menu

The National - I Am Easy to Find (2019)

mijn stem
3,77 (279)
279 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: 4AD

  1. You Had Your Soul with You (3:26)

    met Gail Ann Dorsey

  2. Quiet Light (4:15)
  3. Roman Holiday (3:34)

    met Gail Ann Dorsey

  4. Oblivions (4:13)

    met Mina Tindle

  5. The Pull of You (3:58)

    met Lisa Hannigan en Sharon Van Etten

  6. Hey Rosey (4:14)

    met Gail Ann Dorsey

  7. I Am Easy to Find (4:30)

    met Kate Stables

  8. Her Father in the Pool (1:02)

    met Brooklyn Youth Chorus

  9. Where Is Her Head (4:41)

    met Eve Owen

  10. Not in Kansas (6:44)

    met Gail Ann Dorsey, Kate Stables en Lisa Hannigan

  11. So Far So Fast (6:36)

    met Lisa Hannigan

  12. Dust Swirls in Strange Light (3:18)

    met Brooklyn Youth Chorus

  13. Hairpin Turns (4:27)

    met Gail Ann Dorsey en Lisa Hannigan

  14. Rylan (3:43)

    met Kate Stables

  15. Underwater (1:21)

    met Brooklyn Youth Chorus

  16. Light Years (3:33)
totale tijdsduur: 1:03:35
zoeken in:
avatar van aerobag
2,5
geplaatst:
Als ik de reacties lees, bekruipt mij het gevoel dat ik naar een totaal ander album zit te luisteren dan de meeste hier haha. Ik bestempel The National als een van de betere bands van de afgelopen jaren met een indrukwekkend repertoire, maar dit album weet me na drie luisterbeurten nog niet te grijpen. Op een handje vol nummers na doet het me toch allemaal aardig repetitief en braaf aan (en misschien zelfs wel wat inspiratieloos?). Ik mis dat scherpe National randje en die geniale momenten van melancholie.
Over een aantal dagen nog maar eens een poging wagen.

avatar van mattman
4,5
geplaatst:
Het doet pijn aan de ogen om dit een lager gemiddelde van 4 te zien hebben hier.

avatar van Minneapolis
3,0
geplaatst:
mattman schreef:
Het doet pijn aan de ogen om dit een lager gemiddelde van 4 te zien hebben hier.

Ik vind 3,9 best hoog. Is het zo'n briljant meesterwerk dan?

4,5
geplaatst:
Ik vind het contrast met pakweg High Violet wel frappant die hier op een waanzinnig hoge 4.21 staat terwijl ik dit album (en zijn voorganger) toch interessanter vind dan wat ze maakten in die periode. Anderzijds is dit duidelijk minder toegankelijk en daardoor waarschijnlijk polariserender, terwijl High Violet verhoudingsgewijs nauwelijks echt lage stemmen kreeg.

avatar van mattman
4,5
geplaatst:
Minneapolis schreef:
(quote)

Ik vind 3,9 best hoog. Is het zo'n briljant meesterwerk dan?

Een meesterwerk zou ik 5 sterren geven. Dit toch net niet. Maar vind dit wel een geweldige trip en zeker een van de beste dingen die ik dit jaar al gehoord heb. Misschien wel het beste, naast de nieuwe platen van Big Thief en Little Simz.

Deze plaat is zeker en vast 8 op 10 waard in ieder geval. Dan vind ik een Trouble Will Find Me een stuk minder. Veel 'flauwer', ondanks een paar sterke nummers zoals Graceless en Pink Rabbits.

avatar van niels78
4,0
geplaatst:
Mooiste stukje imo. Als Matt het weer oppakt na de eerste tussenkomst van de dames in Not In Kansas. Die violen erbij. Die stem, dat gevoel.. damn!! Daarom ben ik fan van the National

avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The National - I Am Easy To Find - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The National - I Am Easy To Find
The National geeft alle ruimte aan vrouwenstemmen, wat weer extra dimensies toevoegt aan het zo bijzondere geluid van de band uit New York

The National behoort inmiddels tot de grote bands, maar moet niets hebben van consolideren. Het nieuwe album van de band klinkt weer totaal anders dan zijn voorgangers en dat is dit keer vooral de verdienste van de gastzangeressen, die een verrassend stevig stempel drukken op I Am Easy To Find. Het nieuwe album van The National bevat flink wat tracks die duetten mogen worden genoemd en een warmer, sfeervoller en intiemer geluid laten horen dan we van de band kennen. Het zal niet iedereen bevallen, maar een ieder die, net als ik, een voorliefde heeft voor vrouwenstemmen, zal waarschijnlijk zeer gecharmeerd zijn van I Am Easy To Find.

Nog geen twee jaar na het geweldige Sleep Well Beast is The National terug met een nieuw album. De band uit Brooklyn, New York, heeft zich inmiddels geschaard onder de grote bands van het moment, maar zoekt nog altijd naar vernieuwing.

I Am Easy To Find is een album waar de ambitie van af spat. The National komt niet alleen op de proppen met maar liefst 16 songs en meer dan een uur muziek, maar levert samen met regisseur en producer Mike Mills ook een bijbehorende korte film af.

I Am Easy To Find opent met twee even mooie als spannende tracks, die ook op het vorige album van de band hadden kunnen staan, maar stiekem klinkt het toch anders. In de openingstracks duikt na een tijdje een vrouwenstem op, maar vanaf de derde track neemt de dominantie van de vrouwenstemmen toe.

Vanaf deze track krijgen de wat sombere vocalen van Matt Berninger met grote regelmaat gezelschap van vrouwenstemmen, die nogal bepalend blijken voor het nieuwe geluid van de Amerikaanse band, dat deels werd geïnspireerd door de bijbehorende film over het leven en de dood van een jonge vrouw.

In het recente verleden stond The National op de planken met onder andere Phoebe Bridgers en Leslie Feist, die ik ook graag had terug gehoord op I Am Easy To Find. Veel te klagen is er echter niet voor de liefhebbers van vrouwenstemmen, want onder andere Mina Tindle, Lisa Hannigan, Kate Stables (This Is The Kit), Sharon Van Etten en de van David Bowie bekende Gail Ann Dorsey drukken een verrassend stempel op het nieuwe album van The National.

In de eerste reacties op het Internet lees ik zeker niet alleen enthousiaste reacties op het toevoegen van vrouwenstemmen aan de muziek van The National, maar ik vind het persoonlijk prachtig. Ik ben niet alleen gek op vrouwenstemmen, maar hoor ook dat ze de muziek van The National dromeriger, zachter, maar ook melodieuzer, sfeervoller en intiemer maken, wat deels ook op het conto van de rijkelijk toegevoegde strijkers mag worden geschreven.

Vanaf de derde track van het album, gaat het tempo omlaag en vloeit de stem van Matt Berninger verrassend mooi samen met vrouwenstemmen in tracks die als duetten kunnen worden getypeerd. Het is in eerste instantie Gaill Ann Dorsey die indruk maakt in een lome track met zwaar aangezette piano en strijkers, donkere vocalen van Matt Berninger en spannende ritmes, maar in de volgende track neemt Mina Tindle het stokje prachtig over met nog veel nadrukkelijker aanwezige vocalen, die prachtig kleuren bij de wederom spannende instrumentatie en de fraai ondersteunende zang van The National voorman.

I Am Easy To Find klinkt wat lichtvoetiger en toegankelijker dan we van de New Yorkse band gewend zijn, maar rafel de verschillende lagen uiteen en je hoort toch weer van alles dat het oor streelt en de fantasie prikkelt. De instrumentatie komt steeds in meerdere lagen uit de speakers, waarbij vaak wat donker getinte gitaarlijnen of elektronica worden gecombineerd met bijzondere ritmes, die de muziek van The National toch weer een eclectisch karakter geven.

Matt Berninger en de vele vrouwelijke gastmuzikanten op het album tekenen voor prachtig melodieuze duetten, maar de muziek van de band mag gelukkig ook nog af en toe ontsporen, bijvoorbeeld wanneer Matt Berninger en Lisa Hannigan mooie klanken afwisselen met spoken word, waarna de instrumentatie, die dit keer wat minder is gefocust op elektronica, los mag gaan.

Zeker in de meer ingetogen songs klinkt The National anders dan we van de band gewend zijn en hetzelfde geldt voor de songs waarin niet alleen een enkele vrouwenstem opduikt maar een compleet koor (Brooklyn Youth Chorus). Het pakt wat mij betreft prachtig uit.

I Am Easy To Find is zo avontuurlijk en afwisselend als je van een album van The National mag verwachten en biedt bovendien de vernieuwing die je van de band verwacht. Een volgend hoogtepunt in het prachtige oeuvre van de band. Erwin Zijleman

avatar van dumb_helicopter
3,5
geplaatst:
Openen doe ik met een 3.5*, hoewel ik het gevoel heb dat er nog wel marge in zit. Een marge die ik bij SWB niet direct voelde. Niet elke toevoeging van vrouwenstemmen vind ik even geslaagd, maar de algehele stijl van de nummers vind ik alleszins wel goed. Nummers die erbovenuit steken zijn: Rylan, Light Years, Oblivions, Quiet Light en The Pull of You.

avatar van ohmusica
3,5
geplaatst:
Het is onmiskenbaar een The National en er wordt alles aan gedaan om het boven The National te laten uitstijgen, breder zowel w.b. muziek maar zeer zeker ook zang. Moeilijk te beoordelen na een aantal keren luisteren, deze muziek vraagt de nodige aandacht en verdieping in de hoop een groeibriljant in handen te hebben.

avatar van dix
dix
geplaatst:
mattman schreef:
Het doet pijn aan de ogen om dit een lager gemiddelde van 4 te zien hebben hier.
Al tien jaar lang scoort ieder album van The National iets lager dan de voorganger.

avatar van niels78
4,0
geplaatst:
dix schreef:
(quote)
Al tien jaar lang scoort ieder album van The National iets lager dan de voorganger.


Op (musicmeter) papier klopt dat, maar niet voor mij. Al is het maar omdat ik 3 mindere nummers op SWB vind staan en hier ben ik er geen 1 tegengekomen. Krijgen allemaal minimaal een 7, zeg maar.
Wat deze plaat ook tegenwerkt qua beoordeling, denk ik, is dat ie weer minder direct-lekker-in-het-gehoor-nummers bevat dan SWB. Dus de mensen die 1 keer luisteren en direct stemmen zullen deze over het algemeen lager waarderen.
Tegen hen wil ik zeggen.. speel hem keer na keer na keer..

avatar van Prime
4,0
geplaatst:
Dit album luister je niet even weg, het is een flinke zit waar je zeker voor in de stemming moet zijn. Nu een stuk of 4 keer gehoord en ik hoor echt hele mooie dingen. Wat ik ook heel mooi vind is de manier hoe de stemmen van de verschillende vrouwen inkomen. Ik verwacht dan eigenlijk ook wel dat dit een groei plaatje is, de 4 zal hopelijk dan ook wel een 4,5 worden.

Ben eigenlijk ook wel benieuwd hoe zich dit live gaat uitpakken, want zonder vrouwelijke gastartiesten ben je naar veel nummers toch naar iets anders aan het luisteren.

avatar van mattman
4,5
geplaatst:
dix schreef:
(quote)
Al tien jaar lang scoort ieder album van The National iets lager dan de voorganger.


Hier dan toch. Want Trouble Will Find Me is toch wel de zwakste plaat die ze uitbrachten sinds Alligator. High Violet is ook een beetje hit & miss.

avatar van blur8
3,5
geplaatst:
Heb mijn uiteindelijke fav track te pakken.
Oblivions is de song die het verst afstaat van het bekende TNL geluid en tegelijk zit er
die prachtige ingehouden spanning in: Aanzetten tot ritme en dan weer inhouden.
De leadzang van Mina Tindle met backings van Matt is wonderschoon.
Het koor, dat als een soort kanon contrasteert is het hoogtepunt van hele album.
En dan wordt de track passend afgemaakt met een hemels outro.

Een score geven aan het album als totaal blijkt nog niet zo simpel. Ben er nog niet uit.

avatar van ohmusica
3,5
geplaatst:
[quote]Minneapolis schreef:
[quote]mattman schreef:


Misschien legt de recensent van de Guardian een vinger op de zere plek, gemist wordt ‘excitement’ en een ‘memorable melodie’. Ik heb deze zelf ook nog niet kunnen vinden, hoe mooi het ook in mekaar steekt.

avatar van mattman
4,5
geplaatst:
Vind dat er genoeg mooie melodieën op staan. Heel veel eigenlijk.

En een catchy radionummer verlang ik eigenlijk niet van The National. Heb je die laatste van Big Thief gehoord? Daarop staat geen ‘excitement’ en een ‘memorable melodie’, maar het is wel een verdomd meesterlijke plaat.

avatar van ohmusica
3,5
geplaatst:
mattman schreef:
Vind dat er genoeg mooie melodieën op staan. Heel veel eigenlijk.

En een catchy radionummer verlang ik eigenlijk niet van The National. Heb je die laatste van Big Thief gehoord? Daarop staat geen ‘excitement’ en een ‘memorable melodie’, maar het is wel een verdomd meesterlijke plaat.

Big Thief vind ik dan weer iets losser en vrijer en The National iets eentoniger w.b. melodie en opbouw., maar let wel het is vooral een kwestie van wat je er zelf aan af hoort en wilt horen.

avatar van mattman
4,5
geplaatst:
Vind deze plaat vooral heel organisch. Het ademt veel meer dan pakweg Trouble Will Find Me en High Violet. Vind 'm eigenlijk, ondanks het lage tempo, ook veel kleurrijker en zomerser dan de rest van hun werk.

Dat gemiddelde mag echt meer richting de 4... Zeker als je ziet dat een High Violet of zelfs TWFM hoger lijken te scoren, terwijl op die laatste toch echt wel 'been there done that' dompers staan als Demons, Heavenfaced, I Need My Girl, Slipped, Hard To Find en eigenlijk ook het erg geforceerde Sea Of Love.

4,5
geplaatst:
[quote]ohmusica schreef:
[quote]Minneapolis schreef:


Ik vond de eerste review van The Guardian feitelijk beter: The National: I Am Easy to Find review – melodious mood music to enthral | Music | The Guardian - theguardian.com

Vind het contrast tussen beide reviews van dezelfde publicatie feitelijk wel tekenend, beiden beschouwen ze het eerder als een soort langgerekte mood piece dan een verzameling van individuele tracks maar die review die jij linkt ziet dat als een negatief iets terwijl de andere dat juist een pluspunt vindt. Het is maar wat je zelf erin zoekt verlangt natuurlijk.

avatar van repelstefan
3,0
geplaatst:
Met een speelduur van ruim een uur de langste LP van The National, echter nooit eerder wisten ze me zo weinig te raken als op dit album. De matige opener die vrij snel wordt opgevolgd door het zwakke Roman Holiday maakt dat het album niet echt lekker start. Not in Kansas valt op in positieve zin, al had dat intermezzo en einde niet gehoeven. Het briljante aan Rylan voel ik ook niet zo, al is het zeker een van de betere nummers op dit album. Er zitten flink wat luisterbeurten op en er zullen er zeker nog een aantal volgen, maar heb er een hard hoofd in dat dit nu nog veel groeit.

avatar van aERodynamIC
3,5
geplaatst:
repelstefan schreef:
Er zitten flink wat luisterbeurten op en er zullen er zeker nog een aantal volgen, maar heb er een hard hoofd in dat dit nu nog veel groeit.

Ik sluit me aan bij jouw bericht. Het wil maar niet echt klikken en dat heb ik vaker meegemaakt bij eerste draaibeurten van The National, maar ineens kwam de klik er dan toch Tot op heden merk ik er niks van. Het wil maar niet beklijven (en ik vind de toevoeging van de dames toch echt plezierig, maar verder pakken de nummers me niet).

avatar van aerobag
2,5
geplaatst:
mattman schreef:
Vind dat er genoeg mooie melodieën op staan. Heel veel eigenlijk.

En een catchy radionummer verlang ik eigenlijk niet van The National. Heb je die laatste van Big Thief gehoord? Daarop staat geen ‘excitement’ en een ‘memorable melodie’, maar het is wel een verdomd meesterlijke plaat.


Grappig dat je over Big thief begint, ik vind dat persoonlijk namelijk wel een goede vergelijking met wat ik mis in dit album. De nieuwe van Big Thief kent juist behoorlijk wat excitement, pak bijvoorbeeld het het eerst nummer Contact. De gedempte schreeuwen van Adrianna Lenker stralen gelijk al venijn en excitement uit. Om vervolgens gelijk door te stromen naar het zeer melodieuze UFOF en Cattails. Deze afwisseling van melodieuze zomerbriesjes met ineens een scherpe donderklap houden ze het hele album vol

Dit album blijft daarintegen luchtig, met af en toe een lekker briesje. Maar van band van het kaliber The National verwacht ik toch iets meer. Het valt me ook op dat binnen de liedjes weinig afgewisseld wordt. Hoor ik daar nu ook af en toe een drum machine?? Alsof Devendorf die nodig heeft. Dit alles geeft het album toch een iets te clean gevoel.

avatar van brt
3,0
brt
geplaatst:
repelstefan schreef:
Met een speelduur van ruim een uur de langste LP van The National, echter nooit eerder wisten ze me zo weinig te raken als op dit album. De matige opener die vrij snel wordt opgevolgd door het zwakke Roman Holiday maakt dat het album niet echt lekker start. Not in Kansas valt op in positieve zin, al had dat intermezzo en einde niet gehoeven. Het briljante aan Rylan voel ik ook niet zo, al is het zeker een van de betere nummers op dit album. Er zitten flink wat luisterbeurten op en er zullen er zeker nog een aantal volgen, maar heb er een hard hoofd in dat dit nu nog veel groeit.


+1

paar keer gehoord nu, wil nog niet stemmen ivm het mogelijk 'landen' van dit album, maar ik vrees dat dit niet gaat gebeuren. Zelfs een liedje als Kansas, ook 1 van mijn favorieten, duurt gewoon te lang. Wat de houdbaarheid niet ten goede komt. Ik vrees dat ik op 3 a 3,5 ster uitkom, max. En dan moet ik het nog vaker luisteren. Niet perse omdat ik er zin in heb, maar omdat dit een van mijn favoriete bands ever is, dus me vooral verplicht voel dat te doen. Maar ik geef het nog wat kansen.

avatar van mattman
4,5
geplaatst:
Nieuwe favoriet: Oblivions. Dat nummer heeft me in de greep.

avatar van Minneapolis
3,0
geplaatst:
mattman schreef:
Nieuwe favoriet: Oblivions. Dat nummer heeft me in de greep.

Die viel mij ook positief op. Het nummer daar na vind ik echter ronduit zwak.
Maar ik denk nog steeds dat ik het album (of tenminste een ruimere selectie dan nu) uiteindelijk wat meer ga waarderen.

4,5
geplaatst:
aerobag schreef:
(quote)


Grappig dat je over Big thief begint, ik vind dat persoonlijk namelijk wel een goede vergelijking met wat ik mis in dit album. De nieuwe van Big Thief kent juist behoorlijk wat excitement, pak bijvoorbeeld het het eerst nummer Contact. De gedempte schreeuwen van Adrianna Lenker stralen gelijk al venijn en excitement uit. Om vervolgens gelijk door te stromen naar het zeer melodieuze UFOF en Cattails. Deze afwisseling van melodieuze zomerbriesjes met ineens een scherpe donderklap houden ze het hele album vol.


Met alle respect voor dat Big Thief album dat ik ten zeerste waardeer en hier ook een hoge score toegedicht heb maar erg afwisselend kan je het niet noemen, de volgende "scherpe donderklap" na het openingsnummer zit in Jenni en dat is al het voorlaatste nummer op die plaat. Leg Quiet Light, Not in Kansas, So Far So Fast en Rylan naast elkaar en je hebt een veel breder veld dat bestreken wordt dan op UFOF. Ieder zijn mening uiteraard (en persoonlijk vind ik het feit dat ufof duidelijk voor één welbepaalde vibe gaat zeker geen nadeel) maar laten we het toch allemaal een beetje feitelijk correct houden en er niet van alles beginnen bij verzinnen.

avatar van Screenager
3,5
geplaatst:
Rylan is een geweldig nummer, maar ben ik de enige die vindt dat ze dat einde een minuutje of 2 mogen rekken?

Ze bouwen op naar een geweldige climax, maar die is alweer voorbij zodra hij gestart is.

avatar van Fathead
2,5
geplaatst:
Taaie plaat hoor, paar keer gedraaid, maar weinig opzienbarends wat mij betreft. Not in Kansas is het enige nummer wat beklijft.

avatar van Toob
3,5
geplaatst:
Een tijd geleden dat ik heb gereageerd op musicmeter, maar voor The National maak ik dan graag een uitzondering.

Vol spanning wachte ik af tot het nieuwe album. De live versie van Rylan beloofd veel goeds. De eerste singles vielen tegen, 'You had your soul with you' pakte me pas na ongeveer 20 luisterbeurten, 'Light Years' helemaal niet en 'Hairpin Turns' pakte me voor een korte periode waarna het weer wegzakte.

De cd kwam dan ook niet in één keer binnen, ook helaas niet na een paar keer, de vraag komt nu naar boven hoe vaak je geforceerd gaat hopen tot het kwartje valt. Zelfs het mooie Rylan viel bijzonder tegen in deze uitvoering. Deze cd vind ik na het eerste album misschien wel de minste. Erg jammer want SWB was uitgegroeid tot een mooie nummer 2 (na Boxer).

Gelukkig staan er wat mooie nummers op 'Quiet Light', 'Oblivions', 'The Pull of You' en 'Where is her Head'. 'Dust Swirls in Strange Light' is ook een mooie opleving, maar kom niet tot zijn recht in een album met zo weinig dynamiek.

Erg jammer, een 3,5 dan maar.

avatar van Johnny Marr
4,5
geplaatst:
Quiet Light, The Pull of You en het titelnummer is het gouden trio van dit prachtige album.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:44 uur

geplaatst: vandaag om 13:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.