Dire Straits - Brothers in Arms (1985)

Is het dan zo'n serieus nummer volgens jou?

Hij heeft het de laatste 2 tournees niet meer gespeeld dus hij zal het zelf ook wel helemaal zat zijn. Prima en houden zo.

Verlaagt naar 3,5*, dit album is het perfecte voorbeeld dat Dire Straits een heel stuk meer swingende nummers in hun repertoir nog hadden, vooral tegen het einde heb ik het gevoel dat dit album nog wel een swingend nummer nodig heeft.

Nee, zeker niet. Maar een serieus nummer is anders dan een nummer serieus nemen als nummer.



Helemaal met je eens.

Walk of life is zo'n sullig deuntje.
Misschien kan Emmylou Harris er nog iets van maken zoals zij ook samen met Knopfler Why Worr y heeft opgeleukt op Real Live Roadrunning (2006) .

Toch vind ik juist de minder bekende nummers (althans bij niet-fans) het sterkste. Ride across the river, The man's too strong en Brothers in arms.

Alleen al door die nummers moet je dit album in huis halen, vooral omdat de eerste 2 niet op verzamelaars staan. Live zijn deze ook al ijzersterk (bijvoorbeeld op Alchemy of op diverse bootlegs). Zat laatst weer eens een seizoen Miami Vice te kijken (ja, ik kijk ook op die manier nog terug naar die mooie jaren 80 ) en daar kwam ook weer Ride across voorbij.

Top album en zeker een plek in de Top 250 waard. En ja, die Walk of life ben ik net als Calling Elvis wel een beetje beu. Maar het heeft wel wat dat je over 10 jaar nog steeds die nummers door de radio hoort .

Dat kan niet eens, want Alchemy kwam een jaar voor dit studio album uit, en heeft alleen maar nummers van hun eerste 4 albums erop staan.

Klopt Ricco , ik denk dat Emile wat gerookt heeft of te veel gedronken .

Een album komt alleen maar in de top-250 als je hem in je top-10 hebt staan hoor

Uhmm geen paniek jongen: de sigaretten zijn de deur uit en de drank achter slot en grendel . Ik had RAtR even verward met Once upon a time... Ja jeetje he, er zijn zoveel lekkere nummers van DS, mag ik dan ook een foutje maken .

Overigens had ik voor de live versie de bootleg "Thank You Australia & New Zealand" in mijn hoofd en daar wordt RAtR erg lekker uitgevoerd. Zo, ik ga weer aan de coke

Kijk uit joh, dadelijk ga je jou Avatar achterna en spelen ze walk of life op jou begrafenis

Op die bewuste bootleg wordt So Far Away trouwens ook heel apart uitgevoerd .

Inderdaad: Knopfler goes Hawaiian . Toch wordt dit nummer + WoL op dit album door mij vaak overgeslagen. Misschien omdat ik het tevaak heb gehoord of omdat er simpelweg mooiere tracks op dit album staan.

Meer of minder respect door Knopfler omtrent het nummer WoL is gewoon onzin. Op zich vond ik dat dan ook totaal niet storend. Had ie dat nou tijdens BiA gedaan, dan was ik 'm persoonlijk komen opzoeken .

En ik vind nu juist RAtR, WoL en BiA, echtwaar EGNH. En DS EEGB

Ricco , BVDGA en LDSDS ,

Dit album heeft maar twee zwakke punten ten opzichte van Love Over Gold en Making Movies; de snellere tracks (Money For Nothing, Walk of Life) hadden achteraf gezien a la de Beatles misschien als single worden uitgebracht. Ze doorbreken de sfeer van dit potentieel fraaie album. Een tweede nadeel is de mix; iets teveel samples (terwijl je met zulke muzikanten niks met samples hoeft te doen!).

Die zijn ook op single uitgebracht .

Ik bedoel lós en dus niet op het album! Money For Nothing is wat teveel Harde Drums en ik vond Twisting By The Pool veel leuker dan Walk of Life!

Tja hoge bomen..
Ik heb deze bij het uitkomen veel gedraaid (op CD op een bovenlader uit 1984!).
Ik vind er nu niet zo veel meer aan.
Met namen Making movies maar ook het debuut en bv Get Lucky vind ik nog steeds mooi

Het debuut album sla ik veel hoger aan dan deze. Vooral door het titelnummer een mooi album vooral, maar er staan mij toch net iets teveel nummers op die mij te weinig doen. Deze maar omwisselen met het debuut voor de top 250 hier op mu.me.

Nee , Eric Clapton kan er nog wat van maken .
Walk Of Life is natuurlijk niet het meest denderende nummer op Brothers In Arms .
Maar bekijk de uitvoering eens van het Mandela concert met Eric Clapton die het nummer veel beter maakt dan het orgineel .

Natuurlijk? Ik vind het juist één van de beste nummers van de band!

Ik moet hier toch wel even een niet onbelangrijke correctie maken.
"Walk of life is zo'n sullig deuntje"moet eigenlijk zijn ik vind Walk of life maar een sullig deruntje"
Ik heb dit namelijk ooit ook goed gevonden, dus alle begrip voor de liefhebbers.

Technisch perfect, geen enkel schoonheidsfoutje, de stem loom maar zuiver, en het gitaarspel natuurlijk best perfect maar weinig vuurwerk. Door al die 'over the top' perfectie klinkt het allemaal te clean en onpersoonlijk, zoals veel werk van Knofler en consorten. Maar toch was dit midden jaren 80 een verademing na alle lulligheden die ons in de top 40 van toen werd voorgeschoteld, Dire Straits maakte in vergelijking met de toen heersende norm in de top 40 wel echte pure muziek wat een verademing was.

De plaat is wel ingehaald door de tijd en klinkt nu veel te glad en gedateerd.

Ik vind dat dit ondanks de perfecte geluidskwaliteit de meest gedateerde plaat is van Dire Straits . Alles is gladgestreken en tot in de perfectie geproduceerd . Eigenlijk een emotieloze plaat . Er zijn gelukkig een paar songs die het verschil maken en daarmee komt ie bij net uit op een *3 , maar voor de lol deze plaat opzetten zit er bij mij niet meer in . Te perfect en te overgeproduceerd .

Dat is exact het gevoel dat ik er ook bij had. Teveel naar het digitale 'zuivere' geluid gezocht.

Ik denk dat dat te maken had met de opkomst van de cd-speler en de cd .
Daardoor moest het perfekt klinken .

Maar daarom klinkt ie ook extreem goed en zijn er juist veel songs die eruit springen. Niet (alleen) de hits, maar bijvoorbeeld Ride across t/m de titelsong. Geweldig om One world lekker hard door de boxen te laten tetteren . Kippevel bij Why worry en toch ook Your latest...

Ik las vandaag dat The Man's Too Strong over Bob Dylan ging.

ja dat ben ik wel met jou eens maar ik vind het geluid wat aan de zachte kant vergeleken met andere cd`s .