menu

Balthazar - Fever (2019)

mijn stem
3,88 (301)
301 stemmen

Belgiƫ
Pop / Rock
Label: [PIAS]

  1. Fever (6:05)
  2. Changes (3:46)
  3. Wrong Faces (3:57)
  4. Whatchu Doin' (3:44)
  5. Phone Number (4:51)
  6. Entertainment (3:08)
  7. I'm Never Gonna Let You Down Again (3:37)
  8. Grapefruit (4:56)
  9. Wrong Vibration (2:45)
  10. Roller Coaster (2:47)
  11. You're So Real (4:07)
totale tijdsduur: 43:43
zoeken in:
avatar van Oldground
Eerste kennismaking met deze band. Erg nice.

avatar van julesvb
5,0
Eerste luisterbeurt achter de rug. Staan een paar echt grave nummers op: Phone Number (prachtnummer), Grapefruit, Changes (disco vibes) en Roller Coaster (Balthazar goes eastern!) steken er voor mij boven uit (van de nummers die ik nog niet kende natuurlijk). Heb de indruk dat deze plaat nog sterk gaat groeien. Is altijd even wennen als een band namelijk zo drastisch zijn stijl verandert.

avatar van aERodynamIC
4,0
Dat Balthazar een populair bandje is is me nooit ontgaan. Ik vond het debuut Applause veelbelovend, maar mijn belangstelling zakte toch al snel weg en het album deed me uiteindelijk niks meer.
Opvolger Rats deed het op dat vlak iets beter, maar eerlijk is eerlijk: ook die draai ik nooit meer. Hierdoor is Thin Walls aan me voorbij gegaan en had ik Balthazar afgeschreven als 'niet voor mij'.

En dan word je toch aardig geconfronteerd met Fever. Het is de hoes die blijft hangen. Ook de theorie daarachter vind ik geweldig: 'gewoon gevonden in een magazine van National Geographic. Het is als het ware een echte bandfoto. Het deed ons wat aan een U2-bandfoto denken'. Ja, dan scoor je gelijk al punten!

Tijd om weer aan te haken. Al bij het intro van de opener, titeltrack Fever, kreeg ik van mijn niet heel erg in muziek geïnteresseerde partner de vraag of dit een nieuw nummer van Nakhane was. Nou nee, maar inderdaad heeft het wel een soortgelijke schwung. En op al wat volgde werd best goedkeurend meegeknikt. Ja, dit klonk 'best wel leuk' (veel verder dan dit soort uitspraken hoor ik zelden of het moet Kacey Musgraves heten). Zegt dat iets? Niet echt natuurlijk, maar ergens ook weer wel: als ik dit soort opmerkingen krijg moet het vrij toegankelijk klinken en kan er een breed publiek mee bereikt worden.

Of dat de bedoeling is van Fever? Geen idee. Het klinkt allemaal fris en fruitig en weet snel te pakken. Het geluid is warm en mede daardoor krijg ik zin om dit hard in de auto te draaien, raampjes open, en het zonlicht heerlijk binnen te laten komen. Helaas is het nog niet zo ver, maar met wat ik op dit album hoor weet ik zeker dat ik dit allemaal nog wel degelijk blijf draaien als het dan echt zo ver is, want Fever bevalt me uitstekend.

Een groove om je vingers bij af te likken: een verrassende hernieuwde kennismaking voor mij. Zeer sterke plaat!

avatar van Morning Glory
aERodynamIC schreef:
Dat Balthazar een populair bandje is is me nooit ontgaan. Ik vond het debuut Applause veelbelovend, maar mijn belangstelling zakte toch al snel weg en het album deed me uiteindelijk niks meer.
Opvolger Rats deed het op dat vlak iets beter, maar eerlijk is eerlijk: ook die draai ik nooit meer. Hierdoor is Thin Walls aan me voorbij gegaan en had ik Balthazar afgeschreven als 'niet voor mij'.

En dan word je toch aardig geconfronteerd met Fever. Het is de hoes die blijft hangen. Ook de theorie daarachter vind ik geweldig: 'gewoon gevonden in een magazine van National Geographic. Het is als het ware een echte bandfoto. Het deed ons wat aan een U2-bandfoto denken'. Ja, dan scoor je gelijk al punten!

Tijd om weer aan te haken. Al bij het intro van de opener, titeltrack Fever, kreeg ik van mijn niet heel erg in muziek geïnteresseerde partner de vraag of dit een nieuw nummer van Nakhane was. Nou nee, maar inderdaad heeft het wel een soortgelijke schwung. En op al wat volgde werd best goedkeurend meegeknikt. Ja, dit klonk 'best wel leuk' (veel verder dan dit soort uitspraken hoor ik zelden of het moet Kacey Musgraves heten). Zegt dat iets? Niet echt natuurlijk, maar ergens ook weer wel: als ik dit soort opmerkingen krijg moet het vrij toegankelijk klinken en kan er een breed publiek mee bereikt worden.

Of dat de bedoeling is van Fever? Geen idee. Het klinkt allemaal fris en fruitig en weet snel te pakken. Het geluid is warm en mede daardoor krijg ik zin om dit hard in de auto te draaien, raampjes open, en het zonlicht heerlijk binnen te laten komen. Helaas is het nog niet zo ver, maar met wat ik op dit album hoor weet ik zeker dat ik dit allemaal nog wel degelijk blijf draaien als het dan echt zo ver is, want Fever bevalt me uitstekend.

Een groove om je vingers bij af te likken: een verrassende hernieuwde kennismaking voor mij. Zeer sterke plaat!


Dan zou ik je toch heel hard aanraden Thin Walls ook te gaan draaien, want daar geven ze imo al een klein beetje de aanzet voor de frisse en fruitige aanpak van dit album en vind ik persoonlijk hun beste. Dat kan nog wel eens een leuke ontdekking worden voor je.

Leuke review trouwens, kan ik me goed in vinden!

avatar van Johnny Marr
4,0
Zeker Thin Walls checken inderdaad, aERodynamIC, is een topplaat!

avatar van Cannabooze
4,0
De tweede luisterbeurt zit erop en ik kan al concluderen dat dit wederom een sterke plaat is. Balthazar slaat met fever een andere weg in, zonder hun eigen sound te verliezen.

Dit album doet me - mede door de bas - aan Flying Horseman - Rooms/Ruins denken. (Ook al zo'n Belgisch meesterwerkje.)

Fever is een sexy en funky album geworden. Het heeft me vanaf luisterbeurt één al te pakken. Toch verwacht ik nog een flinke groei.

25 januari. Ik ga het gewoon doen!
Jaarlijstjesmateriaal!

avatar van ohmusica
Catchy, relaxed, soulful. Het klinkt als een klok op deze Balthazar. De bas speelt een prominente rol, de zang is terughoudend en zwoel, de samenzang vult mooi aan. Het luistert over de hele linie prima af. Knap om zo’n evenwichtig en commercieel smaakvol album te maken. Zelf vind ik Fever en Phone Number de uitblinkers, en er zijn wat nummers op de rand van gezapigheid, maar laat ik de pret niet drukken.

avatar van Marteen
3,5
Zeker niet slecht hoor, gewoon goed eigenlijk. Het is frivoler en vrolijker, maar ik vind het toch ook een stuk minder beklijvend daardoor. Het minste album van Balthazar zeg ik na drie luisterbeurten. Ik mis de echte klapper a la Bunker of Do Not Claim Them Anymore. En alsnog een 3,5, dat zegt wat over de vorige drie albums . Patricia Vanneste mag snel weer terugkomen.

avatar van west
4,5
De indie-rock/pop van Balthazar klinkt inderdaad soms wat meer catchy dan voorheen. Zeker vergeleken met de soms wel erg rustige voorganger Thin Walls keert de dynamiek meer dan terug op dit album. Ik hoor af en toe vleugjes Arctic Monkeys voorbij komen (en vind dat niet erg). Sterker nog: ik lees dat ook terug bij wat ik bij Applause & Rats schreef. Alleen hoor je het nu nog wat sterker. In de (wendingen in de) melodieën, maar ook in de samenzang en in de bas, die hier vaak heerlijk aanwezig is. Verder blijft de muziek uiterst verzorgd tot in het kleinste detail, zoals we van ze gewend zijn.

Wat dit album toch wel bijzonder maakt is de ongehoorde songkwaliteit. Er staan zoveel goede tot heerlijke liedjes op, ik zou ze allemaal kunnen opsommen. Voor mij hebben nog net iets meer het fantastische Fever, het lekkere Changes, het prachtige Wrong Faces, het erg prettige Entertainment & het briljante Grapefruit. Op dat laatste nummer en nog een paar keer hoor ik ook nog wat invloeden van the XX sound terug. Hoe dan ook een fantastische plaat van deze Belgische groep en dat is ook te zien aan de prachthoes.

avatar van Johnny Marr
4,0
Cannabooze schreef:

Dit album doet me - mede door de bas - aan Flying Horseman - Rooms/Ruins denken. (Ook al zo'n Belgisch meesterwerkje.)

Dit belooft alvast veel goeds dan!

avatar van blur8
4,0
Oktober 2017 zag ik met hoeveel plezier Jinte op het podium stond als J.Bernardt. Vroeg hem Na het concert brutaal of het succes van de soloprojecten niet het einde van Balthazar in luide. Vol verbazing kreeg ik als antwoord dat ze die week met zn alle in de studio de eerste opnamen hadden gehad voor een nieuw album. Toen nog voor ‘volgend jaar’. En nu ligt Fever er. Het bewijs dat soloprojecten het groepsproces juist kunnen versterken. Want Balthazar is volwassen geworden, en presenteert vol zelfvertrouwen een doortimmerd en evenwichtig album.
Noemen van Fav. tracks, naast de al bekende singles, is ondoenlijk, want er zit geen zwakkere noot tussen.
En ergens kies ik dan toch voor de rust punten Phone Number & Youre So Real. Omdat daar zoveel vernuft en meeste experiment inzit.

Door de soloalbums hoor je duidelijker dan ooit wie welke invloed op het groepsgeluid heeft, en vervolgens is het een echte Balthazar. Duidelijk herkenbaar, dansbaar, maar ook vetter. Ready voor een groter publiek, maar met behoud van eigen waarde en avontuur (Jazz invloeden). Voor het concert in die blokkendoos bij de Arena zijn al meer dan 5000 kaarten weg; Missie super geslaagd dus. Tijdens de soloconcerten (ook van WarHaus) hoorde ik dat menigeen Balthazar niet eens kende, dat is dus de nieuwe aanwas.
En laat het voorjaar nu maar komen, want dit is alles behalve een winter album.

3,5
Bevindt zich momenteel in m'n playlijst: 'happy songs during a rainy day'. Mijn eerste indruk is positief: catchy, op tempo maar chill met dat typische nonchalant stemgeluid.
Ik kende Balthazar vroeger al, wordt immers grijsgedraaid op Studio Brussel. Ik heb me voorgenomen om eens uitgebreid bij deze band stil te staan en bij dit album dan, vooral wanneer ik me blij wil voelen op een regenachtige dag.

avatar van OscarWilde
4,5
Fans van Balthazar werden de voorbije jaren voldoende verwend. De twee frontmannen, Maarten Devoldere (Warhaus) en Jinte Deprez (J. Bernardt), gingen hun eigen weg, en hetzelfde gold in minder opvallende mate voor Simon Casier (Zimmerman). Patricia Vanneste, de violiste, zei de band ondertussen finaal gedag. Allemaal elementen om te denken dat het een moeilijk wederzien zou worden. Vooral de twee albums van Warhaus deden bij wijlen denken dat de "Lennon & McCartney van Kortrijk" klaar waren om elkaar uit te wuiven.

Maar dan was daar plots Fever, een single die maar een luisterbeurt nodig had om de Balthazarfan weg te blazen. Dat ritme, die sfeer, die geweldige samenzang tussen de twee creatieve krachten binnen de band! In aanloop van de release van het gelijknamige album werden er nog nummers vrijgegeven. Het zwierige Entertainment (met gefluit en trompetjes!), het zwoele I’m never gonna let you down again en het opgewekte Wrong vibration. En daarmee is ook het album samengevat: ritmisch, sfeervol, zwierig, zwoel en opgewekt.

Want wie dacht dat Fever moeilijk te overtreffen was, wordt al meteen gerustgesteld door het tweede nummer Changes, dat vooral uitblinkt door een oorwurm van een refrein, waar toch voldoende hoek af is om Balthazar te blijven. Op Grapefruit komt er zelfs een heuse beat aan te pas, maar daar is al even snel de prominente basgitaar en oosterse viooltjes. Als inspiratiebron gaven Devoldere en Deprez onder ander Talking Heads op, een band die vrolijk en licht kan zijn op een artsy manier. Wel, missie geslaagd.

En wat meer, waar Balthazar in het verleden wel een nummer of twee had dat de algemene sfeer wat brak of duidelijk minder van kwaliteit was, is Fever hun meest consistente plaat, wat niet wil zeggen dat er geen uitschieters zijn, alleen ligt alles in eenzelfde visie, kleur en sound, mede dankzij de productie van Jasper Maekelberg (Faces on TV). Om het met een cliché te zeggen: Nog 9 plaatsjes in de album top 10 2019 te gaan!

Balthazar – Fever: Triomfantelijke koortsdroom | De Profundis - jverhelst.wordpress.com

avatar van AriTupari
Ze hebben idd. wat opgepikt van de collega's van Flying Horseman. Niet alleen de bas, het jazz aspect, maar ook het gebruik van de stem gaat soms iets meer die richting uit.
Maar, ze komen er mee weg. Het gaat hen goed af, er gebeurt ook meer, zelfs enige frivoliteit is aanwezig. Balthazar, ze leveren toch altijd kwaliteit.
Nu zouden ze zich live nog moeten kunnen overstijgen. Dit album leent zich daar alleszins toe.

avatar van west
4,5
Wij hier denken dat de hoes een foto is uit een prachtige aflevering van de BBC natuurserie Dynasties en wel de groep African Dogs of Painted Wolfs (zoals ze ook genoemd worden) onder aanvoering van Tait (de Alpha female). Meer mooie foto's daarvan vind je hier: The 'painted wolves' of Zimbabwe - BBC News

De aflevering was kort geleden op NPO en toen ik deze fraaie hoes zag, was de link snel gelegd. Zou Balthazar de foto in dit boek hebben gezien? The Book - Painted Wolves A Wild Dog’s Life - paintedwolf.org

avatar van aERodynamIC
4,0
Verslavende plaat dit! Halfje erbij.

avatar van Frenz
Hoor ik nou Jungle in het tweede nummer? De baslijn, het koortje, ja, egwel. Werkt prima trouwens

avatar van julesvb
5,0
Na twee dagen deze plaat on repeat te hebben staan, merk ik toch dat ik de lyrics me wat teleurstellen. De poëzie van Rats is hier nergens meer terug te vinden. De Standaard verwoordt dit heel goed: Op Rats klonk het nog – houd u vast – ‘We get tempted by the lies of the whores and their eyes of crystal/ in which I can read the number of paces and the choice of the pistol’. Het nieuwe ‘Changes’ legt de poëzielat iets lager: ‘it goes on and on and on and on and on/ wanna love you like I never loved no one’. Het lijkt wel een recordpoging voor meeste clichés in minste aantal woorden.

avatar van OscarWilde
4,5
julesvb schreef:
Na twee dagen deze plaat on repeat te hebben staan, merk ik toch dat ik de lyrics me wat teleurstellen. De poëzie van Rats is hier nergens meer terug te vinden. De Standaard verwoordt dit heel goed: Op Rats klonk het nog – houd u vast – ‘We get tempted by the lies of the whores and their eyes of crystal/ in which I can read the number of paces and the choice of the pistol’. Het nieuwe ‘Changes’ legt de poëzielat iets lager: ‘it goes on and on and on and on and on/ wanna love you like I never loved no one’. Het lijkt wel een recordpoging voor meeste clichés in minste aantal woorden.


Stond toch ook in de interviews. Dat ze minder aan zelfcensuur deden en de popclichés omarmden. Fever zelf vonden ze als titel al cliché. Denk dat ze in Humo het bij een nummer of 5 zeggen dat dat vroeger niet gepasseerd was. Ik vind het persoonlijk wel passen bij dit album.

avatar van Kimmyboy
4,5
Grapefruit, fantastische track is dat zeg. Net als zovele andere trouwens.

avatar van Johnny Marr
4,0
Weer een zeer degelijke plaat net als de drie voorgangers, maar zeker geen meesterwerk ofzo. 'Gewoon' een zeer overtuigende 4*, voor de vierde keer op rij. Sterke plaat.

avatar van Edgar18
3,5
De eerste twee Balthazar draaide (en draai) ik met veel plezier. Thin Walls vond ik over de gehele linie iets minder maar ook zeker niet verkeerd. Deze nieuwe worp is het helaas nog niet voor mij. Waar het precies aan ligt daar ben ik nog niet achter maar ik kom voor nu niet verder dan drie krappe sterren.

avatar van philtuper
julesvb schreef:
Na twee dagen deze plaat on repeat te hebben staan, merk ik toch dat ik de lyrics me wat teleurstellen. De poëzie van Rats is hier nergens meer terug te vinden. De Standaard verwoordt dit heel goed: Op Rats klonk het nog – houd u vast – ‘We get tempted by the lies of the whores and their eyes of crystal/ in which I can read the number of paces and the choice of the pistol’. Het nieuwe ‘Changes’ legt de poëzielat iets lager: ‘it goes on and on and on and on and on/ wanna love you like I never loved no one’. Het lijkt wel een recordpoging voor meeste clichés in minste aantal woorden.
Dan zijn 5 sterren ook iets teveel eer niet waar?

avatar van Placebo13
4,0
Nu een paar keer geluisterd en aangenaam verrast! Catchy, funky en pakkend. Luistert lekker weg. Idd songs for a rainy day!

3,5
philtuper schreef:
(quote)
Dan zijn 5 sterren ook iets teveel eer niet waar?

Ik hou wel van de luchtigheid en het cliché gehalte op dit album. Ingewikkelde poëzie of zwaar beladen lyrics kunnen soms uitputtend zijn voor de luisteraar. Het is goed, voor mij persoonlijk dan, af en toe te luisteren naar iets minder beladen, emotioneel ingewikkelde of lyrische geniale muziek.

avatar van ni slecht
Ik heb het altijd moeilijk om een hele Balthazar plaat lang geboeid te blijven, ik vraag mij af of het aan de samenzang zou kunnen liggen, ik denk dat die wat gaat vervelen na een aantal nummers.

Fever is wel heel erg leuk natuurlijk.

avatar van Venceremos
3,5
Halfje eraf, zoals ook bij eerdere Balthazar-albums het geval was, wordt het gebodene wat saai en eenvormig. Altijd maar weer die basloopjes en lome voordracht.

Entertainment is wel heel erg leuk natuurlijk.

avatar van philtuper
timaenho schreef:
Ik hou wel van de luchtigheid en het cliché gehalte op dit album. Ingewikkelde poëzie of zwaar beladen lyrics kunnen soms uitputtend zijn voor de luisteraar. Het is goed, voor mij persoonlijk dan, af en toe te luisteren naar iets minder beladen, emotioneel ingewikkelde of lyrische geniale muziek.

Toch al een halfje eraf zie ik.

Zelf trek ik Balthazar op de een of andere manier niet zo goed. Kan er de vinger niet op leggen maar over de gehele linie vind ik het album gewoon te saai denk ik. Misschien is het ook wel te poppy voor mij en valt het daardoor een beetje uit mijn eigen muzikale kader. Zo'n nummer als Last Call op Thin Walls vind ik echt een zalig nummer. Maar van dat soort nummers maken ze er dan te weinig of zo. Ook op deze zal ongetwijfeld wel een lekker nummer af te halen zijn maar een heel album, mwah...

3,0
Enkele luisterbeurten achter de rug en ben er (nog) niet wild van. Vorige albums vond ik stuk voor stuk geniaal. Maar dit album leunt soms teveel naar Maarten zijn Warhaus project. Ik hou meer van de ingetogenheid die Balthazar in hun vorige albums liet primeren.

Misschien dat het nog wat moet groeien. Fever ben ik pas na een tijdje fan van geworden en ook I'm Never Gonna Let You Down Again is een groeier gebleken.

voorlopig 3*

Klinkt lekker.
Ze hebben heel goed naar de laatste platen van Spoon geluisterd zo te horen.
OORdeel volgt later.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:26 uur

geplaatst: vandaag om 23:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.