The Who - Quadrophenia (1973)

Dit is echt een groei-album. Eerst lijkt het een doorsnee rock album, maar het is muzikaal heel erg sterk, vocaal erg sterk en de teksten zijn ook erg goed.
Ik heb nog wel wat luisterbeurten nodig.

Pas op! Quadrophenia heeft een verslavende werking! Teveel luisterbeurten en je komt er nooit meer van af! Al ken je elke groef van de plaat! (geeft niets hoor, helemaal niet erg. Welkom bij de club)

Ik lees je reactie te laat, het is al gebeurd.
Wat een top album weer, na Tommy & Who's Next toch nog een album van The Who die top is. Verder ken ik geen platen van The Who, wat zijn verder nog aanraders.
Volgens mij is The Who zwaar ondergewaardeerd hier op musicmeter, heb ik het idee.

Nu, daar ben ik snel klaar mee, alles van The Who is van buitengewoon acceptabtel tot wereldklasse.

Alleen It's hard scoort een matig en de comeback cd Endless wire is bij mij in de met een sleutels en cijfersloten afgesloten kluis Dramatische cd's en Belastingpapieren terecht gekomen. Kortom daar komt dat gedeelte van je leven dat je het liefste wilt vergeten.

En dan zijn ze momenteel nog bezig met een opvolger daarvan..................... Eén ding scheelt: ik weet nu al dat het niet slechter kan worden.

Te laat ontdekt. Deze muziek van the Who. Door de best of cd's die ik ooit had een beetje snel aan de kant geschoven. Vond het wat gedateerd en simpel. Weekje terug toch maar de discographie gedownload (via pirate bay ) en toendertijd verkeerd geoordeeld. Wat is dit album geweldig, en wat is Tommy goed zeg! De nummers van dit album komen veel beter tot hun recht dan lukraak de nummertjes die op de best of stonden! Geweldig lekker. Zo zie je maar, beter laat dan nOOit!

Ik geef het 4 sterren, maar dat kan nog meer worden. Dit ligt toch wat dichter bij mij dan Who's Next en Tommy, die ook goed zijn hoor.

Ik wist helemaal niet dat Roger niet de enige was die de zangpartijen voor zich nam?

Zwaar ondergewaardeerd album, ik heb hem in mijn top 10.
Dikke 5 *
Voor mij het beste album van The Who. Het rockt, het heeft gevoel precies de juiste mix. En wat een prachtige synthesizers, vooral voor die tijd.

Voor mij met stip de allerbeste Who plaat die er gemaakt is! De afwisseling tussen de nummers, de verschillende zangers en vooral die waanzinnige drums! Dit album is er inderdaad een om verslaafd aan te worden en het ziet er naar uit dat mijn top 10 aangepast gaat worden. En dat had ik alleen verwacht bij muziek die nog uit moest komen, zo zie je maar dat er nog veel te ontdekken valt!

In Muziek > Algemeen > John en The Real Me:

Hallo, dit gaat over het nummer The Real Me op Quadrophenia van the Who.

Ik keek laatst op Allmusic en Wikipedia en daar las ik dat Pete Townshend de componist was van het bovengenoemde nummer. Echter, op Allmusic, las ik ergens anders iets over John Enwhistle, en hoe hij ''bijvoorbeeld ''The Real Me'''' gecomponeerd had. Wie is nu de schrijver? Heeft iemand een fijn concreet antwoord?

Hun live Plaat Live At Leeds is nog een aanrader. Kun je ook eens horen wat ze live in hun mars hadden toen.

Ik heb afgelopen week de soundtrack van The Who film Quadrophenia op mijn verjaardag gekregen. Die staat helaas niet hier op mu.me. Ik heb geprobeert om hem toe te voegen hier, maar dat vind ik maar een drama dat toevoegen. Daar moet ik mij maar niet meer mee gaan bezighouden geloof ik, want anders ga ik het besturingsprogramma windows straks nog echt letterlijk nemen ook.

Op de soundtrack staan natuurlijk de belangrijkste nummers van dit album op, maar in hoeverre verschillen die tracks onderling van elkaar. En heb je met die soundtrack ook een beetje een goed beeld van hoe dit album is, en hoe goed dit concept uitgewerkt is?

Misschien dat iemand die soundtrack kan/wil gaan toevoegen hier op mu.me. Ik hoop het, want die klinkt erg goed, en is enorm de moeite waard. Ik zou de menigen van dat album weleens willen horen. Vreemd dat die niet hier op mu.me staat, want hij ligt werkelijk overal te koop voor een tientje. Vast wel meer mensen die die soundtrack in bezit hebben.

Bedoel je niet gewoon deze: Quadrophenia (2000), waar Terry het hierboven ook al over heeft (incl. link)?

Dat is hem inderdaad MarkJS. Heel erg bedankt voor de tip en voor het geven van de link. Vreemd dattie niet onder The Who staat, vooral omdat het om het album Quadrophenia gaat.

Ik heb die soundtrack vanmiddag maar omgeruild voor deze studio dubbelaar. Het org album lijkt me beter om te beluisteren, dan de soundtrack van de film. Die zal ook best goed zijn, maar de laatste en tweede helft van die cd staat gevuld met andere artiesten. Als ik dit album wil beluisteren, dan wil ik alleen maar The Who horen, en geen andere gasten, want dan koop ik daar wel een cd van. Ik heppum nu 1 keer in zijn geheel beluisterd, maar hij klinkt beter dan Tommy vind ik. Gewoon meer af, en eigenlijk klinkt dit wel een beetje als het volmaakte The Who album. Who's Next is ook erg goed, maar daar staan ook nog wat losse flodders op vind ik. Ik wil nog niet gelijk stemmen, maar het lijkt er vooralsnog op dat dit het ultieme The Who meesterwerk is voor mij. Wat een perfecte sound, en wat een lekker luistergenot. Dit had ik niet van dit album verwacht. Deze plaat klinkt ook veel moderner dan dat ie uit 1973 komt. Je zou zeggen van 1986 of '87, niet ouder. Who's Next klinkt ook een stuk moderner dan het jaar waarin hij uitgebracht is.

Wat een plaat eigenlijk, gewoon perfectie, zeker voor 1973. Deze vind ik geloof ik het beste album van The Who nu. Maar op Who's Next staan dan weer nummers op als Baba O'Riley, Bargain, Won't Get Fooled Again en the song Is Over. De rest van Who's Next vind ik gewoon een stuk minder goed. Hier staan geen echte uitschieters op, of het moeten de eerste 2 nummers dan zijn, vooral die rust van de zee, die ineens overgaat naar het geweld van The Real Me. Ik vind dat hier geen 1 minder nummer opstaat, en het klinkt allemaal even goed. Het is dan ook een lange zit dit album, maar hij is zeker de moeite waard.

Ik denk dat als je deze vaker hoort dit het beste album van The Who vind. Dat vind ik in ieder geval dan. In ieder geval veel luister plezier met mischien wel de beste van The Who

Dit is een absoluut topalbum, na 3 complete luisterbeurten. 1tje voor fijnproefers. Zeer mooi uitgewerkt album, en kwalitatief gezien wel het beste The Who album. Op Tommy begon de sound van The Who enige vorm te krijgen, om met Who's Next weer een enome stap voorwaarts te gaan maken. En vervolgens om met dit album helemaal de puntjes op de i te zetten. Die 3 albums samen met Live At Leeds vind ik ook mooi genoeg eerst van The Who. Wel jammer dat deze van de 3 topplaten het laagst beoordeeld word hier op mu.me, en als enigste van die 3 niet eens in de top 250 staat. Deze hoort er juist in te staan vind ik. Maar het aantal stemmen geeft ook wel aan dat de meesten niet verder zijn gekomen dan Tommy en/of Who's Next.

Inderdaad, deze plaat is toch vrij lang, en als consistent geheel niet enorm toegankelijk. Het is even doorbijten, maar wat een wonderschone klasse biedt dit album. Die prachtige uitsmijter Love Reing O'er Me is een bijzonder sterk nummer.

Ik kan je niet anders dan helemaal gelijk geven. En hij hoort niet zomaar in de top 250 te staan maar eigenlijk op 1: vergeleken bij Quadrophenia is OK computer niet meer dan een popplaatje. Maar ja.

Inderdaad! Zowieso onbegrijpelijk dat zo'n plaat zo hoog staat, maar goed dat is of topic...
Dit is een waar meesterwerk, en als ik dit draai kan het me niet hard genoeg! Naar mijn idee het allerbeste van the Who!!

Met de nadruk op bijna ben ik toch even geschrokken dat dit album niet eens in de 'top 250' staat. Voor mij is dit het grootste muzikale werk ooit. De ontdekking ervan zal ik mij voorgoed herinneren als een bijna profetische gewaarwording.

Elk aspect bevindt zich op het hoogst haalbare niveau. Het feit dat Pete Townshend dit zo goed als alleen tot stand liet komen maakt hem naar mijn idee tot een godheid. En zowel hij, als dit - zijn ultieme meesterwerk - verdienen een eigen tempel.

Nu pas zie ik trouwens dat direct voor mij de top 250 kwestie al werd besproken. Er zijn er dus in ieder geval meer dit het snappen, dat scheelt altijd weer.

Ik vind dit ook een absoluut meesterwerk van The Who. Ik ken hem nog niet zo lang, maar weet nu al wel dat dit een blijvertje is. Ik heb hem ook in mijn top 10 gezet, omdat het inderdaad 1 van de beste albums is die ik ooit gehoord heb. Deze conceptplaat vind ik nog concistenter van niveau dan The Wall van Pink Floyd, want die blinkt vooral uit in al zijn bombast. Ook een topalbum natuurlijk, maar deze heeft toch nipt mijn voorkeur. Veel directer en minder zweverig dan The Wall.

Nou Musician, je doet je naam geen eer aan met dergelijke uitspraken. Je vergelijking gaat echt niet op. Ben een grote Who fan dus je andere reacties op The Who albums deel ik met je maar iets uit de jaren 70 vergelijken met iets uit de jaren 90 dat gaat me toch wel te ver. Neemt niet weg dat Quadrophenia een van de hoogtepunten van The Who is. Veruit beter dan Tommy een album dat ik nog steeds slechts zie als de opmaak naar dit hoogtepunt. Eigenlijk klopt alles aan deze plaat, het thema, de muziek de teksten en de lp hoes niet te vergeten!. Veruit de beste nummers zijn 5:15; The real me en Docter Jimmy.

Hee, er wordt niet iets vergeleken tussen de jaren 70 en 90. Het gaat hier om de nummer één positie van musicmeters top 250!

Inderdaad waar. OK PC is een heel aardige plaat met een zwik toppers, maar dit staat toch wel even een treetje of wat hoger wat mij betreft!

De laatste 4 nummers zijn erg interessante zeer complexe stukken die bij tijd en wijle aan Pink Floyd doen denken. De stem van Roger doet me bij sommige nummers denken aan die van Paul McCartney.

Een vergelijkbaar concept als Tommy, qua verhaal wat minder boeiend, maar muzikaal net wat sterker.

Deze dubbelelpee heb ik afgelopen weekeinde aangeschaft in een kringloopwinkel. Mooie hoes, compleet met songteksten en een boekwerk vol foto's. Genoeg te doen dus tijdens het beluisteren van de plaat.
Ben nu met kant 2 van plaat 1 bezig en besef dat ik dit album meermalen zal moeten beluisteren voordat het me kan grijpen. Het is allemaal niet bepaald catchy, maar wel interessant genoeg om me erin te verdiepen. En als het dan eenmaal aanslaat...

Fantastisch album, deze is toch een beetje in de schaduw geraakt van Tommy heb ik het idee, onterecht. Zoals ik hierboven terecht zag worden ogemerkt: een groeiplaat. Deze is overigens bij mij gaan werken nadat ik de uitvoering van The Who van deze plaat zag in de Ahoy in Rotterdam, ergens in 1993 geloof ik. Voor mensen die hier ook waren is de 3 dubbele DVD met daarop Quadrophonia en Tommy kompleet live ook een aanrader trouwens.

Erg sterk en geweldig album. Prachtige teksten, zeer sterke composities en een algeheel rauw randje. Doet ook niet onder voor Tommy qua concept. Rete goed album dit.