Ik had niet gedacht dat het nog van zou komen, in ieder geval in de komende paar jaar. Toch moet ik mijn mening bij stellen. De cd die al bijna 4 jaar het predikaat 'beste cd die ik ken' bezit, zal moeten wijken. De koning is dood, leve de koning!
En niets ten kwade van mijn ex-nummer één. Het conceptalbum BE van Pain of Salvation betekend voor mij héél veel. Het begin van de filosofie, de muzikale variatie en de dramatiek en symboliek zijn me héél veel waard. Maar hij moet wijken voor een muzikaal werk zonder woorden. Vier muziekstukken, varieërend tussen de 20 en 25 minuten wat dezelfde effecten heeft als hierboven genoemd. Ja het is post-rock. Het is perfecte totaalmuziek. Ik kan het niet beter onder woordne brengen dan onderstaande woorden, gecopy-pasted uit een review.
Het is ten eerste verstikkend, smorend, benauwend, beklemmend, prangend, dreigend, angstaanjagend, helduister, grimmig, imminent, onheilspellend, sinister, indroevig, omineus, doodeng, afschrikwekkend, vreesaanjagend, griezelig, luguber, ijzingwekkend, huiveringwekkend, gorgonisch, eng, spookachtig, onguur, macaber, asgrauw, desolaat en bloedstollend.
Paradoxaal genoeg is de muziek tevens hoopgevend, inspirerend, bezield, geestverheffend en –verruimend, hartversterkend, flonkerend, vurig, bemoedigend, gloedvol, fonkelend, opbeurend, troostrijk, hoopvol en ja, zelfs warm en liefdevol!
Maar bovenal is het zinderend, intens, hartgrondig, ontzagwekkend, tintelend, opwindend, verwoedend, overweldigend, beestachtig, gedreven, ingrijpend, exalterend, gepassioneerd, waanzinnig, geestdriftig, overdonderend, peilloos, bodemloos, zelotisch en hevig hartstochtelijk hartverscheurend. Tot zover deze dwaze duik in de Dikke van Dale met de volgende conclusie: Godspeed You Black Emperor! is diep, mijlendiep, Marianentrogdiep.