Dire Straits - Brothers in Arms (1985)

Er bloeit iets moois tussen rudiger en Sheplays ...
Had Mark hen voor ogen toen hij Romeo & Juliet schreef?

Misschien, want dat nummer gaat ook over een 'love gone by'

Azo! Er is dus nog hoop voor mij?

Mark is misschien wel de meest emotionele gitaarspeler die er is, hoe hij de snaren benaderd is ronduit om te huilen zo mooi. Niet iets voor hard-rock/rock mensen onder ons... Maar moet het even kwijt.

Ik zou voor geen goud een andere stem willen bij deze muziek, zijn stem houd het geheel neutraal, waar ik 100% meer van houdt dan een slijmstem van bijv. George Micheal

Het lijkt wel of deze (redelijk goeie) plaat WOONT in de updates... en tja, nu heb ik daar ook nog eens aan bijgedragen...

Laten we het erop houden dat sommige mensen deze muziek niet begrijpen omdat er meer achter zit dan een simpele melodie..
Voor de huidige jeugd al helemaal niet, die wordt immers opgevoed met het woorden klootzak en val dood, mede door de rap en r&b scene.. helaas, over 10 jaar is het kabinet daar wel achter..

Als iedereen nu Knopfler luisterde was de wereld vol vrede en geluk.

Mijn gitaarleraar was voorheen geen Mark Knopfler kenner, maar bij elk nummer wat wij van hem doen zegtie telkens: Prachtig schema. Wat ie overigens niet snel zegt.

Als ik het goed begrijp zie je Mark Knopfler als een soort Dalai Lama met gitaar?

Over George Michael wil ik geen discussie starten maar als Mark's stem dan zo mooi neutraal is verklaar dan eens waarom Sting een track heeft ingezongen ( ) op Money for Nothing, wat ik overigens verder ook een heel naar nummer vind.




Mark wás ooit een hele emotionele gitaarspeler maar heeft gekozen voor de verkoopcijfers van 30 miljoen en heeft daarmee de schare fans, die hem nog kennen van de kleine zaaltjes, merendeels verlaten. Als je bij de optredens van Dire Straits bent geweest in de jaren 1979 tot en met 1984 begrijp je misschien wat ik bedoel.

*edit; er zijn overigens wel meer mensen die de snaren met emotie konden beroeren, luister maar eens naar (de belg!) Django Reinhardt!

Waarom Mark gekozen heeft voor Sting in MFN, echt een goede keus geweest denkt ik, zijn stem is zo goed en hij kan hoogtes bereiken die Mark niet kan bereiken, Mark is ook geen echte zanger, maar zijn stem vind ik heerlijk rustgevend.
Ook doet o.a James Taylor, Gillian Welch meer op Sailing to Philadelphia. Goede keuzes stuk voor stuk, geen stadse stemmen, maar neutrale plattelands stemmen.

Ik vind Golden Heart overigens emotioneler dan de platen uit eind 70,begin 80. Dus wat dat betreft is ie alleen maar beter geworden.

Jouw verhaal verdwijnd in het niet?

Of mijn verhaal in het niet verdwijnt of niet, het blijft subjectief. Feit is dat ik in de vroege jaren de songs geweldig vond omdat de muziek nog puur en eerlijk was en niet overgeproduceerd.

Hier enige quotes:


Bron: Universal Music (artikel Oor)


Bron: Tweakers.net/nieuwsforum,user wimmi

De clip van 'Money for Nothing' was de eerste video op MTV.

1985 was wat mij betreft de start van het tijdperk "het product muziek".

op het commerciele walk of life na , is dit 1 groot OOrgasme.

Rudiger, heb je ook de 20th anniversery SACD versie?, de hoes is wel een stuk mooier, maar het is jammer dat ze er Walk of Life nog steeds op hebben laten staan.

Nou, Ruud, ik kan je alleen maar steunen, ik vind dit een biezonder sfeervol en prettig album.

Zelfs Walk of life (wat ik een kermisnummer noem) kan er bij mij echt wel door. Het doet je je dagelijkse beslommeringen even vergeten, en dat is goed op zijn tijd.

Mooie plaat. Blijf wel bij mijn 4 sterren ****

[quote="Sheplays"

Ik val het gitaarspel van Mark niet aan, echter zijn zang!



Mark wás ooit een hele emotionele gitaarspeler maar heeft gekozen voor de verkoopcijfers van 30 miljoen en heeft daarmee de schare fans, die hem nog kennen van de kleine zaaltjes, merendeels verlaten.
kijk hier zit `n kern van waarheid in , mark houdt helemaal niet van de grote stadions.
zie zijn intervieuw in rockpalast uit 1979,vandaar ook dat hij na de brothers in arms tour weer terug ging naar de kleinere zaaltjes , zie zijn uitstapje met the notting hillbillies .
nu hij op de solo tour verder is gegaan , doet hij gewoon waar hij zin in heeft, dus geen stadions meer , alleen nog zalen en zaaltjes , in de 90er jaren heeft hij een concert gegeven in londen voor `n halve paardekop .
als hij de zalen moe is mag ie bij mij in de woonkamer `n concert geven . ha ha

@rudiger
je maakt wel een rommeltje van mijn quote!

ja inderdaad , er ging wat mis , sorry

Waarom boek geen zaaltje en nodig je hem uit? Als hij in De Melkweg zou komen, zou ik er zó weer heen gaan (en the call of nature gaan beantwoorden tijdens MFN).

Dit was dus de cd die je als eerste kocht als je midden jaren '80 een cd-speler aanschafte. Sommige nummers waren een klein stukkie langer dan op de LP. Ik heb deze veel gedraaid en na 1992 (of zoiets) eens in de twee jaar proberen of het meevalt...en dat doet het niet.

Het is geen slecht album! De songs zijn hier en daar gemakzuchtig (One World, Walk of Life), maar er zitten pareltjes tussen (Why Worry vind ik in de laatste vier minuten erg mooi, The Man's Too Strong is erg sfeervol).
Gek genoeg valt vooral op hoe verouderd de productie is; overheersende synths, namaak-strijkers, cliché-samples (de eerste vijf seconden van Ride Across the River bevat een soort panfluit-sample die tien jaar lang in allerlei commercials en door allerlei bandjes werd gebruikt als een soort code voor 'rimboe')...

Zou het kunnen zijn dat dit album rijp is voor een remix? Mocht het ervan komen worden het er vier, nu zijn het er drie***

Prachtige en tijdloze muziek van een legendarische band. Eigenlijk wel mijn favoriete band uit de jaren 80, (samen met Prince en the Cure weliswaar).
Op deze plaat staat eigenlijk geen een slecht nummer. Stuk voor stuk prachtige nummers, rustige songs worden afgewisseld met wat vrolijkere nummers en de gitaarsolo in Money for nothing is werkelijk prachtig.
Prima album om achterover te leunen en te genieten.
Hulde aan Mark Knopfler en de zijne.

*4.0 (omdat ik sommige nummers net iets te lang vind duren)

Zoals?

Met name Why worry, weet niet echt waarom, maar meer gevoels kwestie. Maar wel uitstekend nummer verder hoor.

Je zou zeggen, Money for Nothing dan ook, maar nee, dat vind ik juist het beste nummer.

Het intro van Money for Nothing is trouwens gejat van "Don't stand so close to me" van The Police..

Why worry was op de langspeelplaat ook een stuk korter trouwens. Waarschijnlijk was de plaat op.

Ook daar vind ik m te lang maar dat terzijde, ik vind het gewoon een slap nummer.

Huh?!? In welk opzicht? Bovendien was de auteur van deze song in de buurt, dus van jatten was geen sprake...

"i want my, i want my, i want my mtv.."
"don't stand so, don't stand so, don't stand so close to me.."

Precies hetzelfde rijmschema.. daarnaast zelfs die rommelende aanloop van het begin van het nummer. Maargoed, de rest van het nummer is anders

Dat geldt dan niet voor iedereen...

Ach, het was dan ook Sting zelf die het gezongen heeft. Misschien wilde hij ook even goedkoop scoren door zichzelf opnieuw uit te vinden. Als je het over Money for NOthing hebt

Voor mij eigenlijk ook niet... Het was wel het eerste pop-album dat 'profiteerde' van dit nieuwe medium doordat het niet alleen 'DDD' was, maar ook langere tracks dan de LP-versie. Ik kocht dit album als tweede, uit de tijd dat 'DDD' nog 'fantastische kwaliteit' betekende....

I want my MTV intro is bedacht en uitgewerkt door Guy Fletcher,
dus wat hier allemaal gespeculeerd wordt is niet aan de orde.
Het kan er op lijken maar het gaat niet op.
(Gelezen in Sound & Vision van mei 2006 waar in beschreven wordt hoe het album gemaakt is)

Ben wel nieuwsgierig welk gedeelte wel is geschreven door Sting.