U2 - Songs of Experience (2017)

Twee dagen geleden deze cd gekocht. Wat mij opvalt is dat U2 op deze plaat heel erg als Coldplay klinkt. Het is meer pop dan rock. De bijdrage van The Edge is net als ook al op de vorige plaat minimaal en dat is jammer. Het rafelige randje wat er bij de eerste platen wel was en bij 'Achtung Baby' is weg. U2 kleurt keurig binnen de lijntjes en klinkt gepolijst. Het is op zich geen slechte plaat maar ik denk dat het nog wel flink wat draaibeurten zal vergen om hem echt te kunnen waarderen.

devel-huntzegt: Interessante theorie "de coup van Bono", maar ik geloof er helemaal niets van. In het interview met Ruud de Wild (waarbij beide kanten mij qua oprechtheid en openheid positief verrasten) was The Edge meer aan het woord dan Bono. Ik denk juist dat ook hij op dit album niet eenzijdig wilde leunen op zijn oude, in echo gedrenkte gitaargeluid. Hij is behoorlijk wisselend ontvangen dit album. Ik wil zelf niet de fout maken met Bowie na '83; het idee dat zo'n gearriveerde, rijke artiest vooral lekker is zijn grote villa moet gaan zitten en ons niet meer lastig moet vallen met obligate popmuziek (dan kun je zomaar over zo'n laat meesterwerk als '1. Outside' heen kijken). Maar sommige media en ook sommigen hierboven lijken aan te hikken tegen de lichtvoetigheid van dit album. Ik vind dat juist wel positief. Ik heb me juist wel vaker gestoord aan een te prekerige of lamentabele Bono, maar dat heb ik hier nergens. De single "You're the best thing..." vind ik 1 van de aangenaamste U2-singles in jaren. Qua luchtigheid moest ik ook wel even denken aan 'Mylo Xyloto' maar dan vind ik dit album meer substantie hebben en blijkt U2 toch minder eenvormig dan Coldplay te zijn. The Rolling Stones debuteerden in 1963 en in 1978 was de meeste urgentie er wel af. Zo bezien is U2 na een ruim dubbel zo lange tijdspanne nog zeldzaam relevant.

Welke idioot heeft er verzonnen dat Book of your heart een bonustrack zou moeten zijn? Heb je je mooiste nummer van de laatste 15 jaar geschreven, staat ie ingeklemd tussen erbarmelijke remixen van nummers die op zichzelf al geen hoogtepunten zijn. Een vol strafpunt daarom voor dit aardige maar weinig inspirerende album, wat de score voor mij uiteindelijke weer hetzelfde maakt als de vorige albums...

Huh? Strafpunten vanwege een bonustracks waar ook nog eens een naar jouw mening geweldig nummer op staat?! Zou je zonder bonustracks in plaats van 2,0 een 3,0 hebben gegeven?
Ik zou zeggen, of je negeert de bonustracks in je beoordeling of je geeft een extra puntje (of een half) voor dat geweldige extra nummer. Een rigide toepassing "Less is More"?

Inmiddels is dit Songs of Experience voor mij het beste U2 album sinds Achtung Baby.

Ik vind 'm steeds beter (een groeiplaat dus...). Daarom alsnog op vinyl aangeschaft en wat is dat mooi uitgevoerd.

Dit kan ik goed volgen, hoewel ik All That You Can't Leave Behind op 4,5 * heb staan.
Maar ik ben zeer blij met dit album en neig zelfs naar verhoging.
Blij ja

Tijdens het voor de eerste keer streamen van deze plaat via Spotify zojuist direct maar die 2 blauwe schijven besteld. Ik merkte dat er toch wat opwinding ontstond en dat oude U2-hart wat sneller begon te kloppen bij sommige stukken. Dit klinkt toch wel als het beste nieuwe U2 werk in tijden en dat mag beloond worden. Tuurlijk, het klinkt allemaal gelikt en hier en daar wat te zoetsappig, maar dan nog geloof ik dat het ruim voldoende kwaliteit bevat voor een plekje in mijn platenkast.

mathijszegt: Nee dat zou raar zijn. Wel adviseer ik de extended versie na nummer 15 uit te zetten. De extra versie van "Lights of home" heeft nauwelijks toegevoegde waarde en is dan toch weer een dubbeling. En de mix van "You're the best thing.." doet stevig afbreuk aan het lied. 'Ordinairy pain' is juist wel weer een leuk extraatje.

Nog even over de vermeende 'coup van Bono'; het blijkt dat (op basis van hoesinformatie) de credits t/m War gelijkelijk over de vier leden werden verdeeld. Vanaf 'The Unforgettable fire' eiste Bono de volledige credits voor de teksten op (music:U2). Als er al een 'coup van Bono' was dan was dit in 1984! Dit zou ook genoegzaam verklaren waarom de naam van Bono opduikt in de Panama papers en niet die van de andere drie leden; hij verdient dus navenant meer. Overigens hoeven we geen medelijden te hebben met de andere leden, die zijn altijd nog een stuk beter af dan de leden van the Band destijds (en als het echt 25% de man is voor de muziek, betoont The Edge zich grootmoedig). Gelukkig hoef ik hier alleen te oordelen over de kwaliteit van de muziek en niet over Bono's integriteit als zakenman. Ik doe er zelfs nog een halfje bij (4,5).

Serieus?
Ik vind dat juist een heel goed nummer. Misschien nog wel beter dan het origineel.

Ik wil het nog iets sterker zeggen dan sierrra: ik vind die 'string version' mooier klinken dan het origineel.

Ik herken wat je zegt; voor mij was dit ook een groeier. Hoe is het geluid op vinyl? Heeft het in dat opzicht ook meerwaarde?

Het klinkt prima. Goed vinyl dus. De meerwaarde zit ook in de mooie uitvoering: het artwork en het cyaan blauwe vinyl. En niet te vergeten de bonustracks.

Ik ben blij dat die extra tracks op het vinyl staan. Zo hoort dat ook. Netjes op de D-kant, begrijp ik. Daar is in elk geval goed over nagedacht.

Bonus tracks staan ook op de CD, dus die meerwaarde van het vinyl ontgaat mij in dat geval.

sierrra; Ja dat geloof ik, maar als album-ervaring hoef ik eigenlijk niet bepaalde gerechten tweemaal opgediend te krijgen, en helemaal niet (nr. 17) in zo'n modieuze Kygo-mix, maar een kniesoor die daar op let (en is ook niet van invloed op mijn waardering).

Mee eens. Echter Lights of Home [St. Peter's String Version] verschilt dermate van het origineel zonder echt uit de toon te vallen ten opzichte van de rest van het album, dat ik bij dat nummer niet echt het gevoel heb dat een gerecht tweemaal wordt opgediend. Het laatste nummer valt wel dermate uit de toon bij de rest van het album, dus daarin ga ik met je mee.

Ik vind dat er ook in de jaren 00 betere albums gemaakt zijn door U2 dan deze. Ik vind hem een beetje vlak. Toch nog een 3, omdat er sommige nummers waar andere bands toch op jaloers zouden zijn (Love Is All We Have Left en red flag day). Een nummer zoals American soul moet ik van braken. Dit is voor mij platte stadionrock zonder ziel!

Sinds Achtung Baby krijgt deze schijf de hoogte score (tot nu toe) van alle albums van U2 die sindsdien zijn verschenen. Dat blijft wat vreemd omdat naar mijn mening ATYCLB en HTDAAB beter in elkaar zitten, deze albums wat meer vuurwerk bevatten en ook kennen deze schijven een aantal uitschieters. Wellicht dat de ingetogenheid en het constante (redelijke) niveau van dit album de doorslag geven. Desalniettemin blijven nummers als Love is All We Have Left, American Soul, Summer of Love en The Showman niemendalletjes. Het wat simpele You're the Best Thing About Me voegt ook al niet veel toe. Book of Your Heart als bonustrack is dan wellicht weer het beste nummer van de schijf, vreemd dat dit nummer niet het reguliere album heeft gehaald. Al wat vaker aangehaald hier op MM maar ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat Coldplay voor de band op sommige punten als referentiekader heeft gediend voor deze worp, en dat is in mijn ogen geen goede ontwikkeling.

Valt me niet tegen. U2 popt er weer vrolijk op los. Staan hier toch ineens enkele hele goeie nummers op bv 3 6 11, al vind ik de extra nummers op de luxe versie nog wat beter. Een welkome aanvulling deze popplaat. Jammer dat de rock er niet meer is.

Niet verwacht

Waar ik op doel is dat extra tracks vaak alleen op de cd-uitvoering staan, dus de vinylliefhebber wordt dan eigenlijk tekort gedaan. Dus we hebben het niet over meerwaarde maar gelijkheid. Nu nog een gelijke prijs.

Dit valt me heel erg mee. Zeker als je nagaat dat Bono qua ongeloofwaardigheid Ed Kowalczyk en Patty Brard benadert en ik mijn messen al had geslepen.
Sterker, ik zet deze plaat met plezier op, het is niks verheffends (sowieso vind ik dit het slechtste pop jaar ooit....kan ook de ouderdom zijn die me parten begint te spelen), maar hier staan prima nummers op die wat mij betreft kunnen tippen aan ATYCLB.
Hoewel ik het met milesdavisjr eens ben dat die plaat beter is.

Wat wel teleurstellend was is dat bol.com exclusiviteit krijgt in Nederland betreft de pre-sale code voor de aanstaande tour. En laat Bol nou net alleen de extra deluxe boxset verkopen van de vinyl variant voor ruim 80 euro. Dus nu zit ik als vinyl liefhebber met een CD'tje om toch maar die pre-sale code te bemachtigen.

Verder inhoudelijk wel een leuk album trouwens. Niks nieuws onder de zon maar wel weer een paar leuke nummers ertussen.

Dus, je moet de deluxe cd kopen bij bol om een pre-sale code te kunnen krijgen?

Je kan volgens mij ook lid worden van de fan club.

U2 op één hier. laten we het maar op komkommertijd houden.

Well tonight thank God it's them instead of you

Eerder uientijd

"The Little Things That Give You Away" is nu al een klassieker in huize reptile71.

Nu ik het album weer eens op heb staan schiet mij een woord te binnen wat denk ik aardig de lading van dit album dekt. Jeugdig. U2 heeft misschien na War niet meer zo jeugdig geklonken.

Nou, dat is wel heel relatief. Vergeleken met War klinkt dit imo toch erg "ouwelullig". Van dat klankbeeld heb ik overigens als OLW'er zelf geen last of zo.

De "jeugdigheid" waar je op doelt, hoor ik alleen enigszins terug in "Red Flag Day". Vooral door dat achtergrondkoortje doemt kortstondig een mistig beeld op van rotspartijen, vlammen langs de flanken en een branieschoppertje met witte vlag. Dat beeld vervaagt echter weer snel......Heb dan wel meteen zin om "Under a Blood Red Sky" op te zetten....how long, how long