Eminem - Revival (2017)

Ik kan iedereen aanraden om naar dit album te luisteren. Dit is weergaloos. Ik kan nauwelijks geloven dat mijn muzikale educatie bij deze gast is begonnen. Bij ieder nummer dat dit album vordert weet Eminem diepere dieptepunten te bereiken. Dat is bewonderenswaardig, zeker wanneer je beseft dat op een kwart achtereenvolgens Ed Sheerans bijdrage en een interpolatie van 'I Love Rock & Roll' te horen zijn. Halverwege zijn we namelijk aangekomen bij een halfzacht sentimenteel nummer over hoe we als verenigde Amerikanen samenkomen tegen Trump ("No place like home, stand up! (...) Hands up!"). Dat gedrocht zit overigens ingeklemd tussen een nogal plat en banale song over de eerste ontmoeting met zijn ex-vrouw en een spijtbetuiging naar deze zelfde vrouw, inclusief gastbijdrage van zijn dochter (!!!). Tegen het slot aan lijkt Eminem zichzelf zelfs te excuseren voor zijn Slim Shady LP/Marshall Mathers LP-periode. Niet nodig Marshall, maar ga als-je-blieft zo snel mogelijk weer aan de drugs of stop met deze onzin.

Vergeet deze troep mensen. Er is vandaag ook goede muziek uitgekomen.

wow wat slecht.

MMLP2 was teleurstellend gezien de naam die het droeg, maar dat is een meesterwerk vergeleken met dit. Die CD had tenminste nog tracks als Rap God en Evil Twin. De Stan sequel was ook nog wel leuk.

Revival heeft eigenlijk niets. Het opent ten eerste met dat stuk bagger dat hij met Beyonce heeft opgenomen, dat is sowieso een slechte opener en die track is geflopt in de VS. Die Skylar Grey track is matig, en daarmee misschien nog het minst slecht.

Er was een tijd dat ik The Show tegen vond vallen, na Shady LP en MM LP, maar dat is dan weer een meesterwerk vergeleken met alles wat daarna kwam.

Em's probleem is ook deels zijn producer, Rubin. Het klinkt gewoon niet goed.

Ik geef het album een voldoende. Kan het album wel waarderen. Snap dat niet iedereen hem goed vindt maar sommige cijfers zijn wel erg extreem.

Het is lang geleden dat ik echt goed naar een Eminem album geluisterd heb, dus heb ik ter voorbereiding even wat oud materiaal van hem beluisterd, wat een jeugdsentiment zeg. Ik kan me Cleaning Out My Closet nog herinneren, en The Way I Am, heerlijke tracks, en nog steeds best goed. Dit alvorens ik begin aan Walk on Water met Beyoncé, waarop Eminem een soort van slap aftreksel van Macklemore probeert te zijn, terwijl Macklemore eigenlijk het nauwelijks redt een slap aftreksel van Sage Francis hoopt te zijn.

Ligt het aan mij, of is zijn stem ook gewoon slecht gemixt?

"Me and you are different, bitch, I wrote Stan"

Het zegt wel genoeg als je vroegere mijlpalen erbij moet halen om je huidige poging tot een nieuwe mijlpaal geloofwaardigheid te geven...

Eminem die trap probeert op Chloraseptic ? Verschrikkelijk...

Je hebt gelijk. Viel me bij het vorige album ook al op. Het klinkt bij vlagen zeer 'blikkerig'.

Goh, misschien is Ed Sheeran wel het leukste aan dit album... Catchy refreintje hoor. Niet wat ik zoek in een rap album, maar ik stoor me er niet aan: het is een popzanger, dus wat verwacht je? En met die state of mind is het best een leuk refreintje hoor.

Dit lijkt me wel een aanrader.

Rateyourmusic zegt me niks en ik kan daar dus ook geen waarde aan hechten, maar het MuMe-publiek is echt allesbehalve mild.

Ik heb er inmiddels m'n eerste luisterbeurt op zitten. Het haalt niet het niveau van zijn eerdere albums, maar het gemiddelde hier is werkelijk belachelijk. 1,66 gemiddeld, je zou verwachten dat dit het slechtste hiphopalbum aller tijden is. Het manco is vooral dat het (weer) veel te lang is. Had hij een minuutje of 25 aan vullers weggelaten, dan was dit minimaal een degelijk album geweest.

Ik dacht zelf dat-ie Slug en Grieves wilde zijn. Interessante plottwist dit.

Ik zit nog aan de goede kant van de score met mijn 2*

Fanboy

Goed album maar zeker niet de beste hiphopplaat ooit die gemaakt is maar zeker ook niet de slechtste, Kanye en Drake hebben grotere draken gemaakt en die mumble sizzle van tegenwoordig valt ook niet te pruimen

Inderdaad, erg scherp in de oren. Vind het ook vervelend om de wat hardere tracks op MMLP2 hard te draaien in de auto.

Net zojuist weer even een poging gewaagd, samen met wat gezelschap die nog geen notie hadden genomen dat de plaat sinds vandaag op Spotify stond. Omdat ik niet kan geloven dat het zo tegenviel probeerde ik het echt te behappen, maar helaas. Werkelijk alles aan dit album is tenenkrommend.

Bij uitstek het dieptepunt uit Em's oeuvre.

Goed om te weten dat Monique Smit's kerst liedjes een 4* krijgen. Of is dat geen vergelijking?

"Ik vind dit album wel leuk en daarom plaats ik een matige persoonlijke aanval op een andere user om mijn frustratie over zijn mening te uiten."

Liefhebbers van de muziek van Monique hebben het meestal niet zo op dit soort muziek.

Ja, als dit het beste is wat Em na een paar jaar heeft kunnen produceren dan is het tijd om te stoppen denk ik zo...

Ik kom alleen tot een voldoende voor Castle en Arose.

Nadat ik ‘Remind Me’ had gehoord met die lachwekkende sample en de tracklist verder bekeek bekroop mij een angstig gevoel bij het bekijken naar track nummer 17. En eenmaal aangekomen bij die track blijken mijn angsten nog waar ook. Em die volledig leunt op dat doodgedraaide nummer van de Cranberries. Een andere richting nemen met je muziek vind ik meer dan prima (van Recovery heb ik toch prima kunnen genieten) maar dit staat zó ver af van de Eminem met wie we allemaal kennis maakten dat ik me bijna in de maling genomen voel. Em is zo krampachtig bezig, meerdere malen tijdens dit album, zoals bij de Kehlani en P!nk track, om episch te klinken dat het nergens meer als Eminem voelt. Zelfs Coldplay lijkt nog minder bezig te zijn met zo episch proberen te klinken

“I am to rap what blue jeans mean to Bruce Springsteen,”

Icoontje deze man

Maar dan toch de 5*?

In een ver ver verleden me prima vermaakt met The Marshall Mathers LP maar daarna nooit meer echt iets van Eminem beluisterd. In ieder geval geen volledig album. Muzikale interesses kunnen immers nogal eens veranderen. Door de bizar lage rating voor een artiest met zo'n status toch maar eens een kans gegeven. Drie volle luisterbeurten zelfs, en dat was niet zo'n kwelling als de rating mij deed vermoeden.

Heat, Castle, Chloraseptic bijvoorbeeld zijn niet zo heel slecht. Het probleem zit hem vooral in de middelmatigheid van de meeste nummers met een een paar nummers die door de ondergrens gaan zoals In Your Head en als kers op de taart de cover van I Love Rock N Roll. Man man hoe haal je het in je hoofd. Dit album gaat weer uit mijn lijstje en haalt de voldoende niet. Maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die zich hier prima (en beter) mee vermaken dan ik.

Wat een drek. Is dit de meest teleurstellende plaat van dit jaar? Of is die van U2 nog teleurstellender? Ikzelf kan niet kiezen.

Kom op zeg met al die 0,5 en 1,0 sterren... Vinden jullie dit echt zo slecht of doen jullie er een schepje bovenop omdat het 'Eminem-onwaardig' is? Het was vanaf Recovery al duidelijk welke kant Eminem op zou gaan. Als je nog steeds de stille hoop dat dit een 'echt' hip-hop album zou worden, en nu teleurgesteld bent, heb je jezelf voor de gek gehouden.

Ik snap dat men vraagtekens zet bij zijn keuze om meer popmuziek te gaan maken; Jay-Z bewijst met 4:44 dat je ook heel goed relevante hip-hop kan maken zonder terug te grijpen naar vroeger. Toch kun je dezelfde vraagtekens kunnen zetten bij andere hip-hop artiesten die perse hip-hop willen blijven en ons continu 13-in-een-dozijn-albums voorschotelen. Of je dit album nou leuk vind of niet, je kunt niet zeggen dat Eminem niet blijft innoveren.

Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik met plezier naar dit album heb geluisterd. Dit vanwege dat één simpele reden: Eminem. Deze man verslaat 9 van de 10 rappers nog steeds met twee vingers in zijn neus. Alleen door zijn verschillende flows, tempo's en stemgeluiden zorgt hij al voor genoeg diversiteit. Met muziek eronder valt zijn nieuwe, hakkelige flow ook wel mee (en extreem als bij de Fuck Trump-cypher doet hij het hier ook vrijwel niet). Ik vind de R&B/pop-refreinen verder ook niet storend. Het nummer met Ed Sheeran is zelfs aanstekelijk, terwijl ik normaliter overal jeuk krijg als ik hem hoor zingen.

Zijn er minpunten? Zeker. Hetgeen dat mij het meeste tegenstaat is dat er niet meer gedaan is met samples als In Your Head en I Love Rock N Roll, zoals eerder gedaan is met bijvoorbeeld Changes en Sing for a Moment. Vooral In Your Head is tenenkrommend... Verder zijn het stuk voor stuk geen op zichzelf staande producties. Ze zijn echter krap aan voldoende, doordat ze Eminem voorzien van de juiste ondersteuning en misschien is dat ook wel genoeg.

Al met al vind ik dit een prima album dat sowieso beter en consistenter is dan MMLP2. Juist door het ontbreken van andere rappers. Eminem wil duidelijk een groter publiek aanspreken, maar dat is nooit anders geweest. Of het motief nou geld is of dat hij zijn boodschap zo breed mogelijk wil verspreiden laten we maar in het midden. Ik denk dat mensen vergeten dat Eminem altijd popmuziek (met bijhorende keuzes) heeft gemaakt, alleen spreekt dit de hip-hop liefhebber simpelweg minder aan.

Whut.

Klopt, toch? Vanaf MM LP in ieder geval.

Mwa, vanaf TES dan.