Dire Straits - Brothers in Arms (1985)

Ik vind Walk of live echt wel meer een straits nummer dan Ticket to heaven.
Als ik ticket to heaven hoor, kan ik net zo goed naar corry konings luisteren.
dat is echt z,n smartlappen melodie.
Naast Ticket to heaven vind ik when it comes to you , en my parties ook best zwak.
De topper van brothers in arms is natuurlijk brothers in arms zelf , geen enkel nummer van
on every street kan dat nummer evenaren , maar you and your friend komt wel een beetje in de buurt..
En qua rockers wint money for nothing het van heavy feul.

Sommige mensen storen zich aan walk of live , maar feit is wel dat het een klassieker is, dat is een status dat een liedje niet zomaar verdiend , dan moet het toch een leuk liedje zijn.
Heel veel mensen vinden dit liedje blijkbaar leuk , anders wordt het geen klassieker.
Die status heeft Ticket to heaven helemaal niet , de meeste die geen fan zijn van de straits kennen het nummer niet eens.
Tijdens concerten wordt niet voor niets bijna altijd walk of life gespeeld , je ziet het publiek dan gewoon swingen met elkaar , dansen , en met de handen de lucht in.
Ik vind walk of life echt een mooie toevoeging bij Brothers in arms
Dit is natuurlijk een mening van mij en hoeft natuurlijk niet voor iedereen dezelfde te zijn.

Zo zie je maar dat smaken verschillen en dat mag gelukkig ook.

Zelf vind ik When It Comes To You een heerlijk nummer met een lekkere groove er in. Naast Walk Of Life vind ik ook Money For Nothing helemaal niks. Leuke clip maar het nummer draai ik niet voor mijn plezier. De CD Brothers In Arms vind ik als geheel middelmatig, perfect klinkend of niet.

Er is wat mij betreft nog altijd een groot verschil tussen wat een populair nummer is en wat een echt goed nummer is.

Ik heb wel het idee dat dat over het algemeen niet de allergrootste Dire Straits fans zijn, meer de mensen die muziek alleen maar via de radio luisteren of zo. Voor de echte Dire Straits fans kan ik me niet voorstellen dat dat nummer in de top 20 van favoriete DS-nummers komt....

Voor mij is Ride across the River echt de favoriet van dit album! Ik vind dat nummer zo heerlijk, met die lage bas er in en al die geluidjes overal... Echt een geweldig nummer om lekker hard en in goed stereo te gaan luisteren!

. Zelfs in mijn top 5. Het feit dat Mark het zo vaak gespeeld heeft tijdens zijn tours zegt toch ook wel genoeg. Live echt een knaller!

YouTube - Dire Straits - Walk of Life LIVE (On the Night, 1993) HD
Franklin

Nou, zegt mij eigenlijk helemaal niets, als een nummer eenmaal uitgegroeid is tot klassieker kan een band het toch ook niet maken om het niet te spelen? Daarnaast heeft onze beste Mark dit nummer ook zelf geschreven, dus zal hij het waarschijnlijk ook wel mooi vinden, dus speelt ie het met plezier.

En dan is er toch eigenlijk ook nog wel een verschil. Het nummer staat niet in mijn top 20 in ieder geval, ik zet het zelden voor mijn plezier op. Maar als ik bij een DS concert zou zijn, wat helaas nooit is gebeurd en ook niet zal gebeuren maar dat terzijde, ga ik ook wel uit mijn dak. Ik bedoel, ik ben er dan toch... Het is dan ook weer zoiets om daar met een chagrijnige kop te gaan staan met de uitdrukking: "Ik vind dit niet leuk! ".

M.a.w., het feit dat het hele publiek uit z'n dak gaat (zullen wsl ook vooral de meegesleurde vrouwen zijn.. ) zegt mij helemaal niets over de kwaliteit van het nummer in verhouding tot andere DS nummers.

Ja, want het hele publiek vooran zijn vrouwen? Het is gewoon een knaller. Of je het leuk vindt of niet. Denigrerende opmerkingen maken over iedereen die het wel goed vind, vind ik al helemaal laf.

Hier zijn zeker ook alleen maar radioluisteraars te vinden?

Misschien zou je je iets moeten verdiepen in het nummer.

Was ik niet echt mee bezig, jij bestempelt het zo.

Ik zal na al die andere echte DS-lovers ook maar eens een top 10 invullen!

Ik kan mijn tranen nooit, maar dan ook nooit, binnen houden bij Brothers in Arms. Alleen al daarom 5 sterren.

Dat lijkt me een zeer goede reden!

1 van de lievelingsalbums van mijn vader, daarom ook een lievelingsalbum van mij.

Dit begrijp ik niet. Waarom is het een lievelingsalbum van jou, omdat het een van de lievelingsalbums van je vader is? Je hebt toch een eigen smaak? Als dat overeenkomt met die van je vader dan is dat natuurlijk mooi, maar dat moet je toch onafhankelijk kunnen beslissen?

Als je ermee opgegroeid bent en het erg vaak gehoord hebt samen met je vader kan het maar zo zijn dat het timaento zo gegrepen heeft dat het daarom 1 van zijn lievelingsalbums is geworden. Zo staat het er niet, maar zo zou het maar zo kunnen zijn denk ik.

Het doet me aan mijn vader terugdenken. Daarom is het ook mijn lievelingsalbum.

Oké. Nu begrijp ik het beter. Muziek kan daardoor ook hele sentimentele waarde hebben.

Ik heb dat zelf met Old And Wise van Alan Parsons Project. Dat is gedraaid op de begrafenis van mijn oom in 1993. Mijn oom was aan een hartstilstand overleden op 46 jarige leeftijd, ik was toen 16 jaar. Sindsdien moet ik bij de eerste tonen van dat nummer altijd terugdenken aan mijn oom en het raakt me iedere keer weer.

Prachtig hoe muziek een mens kan raken.

mee eens
ik vind het soms merkwaardig hoe muziek bepaalde herinneringen of periodes uit je leven uit de diepte van het menselijke brein naar de oppervlakte kan brengen. Mooi is dat!

Op dit album staat 1 nummer dat echt ver boven de rest uitsteekt en dat is Ride Across The River!!

Wat een geweldig prachtig nummer is dat!!

Is wel 1 van de hoogtepunten inderdaad. Samen met het titelnummer absoluut een highlight.

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van Brothers in Arms moet vinden... Ik vind het wel een mooi nummer, maar tegelijkertijd ook wel wat saai eigenlijk. Staat zeker niet in mijn DS top 20!!

Ik vind het een prachtige finale. Zinderende opbouw en prachtig relaxed gitaarwerk.... enne dat hammondorgeltje vind ik ook prachtig. Geen moeilijke partij, maar de juiste klank op het juiste moment.
Het is een song die wel het nodige opwaardeerd op deze plaat.

Dat is ook één van de reden dat dit voor mij hét DS nummer is in mijn Top 3. De sfeer en de tekst maakt het een nummer dat op eenzame hoogte staat met vele andere DS-nummers. Is al vaker gezegd, maar live met de donder aan het begin is echt kippenvelwerk.

Heerlijk album, dit album heeft toch wel die jaren 80 sound Vooral het laatste nummer (titelsong) van het album vind ik erg mooi. *4.0

Jaren '80 sound? Dat vind ik dus echt niet. Met name door de gladde productie is dit album toch wel een stuk tijdlozer dan menig tijdgenoot.

Juist door de gladde produktie klinkt ie erg jaren 80 vind ik...

Daar moet ik freakey gelijk in geven. Ik vind de muziek helemaal niet jaren 80, absoluut niet. Maar de productie is juist wel tijdsgebonden. Ook niet al te zwaar wat mij betreft, gelukkig.

Kan iemand aangeven wat er met een 'gladde produktie' wordt bedoeld? Technisch of muzikaal glad? Het is m.i. Een mooi en dynamisch geproduceerd album dat zowel op vinyl alsmede audiofiele kwaliteiten heeft. Dat wat de technische kant betreft. Muzikaal gezien hoeft het album geen toelichting. Ieder zijn smaak.

Ik vind juist gladde productie (of perfecte productie, dat heeft een minder negatieve lading) absoluut niet tijdsgebonden. Ook in deze tijd wordt er zo geproduceerd als hier. Als ik typisch jaren '80 moet noemen, kom ik toch veel eerder uit bij bands als OMD, Simple Minds en The Cure. Bands die toch heel duidelijk uit een typisch 80s-vaatje tappen.
Daarentegen vind ik Brothers in Arms (samen met andere klassiekers als Hotel California en The Joshua Tree tijdloos en niet zozeer gericht op één specifiek tijdperk.

Misschien een kwestie van leeftijdsverschil.

hmm ik vind The Cure en ook Simple Minds niet echt tijdgebonden klinken. New Gold Dream en Disintegration zijn net zo perfect geproduceert als dit album. Dan zou het iets anders moeten zijn wat met tijdgebonden bedoelt word van The Cure en Simple Minds t.o.v dit album.

Misschien de keybord sound.

Zeer matig album van deze door mij zeer gewaardeerde groep. Destijds helemaal grijsgedraaid, maar is nu voor zeker 50% skipmateriaal.

Top:
- Brothers In Arms. Absoluut prijsnummer.

Aardig:
- So Far Away (gewoon een lief liefdesliedje en dat in acht nemend een prima nummer)
- Ride Across The River
- The Man's Too Strong

Zwaar onder de maat:
- Walk of Life. Zonder dat ergerlijke kermisriedeltje was het misschien nog wat geweest.
- Money For Nothing. De start van dit nummer is al zwak met het verschrikkelijke, veel te lang durende zeikintro van Sting. Wat wil je Sting? Ik hoor je niet! Kan je het nog 10 x herhalen aub?Met de "Heavy Metal" riff wilde Mark Knopfler wellicht zijn stoere kant laten zien. Het resultaat is bedroevend. Zonder die innovatieve clip (en het "I want my MTV" van Sting) waardoor MTV dit nummer 85 keer per dag draaide zou dit nooit zo'n grote hit geweest zijn. Voor mij reden om de radio uit te doen of subiet de kamer uit te lopen. Tenenkrommend.
- Why Worry? Live had dit nummer nog wel wat, op de plaat niet meer dan een mierzoet niemendalletje.
- One World. In twee woorden: weinig memorabel.
- Your Latest Trick. Porno achtergrond muziek. Er zijn maar weinig nummers waar een saxofoon wat toevoegt (Sultans of Swing Live is daar een van). Deze is duidelijk niet een van die nummers.

Kan er helaas niet meer van maken dan 2,5 ster.

zelden zo'n saaie opener gehoord als dit So far away. Vroeger al een vervelend nummer gevonden, nu nog steeds. En er komt maar geen eind aan!!!
Het intro van Money for nothing vind ik juist geniaal. 'Het hoort wat mij betreft tot 1 van de mooiste intro's ooit. Maar................het blijft bij het intro, want de rest van dit nummer valt vies tegen en dat komt echt niet doordat ik het nummer al te vaak heb gehoord, daarbij duurt het ook nog eens te lang
en ehhh Bollieblauw... zo'n grote hit is het niet geweest hoor in Nederland. een tipnotering in 1985 en nummer 29 in 1989

Ride across the river is wel een prima nummer en dat geldt ook voor The man's too strong, One world en Brothers in Arms

Jammer van de valse start van dit album