Miles Davis - Bitches Brew (1970)

en volgens mij trap jij open deuren open....toch bedankt voor de samenvatting

Haha, grappig dat je dat beweert. Bitches brew is namelijk één van de grondigst gepostproduceerde albums in de jazzgeschiedenis. Ik hoop niet dat je bewondering nu als een zeepbel uiteenploft, maar alleen Pharaoh's dance al bestaat uit liefst 19 edits!

Uiteraard is het fusion. Omdat fusion een deelgebied is van de jazz waarin dus ook nog andere elementen dan pure jazz verwerkt zitten, in het geval van deze plaat hebben we dus een jazzplaat met een grote scheut rockmuziek aan toegevoegd.
Maar mij maakt het verder geen reet uit hoe je dit noemt, als je er maar regelmatig naar luistert, want het blijft ontzettend geïnspireerde muziek.

Best mogelijk, maar als elk van die edits opgebouwd zijn uit stukken improvisatie (wat in mijn oren voor de volle 100% het geval is), dan blijft het album voldoen aan de kenmerken van "jazz".

Zo beleef ik de plaat helemaal niet. Misschien dat ik daardoor geneigd deze plaat helemaal geen Fusion te noemen, maar gewoon Jazz. Een aantal instrumenten die gebruikt zijn (electrische gitaar, electrische bas, fender rhodes piano) zijn 'gepikt' uit de pop en rock wereld, maar de manier waarmee daarop muziek gemaakt wordt is voor mij Jazz.
Ik vind dit album op geen enkele manier lijken op rockmuziek.
Dat is anders bij de 'echte' fusion artiesten. Neem David Sanborn (wat je er ook van vindt): die muziek klinkt als funk. Dat je dat dan fusion noemt (namelijk een soort van samensmelting van Jazz en Funk) kan ik inkomen. Bij Bitches Brew heb ik dat helemaal niet.

klopt..ze hebben er geloof ik een half jaar over gedaan voordat dit album klaar was

wilde dit al aangeven..maar de "discussie" nam een dusdanige wending dat ik maar besloot mijn mond te houden.

overigens is ook muziektheoretisch vast te stellen dat dit meer rock dan jazz is ("rock" ipv "swing") Ik bezit te weinig theoretische kennis om daar een twistgesprek over te voeren dus daar begin ik maar niet aan

dat het voor het gevoel nog jazz lijkt, is mogelijk maar is subjectief. afgaan op de feiten levert een meer objectief beeld op....als je dat doet is het dus nog maar de vraag in hoeverre dit jazz is.

vandaar dat "men" dit fusion of jazzrock noemt....en dat doet niets af aan de kwaliteit van dit album

Wel aan die van sommige liefhebbbers...want het staat zoveel interessanter om van een echt jazzalbum te houden ipv een commercieel weldoordacht compromis...(subjectieve mening mijnerzijds )

als je kunt kiezen uit 20 improvisatie's van hetzelfde stuk ?....

dat gebeurt in rock muziek ook..

daarnaast is het de vraag in hoeverre "het improviseren" na 10 keer hetzelfde stukje binnen 1 context nog spontaan is..

daarom dat het een logische vraag is in hoeverre BB jazz is

daar kun je tot in de lengte van dagen over discusieren..

dat discutabele genre hebben ze daarom FUSION genoemd en fusion is net zo goed een onderdeel van jazz als dat het van rock is.

en ook al is BB fusion...dan kan het nog steeds een geweldig goed album zijn.

Het leuke van dit soort discussies is dat je de muziek daardoor weer gaat draaien en dan aan den lijve ervaart wat voor vibe dit heeft.

Heb de complete editie (deel 6 uit de Columbia serie) en daar zitten gewoon mindere stukken tussen. Het scheppingsverhaal van dit album komt ook uitgebreid aan de orde en dat zal ik dus weer eens doorspitten. Frappant blijft hoe het raspende stemgeluid van Miles Davis sommige 'takes' inluidt.

Grappig ook weer de enorme associatieve kracht van deze muziek: ik ben zo weer terug in de early seventies op een zolder op de A. van Ostadelaan, Risken op de za. avond tegen de 'beta's' - die flipten compleet op Davis .

Volledig mee eens.

over dat coole raspende stemgeluid van Davis heb ik ook ooit een interessant verhaal gelezen.

hij schijnt regelmatig betrapt te zijn met een redelijk normaal stemgeluid..

Nogmaals...Davis was een erg slim mannetje met een voor een afro/amerikaan in de jaren 50/60/70 buitengewone positie..naast een beetje geluk heeft hij die positie vooral ook zelf gecreerd en zeer succesvol gebruikt.

Zooo; interessant - maar gaat u verder; dat staat allemaal haarfijn te lezen in de wiki, i.i.g de Engelse.

Persoonlijk ben ik geïnteresseerd in het eindproduct - en interesseert de weg erheen me minder. Al zou James Joyce de eerste versie van Ulysses op pleepapier hebben geschreven: so what? Ooit gelezen wat de prerequisieten waren voor een live optreden van Guns and Roses - nou nou, poe poe.

Hoeveel hedendaagse albums komen niet in de studio tot stand en blijken live volstrekt onuitvoerbaar. Een aangename surprise in dat opzicht was 3 van Portishead.

Miles cool en smart? Please define smart: naar buiten kijken en zien uit welke hoek de wind waait en lekker meeblazen of blijven staan en denken dat waait wel over om vervolgens je ouwe trouwe bekende dingetje te doen?

Kom ik ga de tweede schijf nog eens opzetten.

Ik denk continu aan Afrika (nee, niet die kutplaat van toto) als ik hiernaar luister. Het geluid van de jungle, moerasdampen, wegrennen voor de familie Bokito, polonaise met de Masai, zoiets. Lou Reed predikt heroine, Miles laat voelen wat malaria is. Tijdloos bibberen.

@LH: Morgen scoren op vinyl - als dat lukt ben je meteen wan of the bruvvers (brothers); geweldige plaat - goed voor lastig denkwerk.

geniale plaat maar wat mij betreft amper beluisterbaar

dat zal wel pas komen na minstens 25 luisterbeurten, en die heb ik toch nog toe amper gehaald

Tip: ga wat anders doen dan alleen luisteren; Risken, dia's'/foto's kijken met vrienden, koken met je lief - let it sink in.

D'r zijn maten die d'rmee doen, wat anderen op Suzuki van Tosca doen (lees aldaar) - maar dat vereist enige lenig- en vaardigheid.

Ik kan hier op klaarlichte dag, zittend in een stoel, (ook) moeilijk naar luisteren. Heel anders wordt het als ik in m'n nest lig, licht uit, slechts het lampje van de stereo. Voodoo Miles.

Deze plaat lijkt mij een stuk toegankelijker dan Kind of Blue, en ik hoor het nu voor de eerste keer. Kind of blue heb ik nu ongeveer 5 keer gedraaid...

Ja als een schip gewend bent, zit er in land idd weinig beweging. Maar BB toegankelijker dan KoB? I am puzzled - maar ja ik ben dan ook een landrot.

Ja, er zit zo op het eerste gehoor veel meer variatie op BB dan op KoB. De eerste paar keer dat ik KoB luisterde viel ik zo wat in slaap, bij BB dacht ik wel eens: 'he dit klinkt goed'.

Overigens zijn dit de eerste jazzplaten ooit die ik luister. Dus er "spreekt" hier wel een heel erg ongeoefend oor...

@JP - suomen?

De meesten beginnen bijv bij Kind of Blue (of Birth of the Cool) - of bijv Wes Montgomery (So Much Guitar) sommigen hier noemen dat modal jazz - en gaan dan met (met een paar stapjes) naar BB. Toegankelijk zou idd niet mijn eerste woord zijn, maar wel met een goede groove.

Maar welcome to jazz!

Eigenlijk is dit geen jazz meer, maar jazz/rock fusion.

Miles Davis heeft hier zijn muzikanten electrische instrumenten gegeven (bas, rhodes, gitaar, orgel etc.).

Deze en haar voorganger In A Silent Way worden beschouwd als de eerste 'officieuze' fusion platen.
Als reactie hierop gingen de leden hun eigen fusionbandjes oprichten (Mahavishnu Orchestra, Return to Forever, Headhunters, Wheather Report etc.)

Dank!

Suomen? Is dat een jazz-tip? Ik ken ze niet...

Wat is je probleem?

@JP - Suomen = Fins; dat vroeg ik aan je vanwege je Fins-klinkende alias.

DJ Maestro en Deelder Draait vormen ook aardige intro's - sommigen zullen daar wat kritischer over zijn. Sex & Jazz is IMO een don't go there road; separaat als activiteit uiteraard wel, maar niet in die vorm van die in-trieste plaat.

Je trekt niet echt een schrikbarende conclusie.

Ach.
Vond het wel leuk te vermelden welke wereldberoemde 70ies fusion bands geboren zijn uit deze plaat.

Jolki Palki is Russisch en betekent zoiets als verdomme


Ik denk dat deze plaat mij wel gaat bevallen, al zal het vast een boel draaibeurten nodig hebben.

Gewoon doorgaan Joy, na 24 komt 25.
Ook Zappa fans [toch ?] sluiten dit urgente album
uiteindelijk in hun hart. Bij mij duurde het ook even.

punt is een beetje dat ik eerder andere muziek opzet

hier moet ik echt voor gaan zitten en dir rust ontbreekt zon beetje volledig

zal um eens op mijn mp3 spelert zetten