Kendrick Lamar - DAMN. (2017)

Wat een heerlijk album zeg, van begin tot eind. Ik begrijp niet dat mensen nog 'een echt album' verwachten. Alsof dit zo'n bij elkaar geraapt zootje van samples en lyrics is. Ik ben er iig erg blij mee, met name met HUMBLE, PRIDE en XXX.

Nou jongens, als de kritiek op dit album uitspraken als hierboven betreft, dan wordt het me echt moeilijk. 'Dat Drake-achtige gedoe'? Hoe kan ik daar nou ooit iets mee kunnen? Je maakt de kunst van de mening alleen maar abstracter.

Iedereen hoort Drake anders, dus je opmerking betekent voor iedereen iets anders. Het lijkt me dat je probeerde duidelijk te maken wat jíj van het nieuwe album vindt, maar da-is niet echt gebeurd. (Ik kijk trouwens niet alleen jou aan.)

Ik vind die shit zó Geraldo Rivera, om eerlijk te zijn.

Oei, DNA is heel hard!

Ja, zo kan ik het ook. Wat wil je hier nou mee zeggen? Dat mensen meer objectief hun mening moeten geven? Dat je geen vergelijking kan maken met een andere artiest? Hoort iedereen Kendrick ook niet anders? Je kritiek is net zo goed van kracht op je eigen bericht.

Nou hij staat al een dag op repeat en zoals altijd heb ik een haat liefde verhouding met het werk van Kendrick. Ik erken het talent van de beste man, maar muzikaal gezien weet het mij niet altijd te enthousiasmeren. Ook op deze plaat enkele parels met als persoonlijke hoogtepunt DNA. Op deze plaat weegt het aantal toffe tracks absoluut af aan een enkele domper.

Diamond in the ceilin', marble on the floors /
Beach inside the window, peekin' out the window /
Baby in the pool, godfather goals /
Only Lord knows, I've been goin' hammer /
Dodgin' paparazzi, freakin' through the cameras /
Eat at Four Daughters, Brock wearin' sandals /
Yoga on a Monday, stretchin' to Nirvana /
Watchin' all the snakes, curvin' all the fakes /
Phone never on, I don't conversate /
I don't compromise, I just penetrate /
Sex, money, murder—these are the breaks

Wow!

-> VOILA <-

dat het ietwat lui is om als "mening" te propaganderen klopt, maar ik ben het er mee eens dat nummers als Love & God al zijn gemaakt (door bijv Drake) , en sterker nog : de hele hiphop/rap scene zit er vol mee en ademen niet veel meer dan luiheid uit, dus wat dat betreft rijmt dat wel met de luie "mening' die daaruit voortkomt.

ja erg jammer dat Love/God & Loyalty op dit album staan, en ook Humble vind ik - zeker voor Kendrick - niet veel aan.

Ik vind dit album zeer teleurstellend. Ik had hoge verwachtingen. Veel 'standaard' tracks die andere rappers ook droppen. 4 of 5 nummers vind ik echt hard, maar meer ook niet. Nja dan blijf ik maar Joey blazen.

Ik vind die vergelijkingen met Kanye en Drake eigenlijk ook niet zo vreemd. Toen Humble uitkwam, maakte ik al snel een link met Facts (de 'expliciete' versie weliswaar). En bij God kun je niet anders dan denken aan Drake. En dat is ook een beetje mijn grote probleem na mijn eerste luisterbeurt. Het voelt meer als een samenraapsel van zowat alle 'grote' hip-hop albums die we laatste twee jaar op ons bord hebben gekregen. Ik mis een beetje het 'unieke' geluid van zijn vorige albums.

Nu zal ik hem waarschijnlijk nog enkele malen draaien, maar ik twijfel een beetje of mijn gevoel dat ik nu heb nog zal veranderen.

Je kan veel stellen maar toch niet dat het laatste album van Kendrick minder innovatief is als dat van Joey? Ik deel de, terechte, kritiek op Joey niet als zou hij te veel meegaan met zijn tijd en te commercieel klinken want ik vind het muzikaal nog steeds een erg leuk album. Over DAMN oordeel ik nog niet omdat het inderdaad links of rechts wat "te modern" klinkt maar een hapklare, saaie brok is dit toch allerminst.

Het heeft raakpunten met dingen die ik minder goed vind (Drake, autotune...) en daarom ben ik nog niet overtuigd maar dat was bij zijn voorgaande albums niet anders. Ook daar had ik tijd nodig om te wennen aan de sound.

Oe Element en Feel begin ik nu echt te waarderen. Super vette nummers, zeker ook de 4 bars op Feel waar hij even agressief wordt op het laatst.

En Duckworth is een soort Walk Like A Man van Murs. Fokin vet. 9th Wonder

Het talent druipt er weer af. Van mij mag hij naast een aantal Grammy Awards ook de nobelprijs voor literatuur en de Oscar voor voice-acting winnen. En op zijn minst genomineerd worden voor Time's belangrijkste persoon van het jaar verkiezing.

Staan zeker een paar missers op. LOVE. en GOD. zijn wat mij betreft zwakke nummers. Maar er is toch wel genoeg te genieten.

Precies dit vind ik het manco van het album. Juist hier had hij nog meer uit kunnen halen, waarom bouwt hij dat agressieve in Feel niet verder uit?
Hij laat zo op elk nummer wel een paar kansen liggen.

In een andere stijl is Kendrick Lamar weer terug. Ik vind het knap wat hij doet en gedurfd om steeds zijn eigen weg te gaan. Wat altijd blijft zijn z'n geweldige stem, de fraaie flow en de mooie samples.
Deze plaat klinkt vaak wat 'moderner', directer, zeker in vergelijking met de grooves en funk van To Pimp a Butterfly. De muziek is ook wat afwisselender, van licht agressief (het geweldige FEEL) tot relaxed (het machtige FEAR). Zelfs XXX met U2 is zeer geslaagd. Op een enkel nummer na is het niveau weer erg hoog. DNA, Pride, Humble, Duckworth, Element en nog veel meer: het is weer genieten geblazen.

Ik wil hier níet mee zeggen dat mensen meer objectief hun mening moet geven. Ik wil ook niet zeggen dat je geen vergelijking kan maken met een andere artiest.

Ik wil wél zeggen dat er, om maar iets te noemen, een Tuscan Leather-Drake is, maar ook bijvoorbeeld een Madiba Riddim-Drake (en er zijn nog veel meer uiteinden). Als ik aan vijf vrienden zou vragen hoe zij Drake als artiest zien en horen, krijg ik vijf totaal verschillende antwoorden, op basis van meerdere factoren. Geloof me, we hebben het heel vaak over muziek.

Ergo, indien je zegt: 'Dat Drake-achtige gedoe op bijvoorbeeld Loyalty en Love vind ik niks en niet echt des Kendricks’, dan vraag ik me af: wat is dat 'Drake-achtige gedoe' voor jou? Is dat de flow? De reflectieve teksten? De productie? Juist dáár ben ik, en ik hoop iedereen, naar op zoek. Niet naar de ongenuanceerde vergelijking en het daaropvolgende waardeoordeel. Dat is inderdaad lui.

('Zeg Wouter, hoe smaakt die Telstar-appel?’ 'Als een Granny Smith. Kut dus.’)

Túúrlijk mag je Drake en Kendrick vergelijken, waarom niet? Zeg ik ergens dat dat niet kan? Ze hebben zelfs nummers samen gemaakt. Lijkt me logisch dat er dan wel een paar parallellen zijn.

Blijf vooral vergelijken, maar breng indien mogelijk wel wat diepte aan in die vergelijkingen zodat we er iets aan hebben. Dát wilde ik graag zeggen.

Daar kan ik me prima in vinden. Maar ik, als Drakeleek, begreep wel gelijk waarom Drake werd genoemd: om de poppy zangrap. Dus zo diep hoeft een vergelijking ook weer niet te gaan.

Gelukkig zijn we er uit, én bevestig je mijn punt en passant: ik ben meer bekend met de Tuscan Leather-Drake, de braggadocio-Drake die ergens op straat begon en nu pats-boem hier - in het midden van de wereld - staat.

Zie daar dan ook de parallel tussen Kendrick en Drake (én mijn punt): beiden maken nummers zó divers, dat je ze niet in één woord kunt vatten.

On-topique: binnenkort meer over dit album, de nummers moeten eerst zakken en zich vormen in mijn hoofd. Benieuwd ook of Kendrick morgen nóg een ei dropt.

Okay okay, point taken ?
Het klopt dat mijn comment niet echt beargumentatie bevatte. Wanneer dit wat irritatie of onduidelijkheid veroorzaakt kan je gewoon naar de beargumentatie vragen.

Toch kwam mijn punt blijkbaar wel over, zie Panjoe. Het ging inderdaad over de zangstijl van Drake wat Kendrick hier dus soort van overneemt. Hier heb ik persoonlijk helemaal niks mee en in genoemde nummers mis ik de rauwheid van Kendricks stem en flow zoals ik die hoor in veel van zijn nummers.
Ik ben, op een paar uitzonderingen na, helemaal geen hip hop fan maar de flow van Kendrick (en het experimentele op TPAB) zijn redenen dat ik hem tof vind. En juist die elementen mis ik op sommige nummers op dit album.

Mosterd na de maaltijd wellicht deze reactie ? but anyway.

Drake,,,laat me niet lachen.

K is de man van deze tijd, De enige MC die er echt toe doet. Zijn albums zijn stuk voor stuk goed of geweldig.
Hij stelt ook nu niet teleur, met de miami bass achtige sound van DNA ben ik al ingepalmd.
GKMC zal hij wel nimmer overtreffen, maar zijn ster blijft stralen met deze nodeloos ingewikkeld uitgebrachte release (heeft de plaat niet nodig dus)

drake mag ze veters niet stricken

GEEN JAZZ! YES!

Voor mij is TPAB een klasse album hoor, maar ik was dat live instrument era wel zat nu. Kendrick maakt alweer een album met een andere sound, wat mogen we toch blij zijn om zo'n rapper mee te kunnen maken! 4.5 ster maar dit bevalt me op eerste gehoor beter dan TPAB dus zal wel weer op een 5 eindigen.

Wat sommige mensen hier ook moeten beseffen is hoe ontzettend knap is dat hij dit dropt als opvolger van mondiaal gezien 2 echte hedendaagse klassiekers. Tuurlijk moet je wel elk album los van alles eromheen beoordelen, maar vind dit toch wel ijzersterk hoor na 2 van zulke sterke albums. Iets wat een andere grootheid in de game niet gelukt is met Views wat velen ook anticipeerden als zijn magnum opus.

KING KENDRICK!

Drake is nog veel commercieler ingesteld. Wat in zijn geval absoluut niet negatief is, maar hij zal minder snel gewaagde keuzes als Kendrick Lamar maken.

Hmm, ik heb het gevoel dat ik als luisteraar minder uitgedaagd word. Om de vergelijking toch te maken, met TPAB heb ik nog steeds het gevoel dat ik het album nog verder moet leren kennen. Kan me niet voorstellen dat dat hier het geval zal zijn. Dat gezegd hebbend, er staat genoeg fraais op.

Het meest verrassende aan dit album is mss wel dat het niet zo verrassend is.

Zo... Nu er geen tweede album gedropt is, kunnen we ons focussen op dit album dat toch veel subtieler in elkaar zat dan ik aanvankelijk gedacht had. Ik begin het steeds beter te vinden al heb ik nog steeds het gevoel dat heel sterke nummers afgewisseld worden met wat mindere tracks. Ik zou nu rond de 4 zitten, prima album dus maar daarmee wel zijn minste want Section.80 heb ik pas verhoogd naar 4.5. Bij Kendrick heb ik me echter na GKMC voorgenomen om pas na 1 a 2 weken te stemmen.

In tegenstelling tot GKMC en TPAB valt het concept nog niet bij mij en dat was bij die twee albums juist hetgeen dat de sterk uiteenlopende muziekstijlen bij elkaar hield. Hier klinkt alles erg goed (op Rihanna na), maar het is voor mij nog een onsamenhangend geheel.

Kan volgens the LA Times nog komen vnvd ten tijden van zijn Coachella optreden.

2pac is in 2003 en 2013 niet verrezen, misschien in 2023.

Wat een bullshit. Er komt geen nieuw album. Dit is het.

Zou zomaar kunnen dat, dat met opzet is gedaan .