The Kinks - Are the Village Green Preservation Society (1968)

Ik moet overigens een dankwoord achterlaten voor Droombolus die ik door zijn commentaren hier op MM blind kon volgen als ik weer een Kinks cd kocht.

Is gebeurd, maar dat wist je al, neem ik aan. In vergelijking met de 2008 remasters vind ik alleen van het hier besproken album de superdeluxe uitvoering qua bonustracks een aanwinst met meerwaarde. Maar ik ben wel een trouwe fan maar geen echte Kinksdiehard. Die denkt daar wellicht anders over.

Yup, eerder deze maand uitgekomen ..........

Ik ben het helemaal met je eens. Ik heb Something Else ook in DeLuxe uitvoering gekocht maar daar hoor ik de meerwaarde ook niet echt van ten opzichte van de remaster met boni ....

Zelden heb ik zo’n consistent popalbum gehoord als The Village Green Preservation Society van The Kinks. De eerste zes nummers zijn pure perfectie, maar ook daarna komen er genoeg ijzersterke nummers als Animal Farm en Starstruck. Maar eigenlijk is er geen enkel slecht of minder nummer hierop te bekennen.

De eerste keer dat ik dit album hoorde was ik nog niet zo onder de indruk. Het klonk niet al te bijzonder in mijn oren. Maar per luisterbeurt is het album steeds meer in mijn achting gestegen en nu is het één van mijn favoriete albums. Dit komt vooral door het nostalgische en dromerige sfeertje. De teksten gaan allemaal over jeugdherinneringen, wat voor een nostalgisch gevoel zorgt tijdens het luisteren. Maar tegelijkertijd zijn de teksten ook maatschappijkritisch, waardoor de (ogenschijnlijk vrolijke en simpele) nummers een extra gelaagdheid krijgen. Dit in combinatie met de talloze pakkende melodieën zorgt er voor dat The Village Green Preservation Society een album is dat per luisterbeurt steeds beter wordt.

De nummers zijn allemaal vrij kort maar zitten geweldig in elkaar: ze zitten vol met pakkende melodieën, goede zang en herkenbare, nostalgische teksten. Nummers als Do You Remember Walter en Picture Book zijn intussen uitgegroeid tot mijn favorieten. Ook nummers die mij eerst niet veel deden vind ik nu geweldig, zoals Johnny Thunder en Phenomenal Cat.

De combinatie van vrolijke, speelse popliedjes in combinatie met nostalgische en maatschappijkritische teksten zorgt voor een album waarvan ik vrolijk, maar tegelijkertijd ook emotioneel wordt. Zoiets heb ik nog nooit eerder meegemaakt. The Village Green Preservation Society is een enorm verslavende plaat, die ik zeker nog vaak zal beluisteren!

Deze LP miste ik nog in m'n collectie. Gisteren eindelijk kunnen scoren op die waanzinnig grote Mega-platen en cd-beurs in de jaarbeurs van Utrecht.
Wat klinkt dit fantastisch op vinyl ! Half puntje erbij.

Enkele jaren geleden beschreef "De Wissel" dit album als een onderdeel van een drieluik aan albums, die in 1968 een pastoraal weerklank gaven tegen al het bluesrock geweld, dat in die tijd uitgebracht werd. De andere twee albums waren "Give Me Take You" van Duncan Browne en "Odyssey And Oracle" van The Zombies.
Hoewel ik de albums van Duncan Browne en The Zombies ook zeer waardeer, staat "The Village Green Preservation Society" op een hoger platform. Niet alleen muzikaal, maar zeker ook vanwege de beeldende teksten. Bij het beluisteren van het album zie je vanzelf een film (of een fotoboek) van een landelijk Engels dorpje in het groen, met in de verte een oude stoomlocomotief, zijn laatste stoom uitblazend.

Ik denk dat Jeff Lynne een eerbetoon aan dit album heeft willen geven door de intro van "Do You Remember Walter" te gebruiken in "Mr. Blue Sky".

Op welk label en kleur heb je de lp kunnen kopen?

Het kan raar lopen. Altijd een fervent liefhebber van de singles van de Kinks geweest. En nog. Destijds in één sprong naar Muswell Hillbillies waardoor ik voorafgaande albums volkomen heb genegeerd inclusief dit meesterwerk. Onbegrijpelijk maar waar en daarom 45 jaar na datum mijn plaat van dit jaar.

Nooit te laat..... zo zie je maar weer. Ik ga ook werk van deze maken volgend jaar

Echt zo'n album die eigenlijk gewoon in de Top 250 thuis hoort.
Maar ja, de singles ontbreken.
Eigenlijk schandalig dat een band als The Kinks helemaal niet in het lijstje staat.
Past prima tussen The Rolling Stones, The Beatles en The Who qua composities.

Sterker nog, de Kinks behoren tot het beste wat de jaren 60 heeft voortgebracht.

Ik heb een verzamelaar van ze, en daar staan alleen maar klasse nummers op.
Vorige week Arthur gekocht ( die zal jij gezien jouw naam ook wel kennen ), en vandaag deze.
Ik verwacht dat er nog meer volgen.

dat is mij ook overkomen maar het is helemaal goed gekomen. Vanaf Face to face tot aan Preservation act deel 1 heb ik alles.

Sterker nog, deze staat gewoon in mijn Top 10. Daar is helemaal niks van The Rolling Stones, The Beatles of The Who in te vinden ..........

Een absoluut meesterwerk. Zelf bezit ik de Colelctor's Edition die uit maar liefst drie schijfjes bestaat. Elke Eurocent waard!

Amen en +1

Dit stukje muziek hoorde ik vanmorgen op radio4, waar ik graag naar luister om wakker te worden.
Welnu, dat werd ik... helemaal!
Misschien algemeen bekend onder sommigen, maar ik wist van niets en las er hieronder ook niets over...
Hier haalde Raymond Douglas Davies dus zijn mosterd vandaaan!

Gaaf!!!

Bedankt voor het delen.

Dit is een album dat ik sinds ergens in de jaren 80 heb en dat ik alleen maar beter ben gaan vinden. Sterker, door recente herbeluistering nog meer waardeer. In 1980 had ik het niet meer dan 3 sterren gegeven, schat ik. Voor mijn recensie heb ik wat achtergrond gelezen en kwam erachter dat 'Starstruck' alleen in NL een hit was. Dat het album toen maar 100.000 kopieën verkocht en inmiddels toch als een van de paar honderd beste platen ooit wordt beschouwd.

Wat mij hier aantrekt zijn de prachtige melodieën, de manier waarop nostalgie en pop samenvloeien. Ray die geweldig staat te zingen. Tegelijkertijd is dit een plaat waarop een artiest zijn droom achterna rent ten koste van gezondheid en populariteit. Op 'Lola' na zat het er qua hits nagenoeg op voor The Kinks in 1968.

En misschien zit het er wel helemaal op in 2015. Het laatste nieuwe teken van leven dateert van 2007. Prachtige plaat overigens 'Working man's café, maar wel heel lang geleden.

De hele recensie staat hier op WoNo Magazine.

Wo.

Wat een heerlijk album is dit!
Mijn 1ste Kinks-schijf die ik in huis haal en direct de klassieker natuurlijk

Ik kende wel al wat andere albums van hen zoals Face to Face, Arthur....& Muswell Hillbillies maar had eigenlijk nog niet zoveel aandacht geschonken op mijn ipod aan deze fijne heerschappen.

Deze "The Kinks Are the Village Green Preservation Society" grijpt me wel direct bij de lurven van bij de prachtige opener The Village Green Preservation Society tot People Take Pictures of Each Other. De 1ste song is direct een favoriet samen met Village Green en het ronduit magistrale Last of the Steam-Powered Trains. Wat kan je meer verlangen in een poprocksong dan wat ze daar uit hun instrumenten te voorschijn halen? Heb het nummer ongeveer 5x na elkaar gedraaid in de auto vandaag.

Ben heel aangenaam verrast door deze 'Kinks' en ga die andere CD's nu ook eens met wat extra aandacht luisteren.

De term groeibriljant is volledig van toepassing voor deze plaat. Ik begon er iets van 15 jaar geleden aan met de Stereo versie en eindigde 10+ jaar later met de DeLuxe en een plaats in mijn psoonlukke Top-10. Tijdloos !

Heel erg fijn album, neen, meer dan fijn, dit is gewoon 40 minuten genieten!
Ik heb het album op CD, met alle bonustracks, en die speel ik meestal ook gewoon mee af, omdat ik dan van het voorrecht mag genieten een aantal van die prachtige pop-pareltjes nogmaals te mogen aanhoren.

Dit album dateert van 1968, en dat hoor je ook wel; het heeft die vrijgevochten tijdsgeest van de sixties in zich. Toch heeft het album ook wel wat tijdloos, en met name het energieke gitaarspel heeft ongetwijfeld vele andere bands inspiratie gebracht.

Geen lange, uitgesponnen, epische tracks op dit album; zo waren (zijn) The Kinks niet. Neen, korte puntige popsongs met altijd wel ergens een scherp weerhaakje, en bovenal enorm aanstekelijk, op een goede manier. Het zijn van die liedjes die je fijn kunt mee neuriën, zachtjes met het hoofd wiegend, onopvallend van de ene op de andere voet bungelend.

Eigenlijk een schande dat dit het enige album van The Kinks is dat ik in huis heb, toch een iconische band in een tijd toen popmuziek hoge toppen scheerde. 4,5 sterren

Het is helemaal geen schande. Het is nooit te laat om te beginnen met het ontdekken van al het moois dat The Kinks hebben gemaakt! Ik ben bijna een beetje jaloers........

Ik ken wel een aantal albums van The Kinks, hoor. Het is enkel zo dat ik alleen dit album op CD heb. Ik zou er bijvoorbeeld niet rouwig om zijn moest ik hun verzameld werk van pakweg 1966 t/m 1971 cadeau krijgen.

Een bijzonder prettig 60's popalbum met een nostalgisch sfeertje. Ik kan hier met gemak 4* aan kwijt. Het zou mij zelf niet verbazen als ik in de loop der tijd nog een halfje ga verhogen.

Zo is het bij mij ook begonnen ...... en nou staatie in m'n top 10.

Prachtig verhalend album van The Kinks.
De teksten beschouwend lijkt het een soort terugkijken naar vroeger, waar bepaalde personen ook daadwerkelijk bestaan/ bestonden, - Walter, Monica, Johnny Punter.
Thematisch, zou je denken.
Ray Davies maakte het af met dat hij alles in zijn hoofd had verzonnen.
Meer als een soort Disneyachtig verhaal.
Maar zo komt het eigenlijk zelden over.
Het verlangen om gewoon te zijn en daar ook bij te horen, de hersenspinsels van Ray Davies waren hier al vaag en dat maakt hem als componist ook volkomen uniek en als individue onvoorspelbaar. Maar aan inhoud won het.
Muzikaal is het luchtig en prettig beluisterbaar.
Nummers met sterk gitaarwerk en sterke melodielijnen die zich onherroepelijk in je hoofd nestelen.
De titeltrack met de hilarische lyrics, Picture Book, lekker stuwend , het magnifieke Star Truck en Village Green......prachtig allemaal.
De plaat is uit voor dat je er erg in hebt.
Zeker 1 van de beste Kinksalbums en terecht hoog aangeslagen.
Deze komt absoluut in de collectie.

Eerder zei ik ten onrechte dat dit het eerste conceptalbum was maar dat komt Days of Future Passed van Moody Blues ter ere. Hoe dan ook, erg fijn album met verhalende doch scherpe teksten, pakkende melodieën en nostalgische sfeer. Dit vind ik samen met Something Else het beste Kinks-album.

Zeker doen, ga dan vooral voor de 3-CD versie, met nog meer materiaal uit dezelfde periode.

Die was ik ook tegengekomen. Ga ik voor.
Thanx!