Queens of the Stone Age - Era Vulgaris (2007)

"OF ze zouden echt weer vies hard de bijna-metal in duiken" Zijn ze echt ooit zo hard geweest dan? kan ik me bijna niet voorstellen. Meer de kant van Millionaire op van SFTD dan?

Kan iemand mij uitleggen hoe dat zit met al die versies en al die bonustracks? Ik wil het album graag bestellen op CDWOW, maar daar gaat ie tot nummertje 11. Ik neem aan dat dat de versie is die ook in de winkels ligt, maar heeft die dan weer een secret track ofzo? Enlighten me!

Ja, de versie die hier te krijgen is heeft alleen nummer 15 (op deze list) na nummer 11 zitten. Al de andere nummers zitten op de japanse versie, ook wat op de engelse geloof ik, maar daar staat nummer 15 dan weer niet op.

Ik vind het een heel verfrissend pop-plaatje. Ik vind het vreemd dat deze, en ook Lullabies To Paralyze, steeds maar aan Songs For The Deaf worden gespiegeld, terwijl het duidelijk heel ander type platen zijn. Misschien is Songs For The Deaf voor een veel breder (rock)publiek geschikt, en blijkt dat op het eind van de rit een vreemde eend in de Queens-discografie. Ik vind deze meer aansluiten bij Rated R. Overigens heb ik niet echt een favoriete QOTSA-plaat, ik vind ze allemaal meer dan behoorlijk op hun eigen manier.

Een Pop-plaatje? Zitten je oren verstopt ofzo. In sommige opzichten vind ik deze plaat heel rauw en ongepolijst overkomen. Ik denk sowieso dat deze plaat veeeel minder populair word dan bijvoorbeeld inderdaad een SFTD, maar inderdaad je hebt gelijk, misschien was dat een uitschieter.

Nee hoor!
Turning on the Screw, Into The Hollow, Make it wit Chu, 3's & 7's, Suture Up Your future, River in the Road, allemaal prima popnummers. De rest rockt iets harder inderdaad

Mah...ik vindt van niet. Ver weg van pop zlf. Daar is het te rauw voor

Je zou bijna denken, dat iedereen zo'n zijn eigen definitie heeft van wat popliedjes zijn!
Check overigens hier.

Misschien is dat ook wel zo. Naar mijn maatstaven is POP in ieder geval een beetje catchy, en het woord zegt het al POPulair, ook in songstructuren en benadering. Als je een lading gitaar er tegenaan gooit, en een minder toegangkelijke productie dan is het al snel geen pop meer naar mijn idee.
Maargoed, dit hoort niet in dit topic thuis. Terug naar de plaat.
De productie, structuren, gebrek aan catchyness (gelukkig, op wat nummers na, voordat we dat weer krijgen) maken het voor mij dus echt geen popplaat.

Ik vind SFTD helemaal geen 'uitschieter'. Het deed het toevallig goed bij het grote publiek, maar het is eigenlijk maar een deel van het Kyuss/QOTSA-imperium. SFTD wordt gepretendeert veel meer te zijn dan het eigenlijk is, en hetzelfde gaat ook op voor Nirvana's Nevermind en Pearl Jam's Ten. Kyuss/QOTSA verstaat de kunst om elke keer weer te verassen met een plaat die typisch QOTSA, maar toch ook weer anders klinkt en de hoogtepunten zijn altijd over de gehele linie verdeelt. Het zou heel gemakkelijk zijn om SFTD hun hoogtepunt te noemen daar het hits bevatte, maar persoonlijk vindt ik elk van de andere albums gewoon op hetzelfde niveau zitten. Die hebben misschien geen hitjes, maar so fucking what!??

Ach, het zal allemaal wel. Ik heb 'm net maar gewoon besteld op CDWOW voor een lekker goedkoop prijsje, en ik zie wel wat er op m'n mat valt. Ik wordt toch een beetje spuugzat van al dat uitbuiten met bonustracks en andere truukjes.

Heb vanmorgen trouwens nog een tof interview gelezen in het OOR met Homme. Ik hou wel van de manier waarop hij zegt dat QOTSA een uitlaatklep voor hem is om maar vanalles te kunnen doen waar hij zin in heeft zonder een formule of wat dan ook, dus elke vergelijking met SFTD slaat voor mij (en nog meer voor hem dan, natuurlijk) dan al bij voorbaat dood.

Nu, tis niet echt uitbuiten. Nuja een UK versie wel natuurlijk. Maar in Japan willen ze vaak bonustracks. Heeft iets met het importeren daar te maken geloof ik. Zponder bonustracks word een plaat daar niet graag gedistributeerd.

Nou, Songs For The Deaf is toch behoorlijk hard. De kracht van die plaat is alleen dat de nummers zijn verpakt in een toegankelijk geluid en herkenbare riffjes.

Grohl's drumwerk is voor mij ook een reden om van SFTD te houden. Ik heb 'm nergens beter op horen spelen.
Dit niet ten nadele van Castillo, trouwens, want die heeft ook zo z'n eigen gekte gaande.

Ja, maar het is toch altijd wel hetzelfde. Versie met of zonder dvd, met de dvd geen bonustracks, zonder de dvd weer wel etc etc... Dat was ook al zo met de vorige albums, en met deze weer. Het is trouwens de platenmaatschappij die hier achter zit, niet de artiesten.
Een echte diehard fan gaat achter elke versie aan en dat weten ze verdomt goed. Van Japan weet ik dat ze de cd-verkoop op proberen te krikken met extra's. Het is immers niet te betalen daar.
Ik heb zo zachtjes aan geleerd dat bonustracks doorgaans de zwakste nummers zijn (met hier en daar een zeldzame uitzondering) en dat ik deze tegenwoordig wel download.

Grappig dat ik als enige River in the Road gestemd heb bij mij favoriete 3 nummers van de cd! Ik vind dat echt misschien wel het beste Qotsa nummer ooit, de melodien zijn zooo zweverig en catchy. Het doet mij persoonlijk altijd denken aan de sludge metal scene ala Mastodon en Pelican alleen dan in een poprock jasje gegoten! Heerlijk nummer.

Queens of the Stone Age is zo één van die vele bands die ik enkel ken van naam, maar helaas pindakaas nog nooit één noot muziek van gehoord heb.
Draait men dat op de radio ? Het zal wel, maar niet op mijn zender denk ik... Ben wel nieuwsgierig naar hun sound, heb geen idee!

Geweldig nummer, staat op 2 in mijn QOTSA-top 10 ooit (zie topic in toplijsten/favorieten). Ik vind het nummer ook wat new-waverigs hebben, vooral ritmisch.

Zeer goed nummer maar niet geweldig. Christian brothers is geweldig, zeker als je weet dat het een Elliot Smith cover is

'No One Knows' zul je waarschijnlijk wel kennen. Is toch redelijk veel gedraaid in 2002.

En go whit the flow. No One Knows was een soort cult-zomer hit

Misfit Love, wat een fucking verslavend nummer is dat!!

4,5 voor het album tot dus ver (de geleakte versie met Running Joke aan het einde).

Ja, de bonustracks zijn ook geweldig. Zeker de covers van christian brothers en goin' out west

Eindelijk op nummer 1 in de musicmeter rotatielijst zoals het hoort!

alleen wel met een te laag gemiddelde

Ja best wel, niet briljant maar wel een 3,76 waard

Viel me vies tegen

Nou, ik vind 3.61 al heel mooi hoor. Zo goed is die niet. Tot nu toe vind ik eigenlijk alleen 3's & 7's en Make It Wit Chu goed. Into the Hollow is redelijk. De rest kan me maar weinig bekoren. Een 3tje is meer dan zat....

Werkelijk een fantastisch album. Joshua Homme kan bij mij zowiezo niet fout. Hij is echt een genie of het nou bij Kyuss of qotsa is.
Ik vind deze plaat een beetje richting Rater R gaan. Alleen blijf ik die lijpe Oliveri missen. Die past gewoon in de Queens. Maar wat een album.
Favoriete:

River In The Road
Sick Sick Sick
Into the Hollow

De gemakkelijke liedjes zijn inderdaad 3,61 waard, maar de nummers die wat meer aandacht verdienen en die moeten groeien zijn de briljantjes, die beginnen bij 4,5*