Miles Davis - Bitches Brew (1970)

Nee, niet gaan zitten.

Bitches Brew is een verontrustend en imponerd stuk muziek! Het album als geheel is behoorlijk goed.

4,5 *

Plaat die ervoor zorgde dat Miles Davis zo ongeveer werd uitgestoten door de modern-jazz-wereld, maar het blijft desalniettemin indrukwekkend.

Geweldige muzikant, die een zeer apart gevoel op kan roepen.

4 sterren

Tip voor geïnteresseerden: Ga voor de box set!
Er worden creatieve bergen verzet, ook op de 3de en 4de cd!

In verhouding met de andere complete sessions vind ik deze (dit is deel 6) en de complete Jack Johnson sessie (deel 7) de minste uit de serie; veel gefreak met sitar en zo. Ik heb de eerste edities, als earbook - in de longbook versie ( 2cd's boven elkaar) kost deze complete editie nu 17 GBP op Amazon en voor die prijs, met het mooie artwork is dat niet te veel.

Mijn favo's uit die complete sessions zijn 3 (met Coltrane) en 4 (Quintet) - en ook van deze zijn de longbooks beduidend gunstiger geprijsd.

Zit In A Silent Way ook in die reeks? Die staat fabuleus te zijn op m'n harde schijf maar zie ik altijd veel duurder afgeprijst staan.

Yep: deel 5; check this
ca 22 euro (incl verzending).

Gekocht in de Berenkuil in Rotterdam 1970? Zag de plaat in de etalage staan en was door het artwork onmiddellijk verkocht. De muziek bleek nog mooier te zijn dan de hoes. Miles Runs The Voodoo Down is mijn all time favorite maar de rest mag er ook zijn. Vandaag opnieuw gedraaid (complete sessions uiteraard) en ja it's about that time!

Er staat hier jazz/rock.
Is dit dan een beetje jazz/rock zoals Steely Dan of iets anders?

minder , maar zeker zo

Oke...

Vanmiddag voor €7,- op de kop getikt, anderhalf keer gedraaid en meteen maar de volle mik gegeven. Was alweer verkocht toen ik het eerste basloopje op Pharaoh's Dance hoorde. Ik dacht iets heel experimenteel te gaan horen waar ik hard aan zou moeten wennen. Kennelijk ben ik ondertussen toch al wat bekender met innovatieve muziek, dit gaat er namelijk in als koek. Heerlijke plaat.

Ik ben normaal gesproken niet zo van de lang uitgesponnen nummers die niet echt ergens naartoe gaan (he-he) - de reden waarom ik een liveplaat als My Funny Valentine nog altijd niet echt kan waarderen -, maar die eerste CD klinkt toch echt wel fenomenaal, zelfs al na de eerste luisterbeurt. De veelvoud aan (elektrische) instrumenten maakt het een enerverende luisterervaring die ik niet aan zag komen. Miles Davis goes psychedlic

Helemaal met karl eens

Jazz, rock, fusion. wat is het? In de subgenres van jazz ben ik amper thuis. Wat me duidelijk is, is dat hier wel een enorme rockfeel vanuit straalt. Bitches Brew voelt als een lange jamsessie of intermezzo zoals die op veel livealbums uit de jaren 70 te horen zijn. Alleen het rocknummer eromheen ontbreekt nog.
Ik kan hier helemaal in verdwalen. Vooral de constante drive in zowel de rustige stukken als in de meer uptempo stukken doet mij voortdurend op het puntje van mijn stoel zitten. Neem bijvoorbeeld Spanish Key. Vooral in het middenstuk wordt heel lang spanning opgebouwd zonder dat er heel veel op de voorgrond gebeurt. En dan ineens is daar de meester met zijn trompet weer.
Hier hoef ik niet voor in een stemming te geraken. Dit kan ik altijd wel opzetten. Gewoon even voor op de achtergrond of in de auto. Maar zeker ook om met koptelefoon intens van te genieten.

Ik heb deze gekocht en ben nu het eerste nummer (Pharaohs Dance) aan het beluisteren en dit is erg goed. Later geef ik mijn stem nog wel.

Nu het album helemaal beluisterd en dit is heel erg goed. CD 1 is een cd met niet echt makkelijke nummers, maar die wel heerlijk zijn. De dynamiek in beide nummers is geweldig. CD 2 is iets relaxter en heeft hetzelfde niveau als CD 1. De nummers kunnen niet lang genoeg duren. Ik stond te twijfelen of ik A Love Supreme of deze zou meenemen, deze meegenomen en ik ben zeer blij met mijn keuze
En de bonustrack Feio is ook erg goed.

Ik ga Spanish Key nog eens een keer luisteren, gebeurt niet vaak dat ik iets nog een keer opzet, dus dat wordt een 5,0* en een mooie plaats in mijn top 10!

Ben niet zo'n groot jazz-fan, maar ik kan van deze plaat op de tamme zondagmiddag toch wel van genieten.

Ben ook geen jazz fan maar dit is voor mij het beste wat Miles heeft gemaakt. Ik weet dat veel mensen het er niet mee eens zijn en dat ze Kind of Blue beter vinden. Maar voor mij kan je die twee niet vergelijken.

Miles Davis zijn verhalende manier van blazen bevalt me uiteraard wel. Dat Bitches Brew vervolgens niet aan het absolute meesterwerk van Miles Davis kan tippen is zeker geen schande, het blijft namelijk een ijzersterk album dat met al haar abstracte momenten een bij vlagen magistraal geheel weet te vormen. Minder adembenemend dan Kind of Blue dus, maar desondanks een plaat die richting perfectie gaat.

Vind je het album ook een goede groove hebben? Beetje funky?

ken deze plaat niet , er komt een hele speciale versie uit , ik hou wel van miles davis maar voor ik hem koop zou ik er meer over willen weten want ik haat pure free jazz , als dit toegankelijk is wil ik hem wel kopen

het gaat om een 3 delige versie ter eer van de 40 th birthday , iemand al van gehoord ???

Het is pure toegankelijke free jazz.

Lijkt mij een aangepaste versie (wellicht met lp erbij) van deze versie, een longbook, waarvan ik de eerste versie heb, een earbook.

Je kunt er prima bij Risken of De Kolonisten van Catan spelen.

Ook ik (als Zappa fan) heb dit album dan eindelijk maar eens in mijn hart gesloten.

Heb hem in een grijs verleden wel eens beluisterd, maar mijn muzikaal onderontwikkelde tienerperceptie kon er toendertijd niets mee, want bij Pink Floyd hield toen de muzikale horizon voor mij in die tijd wel op...

Door de jaren heen fervent jazz-liefhebber geworden (mede door mijn grote held Zappa, waarvoor eeuwig dank) en ook in het bezit gekomen van een redelijke hoeveelheid Miles Davis albums sinds die tijd.

Onbegrijpelijk genoeg dit klassieke werk van de heer Davis nooit meer beluisterd of gekocht, maar daar is sinds gister verandering in gekomen en daar heb ik absoluut geen spijt van !

Ben op dit moment mijn 2CD versie aan het rippen naar mijn Creative Zen en volgens Gracenote valt deze muziek onder de categorie ''Cool/West Coast Jazz'', dus dat weten we dan ook maar weer...

[quote]Stalin schreef:


Ik heb niet vaak dat ik op musicmeter in de lach schiet maar dit vind ik wel erg mooi

Ik ben bezig met dit album maar op de een of andere manier wil het kwartje nog niet vallen. Het klinkt wel erg interessant, dus ik zal doorluisteren.

Misschien moet je eerst 'in a silent way' proberen? Die vind ik iets toegankelijker.

Is goed zal ik doen.