Tool - Fear Inoculum (2019)

Klank wel. Nummers echt niet.

Ik ben zelf niet iemand die heel veel met Tool op heeft. Vrienden van me zijn er helemaal gek van maar ik heb het altijd, op een aantal nummers na, te langdradig en een tikkeltje saai gevonden. A Perfect Circle ligt me doorgaans beter. Ik ben dan ook enigszins verbaasd dat deze nieuwe me wel redelijk snel pakt. Na 2 luisterbeurten ben ik redelijk onder de indruk van het verslavende karakter van de nummers. Slechts nummer 5 doet me nog niet zo veel terwijl nummer 6 gewoon een complete misser op het album is. Kijken hoe dit album zich verder ontwikkelt. Productioneel in elk geval een topalbum.

Heel, heel, heel, heel vet!

Dè typische Tool sound; één muzikale hypnose.

Erg lekkere geluidskwaliteit / goede mixing!!

Tweemaal gedraaid en heel vet. Gewoon weer TOOL zoals ik TOOL graag hoor.
Dus een beren gaaf album met lekkere lange nummers!

Ik heb beide gezien en ik vond Tool nóg beter dan The Cure, wat ik vooraf niet had verwacht. Tja, dan weet je het wel. Wat een optreden was dat zeg. Nog altijd niet goed van.

Ik vond persoonlijk Weezer het beste optreden van die dag

Was ook zeker leuk! Maar dat kwam meer door de alcohol denk ik

De belofte is ingevuld en het is het wachten waard geweest.
Ik ben wel benieuwd naar de bonustracks die op de Deluxe versie staan.
Ik vind het lastig te zeggen of ik het beter vind dan het eerdere werk.
Mogelijk verhoog ik mijn cijfer nog naar een 5*.
10.000 days blijft op dit moment wel mijn favoriete plaat.

Spuuglelijke hoes voor het eerst wel, waar die van de voorgangers buiten Undertow dan bloedmooi waren. Dat lettertype, bah.

Ik vond The Cure dan weer sterker dan Tool. Wat een spelplezier. 2.5 uur die aanvoelden als een half uurtje. Janelle Monae kwam trouwens in de buurt, een dijk van een optreden gaf die weg. En Tool was voor mij de verrassing van de dag en een mooie derde.

Helaas ben ik een pak minder enthousiast over deze plaat. Het klinkt allemaal als een klok, is lekker ingespeeld, maar het pakt me niet. Deze comeback voelt een beetje aan als toen Aphex Twin een comeback maakte met Syro: technisch goed gedaan, maar allemaal wat te klinisch en gecalculeerd. Voel weinig emotie. En vind de songs ook gewoon niet memorabel en sterk geschreven.

Te gecalculeerd. Hij luistert naar een Toolplaat en zegt dan dat het té gecalculeerd klinkt. Dan zit je echt in de verkeerde ballenbak te spelen dunkt me.

Flauwe reactie. Zelfs al had hij dit vooraf verwacht, wat is er dan nog mis mee om te checken of dat vermoeden klopt en dat op te schrijven?

Nog los van de mogelijkheid dat dit binnen het Tool-kader te gecalculeerd kan klinken. Als ik het titelnummer vergelijk met Vicarious dan kan ik me dat zeker voorstellen.

Weet iemand wanneer we een normale versie kunnen verwachten? Deze weiger ik te betalen. Ik wil de muziek. Niet de overige meuk, in een hoesje dat in geen enkele kast past.... ?

Ik heb dat gisteren in een platenwinkel waar ze altijd redelijk op de hoogte zijn eens gevraagd maar die wisten het niet precies. September, oktober... En die versie zou ook niet goedkoop worden. Iets van € 40.

Over pakweg twee en een half uur op Spotify. Waarschijnlijk ook op Google play etc.

Standaard cd? Weet niemand.

Toch noodles, exclusief transport heb ik op Amazon.com 35 euro voor de limited edition betaald. Waarvan 80.000 exemplaren wereldwijd zijn uitbracht.

Proficiat hoor. Maar dat transport moet je ook betalen natuurlijk. In de Benelux worden er trouwens maar 1000 exemplaren verdeeld. De prijzen zijn navenant.

Dat snap ik dat die betaald moeten worden maar het is van de zotte dat de limited edition in de VS goedkoper is dan een gewone versie in Europa.

Let maar op, gewone versie verschijnt dan voor 15-20 dollar op Amazon zodat import zich nog steeds loont.

Voor de gewone versie zie ik geen reden waarom er zo'n groot prijsverschil zou zijn. Gewoon hier in de goedkoopste (web)winkel kopen dus.

Volledig versie, dus plus de extra interludes zijn straks op spotify te vinden.

THEMARSVOLTA niet enkel op spotify, al enkele uren op het www te vinden. bij gebrek aan een fysieke cd zal het zo voorlopig worden. Wachten op ooit een normale versie die betaalbaar is...

Als er één band is waar elk nootje onder het vergrootglas ligt dan is het Tool wel. Dus ja, het klinkt gecalculeerd. In overtreffende trap. Vind je dat niks, dat kan. Maar Tool daarop afrekenen lijkt mij wat flauw. Zeg dan dat het je niet pakt ofzo.... Oh wacht..

Klopt, maar t leek nog even onduidelijk of de extra interludes ook op spotify zouden komen. Salival staat er namelijk ook niet op, gelukkig heb ik die origineel op cd.

Album maakt het voor mij gewoon volledig waar. Ja, als je de vorige albums een paar duizend keer hebt gehoord, dan zal je in heel wat van deze nummers 'herkenbare' rifjes en structuren horen, maar wat ben ik als 'fanboy' blij hiermee. Als er 1 ding was waar ik altijd voor vreesde, dan was het wel dat ze na een eeuwigheid ineens met een raar conceptalbum zouden komen. Dit is gewoon Tool weer op z'n best. komende weken zal ik pas een eindoordeel vellen, maar kan nu wel gewoon zonder moeite al bij een 4+ beginnen.

Wat een fantastische trip dit geweldige album!

Ik kon niet wachten om Descending terug te horen, na het concert in de Ziggo Dome. Het is nog beter dan ik had onthouden.

Pffff wat zijn die nummers 2,3,4 ongelofelijk goed zeg. Ik ben er nog niet uit waarom deze plaat me wel zo pakt en de vorige platen grotendeels niet. Ik zal ze binnenkort ook weer eens opzetten.

Persoonlijk ben ik blij dat de 3 bonus nummers enkel online op het album staan, ze voegen weinig toe. Ik versta wel dat ze het album wat ademruimte geven (lange nummers die maar blijven opbouwen) maar voor mij halen ze eerder de flow uit het album. (persoonlijk vind ik dan toch nog Chocolate Chip Trip beter dan de weggelaten tracks)

Recusant Ad Infinitum is nog zo een bonusnummer dat enkel als video file bestaat geloof ik, op youtube zwerft er een opname van rond (slecht opgenomen op gsm blijkbaar). Als je naar het nummer luistert valt op dat het gigantisch vertraagd is, als je het pakweg 400X versneld kan je al meer opmaken dat het een "echt" (korte) track is... wachten op een betere versie om zeker te zijn.

Op het forum van Steve Hoffman had iemand hier een persiflage opgemaakt met een foto van de binnenkant van je wasmachine, oftewel de wastrommel

Ik zie trouwens dat Fear Inoculum nu al hoger gemiddelde heeft dan Aenima.
Dat is beetje het equivalent van Division Bell een hoger cijfer geven alsdan The Dark Side of the Moon

Die scores in het begin zeggen wel iets, maar het is nog te vroeg om er conclusies aan te verbinden. M'n eerste luisterbeurt zit er op. En ik moet zeggen dat ik blij verrast ben. 10.000 days vond ik nl toch iets minder dan Lateralus en Ænima. Maar goed, eerst nog een paar luisterbeurten voordat ik er een oordeel over kan geven.

Vraag: moet ik per se de DeLuxe versie op de kop tikken of kan ik beter wachten op de reguliere cd-versie? Oftwel: hoe bijzonder is de verpakking? En past het een beetje in een cd-kast?