Queen - Queen II (1974)

Wat is dit toch een prachtig album. Het hoort ook allemaal bij elkaar: het is één mooi afwisselend geheel. Vergeet de grootste hits, luister hiernaar. Absolute topmuziek: 5,0*

gaaf album!

met "ogre battle" "Seven seas of rhye" als leukste

nu 4.5 maar ik luister hem binnekort nog eens.

the march of the black queen vind ik het hoogtpunt op dit album,eigenlijk alles vanaf ogre battle is het hoogtpunt op dit album,dit was queen toen ze nog niet wereldwijd bekend waren, top album,beste studio album van queen 4.5 sterren

Al heb ik niet zoveel sterren gegeven, dit is wel mooi gezegd.

Deze plaat had niet eenvoudigweg Queen 2 moeten heten,maarThe March of the Black Queen was een betere titel geweest,het beste nummer van dit album dus.

dat is ook non-sense
dan is het: Ogre Battle/Fairy Feller's Master-Stroke/Nevermore//The March of the Black Queen/Funny How Love Is.
.
maar dat is nog al een lange albumtitel..

wat is seven seas of rhye toch een vreemd en apart nummer

dat verzin je toch niet, en toch klinkt het als ene klok

dat is Freddie Mercury ten voeten uit

Dit 2e album is voor velen hun beste plaat.Het is een plaat die ook vandaag de dag nog tot de verbeelding spreekt.A Night at the opera vind ik in zijn totaliteit net even sterker.Maar QueenII is en blijft een topper van de bovenste orde.De groep heeft zijn zaakjes voor elkaar.Het zijn verzorgde songs met een enorme produktionele vooruitgang ten op zichte van de voorganger.De bombatische rock met een hoofdrol voor de gitaar van May,die er net zo makkelijk een orkest uittovert,het aparte pianospel en zang van Mercury,en de coirtjes,prachtig.Hoogtepunten zat;Father to son,White Queen(as it began)Ogre Battle,het lyrische Fairy Fellers Masterstroke en het fabelachtige The March of the black Queen.Allemaal songs met een progressieve lading,en vaak ook stevig rockend.
Een voorbeeldig werkstuk.Jammer dat de groep op een gegeven moment op de buhne afstand deed van deze tweede.De nummers zijn zoveel interessanter dan de verzinsels uit de jaren 8o.Maar Queen heeft nu eenmaal altijd vooruit gekeken.

Ik vind de titel juist wel passend.
De originele LP had een White Side en een Black Side, parallel met de buiten -en binnenhoes, met respectievelijk White Queen en March Of The Black Queen erop. 2 Queens, dus.

Dan had het album 2 Queen moeten heten i.p.v Queen 2.Ik vind dat een topalbum als deze wel een sjieke naam verdiend had eigenlijk,en vandaar dat het beste nummer van deze plaat, March Of The Black Queen een meer toepasselijke naam voor dit album geweest zou zijn.

wat een onzin, The March of the Black Queen is geen nummer, maar een onderdeel van een stuk muziek dat begint bij Ogre Battle en stopt bij Funny How Love Is, dus dat klopt al niet.
Queen II is een prachtige naam, voor een nog mooier album

Maakt ook niet uit want het is slechts een titelnummer meer niet.

De muziek is iig dik in orde hierop,en voor mij ook het beste album van Queen.

Op A Night At The Opera na vind ik dit het beste Queen album. stuk voor stuk super goede nummers en March Of The Black Queen is natuurlijk de allerbeste! March Of The Black Queen vind ik één van de beste nummers van Queen aller tijden.

Het is natuurlijk wel het 2de album.

Beste Side Two van een LP ooit.

Black SIde dan, hè

Elders op deze site heb ik al geschreven dat Freddie = Queen. Evanshewson is het met mij eens. Hoewel, op dit album Queen II presenteert Queen zich toch wel als een perfect kwartet muzikanten.

Wat betreft Queen II: zo goed als dit album heeft Queen ze niet meer gemaakt. Als jong Sstttt-je kocht ik dit album toen ik een jaar of 15 was. Ik was destijds helemaal overdonderd door zoveel schoonheid.
Later heb ik nog meer Queen albums gekocht, de één nog mooier dan de ander, maar geen enkel ander Queen album heeft mij meer weten te imponeren als Queen II.

Als album is dit absoluut het beste wat Queen gemaakt heeft.
Goeie herinneringen, grijsgespeelde gramofoonplaat...

Het beste album van Queen. Vooral kant 2 is fabelachtig goed. Ik geloof niet dat Freddie zich ooit geinspireerd heeft gevoelt. Zonder The March of the Black Queen geen Bohemian of Innuendo!

Moet natuurlijk "zo" voor geinspireerd, Sorry!!

nee vind dit geen goede plaat van queen , geef mij maar a night at the opera , veel beter alhoewel ik niet zo'n queen fan was of ben , vooral paardegebit mercury moest ik niet , maar de muziek vond ik ook enorm overtroffen gewaardeerd , enfin elk zijn mening

Klopt, ieder zijn mening! Neemt niet weg dat het een van grootste bands was. Mercury heeft natuurlijk wel mooie dingen gedaan na QII maar A Night At The Opera vind ik toch wat minder. Nummers als You're my best Friend? Geen wonder dat Deacon weinig geschreven heeft op de eerste 3 lp's!

De grote kracht van ''Opera" is juist de diversiteit aan stijlen.
You're My Best Fiend is misschien wat aan de softe kant,maar past prima in het geheel.

Ja, het is inderdaad een hele diverse plaat en natuurlijk staan er prachtige nummers op. Persoonlijk vind ik dat Love of my life het niet haalt bij Nevermore. '39, Death on Two legs en The Prophet's Song zijn geweldig! Over Bohemian zijn we het wel eens denk ik. Ik vind juist het 'andere ' Queen geluid zo mooi. The Black Side spreekt voor zich, maar ook op de White Side staan nummers als Father to Son en White Queen. Geweldig toch. Het is denk ik de concistentie van QII die me meer aanspreekt dan het diverse op Opera!

Misschien wel een van de beste Queen albums. Dit zit zo goed in ekaar. Eigenlijk een beetje de blauwdruk voor wat ook nog komen zou. Maar dit is, in mijn opinie, een tijdloos muziek document. Op vinyl en CD.

Minus misschien Rinus.Queen II is 1 van hun beste albums.

Minus 1 van bikkel. Queen II is hun beste album

Het prettige hieraan is dat de groep nog niet in een richting gedwongen was door een grote hit of commercieel succes en volledig hun creativiteit de vrije loop kon laten. Queen wordt vaak vergeleken met andere bands, maar ik ken werkelijk geen album dat hier ook maar een beetje op lijkt.

Je wordt nooit 'gedwongen'. Queen koos bewust voor het commerciele pad, maar zijn daar m.i. echt redelijk goed in geslaagd.

Nou ja, in de zin dat publiek en platenmaatschappij meer van hetzelfde verwachten, of dat het succesalbum een opvolger moet krijgen.