Ivo Dimchev - Sculptures (2017)

Zo aan het begin van dit stuk zou ik mezelf kunnen quoten bij een paar andere albums. Iets met een tip krijgen (in dit geval van user duvelboy), en dat degene die dat deed het perfect heeft aangevoeld.

Dit is er weer zo eentje. De laatste keer was in 2014 toen Nakhane mij getipt werd, nu is het Ivo Dimchev. Een in Londen woonachtige Bulgaar die aan art performance op het podium doet. Daar kan je je van alles bij voorstellen natuurlijk. Maar deze ietwat androgene artiest heeft niet eens veel poespas nodig om te kunnen raken. Zoek zijn live uitvoering van opener Traveling Light maar eens op. Of beter: beluister het hele live album dat vlak hiervoor verscheen.

Androgeen, breekbaar… dan kom je al snel uit bij Antony/ANOHNI. Ook Ivo is niet vies van vibrato toevoegingen in zijn zang. En als hij de hoogte in gaat kom ik al heel snel uit bij mijn andere held op dat vlak: Jamie van The Irrepressibles.

Goed, al die namen mogen inmiddels misschien weer wat minder ‘hip’ zijn, en misschien zijn velen een beetje moe geworden van alle genderneutrale toestanden in 2017; zorg er alstublieft voor dat je naar Sculptures gaat luisteren, en mocht je kaarten voor Motel Mozaique hebben, ga hem dan zeker zien in Rotterdam dit voorjaar.

Ik heb na beluistering van dit album een 'probleem'. De lijstjes zijn ingeleverd, het album van het jaar bepaald, maar wat nu er regelrecht een nieuw album binnenkomt op die positie? Ja, dan wordt het achterafwerk. Maar wat boeit het?! Albums zijn er niet voor de lijstjes. Dit is mijn nummer één over 2017. En waarom dan wel?

Sculptures is een album dat me weet te raken, dat me kan doen schudden op de bank, dat mijn muziekhart heel snel doet kloppen.
Mensen die mij hier kennen weten dan dat het theatraal is, orkestraal, en dat klopt hier helemaal. Voeg er dan wat moderne snufjes in de ANOHNI-trant aan toe, of denk een beetje aan James Blake of SEVDALIZA en je krijgt een indruk.
En hebben we het over indruk dan kan ik je zeggen dat het dat op mij gemaakt heeft. Een heel diepe indruk. Een album dat me het meest aan The Irrepressibles doet denken (voornamelijk door de falsetstem) kan alleen maar geweldig zijn.

Een emotionele rollercoaster is wat je staat te wachten als je begint aan de twaalf nummers. Je moet gevoelig zijn voor de nodige pathos, niet bang voor vibrato en kunnen zwijmelen bij breekbare liedjes en orkestrale klanken, want dat is wat Sculptures weet te bieden.

En zoals wel eerder voorgevallen op deze site: als aERo zo uit z’n dak gaat, weet dan dat het gemeend is, en weet ook dat het vaak toch wel bijzonder is mits je een beetje op één lijn zit qua smaak (jullie weten wie jullie zijn).

Fuck de jaarlijstjes. Sculptures levert in één klap een parel van heb ik jou daar op, en Ivo Dimchev is een nieuwe muzikale held waar we hopelijk nog veel van gaan horen.

Ik ben weer verliefd……

Ik doe het niet vaak maar wat namen taggen kan geen kwaad lijkt me (sorry als ik je vergeten ben):

-SprayIt-, Bardt1980, muziekobsessie, Martin Visser, musicfriek, titan, coldwarkids, Mjuman, Slowgaze, Broem, Johnny Marr, Manfield, bikkel2, Maartenn, erwinz, Chameleon Day, nelis, bommel, jellecomicgek72, madmadder.

Klinkt niet verkeerd. Niet echt helemaal mijn ding. Inderdaad Irrepressibles, Antony en Wild Beasts hoor ik erin. Dat vind ik dan weer geweldig! Zo af en toe niet verkeerd. Thnx voor de tip Eric. Nu draai ik vanwege deze tip weer eens The Irrepressibles met het fantastische Pale Sweet Healing. Kippenvel!

Ik ga 'm beluisteren. Thanx voor de tip.

Yes! Ik zag al wat op Facebook voorbij komen, ook het clipje aangeklikt en was meteen overtuigd. Ga het gehele album aandachtig beluisteren. Mooi om je stukje hier te lezen Eric, heerlijk om dit soort albums te ontdekken. Onvergetelijke periodes van intensief genieten, bij bijv. The Irrepressibles en mijn eerste Antony and the Johnsons heeft dat veel indruk op me gemaakt. In heel 2017 door geen artiest of album zo overvallen of geboeid geweest, dus het mag wel weer eens gebeuren! Dank voor de tip!

We hebben allemaal zitten slapen in 2017, want deze release was er gewoon

Enkele tracks beluisterd en dit is bulls eye! Is er wel een cd te koop? O.a. te zien op Motel Mozaique dit jaar. Kaartje is inmiddels al binnen! Ook Leeuwarden staat op de agenda, maar daar kan ik nog niets over vinden.

Nee, er is geen cd (ik kon het niet vinden en djarend, nu niet meer actief hier op de site, wist me ook te vertellen dat er niks te koop was op cd).

Hopelijk gaat dat nog gebeuren. Ja, ik had wel verwacht dat dit het zou zijn voor jou. Ben benieuwd hoe je het live album vindt want dit is misschien nog wel meer jouw ding schat ik zou in (en met dit bedoel ik de elektronische kant, dus Sculptures). Het live album is puurder, maar kent veel dezelfde nummers.

Thnx, Eric. Je maakt me heel benieuwd! Meld me later wel weer...

Dinsdag treedt hij op in Oostende

Black by Ivo Dimchev in Los Angeles

Dit is echt ontzettend goed!

Hij staat ook op Motel Mozaique 19 april. Het gevaar is wel dat het dan toch zijn performance act is en dat moet je wel liggen (geen idee of dat bij mij het geval gaat zijn). Ik verwacht niet een optreden met puur zijn liedjes of zo.

Ook Leeuwarden staat op zijn evenementen pagina en in het najaar was hij al eerder in Rotterdam (maar toen had ik nog nooit van hem gehoord helaas).

Ga jij naar Oostende? Ben wel benieuwd.

Kippenvel ja. Ik heb op dit moment een ernstige verslaving aan zijn muziek vrees ik. Niet voor iedereen weggelegd, maar wat is dit toch mooi zeg.

Ik denk dat deze Bulgaar-Brusselaar live in het theater heel wat te bieden heeft en wat een zangkunst.

Ga het beluisteren, dank voor de tip.

Oostende? Ik weet het nog niet Eric. Bedankt maar weer voor deze aanrader.

Eerste rondje Spotify erop zitten en erg geïnteresseerd. Volgen zeker nog wat luisterbeurten.

Op de spotifiets gestapt en deze aangeslingerd, maar de nuchtere Hollandse vrijdagochtend gebiedt me te zeggen dat dit voor nu te pathetisch is om de (werk)draad op te pakken. However, all work and no play makes Jack a dull boy, dus slingeren we nu wat anders aan en geven we Ivo vanavond een echte, eerlijke kans

Weer een bandje aan het promoten? Haha, ik zal een luisteren.

Echt promoten doe ik momenteel Gabby Young, Charlie Barnes en Nakhane vanwege het persoonlijke contact. Maar mooie albums promoot ik zeer graag en aangezien dit mij totaal niet was opgevallen en er echt op gewezen moest worden doe ik dat nu ook bij anderen waarvan ik denk dat het misschien niet hadden willen missen. Ik baseer me vooral op jullie liefde voor The Irrepressibles en/of Antony

Mooie resentie aERo, prachige cd, spijtig dat ik dinsdag niet kan gaan. Wie weet volgende keer.

Ik zag dat hij eigenlijk best vaak in Nederland optreedt. Binnenkort dus al (weer) in Rotterdam.

Jij bedankt voor deze geweldige tip. Dat heb je goed aangevoeld

Menigeen hier denkt dat melodrama een 'vrouwending' is: hier volop aanwezig, net als pathos, snik in stem. Even verder laten inklinken op de juiste momenten, achterover leunend en de spirituele steun bij de hand.

Ben benieuwd Mjuman, want de link met The Irrepressibles is enkele keren toch wel aanwezig vind ik zelf.

Ik kan geen genoeg van dit album krijgen en wat zijn de twee afsluiters toch ongelooflijk mooi. Pfffff.

I Can Not draai ik momenteel ontzettend veel, wat een prachtige track is dat, zeg. Eigenlijk is dit net zo betoverend mooi als het album Mirror Mirror van The Irrepressibles. Eeuwig zonde dat er geen cd of vinyl te koop is. Beste ontdekking in tijden voor mij!

Klinkt erg goed, aERodynamIC
Moet wel even "inzakken", maar dat komt wel goed .
Hoe ontdek jij toch telkens dit soort pareltjes ????

Dat vermeld ik deze keer toch vrij duidelijk in mijn stukje

Meestal ontdek ik zelf wel nieuwe dingen, maar heel vaak weten mensen die mijn smaak kennen me de juiste tips te geven. Aan mij om dat dan breder door te geven

Even een korte update: hij blijft in de draai, meer dan genoeg aanknopingspunten; nog even geen waardering, wil 'em nog wat vaker horen.

Vergeet het live album zeker niet. Soberder versies maar net zo mooi (misschien wel mooier).

Point taken spotifietsend komt ie voorbij en prompt steekt mijn lief haar hoofd om de hoek om te vragen of ik "een nieuwe Antony op heb staan?" Dacht zelf aan een andere zangstem (maar daar kan ik even niet opkomen). Soberder idd, maar piano en cello - I'm a real sucker for a cello - zorgen ervoor dat ie fijns binnenkomt. Is eigenlijk meer voor iets later ...