King Crimson - In the Court of the Crimson King (1969)

Tuurlijk klinkt het gedateerd. Rare conclusie.

Je kan wel horen dat het wat ouder is ja. Is dat erg? Vind ik niet. Ik vind het zelfs wel wat aan de sfeer toevoegen. Ik zou het dan ook niet echt 'gedateerd' willen noemen, in ieder geval niet in slechte zin.

Vind het juist nog verassend fris klinken, vooral het gitaarspel. Is een stuk minder gedateerd dat bijvoorbeeld Pink Floyd uit die tijd.

meesters

Saai kan ik inkomen, al ben ik het er absoluut niet mee eens. Maar gedateerd zou toch niet moeten uitmaken? Je bent nota bene een enorme Zappa-fan, die klinkt ook hartstikke gedateerd... Ik vind het zelf nooit zo bezwaarlijk als iets gedateerd klinkt.

Ben ik niet helemaal met je eens, oud en gedateerd klinken vind ik echt verschillen, van Zappa klinken dingen oud, kun je horen dat ze in de tijd zijn opgenomen waarin ze zijn opgenomen.... de jaren 70 platen van Zappa zouden als ze nu zouden worden opgenomen nog steeds fier overeind staan m.i. (de oude MOI platen niet idd, da's ook echt tijdsgeest... maar die zijn niet saai vind ik ). Sommige nummers van In the Court of the Crimson King deden mij zelfs af en toe aan Moody Blues denken qua feeling... niet de meest spannende act toch vind ik....

Ik ben overigens nog steeds aan het luisteren (heb hem afgelopen Utrecht beurs pas aangeschaft), dus misschien groeit het allemaal nog wel recht....

Moody Blues Qua sfeer lijkt het soms wel wat op elkaar, inderdaad (niet qua composities). Was me zelf nog niet opgevallen. De vroege platen van de Moodies zijn ook zo heerlijk sfeervol.

Ik gebruik de tem gedateerd enkel als het tijdsgebonden zijn storend is en afbreuk doet aan de muziek. Dit album is wellicht in de tijdgeest gemaakt maar verveelt nu nog steeds niet, net zomin als de Zappa-albums.
Ik ken en heb nog veel oudere muziek dan dat (jaren '50) en je hoort dat daaraan maar ik blijft het nog steeds graag draaien.

Precies, wat ik wil zeggen... en dat doet deze plaat me dus wel.... (vooralsnog)

Snap je mening nu wat beter. Maar toch verbaast het me wel, dit had me best een album voor jou geleken. Maar misschien komt het nog.

Dacht ik dus ook.... zeker met de geweldige opener.... die wel... en een magnifieke hoes (wil ik nog even gezegd hebben)

Heb dit album al jaren. maar heb hem op de jaarbeurs nog even op rood vinyl meegenomen
Blijft nog steeds een mooi album, voor de mellotron geluiden blijven mooi

Dat doet mij dan weer pijn.

The Moodies hebben mijns inziens de meest spannende platen gemaakt (periode 67-74) die ik van bandjes uit die tijd ken.

Later werden ze misschien middle-of-the-road pop. Maar goed.

Moet wel zeggen dat In The Court Of The Crimson King in mijn optiek wel degelijk gedateerd klinkt.
Vergelijk het eens met bijvoorbeeld deze van Neil Young uit hetzelfde jaar (1969), die klinkt juist weer tijdloos...

Ter info: beide platen zijn overigens wel gewoon erg goed, laat daar geen twijfel over bestaan !

Epitaph
Wat een song want een plaat! Ik stoor me iegenlijk niet aan Moonchild, al vind ik wel dat er een paar minuten af mochten ze rekten het toch net iets te lang. Maar voor de rest is dit een prachtige plaat, uit een prachtig jaar!

Epitaph vind ikzelf ook geweldig! Wat een nummer is dat zeg. De rest van de plaat doet me helaas niet zoveel..

Ik vind hem juist beter en beter worden dus het kan zijn dat hij bij jou ook nog groeit.
Ik vind het zelfs niet erg dat deze wat oud klinkt, het draagt wel bij tot die sfeer, ook heeft de zanger een mooie stem.

Greg Lake van alle (zang)stemmen die ik ken nog steeds de mooiste.

Helaas raakte hij die stem al snel hélemaal kwijt. Je moet 'm eens in zijn nadagen horen. Om te huilen... Toch een beetje een belofte die nooit helemaal ingelost is.

Inderdaad een geweldig mooie stem. Past ook perfect bij de muziek.

Niet ingelost maar wel ingecashed . Z'n overstap naar ELP was een duidelijke carriéremove en beter dan op deze LP zou hij nooit meer klinken .....

Wellicht. Bij ELP liggen zijn grootste prestaties wat meer verspreid. Op dit album drukt hij constant zijn stempel en is zijn bijdrage van hoog niveau. Bij ELP kwam hij vocaal eigenlijk het beste tot z'n recht als hij zelf met de akoestische gitaar aan de slag kon.

Vandaag tweeedehands op Vinyl gekocht, nog de originele versie uit 1969.
Af en toe hoor je het kraken, wat voor mij een groot pluspunt is tijdens de dromerige pianoklanken van Mooncild door. Heb hem ook maar verhoogd van een 4,5* naar een 5*.
Dit is een van de mooiste platen die ik ken. Van het spannend, en voor zijn tijd erg frisse 21st Century Schizoid Man, of het betoverende I Talk To The Wind.

Dit album kreeg de laatste tijd zoveel aandacht op een ander forum waar ik ook actief ben dat ik hem maar even in een lijstje heb geplaatst. Vandaag stond die als volgende om te beluisteren en heb hem maar opgezet. Het was met wat tegenzin, want ik kende eigenlijk dit album helemaal niet zo goed. Gelukkig dat dit album zich toch deed verrassen, want ik ben aangenaam verrast. Het is een heel goed album die sfeervol en in mijn oren toch voor zijn tijd enorm vernieuwend klinkt. Ook al is het een plaat uit eind jaren '60, voor mij klonk het als een plaat die prima midden jaren '70 tot eind jaren '70 kon uitgebracht zijn. Het enige nummer dat tijdsgebonden klinkt, is Epitaph. Maar dat is eigenlijk ook wel een goed nummer is.

Wat ik ook kon opmerken is dat het soms klonk als een Pink Floyd plaat. Vooral uit de periode tussen Meddle en Wish You Were Here. Nu was dit geen jatwerk, want die platen van PF werden later uitgebracht. Heeft PF deze plaat misschien als inspiratiebron gebruikt voor zijn latere platen ? En schiet me niet af als jullie vinden dat ik het helemaal mis heb. Voor de rest kan ik er eigenlijk nog niet veel over zeggen, aangezien dit maar een vlugge opmerking is na een eerste luisterbeurt. Wie weet wat ik nog allemaal kan en zal ontdekken op deze plaat!

Oh, van waar ken ik toch 21st Century Schizoid Man van ? Ik heb die zin 'Twenty first century schizoid man' al meermaals gehoord in een ander nummer, maar de naam van het nummer ontgaat me volledig.

Bedoel je dat ene nummer van Kanye West?

Ik ga je niet afschieten, maar ben wel benieuwd hoe je hier die periode van Pink Floyd in hoort. Ik heb dat namelijk nooit gehoord.

Verder kan ik je alleen maar aanbevelen dit album vaker te beluisteren, wat mij betreft is dit nog steeds één van de mooiste albums ooit.

Totaal niet mijn ding dit. Heb ook niets met rockmuziek.

Kijkend naar jouw stemmenlijst is het mischien een nogal grote stap om als popliefhebber met deze oerprog te beginnen. Wellicht is het beter eerst bands als The Alan Parsons project, Saga of The Moody Blues uit te proberen . Dat zijn bands die gelijksoortige stijlelementen combineren met toegankelijke structuren. Hoewel zeker niet de meest ontoegankelijke progplaat wil de muziek hier, met name het eerste nummer, nog wel eens chaotisch zijn.