Smashing Pumpkins - Zeitgeist (2007)

The Smashing Pumpkins zijn weer bij elkaar en daar hoort nu dus ook een album bij. De verwachtingen waren niet echt hoog bij mij en dat was bij meerdere fans ook zo. Gelukkig heeft dit album mij positief verrast, dit is Billy's beste werk in 12 jaar tijd. Maar dat is ook niet zo moeilijk gezien Billy in die tijd met Adore, Machina, Zwan en solo nu niet echt een bepaald hoog niveau had gehaald.

De eerste 7 nummers zijn goed en hard rockend, alleen That's the Way is van een iets mindere kwalitieit. Van deze eerste 7 nummers zijn Starz en United States de beste nummers. Starz is een echte pumpkins nummer, die zomaar op Mellon Collie had kunnen staan. United States, zie beschrijving aERo.

De 3 nummers die volgen vind ik van een iets mindere kwaliteit, Neverlost is saai, Bright the Light en (Come On) Let's Go zijn redelijk. De laatste 2 nummers zijn weer beter, For God And Country is goed en Pomp And Circumstances is een pumpkins waardige afsluiter.

Van de 3 extra tracks vind ik Stellar erg goed. Samen met Gossamer vind ik het jammer dat deze nummers niet op de nomale tracklist zijn verschenen. Men vermoedt dat men Gossamer voor de fans willen houden en de fans dus zo een live-klassieker willen geven. Toch houd ik hoop dat er nog ergens een studio versie van Gossamer bestaat.

In tegenstelling tot het huidige gemiddelde (3,33) vind ik dit album wel duidelijk beter dan Adore of Machina. Daarom krijgt dit album dan ook een dikke voldoende 4*.

Lieve allemaal!

Ik heb gisteren voor het eerste tarantula gehoord en heb hem in de tussentijd 10 keer al geluisterd (hij fietst lekker weg).

Ik begrijp niet zo goed dat mensen altijd moeten afgeven op een artiest die weer eens iets probeerd.
Ik geloof dat een comeback wat dat betreft altijd moeilijk is omdat iedereen altijd cynisch aan de zijlijn staat te schreeuwen dat het !@# is.

Kortom: Leuk om weer eens wat van ome Bill te horen. Niet de beste plaat, maar zeker de moeite waard.

Dikke zoen
FWprozac

ps: Adore vind ik een fijne plaat!

Zijn de 3 extra tracks ergens te vinden in studioversies? PMtje is welkom.

Nadat ik de tip had gekregen voor de plek waar ik de bonustracks kon vinden, kwam ik kort daarna het album in betere kwaliteit tegen + 38 p. booklet en bonustracks. Na veel luisterbeurten hier een review:

Doomsday Clock
Klein drumintrootje en BANG we zijn van start. Goeie opener met lekker zware gitaren. De lyrics boeien met niet echt. Dat politieke gedoe hoeft van mij niet zo. Ik wil me liever verbonden voelen met de lyrics. (geldt voor het hele album bijna wel) De layered vocals vallen hier nog wel mee en dat vind ik ook een pluspunt.

7 Shades Of Black
Hier zijn de layered vocals wat meer aanwezig. Dat vind ik toch zonde. Zonder was het toch nog beter geweest. Dit nummer vind ik namenlijk wel beter dan Doomsday, maar die vocalen vind ik niet nodig. Voor de rest weer een lekker zwaar nummer.

Bleeding The Orchid
HELP! De vocalen waar ik het net over had zijn in de eerste paar seconden wel erg irritant. Gelukkig word er daarna weer normaal gezongen, om in voornamenlijk het refrein weer terug te komen met de layers. Desondanks is dit toch een lekker nummer.

Thats The Way
Alhoewel wel wat zoet, vind ik de lyrics hier best goed. Het is dan erg jammer dat het nummer zelf me niet echt boeit. Het zeurt een beetje naar mijn idee.

Tarantula
Boxen open en stuiteren maar! Beetje een rechtlijnige rocker, maar met zulke energie mag dat van mij wel. Feestnummer!

Starz
Ik snap het niet, dat We Are Stars met zn allen in koor moet. Voor de rest is het gewoon een erg cool nummer, maartoch. Een van de betere nummers op het album zelfs denk ik. Lekker drumstukje in de laatste minuut van het nummer ook.

United States
Ach ik bespreek hem toch maar even. Was de hele plaat zo geproduceerd, was ie waarschijnlijk nog veel beter uitgevallen. Dit nummer heeft een beetje een live feel. Geweldige drive (mede veroorzaakt door de drums) en energie. Voral met headphones op is dit nummer geweldig. Dit nummer kan zich goed meten met bijvoorbeeld een Silverfuck, al is dat nummer natuurlijk nog een stuk beter.

Neverlost
Natuurlijk is deze track erg raar geplaatst na zo'n monster, maar ik denk niet dat ie op een andere plek op het album wel had gepast. Dit is gewoon een zeer matig/slecht nummer. Het boeit me gewoon totaal niet.

Bring The Light
Leuk nummertje. Een beetje erg standaard wel. Leuk maar niks speciaals.

( Come On) Lets Go
Boxen weer lekker opendraaien en stuiteren maar! Nee ook dit is niet zo'n bijzonder nummer. Vrij rechtlijnig weer, net zoals Tarantula. Tarantula vind ik nog ietsje beter wel. Maar ach, het rockt lekker weg en daar heb ik uiteraard geen problemen mee.

For God Country
Zowaar een expirimenteel tintje door de elektronica. Best een verademing na de standaard nummers hiervoor. Ja, goed nummer.

Pomp And Circumstances
Goeiemorgen! Kan het nog meer over the top. Ik krijg hier een soort Lion King gevoel bij, mocht dit logisch klinken. Het gekke is, ze komen er mee weg en ik vind dit best een goed nummer. Weer niet zo standaard en dat is wel iets wat deze plaat af en toe nodig heeft. Leuke afsluiter met mooie gitaar op het eind. (bij de normale versie).

Death From Above
Aardig nummer maar het boeit me niet zo heel erg.

Stellar
Zoek Zoek Zoek! Ik kan hier toch echt geen irritante vocalen of effecten bespeuren. Dat is misschien ook een reden waarom het een bonustrack is. Meer stripped down en kan me voorstellen waarom ie dan niet op het album staat. Toch vind ik dat erg stom, want het is samen met United States en Gossamer gewoon het beste, van de nieuwe nummers. Lekkere vocalen zonder effectjes, aardige tekst en goeie muziek.

Zeitgeist

Over stripped down gesproken. Erg mooi akoestisch nummer. Beetje eentonig misschien, maar toch wel mooi.

Conclusie
Een 'goed' album dat aansluiting vind bij hun eerste 3 platen, maar bijna nooit dat niveau haalt. Ik ben van mening dat dit album nog veeeel beter was geweest zonder de stemeffecten. United States laat zien dat SP nog steeds niet dood is, maar het laat ook zien dat de sound van het nummer (qua productie) beter een heel album doorgetrokken had kunnen worden. Stellar had denk ik ook prima na United States gekunt en dan waren we tenminste van Neverlost af geweest. Dit had ook het niveau van de plaat opgehaald, want nu zit je met 3 standaardnummertjes achter elkaar en dat was veel minder opgevallen als Stellar na US kwam.
De lyrics heb ik ook weinig mee. Ik waardeer de Pumpkins nog niet zo lang, maar de meeste lyrics doen me erg veel. Ik kan 'meevoelen' zeg maar. Met zo'n politiek tintje erbij, heb ik dat helemaal niet. Het zal wel een trend zijn. De nieuwste plaat van Muse heeft ook van dat soort verwijzingen en ik kan er gewoon weinig mee, terwijl ook die band altijd goed wist hoe ze op me gevoel konden inspelen.

Qua cijfer weet ik het nog niet zo. Gish had ik op 4, Siamese en Mellon Collie op 4,5. Hoewel ik denk dat ik misschien nog niet helemaal exact was in me beoordeling voor die platen, weet ik ook niet of het tot een 5 komt voor de 2 laatsgenoemden. Who Knows, misschien wel. Dat houdt voorlopig voor deze plaat in dat het een 3,5* wordt, want ik kan hem natuurlijk niet gelijk stellen aan Gish en ik heb toch wel wat kritiekpuntjes.
Zo hehe, ik ben klaar met schrijven geloof ik.

Mooie gelaagde review. Ga straks eens luisteren

Wat een schitterende reviews geschreven!! In veel zaken kan ik me ook helemaal vinden.
Persoonlijke toevoeging:
Ik mis het heilige vuur vooral: Het is niet zo mooi als Mayonaise, niet zo scheurend als tales from a scorched earth, niet zo gelaagd als Ruby, niet zo lief als Lily, niet zo overstuurd als XYU, niet zo chaotisch als silverfuck, niet zo ontroerend als For Martha, niet zo gefrustreerd als bullet with butterfly wings, niet zo wonderschoon als Disarm... Alle voor de Pumpkins zo kenmerkende emoties lijken vervlakt en verworden tot eenheids-rock-worst...
Er zijn twee momenten dat ik opveer en iets van de oude magie terughoor: de dwingende gitaarrif in Starz en het al vaker genoemde United States...
Het is tekenend dat ik na het "uitzitten" van Zeitgeist heerlijk kan genieten van de nieuwe Editors of Mumm Ra...

Tja als je dit gaat vergelijken met het oude werk, dan zal het altijd tegenvallen.

Dat weet ik nog zo net niet. Het niveau is redelijk haalbaal blijkt uit Gossamer en United States. Als ik die nummers niet had gehoord dan zou ik zeggen 'tsjah dit is het nieuwe spul en je mag niet vergelijken'. Juist door die songs denk ik dat er een stuk meer uit te halen viel. Ook omdat de sommige door mij aangegeven kritiekpunten makkelijk anders hadden kunnen wezen, waardoor de plaat qua toon een stuk anders was uitgevallen.

Alsnog een goeie plaat natuurlijk. Dat wel.

Zeker waar!!

Maar mijn grootste kritiekpunt blijft dat de gedrevenheid weg is. Dat het dan op zich goede liedjes zijn doet voor mij minder ter zake...

Daar ben ik het wel mee eens. En als we eerlijk zijn moeten we allen ook wel toegeven en beseffen dat Corgan gewoon heel berekenend te werk is gegaan. Zwan deed het niet best, solo nog slechter; dan gewoon weer Chamberlin optrommelen en onder de oude naam verder gaan i.p.v. Zwan. Scoort op voorhand al beter en inderdaad..............
Als dat soort fratsen dan toch nog iets geniaals opleveren zal niemand klagen nu is het gewoon een uitstekende rockplaat maar absoluut niet meer of minder. Hadden we anders verwacht? Mij valt het resultaat zelfs nog mee (ik had erger verwacht).

Rest mij nog de 3 bonustracks:

Death from Above begint eigenlijk best irritant met die electronica-toevoegingen. Het ontpopt zich als een aardig niemandalletje wat het leuk doet als b-kant en inderdaad bonustrack. Maar die synths..... nee, die hadden van mij niet gehoeven.
Titeltrack Zeitgeist is een eenvoudig en vooral rustig akoestisch nummer. Iets wat de Pumpkins wel vaker doen en meestal komen ook dit soort tracks dan op b-kanten terecht. En ik herhaal mijn opmerking bij het vorige nummer maar: ook hier is dat terecht. Het is een leuk extraatje, meer niet.
Stellar is een wat sterker nummer met minder irritante vocalen. Het kan dus wel. Toch doet dit nummer me ook niet zo heel veel. Het is een sterke Pumpkins-middenmoter, maar weet nergens uit te stijgen tot niveau Pumpkins-topper.
Met andere woorden: bespaar u allen de moeite om de diverse cd-versies te achterhalen, het voegt niet veel toe.

Ik ben al een tijdje uit het alternatieve rock-circuit maar voor de comeback van mijn jeugd-idolen maken we vanzelfsprekend een uitzondering.

De Pumpkins hebben nooit 2 platen uitgebracht die op elkaar leken en deze is weer totaal anders van geluid. Vrij hedendaagse sound maar, vergeleken met de bands van tegenwoordig, veel ruiger en rockender... meer naar mijn hart!

De songs op de plaat zijn degelijk tot super (tarantulla, doomsday clock wat de volgende single zou worden,...)

Het werd tijd dat er nog eens een echte rockplaat verscheen!


(een van de redenen van terug onder de naam pumpkins verder te gaan zou geweest zijn omdat ze dan terug het oudere materiaal live konden spelen wat hij onder de naam zwan niet echt wou doen...)

100% correct.

Tuurlijk, 100% correct, maar waarom zou je het niet doen?

Ik vond hem tegenvallen. Dat ik m vervolgens vergelijk met het oude werk, lijkt me niet meer dan logisch.

Als je dan toch gaat vergelijken, moet je toch ook concluderen dat ie een heel pak beter is dan alles wat na Melon Collie is gemaakt. Dat is toch ook positief?

Vooralsnog schaal ik Adore en Machina hoger in eigenlijk.

DAMN! Dan moet het je wel ERG tegenvallen.

Net even alle voorafgaande berichten gelezen, ik sluit me aan bij de kritiek op het gebrek aan passie.

Dit is voor mij eerder een oefening in 'hoe laat ik een plaat zo goed mogelijk als Smashing Pumpkins klinken', of zoals iemand het al zei: een berekende zet van Billy Corgan.

De muziek is niet slecht, laat Linkin Park of zoiets dit plaatje uitbrengen, en je gaat al snel spreken over een serieuze stap vooruit voor zo'n groepje. Maar dit zouden Smashing Pumpkins moeten zijn, en dan ligt de lat wel hoog, en dan duikt deze plaat daar telkens netjes onder...

De politieke teksten zijn voor mij dan ook nog zo'n berekende zet om de 'politiek bewuste' jongere fans (die Pumpkins niet echt kennen) binnen te trekken. Die teksten zorgen alleen maar voor dat extra gevoel van leegte, gebrek aan werkelijke passie.

Jammer, maar misschien is het gewoon ook niet realistisch om nog een siamese dream of mellon collie te verwachten?

Dat kun je zeker niet, maar ik vind je opmerking erg sterk: Het zijn de Pumpkins, dus de lat ligt hoog!!

Verder valt me op hoe negatief iedereen tegen Machina en Adore aankijkt. Adore vind ik een kwetsbaar pareltje en Machina heeft een aantal ongekende hoogtepunten (I of the mourning, Wound) die op Zeitgeist achterwege blijven...

Toch ben ik benieuwd hoe deze plaat live klinkt...

Precies. Daarom geef ik zeitgeist ook zn verdiende 2,0*

Adore is inderdaad een kwetsbare parel, volledig akkoord. Machina heeft me nooit weten te raken, maar tov zeitgeist was het nog altijd een 'moedigere' plaat. Machina is voor mij durven iets uitproberen, maar het werkt gewoon niet voor mij. Zeitgeist is een heel veilig album, binnen de lijntjes gekleurd...

Ik vind het wat te kritisch. Ja, misschien is het een veilig album en ja het is minder dan het geweest is, maar blijft er niet gewoon een goeie plaat staan? Als je zo op safe speelt en toch nog zo'n plaat weet af te leveren, dan is dat toch best ok? Ik denk persoonlijk dat menig populair rockbandje van tegenwoordig daar nog heel wat van kan leren.

Eerlijk toegegeven vind ik alle kritieke gegrond. De plaat zal nooit zo goed worden als Melon Collie and the Infinite Sadness, Siamese Dreams (en voor mij dan het kwetsbare pareltje adore).

Ik vind het echter wel een op zichzelf staand album. Het is niet totaal iets anders, maar toch na een paar keer luisteren ga je de verschillende nummers wel weer á la Smashing Pumpkins waarderen.

De kritieke over de stemvervorming wil ik echter wel uit de weg slaan door te zeggen: Dat deed onze ome Bill altijd al!!!! Kijk maar naar van SIlverfuck op Siamese Dreams (een toppertje).

Kortom:
Wees wat minder kritisch en geniet van het feit dat we naar nieuwe geestespinselen kunnen luisteren die ons doen herinneren aan "the good old days".

Stemvervorming was er altijd al, maar double layered was het nooit naar mijn idee. En met je conclusie ben ik het inderdaad eens.

Ik herken deze (lelijke) manier van stemvervormen zeker ook niet in Silverfuck.

het is Siamese Dream en niet Dreams

gelieve het nu niet meer te vergeten

Ah, we zitten op 1 lijn

Al gaf ik m een half puntje meer

Op de releasedatum meteen gekocht als oud Pumpkins fan en 1 keer gedraaid. Ik had veel berichtjes gelezen over het album en die zijn niet echt positief. Ook mijn eerste luisterbeurt heeft me vertwijfeld achtergelaten. Aan de ene kant onmiskenbaar de Pumpkins, maar het mist het pakkende van weleer.

Net eindelijk aangedurfd om het album een tweede keer te beluisteren en verrek: het heeft toch wel iets pakkends. Dit schijfje gaat zeer zeker vaker mijn cd-speler bezoeken.

Vroeger was ik helemaal idolaat van Siamese Dream. Dit is dan ook mijn onbetwiste nummer 1 van mijn top 10. Mellon Collie vond ik eigenlijk al een (klein) stapje terug, om maar te zwijgen over Adore en Machina. De laatste twee zijn prima cd's en in mijn ogen ondergewaardeert, maar vallen in het niet bij Siames dream. Zeitgeist doet een poging om terug te gaan naar de tijden van Siames dream, maar het songmateriaal is gewoonweg te middelmatig. Niettemin heeft deze cd potentie en waardeer hem met 4 sterren.

niet altijd logisch,

waarom altijd vergelijken met het oude werk, ga daar eens niet van uit,

Gish klonk ook anders dan Siamese Dream, en die vervolgens ook dan Mellon Collie;

Adore was dan het vervolg op die vorige

snapte mijne zever?

Ik ga die plaat luisteren omdat ie van de pumpkins is. Die vorige albums, hoe verschillend ze ook klonken, zorgen voor bepaalde verwachtingen (of ijdele hoop zo je wilt). Als die verwachtingen vervolgens niet worden ingelost, valt ie dus tegen. Dus het tegenvallen heeft wat te maken met het eerdere werk --> logisch dus om daarmee te vergelijken

Ik heb deze cd 3 dagen geleden(eerst) gedownload en hij beviel me zo goed dat ik hem heb gekocht!
fav. nummers zijn : Doomsday Clock , Tarantula, Starz ,US en (tot tegenstelling van de meesten ook Never lost oja en For god and country. En wat betreft de poletieke teksten :

tot nu toe een 4 en kan nog groeien!