Neil Young - Live at Massey Hall 1971 (2007)

Ik sluit me hier helemaal bij aan! De nummers van Harvest zijn hier zoooo ontzettend veel beter. En ik vind het inleidende praatje bij Man Needs A Maid/Heart Of Gold ook wel leuk. Ohio vind ik in tegenstelling tot jou wel veel beter hier. Veel ingetoger, het meer schreeuwerige van de Crosby, Stills, Nash and Young uitvoering vind ik eigenlijk maar niets.

Dank aan musicmeter!
Dit album vandaag in de auto beluisterd. Kippenvel....
Ik kende alleen Harvest en Unpugged en las hier de lovende berichten over dit album. Meesterwerk! Topper vind ik op dit moment : there's a world en old man. Neil Young zingt heel goed en met veel power.

Hier hoorde ik voor het eerst 'Journey Through The Past', en later kwam ik er pas achter dat het als om Time Fades Away stond. Wát een nummer is dat toch! Prachtig!

Vandaag gekocht, omdat de bespreking hier zo enthousiast zijn. Ik heb Neil hoog zitten, maar dacht nu toch wel zo'n beetje het noodzakelijk in huis te hebben. Me laten verleiden tot de aankoop (€8,99 slechts trouwens).

Prachtige opnamen inderdaad. Enige dat ik ertegenin kan brengen zijn de gesproken intermezzo's. Kale uitgebeende versies als in een Peel/2 Meter sessie had ik mooie gevonden. Leuk hoor de anekdotes van Ome Neil, maar ik denk dat ik na ene paar keer luisteren ze als storend zal ervaren.

Maar de nummers zijn prachtig uitgevoerd. Ik weet niet precies hoe 'groot' Neil Young ten tijde van de opname al was qua naam (CSN&Y, Buffalo S) zal dus wel redelijk groot zijn. Maar nog met "Harvest"-songs die als nieuw liedje worden aangekondigd, toch wel uit het begin van de periode. Weet iemand waarom hij geen materiaal speelt van zijn debuut. Beschouwt hij dat zelf als 'niet goed genoeg' of is dat toeval?

Ik blijf "Live Rust" trouwens hoger aanslaan dan deze opname. Met name omdat ik de overgang van akoestisch naar electrisch tot zwaar electrisch heel fraai vind. Had hier ook niet misstaan. Hoewel er wordt afgesloten met één van mijn favorieten 'I Am a Child'. Hoogtepunt is echter "A Man Needs a Maid' wat mij betreft.

Buffalo Springfield is pas later echt op waarde geschat, maar Neil zal door CSNY inderdaad al de nodige bekendheid hebben gehad al brak hij pas echt door met Harvest. Op bootlegs van deze tijd zie je een vergelijkbare setlist met af en toe een nummer als The Loner en één of twee Buffalo Springfield nummers (naast I Am A Child en On the Way Home). Zoals Neil zelf ook zegt, had hij veel nieuwe nummers geschreven en die wilde hij spelen. Om eerlijk te zijn is de kwaliteit van die nieuwe nummers ook een stuk hoger, dat zal Neil ook gemerkt hebben denk ik.

Neil heeft ook een hekel aan de sound van zijn debuut als ik het me goed herrinner, al is dat in akoestische setting natuurlijk compleet anders. Maar het zou mee kunnen spelen wellicht.

'The Loner' is een nummer dat inderdaad wel eens opduikt. Moet zeggen dat ik zijn debuut ook niet zo goed ken. 'The Loner' staat zelfs ook op "Live Rust" natuurlijk.

Ik kan het niet helpen, maar ik erger me mateloos aan dat klappen de hele tijd .

Had je liever "gejoel" dan? Het is ook nooit goed! Ga dan ook nooit naar een "liveconcert". Je moet je eens wat minder ergeren aan dingen. Er zijn immers ergere dingen in de wereld.

Wat een reactie zeg...

Niks mis met wat geklap, op het Live album van bijv. Kanye West wordt dat de hele tijd gedaan, en dat is 1 van mijn favoriete albums. Maar als ik Neil Young zo rustig hoor spelen, sluit ik me ogen en dan raak ik in een soort van "trance", dan is het wat jammer dat ik daaruit word gehaald door het klappen.

En ik ga zelden naar liveconcerten, omdat ik idd niet tegen dat "drukke gedoe" kan.

Dat snap ik wel, beste Social Mask, en ik vind ook niet altijd mooi, zelfs storend, maar het zij zo. Beter een Massey Hall met wat geklap, dan geen cd Massey Hall at all. Het concert op zich is idd "betoverend" mooi!!!

Zijn we het daarover eens .

Helemaal!!!!!

Ik ben niet echt een Neil Young fan, maar dit album vind ik gewoon helemaal geweldig.

Een super live album, en 1 van de allerbeste acoustische live albums die ik ooit gehoord heb.

Het enigste wat ik minder vind is dat geklap steeds, daar stoor ik mij mateloos aan .

Ricardo, bij "een super live album" als "Live at Massey Hall 1971 (2007)" mag applaus niet ontbreken .

Onovertroffen in zijn archaische zang en houterige doch melodische gitaarspel.

Telkens weer als ik 'm hoor wordt ik steeds getroffen door zijn geweldige nummers, die ik nu al zo'n kleine 40 jaar ken. Mij nooit vervelen en simpelweg in mijn systeem zitten opgeborgen.

Toch wel erg mooi dit. Het openingsnummer vind ik misschien wel het beste hier en de versie van Maid klinkt ook erg goed. Ohio kende ik voorheen ook niet en dat kun je ook een aangename kennismaking noemen. En dat geklap.. dat went wel, zoals alles in het leven. Sterker nog, ik betrapte mezelf erop dat ik tijdens (volgens mij) Dance Dance Dance mee aan 't klappen was .

Ruimschoots het beste live-album dat ik ken. Neil Young is hier geweldig bij stem, zelfs op de albums klinkt hij meestal niet beter en hij speelt de nummers uit mijn favoriete periode zo groots (A Man Needs a Maid! The Needle and the Damage Done!) dat ik niet anders kan dan hier vijf sterren aan geven.

Na een moeizame dag heb ik dit maar weer eens opgezet.
Wat een stééngoede plaat is het toch...kippenvel.

verhoogd naar 5*

Inderdaad steengoed album dit, wat geluid als emotie betreft. Wat een breekbare stem heeft hij toch eigenlijk. Het beste acoustische album wat ik ooit gehoord heb tot nu toe. Ik heb inmiddels al wat meer van Neil Young beluisterd nu, maar daar heb ik niet al te veel mee. Neil Young is met zijn gevoel en met de intieme momenten gewoon top en op zijn best. Gewoon een plaat om tot in lengte van jaren te koesteren.

Dit is gewoon een must voor iedere folkliefhebber, muziekliefhebber en kenner tout cours.

En dan met een 4.5* het gemiddelde nog naar beneden halen ook barrett.

Wat een unieke stem heeft Neil Young toch eigenlijk. Dat word op deze prachtige intieme live plaat maar al te duidelijk gemaakt. Ik kon zijn stem eerst niet zo waarderen, maar het is eigenlijk uniek. Ook vind ik zijn stem behoorlijk aandoenlijk en emotioneel klinken, vooral hierop. Samen met de intieme sfeer, en de perfecte geluidskwaliteit hierop, maakt dit gewoon een super unplugged live album. Voor mij de beste die ik ooit gehoord heb. Meer gevoel, en een intiemere sfeer kan bijna niet meer gecreeerd worden. Opmerkelijk dat deze plaat slechts een gemiddelde heeft van 4.54* bij 295 stemmen, je zou een 5* gemiddeld verwachten bij zo'n goede unplugged live plaat.

Leuk om al die lof over Neil's stem van je te lezen ricardo. Is het kwartje dus toch gevallen.

Ik ben er nog steeds niet uit of ik deze of On the Beach het beste Neil Young album vind, maar er kan er maar één in de top 10, dus dan de studioplaat maar.

Het uitbrengen van uitgerekend dit Massey Hall concert was trouwens een uitmuntende keuze van Neil. Andere shows uit deze tour waren ook goed, maar van wat ik gehoord heb was Massey Hall wel echt het beste.

Idd, het duurde voor mij ook even voordat ik deze plaat kon waarderen, maar dan heb je uiteindelijk toch wel wat. Vooral de versie van Cowgirl in the Sand is magistraal mooi.

En dan met 4.5* het gemiddelde nog onderuithalen ook.

Ook ik had mijn NY-collectie wel compleet dacht ik. Niets is minder waar. Door MM-recensies aangeschafd en compleet overdonderd. Ik heb NY nog nooit zo helder en breekbaar horen zingen. De rauwe Neil mag ik ook zeker, maar dit album is een van de betere live-album. Alleen dat geklap he...

Tja live album he...

Oppassen hoor, straks krijg je Ad Brouwers op je dak!