het grote aantal gasten als altijd al zo geweest en is voor mij ook geen probleem. Wat ik jammer vind is dat jouw tweede punt lijkt te ontbreken: het Damon Albarn-stempel. Ik blijf het gevoel houden dat ik naar album luister met artiesten die zingen/rappen over een door Gorrilaz geproduceerde nummer. Het voelt meer als een verzameling van tracks dan een heel concept.

Ik vind die door de nummers zwevende stem van Albarn als 2D wel cool eigenlijk, da's voor mij wel een beetje zijn stempel. Verder wel eens dat er van een strakke Demon Days-achtige cohesie niet echt sprake is, maar het was deze keer ook niet de bedoeling om er een te hebben naar het schijnt. Mij stoort het in ieder geval niet zo.

De losse verzameling van tracks heeft als voordeel dat je probleemloos een eigen playlist maakt.
Interludes eruit en er ontstaat een geweldig album, waar heel veel in te ontdekken valt, vooral als Damon zich met de song gaat bemoeien.
De repeat knop heeft er al een halve ster bijgesprokkeld, samen met de extra songs, zoals TickerTape.
En zou ook zeggen; ophouden met vergelijk van vorige albums. HumanZ is Nu.

Het is niet zozeer het vergelijken met die albums, maar ze worden aangehaald om aan te geven dat daar nog een element was dat Gorillaz Gorillaz maakte. Hier mis ik dat. Alle albums zijn anders, dus vergelijken is sowieso lastig.

Het begint wat minder, maar Saturnz Barz met de spookgeluiden, en Momentz zijn wel weer lekker.

Saturnz Barz, Momentz ( die kinderstemmetjes en die beats, wow! ) & Submission dragen het eerste deel van het album, stuk voor stuk ijzersterke hiphop platen die ik graag op de dansvloer wil horen. Ascension vind ik redelijk maar Strobelite even daarvoor vind ik teveel lijken op een foute jaren `70/80 plaat, al is er nog een kleine kans dat hij uitgroeit tot een heerlijk foute discoplaat, variatie kun je deze plaat immers niet ontzeggen.

De interludes zijn belachelijk, vindt dat veel te hol en pretentieus gebracht, leuk op papier misschien maar wat voegt het toe aan het geheel?! Charger gaat gelukkig op dezelfde voet verder als het briljante drietal van even daarvoor, zij het in dansbare rock electro gegoten, al had Grace Jones aandeel wel wat groter mogen zijn. Ontkracht voor mij echter wel de kritiek die dit album krijgt dat de gastartiesten teveel speelruimte zouden krijgen. Tot nog toe voelt het aan als een waar Gorillaz feest, inconsistent weliswaar, maar de nummers afzonderlijk blijven intrigeren en om aandacht vragen.

Andromeda is een schattig en lief nummer, heeft nog genoeg potentieel om verder te doorgronden en groeien voor mij. Met Busted and Blue belandden we helemaal in rustig vaarwater, weet nog niet wat ik er van moet vinden, Carnival borduurt wat voort op de duistere setting van Saturnz Barz, klinkt wel oke. Opveren doe ik net als bij ''Momentz'' pas echt weer bij ''Let me Out'' hoorde dat nummer gisteren voor het eerst in een club en dat klonk verrassend goed! Fijne BANGER!

In het slotstuk valt mij vooral het speelse We Got the Power op, heerlijke drive naar voren heeft dat nummer. En Sex, Murder, Party natuurlijk, fijn ingetogen nummer met flink wat onderhuidse spanning en klinkt best sexy. She`s My Collar is fijn dansvloermateriaal! Alleen Hallelujah Money vind ik nog steeds een nummer wat niet vooruit te branden is, aandeel Benjamin Clementine is hier meer dominant dan Gorillaz kan hebben, al is het ook zeker niet slecht. Bonustracks volgen nog.

Ik had het niet verwacht maar er beklijft meer dan ik van tevoren dacht. Geen conceptalbum, maar een afwisselend geheel aan muziekstijlen, luistert uitstekend weg. Schrijf Saturnz Barz, Momentz, Andromeda, Let Me Out en We Got the Power maar vast op als toekomstige Gorillaz klassiekers! 4*

Ik ga ook even een mening zitten hebben.

Even los van vergelijkingen met de vorige platen en het al dan niet aanwezig zijn van het 'Gorillaz-gevoel': ik vind dit een rommelig, inconsistent en bovenal oninteressant album. Met wat goede momenten weliswaar, al zijn er maar twee nummers waarvan ik denk dat ik ze volgend jaar nog luister (Saturnz Barz en Andromeda). Verder bevat deze plaat een heleboel goed in elkaar stekende nummers die ik gewoon niet boeiend vind. Dus helaas, een forse tegenvaller.

Ben er nog niet uit. Ik hoor heel goede dingen,maar ook zwakker materiaal.
Echt als een geheel klinkt het in ieder geval niet.

Wat een stuitend walgelijke muziek. Als je dit goede muziek vindt??? Tsja wie neemt je dan nog serieus?

Ik neem U2 ook al sinds 2000 niet meer serieus.

Dit is trouwens de eerste hiphopplaat in jaren zonder gastverse van Kendrick Lamar.

Ach, wat jammer nou terwijl er toch een heel blik verse gasten meedoet. Damon heeft misxien gedacht: Kendrick ... nou la maar!

Overigens, zou ik rond moeten komen van een klein budget en muzikaal willen uitbreiden, zou ik eerder mijn krappe pegels hierin stoppen dan in bijv de not zo holy Spirit-muzak van de Basildon Boys.