menu

Arctic Monkeys - Tranquility Base Hotel + Casino (2018)

mijn stem
3,56 (362)
362 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Domino

  1. Star Treatment (5:54)
  2. One Point Perspective (3:28)
  3. American Sports (2:38)
  4. Tranquility Base Hotel & Casino (3:31)
  5. Golden Trunks (2:53)
  6. Four Out of Five (5:12)
  7. The World's First Ever Monster Truck Front Flip (3:00)
  8. Science Fiction (3:05)
  9. She Looks Like Fun (3:02)
  10. Batphone (4:31)
  11. The Ultracheese (3:37)
totale tijdsduur: 40:51
zoeken in:
avatar van Bert Wasbeer
2,0
geplaatst:
De recensie in the guardian omschrijft het allemaal goed. Het is kwalitatief allemaal dik in orde. Maar ik vind het tekstueel geregeld wat overmatig zelfbewust en muzikaal te volwassenen, te beleefd.

avatar van gherdt
3,5
geplaatst:
Bert Wasbeer schreef:
Vooralsnog klinkt het voor mij vooral als literair verantwoorde pompeuze liftmuziek, gemaakt door een zeer getalenteerde en zeer zelfbewuste man die té geforceerd probeert vooruitgang te bewerkstelligen. .


U verwoord precies mijn gevoel na de eerste 3 luisterbeurten.

avatar van Denniz78
2,0
geplaatst:
Don Cappuccino schreef:
Na het lezen van alle reacties en een aantal recensies had ik eerlijk gezegd een meer experimentele plaat verwacht. Is een groot gedeelte van de Arctic Monkeys-fans gewoon helemaal niks gewend op muziekgebied? Tranquility Base Hotel + Casino is een aangename loungy psychedelische jaren '70 plaat geworden waar vooral de invloed van David Bowie zeer goed op te horen is. Een plaat die je inderdaad meer als geheel moet beluisteren, een slimme keus om geen singles uit te brengen.


eens! ik hoor ook wat style council hier en daar

avatar van Eriktm25
5,0
geplaatst:
Arctic Monkeys: Four Out of Five - YouTube
Komt live goed uit de verf

avatar van Pinsnider
3,0
geplaatst:
Bert Wasbeer schreef:
De recensie in the guardian omschrijft het allemaal goed. Het is kwalitatief allemaal dik in orde. Maar ik vind het tekstueel geregeld wat overmatig zelfbewust en muzikaal te volwassenen, te beleefd.


Dit dus!
Zat hem vanmorgen op de fiets eens goed te beluisteren. Eerste indruk: AM goes Bowie, maar met de aantekening dat de composities kwalitatief wellicht in de buurt komen, maar de voordracht en teksten op lichtjaren afstand van de twee-oogkleurige meester staan.
Op zich denk ik dat dit best nog wel eens een groeiertje kan zijn trouwens, maar bovenstaand Guardians-stukje is de perfecte aanvulling op mijn eigen gedachten...


avatar van Venceremos
3,0
geplaatst:
Mooi gemusiceerd, niet bijster interessant ingevuld in vocaal opzicht en ik proef pretenties.

avatar van iHateDolphins
3,5
geplaatst:
Ik zie dat de meningen en waarderingen alle kanten op schieten. Ik snap wel dat dit een stijlbreuk is, zeker zo na A.M. waar ze weer een beetje naar de stevigere begin periode van het debuut album en FWN terug grepen.

Dit neigt meer maar TLSP of het meerendeel van suck it and see (she's thunderstorms, hellcat spangled, reckless serenade, piledriver waltz, love is a laserquest, suck it and see, thats where you're wrong). Ik denk dat als dit album na suck it and see was gekomen het meer in de lijn der verwachting had gelegen en misschien hoger gewaardeerd zou worden?

Suck it and see vind ik overigens denk ik wel het minste album van AM, wat nog steeds wel een ruime voldoende is voo mij, dus ik ben benieuwd hoe deze plaat nou echt gaat landen.

American Sports en het titelnummer springen er voor mij nu boven uit en komen denk ik zelfs wel in m'n favoriete AM songs binnen!

avatar van SOAD
4,0
geplaatst:
Ik vind de rustigere nummers van Suck it and See wel echt een heel stuk minder dan de rustige van dit album.

Dit is trouwens wel meer dan ooit een album om in een goede setting met goede oordoppen of koptelefoon te gaan luisteren.
In de auto, op een feestje, als achtergrondmuziek zou voor mij persoonlijk niet werken. Je moet er echt met je volle aandacht bij zijn om het te gaan waarderen.

avatar van SOAD
4,0
geplaatst:
Humbug is mijn favoriet van AM en er staan op deze plaat wel een aantal nummers met dezelfde vibe. American Sports het meest, gevolg door Science Fiction en het titelnummer.

UnknownPleasure
geplaatst:
SOAD schreef:
Ik vind de rustigere nummers van Suck it and See wel echt een heel stuk minder dan de rustige van dit album.

Dit is trouwens wel zeker een album om in een goede setting met goede oordoppen of koptelefoon te gaan luisteren.
In de auto, op een feestje, als achtergrondmuziek zou voor mij persoonlijk niet werken. Je moet er echt met je volle aandacht bij zijn om het te gaan waarderen.


Zeker, en zeker.

avatar van blur8
5,0
geplaatst:
Met de zoektocht naar referenties (bij andere artiesten of bij eerdere AM albums) kom je er niet.
Zolang je al luisterend zoekt naar muzikale houvast uit een verleden, kom je vanzelf niet toe aan de ontdekkingstocht die T.B.H+C werkelijk is. Het genieten van alle rijke details die overal te horen zijn, is eerder binnen bereik als je je kan overgeven aan het idee van een gedurfde uitdagende totaal sound.

Zit al op het niveau dat elke minuut nog meer te bieden heeft dan de vorige en de wil om na 41 minuten, direct weer bij 1 te beginnen. En daar zit dan ook de laatste ontdekking. De eerste 5 noten van One Point Perspective zijn slotakkoorden, die naadloos aansluiten op de laatste gezongen tonen van Alex uit UtraCheese. Het is grenzend aan genialiteit. > 5*.

Kor
geplaatst:
eerste luister ervaring niet overweldigend. Misschien omdat ik vaker naar de Last Shadow Puppets luister, dacht ik even dat het een plaat van hen was.

avatar van Screenager
2,5
geplaatst:
Toch wel een flinke teleurstelling na een 3-tal luisterbeurten. Er blijft voorlopig niets hangen behalve het openingszinnetje over The Strokes.

Klinkt dan ook niet meteen als een Arctic Monkeys-album. Misschien raar om te zeggen, want AM heeft dit soort nummers natuurlijk nog al gemaakt. Ik denk hierbij aan een No 1 Party Anthem, Fireside, Piledriver Waltz, etc. Een heel album lang aan dit gezapig tempo is toch echt wel wat veel van het goede en neemt de AM-vibe dan weer weg.

Het kinkt, zoals al een aantal keer gezegd, inderdaad als een zwak album van The Last Shadow Puppets. De 2 albums van TLSP overtreffen dit album echter gemakkelijk.

Crooner Alex Turner is toch wat minder aan me besteed dan rockheld Alex. Jammer. Had er een pak meer van verwacht.

3,5
geplaatst:
blur8 schreef:
Met de zoektocht naar referenties (bij andere artiesten of bij eerdere AM albums) kom je er niet.
Zolang je al luisterend zoekt naar muzikale houvast uit een verleden, kom je vanzelf niet toe aan de ontdekkingstocht die T.B.H+C werkelijk is. Het genieten van alle rijke details die overal te horen zijn, is eerder binnen bereik als je je kan overgeven aan het idee van een gedurfde uitdagende totaal sound.

Zit al op het niveau dat elke minuut nog meer te bieden heeft dan de vorige en de wil om na 41 minuten, direct weer bij 1 te beginnen. En daar zit dan ook de laatste ontdekking. De eerste 5 noten van One Point Perspective zijn slotakkoorden, die naadloos aansluiten op de laatste gezongen tonen van Alex uit UtraCheese. Het is grenzend aan genialiteit. > 5*.


Het album begint met Star treatment

Edit: vind je relaas mooi hoor.

Edit 2: het album bekoort mij tot nu toe ook erg. Op de titeltrack, golden trunks en monster truck na. Er zit veel detail in de nummers zoals jij al aangaf. Niet geschikt voor elk moment of elke setting, maar dat gaf ook al iemand aan. Dus ik heb verder weinig toe te voegen aan hetgeen al geschreven met deze tekst. Ik hoop dat de muziek op de lange termijn interessant blijft, want het concept en de lyrics komen op mij niet zo sterk over. Ook hoop ik dat Turner zijn zang me niet tegen gaat staan.

avatar van blur8
5,0
geplaatst:
PeterC86 schreef:
Edit 2: het album bekoort mij tot nu toe ook erg. Op de titeltrack, golden trunks en monster truck driver na
Het beste advies; doorluisteren.
want dit zijn precies de sleutelsongs die mij volledig overtuigd hebben.

3,5
geplaatst:
blur8 schreef:
(quote)
Het beste advies; doorluisteren.
want dit zijn precies de sleutelsongs die mij volledig overtuigd hebben.


Meestal verandert mijn smaak niet door een album vaker te luisteren, dit komt met de tijd. Vind het wel mooi eigenlijk dat ze met deze eigenzinnige plaat komen. Ze worden volwassen en zien steeds meer in dat schoonheid hem in het detail zit.

Hoop alleen niet dat Turner in de toekomst nog meer gekunstelde songteksten gaat schrijven. Van mij mag het wel iets meer down tot earth en op het gevoel. Ach hij doet waarschijnlijk gewoon waar hij zin in heeft en dat siert hem, zeker als ze met zulke kwaliteitsmuziek blijven komen. Dit lijkt in deze tijd eerder sporadisch te gebeuren dan in overdaad, of ik word oud. Zeg het maar..

avatar van WoNa
4,5
geplaatst:
Is dit het album wat ik verwachtte? Is dit het album waar ik op hoopte? Allemaal nee. Is dit album goed? Ja, per luisterbeurt ontvouwt zich een steeds wisselend muzikaal landschap, gevarieerder, mooier en meer geaccidenteerd dan het bij de eerste beluistering ooit voor mogelijk werd gehouden. Tranquility Base... is een album dat alles behalve overrompelt. Het is een album voor de lange termijn en dat vergt aandacht, de intentie om er samen iets van te maken en tijd om er in te investeren. Als de gedachte aan een quick win achter is gelaten, ontvouwt zich de rijkdom die dit album in zich houdt.

Bowie is al veel genoemd rondom dit album en dat is volkomen terecht. De nummers waar Bowie de diepte inging en allerlei jazz structuren in zijn songs en melodieën toeliet, komen hier terug. Dat waren niet de makkelijkste Bowie nummers en zeker niet zijn grootste hits. De vergelijkingen met Alex Turner's andere band zijn eveneens niet van de lucht en dat is terecht. Het is zelfs een vraag om Arctic Monkeys nog wel helemaal een band is. Kijk maar naar de credits. Er ontbreken geregeld leden en sommige instrumenten kennen een dubbele bezetting, alsof er sessies door elkaar zijn gemixt. Naar buiten toe is het wel een band. Zoveel is duidelijk.

Na diverse luisterbeurten is het voor mij wel duidelijk. Arctic Monkeys verrast, opnieuw, en het is te vroeg om van een meesterwerk te spreken, maar het album is zeker op de goede weg. Ik betwijfel wel of ik ook maar een van deze nummers ooit spontaan mee ga zingen. Daarvoor is het te ongewoon en complex, maar niet minder goed.

Het hele verhaal staat hier op WoNoBlog.

avatar van JVT
4,5
JVT
geplaatst:
Ik vond het een hele moeilijke plaat in het begin, maar zing ondertussen bijna alles spontaan mee Dus dat komt nog wel!
Vooral American Sports en Four out of Five zijn heerlijk mee te bleren

avatar van west
4,0
geplaatst:
WoNa schreef:
Na diverse luisterbeurten is het voor mij wel duidelijk. Arctic Monkeys verrast, opnieuw, en het is te vroeg om van een meesterwerk te spreken, maar het album is zeker op de goede weg. Ik betwijfel wel of ik ook maar een van deze nummers ooit spontaan mee ga zingen. Daarvoor is het te ongewoon en complex, maar niet minder goed.

Goed gesproken!

avatar van west
4,0
geplaatst:
west schreef:
(quote)

Goed gesproken!


Als fan van het echt allereerste uur, vind ik alleen hun debuutplaat nog beter dan dit fraaie album. Het kan verkeren dus. Alleen live geef ik de voorkeur aan de eerste 2 albums. Tivoli aan de Oudegracht in Utrecht is onvergetelijk wat dat betreft.

avatar van jellecomicgek72
4,0
geplaatst:
Vind het na een week draaien toch wel een bijzonder leuk album eigenlijk. Leuke muziek voor in de tuin en dergelijke nu met dit mooie weer.

avatar van mr-mucho
2,5
geplaatst:
De nummers worden voor het eerst meer geleid door de teksten dan de muziek. Zo experimenteel vind ik de composities en productie overigens niet. De instrumentatie doet begeleidend aan en vraagt erom te luisteren naar de voorgedragen teksten van Alex. Echter vind ik de stem van Alex en de inhoud van de teksten veel te luchtig om te ontroeren. De zogenaamd plechtige teksten doen wat geforceerd aan. Het blijft allemaal in het gemiddelde hangen en daardoor slaat dit album voor mij de plank mis.

Het danst nergens, het ontroert nergens en is er ook niet veel complexiteit te ontdekken (snap niet dat mensen dat ervaren. Het is gewoon anders dan de voorgaande albums). Doe mij dan maar gebalde vuisten of lichtvoetige indie-rock. Misschien moeten ze de gekozen afslag beter onder de knie krijgen, wie weet, de tijd zal het leren. Dit doet me in ieder geval vrij weinig.

avatar van ZERO
4,0
geplaatst:
Ik denk dat ik weinig albums ken die bij elke luisterbeurt zoveel terrein winnen als deze. Na enkele luisterbeurten wou ik hier een reactie posten en hem op 2,5* zetten. Toch ben ik blijven luisteren, niet omdat het 'moest', maar omdat ik eigenlijk toch telkens opnieuw geneigd was om hem op te leggen. Het bleef niet echt hangen, maar toch wou ik telkens opnieuw dit album horen. Vreemd gevoel...

Nu, een 20-tal luisterbeurten later, zijn er wel verschillende nummers die blijven hangen. Ik betrap me er ook op dat ik de plaat altijd als geheel beluister.

Four out of Five vind ik één van de sterkste AM-nummers. De andere twee favorieten die ik heb aangeduid zijn The Ultracheese en The World's First Ever Monster Truck Front Flip.

Ik vind het nog steeds moeilijk om hier een score aan te geven. De tijd zal uitwijzen wat ik echt van dit album vind. Voorlopig zet ik hem op 4*.

avatar van Ralph.
geplaatst:
Het debuutalbum een paar keer proberen te luisteren, maar damn kan dat echt niet aanhoren. Daarom nooit meer iets van deze band aangezet. Dit toevallig opgezet en klinkt toch wel erg lekker. Als een compleet andere band.

avatar van davevr
4,5
geplaatst:
Dit is echt goed. Ik hoor Bowie maar vooral Pulp terug. Dien nu ook wel veel naar Bowie geluisterd heeft, daar Melody Nelson vibe door gegooid. IK vind Monster Truck niet zo goed maar de rest is echt wel goed, een groeier. Beter dan The Last Shadow Puppets, en ik denk hun beste album. Ben blij met deze

4,5
geplaatst:
Steengoed album inderdaad. Rijke composities, muzikaal vernuftig. Totaal eens met de stelling dat Turner zich hiermee definitief als een van de grote van zijn generatie neerzet. Ik voorspel dat dit album, na het optrekken van de eerste onbevredigde verwachtingen, zeer veel waardering gaat krijgen.

avatar van JVT
4,5
JVT
geplaatst:
Dat verwacht ik ook, gemiddelde gaat zeker nog een pak stijgen. Eerste luisterbeurten van deze plaat vallen gewoon niet mee, ik had em na 4 luisterbeurten op 1,5* staan

Ondertussen een heel verslavende plaat geworden.

avatar van Hanszel
3,0
geplaatst:
Bijzonder. Dat is momenteel het best toepasselijke woord (lekker algemeen en multi-interpretabel ) maar serieus (ginne flauwekul), dit is wel kunstig en knap gedaan.

Ik heb 'm sinds vanmiddag en pas 1,5 keer gehoord (terwijl vrouw en kinderen gedeelten ervan ook present waren) maar het kon mij zeker bekoren. Hoorde vooral in nummer 6 Bowie terug en ook herkenbare stukjes uit eerdere albums.

Mijn platenverkoper zei iets wat op mij ook van toepassing is: eigenlijk begint iedere Arctic Monkeys plaat met een ietwat tegenvallend gevoel om daarna toch steeds beter te worden. Zijn favoriet is SIAS, mijne Humbug dus wat dat betreft zaten we niet op één lijn maar die opmerking kon ik zeker op mijzelf betrekken.

Wat dat betreft misschien wel een minder goed teken dat ik 'm nu al zo 'spannend' of 'interessant' vind. Hoewel, dat kan ook komen omdat ik al dagenlang hier opmerkingen las die alle kanten op gaan.

Ik denk dat ie morgen de cd-speler niet uit komt, dan laat ik ook wat sterren stralen hier. Ik schat zo rond de vier om te beginnen.

avatar van Reflektor
4,0
geplaatst:
Heeft iemand anders dit al gehoord: het begin van One point perspective en Two weeks van Grizzly Bear lijken toch wel verdacht veel op elkaar...?

Gast
geplaatst: vandaag om 09:49 uur

geplaatst: vandaag om 09:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.