Nick Cave & The Bad Seeds - Ghosteen (2019)

Seriously, vond je Push The Sky Away en Skeletron Tree zwak? Indien ja, ben ik genegen je naar de muziekdokter te sturen...

Smaken verschillen, dat zou jij als muziekliefhebber ook moeten weten. Dan zou ik jou ook naar de muziekdokter moeten sturen voor vele albums die jij niet goed vind en ja... geef mij de “oude” Cave maar. Tip!

Mij ook. Die soundscapes van Warren Ellis beginnen me een beetje te vervelen. Ik heb het vorige week nog geprobeerd met Skeleton Tree, maar ben toch weer afgehaakt. Ik had gehoopt dat deze intensieve samenwerking met Ellis meer richting de soundtracks van The Proposition, The Road en The Assasination of Jesse James... zouden gaan. Maar helaas. Desondanks, ik ben erg benieuwd vrijdag.

Klopt, sinds Mick Harvey er niet meer in zit en sinds hij met Warren Ellis aan het pielen is, is het veel minder geworden (Cave albums dan)

Maar ook ik ben benieuwd naar deze!

Uiteraard, smaken verschillen. Ik ben bekend met Cave’s oudere werk maar heb meer met zijn latere werk. Wil niet zeggen dat ik zijn eerdere werk slecht vind. Integendeel. Maar ik
Zou dat werk nooit als zwak bestempelen. Niveau van Cave’s werk ligt hoog, daarom vond ik je opmerking wat bevreemdend. Zwak zou ik het sowieo niet willen noemen. Niet je ding eerder.

Ik ben net heel grote fan van die soundscapes van Ellis. Die houden de muziek van Cave heel spannend en verrassend. Niet voor niets worden de twee laatste Cave platen tot zijn allerbeste gerekend. Wat mij betreft zijn dat twee meesterwerkjes.

Goed: dit wordt wel weer iets helemaal anders. Zo kennen we Cave wel. Misschien wel weer meer richting gospel, maar dan anders? (Ik gok even, afgaande op de hoes)

Ik ben heel benieuwd. Ik ben een beetje bezorgd als ik zie dat sommige nummers een kwartier duren.
Push The Sky vond ik één van de beste albums - eentje waar ik vaak naar terug grijp. Skeletor Tree vond ik indrukwekkend, in die zin dat je een gewonde Cave zag, maar eerlijk gezegd kom ik er niet doorheen. Ik wil wel een uitzondering maken voor het openingsnummer. Wat werkt die instrumentatie van Warren Ellis daar enorm goed. Huiveringwekkend.

Sorry, ik kon het niet laten.

Ai!! Je hebt helemaal gelijk!

Ik zit er klaar voor!

ik ook!

Me too

De opener.... ikweenie. Borduurt voort op de sound van Skeleton Tree.

Maar dan met kopstem!

De hoes past wel bij dit soort nummers

Ik moet een beetje denken aan Current 93.

heel.. sereen wat ik nu hoor (Bright Horses). Nog geen gitaar gehoord. Ook geen drums.
Bortduurt voort op laatste album inderdaad.

Skeleton Tree nummer 2, rouwverwerking inderdaad

'Waiting for You'.. lijkt duidelijk over zijn zoon te gaan. 'Distant Sky' vibe.

Skeleton Tree met een straaltje licht door de wolken, zo komt het op mij over. Bright Horses was wel erg mooi, hoor...
Tof om een album zo gereleased te horen worden!

Ik las laatst ergens dat "Skeleton Tree" al geschreven was voordat Cave's zoon zo tragisch om het leven kwam.

Nummer 4.. nog steeds geen gitaar of drums. Het is zeker mooi.. maar zeer ingetogen. Fans van het oudere werk gaan dit niet pruimen

Een stap verder in het verwerkingsproces, zo puur...….
Ik ben benieuwd welke inspirerende rol de conversations tour met zijn persoonlijke gesprekken hierbij gespeeld hebben.
Hij klinkt wel weer een stuk sterker, minder gebroken; prachtig!

Ik pruim het ook nog niet zo heel goed, maar ik had ook moeite met Skeleton Tree in het begin en dat kwam ook wel goed. Bovendien luister ik nu gewoon via de speakers van mijn pc en dit zal ongetwijfeld tijd nodig hebben.

Maar hoor ik liever albums als Let Love In of Henry's Dream? Oh jazeker! En ik hou ook van de stemmige albums als The Boatman's Call of The Good Son. Niet te vergelijken met dit geluid uiteraard.

Het verhalende old school Cave mengt zich samen met het nieuwere sentiment.

Precies. Ik had ook moeite met Skeleton Tree (nog steeds een beetje). Wat ik nu hoor is heel puur.. maar ook heel traag. Ik hoor eigenlijk alleen Nick Cave en Warren Ellis? Ik hoop wel dat het tweede deel wat meer uptempo is. Ruim een uur dit tempo zou ik niet trekken. Maar inderdaad, dit heeft ongetwijfeld tijd nodig.

Ik verwacht ook dat er in deel 2 wat meer tempo zit. Dit is wel erg sacraal, maar ook wel heel mooi!

Skeleton Tree had ook wat zoden aan de dijk nodig om uit te groeien tot een favoriet Nick Cave-album aan mijn kant. Een hevig (qua emoties) liveconcert trok mij pas over de streep. Datzelfde hoop ik voor dit album. Vooralsnog kan ik dit wat beter hebben als de vorige tijdens de eerste luisterbeurt. Wat minder troosteloos- en zwaarmoedigheid. Hier gloort een sprankje hoop boven de wolken uit. Tijd zal leren of dit ook uitgroeit tot Skeleton Tree hoogten.

Warren Ellis is trouwens aardig bezig met de zachte Wolfgang Voigt geluidsgolven.