Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007)

Zonder blu-ray speler ben je daar niet veel mee, maar inderdaad ongetwijfeld nog beter.

Gisteren weer even CD-kwaliteit opgezet. Verhoogd naar 5*. Blijft gewoon een verbluffend album.

Ik denk dat veel liefhebbers het met mij eens zullen zijn als ik zeg dat dit het beste werk is van Porcupine Tree, want wat een fenomenale plaat is dit! Bijna 51 minuten lang droom je weg in een muziekwereld vol met prachtige, melodieuze composities. Het album begint al zo fantastisch met Fear of a Blank Planet, maar het echte paradepaardje is toch wel Anesthetize. Dat een lied van bijna 18 minuten zó snel voorbij gaat zegt in principe al genoeg.

Dikverdiende 4,5 sterren.

P.S: Nog even een PROMINENTE vermelding voor die drummer. Wat een held, zeg. Wat een talent! Ongelooflijk.

Is mij laatst pas opgevallen dat het drumwerk inderdaad fenomenaal is, het deed me af en toe een beetje aan One More Red Nightmare (King Crimson) denken, waar het drumwerk ook zo geniaal is.

Voor de rest is het gewoon prachtige muziek met stukken metal prachtig in die muziek geplaatst. Mijn top 10 zegt eigenlijk al wat ik van dit album vind.

De drummer speelt zelfs zo nu en dan met King Crimson mee.

Fear of a Blank Planet keeps growing on me...

Dat is mijn favoriet op dit album, al is het moeilijk kiezen.

Ik had het over dit album in zijn geheel.

Het heeft even geduurd. Lang een vlees noch vis gevoel bij gehad. Maar het is natuurlijk geen voedsel, wel gewoon muziek. Of gewoon bijzondere muziek, beter gezegd.

Afgelopen weekend met de hoofdtelefoon beluisterd na Damnation van Opeth en toen kwam het, voor 't eerst eigenlijk, echt helemaal binnen.

Niet alleen de melodieën zijn erg mooi, maar ook de over elkaar heen lopende ritmes, die soms hypnotiserend werken, je helemaal in de muziek trekken. Knap.

De productie en opbouw van de nummers zijn niet minder indrukwekkend.

De ingehouden zangpartijen van Wilson waar ik eerst weinig aan vond blijken ook uitstekend te passen en zijn de kers op de taart.

Zo ben ik toch weer bij het eten aanbeland en nu klopt het plaatje. Een taart kan maar beter van vlees noch vis zijn.

Ook een favoriet van mij, dus wat maakt het uit .


Niks aan toe te voegen, alleen maar waarheden. Vooral het meeslepende vind ik bijzonder mooi aan dit album.


Nog meer waarheden .

Meeslepend, da's inderdaad een mooi woord om dit album mee te omschrijven. Indringend, ontroerend en meeslepend. Ik zit nu al op 4.5*, wellicht geef ik nog wel de volle mep.

Ik ben in een echte Porcupine Tree-flow terecht gekomen de afgelopen dagen, maar wat steekt Way Out of Here toch torenhoog boven alles uit (en ik vind Porcupine Tree een geweldige band!).

Ik hoor er af en toe wel iets van Radiohead in.

Die zeurderige zanglijnen in het begin van Anesthetize bijvoorbeeld.

Maar dat nummer ontwikkelt zich dan verder nog tot een meeslepend meesterwerk van meer dan een kwartier, iets waar radiohoofden alleen maar van kunnen dromen.

Eigenlijk zou Fear of a Blank Planet dus op 1 moeten staan ipv. OK computer.

Porcupine Tree, a cross between the art rock of King Crimson and the modern rock of Radiohead
door: GERRY GALIPAULT (oktober 2002)

Yes lead singer Jon Anderson is one of those who appreciates Porcupine Tree, who will open for the prog-rock veterans in nine U.S. cities.

"They're doing exactly the right thing, the right songs and the right style," Anderson said recently. "You know, there's a bunch of these bands around and, to me, they're the next wave of modern music. It's a combination of King Crimson meets Yes meets Zeppelin meets grunge and Radiohead. It's nice to have one of them touring with us."

Overigens was dit dus wel voor Fear of a Blank Planet en Deadwing.

Shit de beste opmerking op deze site. Hulde

Radiohead heb ik nimmer nooit kunnen waarderen. Ik vind dat sowieso dus al een goede opmerking.

Ik begin te twijfelen of ik deze niet gewoon beter vind dan stupid dream.

Je hoeft daar niet over te twijfelen

Dit is mijn ontdekking van 2011 tot nu toe. Ik had al wel vaak van Porcupine Tree gehoord, maar ik had nooit de tijd genomen om wat muziek van hen op te zoeken tot ik plots toevallig op het titelnummer van deze plaat stootte. Ik was meteen verkocht. Voor Anesthetize en Sentimental alleen al zou ik dit album 5* willen geven, maar het laatste nummer vind ik toch nog wat minder dan de rest. Kan iemand mij zeggen welk album van Porcupine Tree ik nu best as volgende beluister?

In jouw geval Deadwing, In Absentia en dan the Incident. Luister toch nog even een paar keer naar Sleep Together; is een wereldnummer.

Jep ik zou hetzelfde gezegd hebben. Niettemin zijn Stupid Dream en Lightbulb Sun ook geniaal, iets softer, maar zeker niet minder gevarieerd of dynamisch. Er staan pareltjes op à la Shesmovedon, Russia on Ice en Don't Hate Me.

En de enorm onderschatte EP Nil Recurring, die imo zeker aan FOABP kan tippen.

Ja idd Nicoot vergeten te melden maar zeker net zo goed als FOABP

Bedankt voor de tips. Ik zal dan eens beginnen met Deadwing.

Vergeet daarbij ook Hatesong niet (vooral een geniaal live nummer).

Eindelijk eens beginnen aan het reportoire van Porcupine Tree, te beginnen met deze

Wat een nieuwswaarde Eraser, het lijkt wel twitter!

Ik was dan ook razendbenieuwd wat voor muziek deze hier zeer geliefde band maakt. En ik moet zeggen een eerste luisterbeurt heeft mij niet teleurgesteld Past helemaal in mijn straatje. Spannend, mysterieus, een groot kleurenpalet, lang uitgesponnen composities, sfeervol.

Oh ik wou plots dat het eind 2008 was. Toen kende ik slechts Start of Something Beautiful en Normal en moest ik het hele oeuvre nog stukje bij beetje ontdekken. Nu ontdek ik nog steeds, maar het grootste deel (lees 99%) van PT zit toch al mooi in mijn brein gegrift...

<Dubbel gevoel>

Met andere woorden, Eraser, er staan je zéér mooie muzikale tijden te wachten.

Sinds dat ik tijdens het concert in Amsterdam Paradiso september 2006 het meeste hiervan had gehoord wist ik dat dit weer een geweldig album zou worden. wat trouwens een prachtig idee om je nieuwe; nog niet opgenomen nummers live te gaan spelen..

En dat is het dan ook wel geworden zeg!! En met Way Out Of Here in plaats van Cheating The Polygraph voor mij ook nog mooier. Samen met Anesthetize is dat namelijk nu mijn favoriet ook al is het titelstuk ook ijzersterk. Geen 5; dat blijft voorbehouden aan In Absentia en Stupid Dream maar een welverdiende 4,5

Sleep Together vind ik net als een nummer als Halo weer stukken beter tot zijn recht komen als het live wordt gespeeld. Apart is het zeker op de plaat en ik had min of meer verwacht dat we meer van dat soort nummers gingen krijgen op de volgende plaat.

Wat volgde was echter het in mijn ogen ( of eigenlijk oren ) prachtige The Incident

Wat een top album dit hey!, was niet echt bekend met de muziek van Porcupine Tree. Kon wel enkele nummers maar de hoge waardering en het feit dat ik ze vaker in de top 250 tegenkwam toch maar eens dit album opgepakt. De kwaliteit druipt ervan af, deze plaat verzaakt geen seconde en blijf gewoon boeien van begin tot eind. Dat is voor mij het beste aan deze plaat, dit album voert je in een achtbaan van passage naar passage met prachtige gitaren en verschillende melodieen met soms ook wat harder drumwerk. Genoeg afwisseling ook , zo is er met My Ashes en Sentimental ook wat rustiger werk te vinden. Dit smaakt naar meer en maakt me nieuwsgierig naar de andere Porcupine Tree platen !