Television - Marquee Moon (1977)

Ontzettend lekker album met prachtig gitaarwerk van Verlaine en Lloyd. Het titelnummer beschouw ik als een van de beste nummers ooit gemaakt. Ruim 10 minuten, maar geen moment vervelend. 4,5 ster.

Prachtig gitaarwerk inderdaad, het is bijna automatisch zo prachtig omdat het zo veel en zo afwisselend is wat je hoort. Ook de drummer draagt bij aan een afwisselend album. De nummers 2 en 3, Venus en Friction, zijn mijn favorieten. Ook 4,5 ster.

Lekkere muziek! Alleen die stem ik kan er maar niet aan wennen.

Het is niet de meest mooie stem die er is, maar hij heeft wel wat.

Deze ontdekte ik zo ongeveer 16 jaar na dato, maar Marquee Moon is vanaf die tijd toch wel een van mijn favorieten. Alleen vind ik het een beetje merkwaardig dat hij is ingedeeld bij Punk. Rock, Pop voor mijn part, maar Punk?

Television is dubbel en dwars punk Dutch. Ze spelen niet de meedogenloze akkoordenschema's die meestal met punk geassocieerd worden, maar zijn het daarom nog wel. Punk staat voor het loslaten van de gebaande paden, schijt hebben aan bestaande muziekafspraken. Protest zeg maar.

Maar maak je dan de definitie niet iets te ruim? Dan zou je een hoop electronische muziek ook onder de punk kunnen plaatsen.

Volgens mij werd Television indertijd ingedeeld bij de New Wave, maar dat was zo'n term waar je alle kanten mee op kon.

Hoe dan ook, het blijft prachtmuziek en daar gaat het uiteindelijk om

Television behoort volgens mij tot de New York punk scene. Als je de strikte definitie van punk aanhoudt, dan is Television natuurlijk geen punk. De bandleden beheersen hun instrumenten tot in perfectie enzo.

Tja, waarom moet je iets in hokjes stoppen?

Dat het onder punk wordt geplaatst komt uit de tijd dat Richard Hell er nog bijzat.

Fantastische muziek trouwens.
En van mijn favoriete albums ooit, dus een vijf

Das waar ook, Hell zat ook in de band. Hij deed alleen al een tijdje niet meer mee toen dit album uitkwam.

vooral de titeltrack is super

geweldig album, een 4,5

Tom Verlaine heeft een heel aparte manier van gitaar spelen, het geeft het album een heel originele sfeer.
Hun latere albums waren stukken minder, maar deze blijft gewoon mooi, alleen al om naar het gitaarspel van Verlaine te luisteren,de moeite om eens te beluistren.

Marquee Moon, het titelnummer dan, is een heuse luisterervaring. Opzwepend gitaarspel, variatie, spannend.
Fiction en Prove it zijn redelijk boeiend, alle andere titels vallen onder het hoofdstuk sterk.

Voor mij valt eigenlijk het hele album in de categorie "sterk".
Een meesterwerk hoor ik er niet echt in.
Dit is typisch zo'n cd die ik heel af en toe eens uit de kast trek en dan denk "verdomd wat goed", om het vervolgens weer heel lang niet meer te draaien.

Misschien toch maar eens wat vaker uit de kast trekken zodat je denkt 'verdomd dit is toch wel heel erg goed'?

Tja, maar dat valt niet mee met concurrentie van meer dan 1000 andere albums die ook om die aandacht schreeuwen

Ach die andere 1000 albums vallen toch in het niet bij dit meesterwerk?

Ehhh, aERodynamIC, ik geloof dat je ter toelichting die 1000 albums moet opnoemen...

O ja? Nee, te veel werk

Dit album is wel degelijk een meesterwerk heren!;). Elk nummer is genieten geblazen. Persoonlijke favorieten zijn "Prove It",''Elevation'' & natuurlijk het onovertroffen ''Venus''.

Dit album is geweldig gevarieerd en een echte aanrader voor mensen die van de tegenwoordige nazaten van Television zoals bijvoorbeeld the Strokes houden.

Ik verwacht hier trouwens wel een berichtje van je, Brain Stew! Ik ben wel benieuwd waarom het je nummer 1 is Ik verwacht daarom een fijn bericht.

Eigenlijk wil ik niet te veel woorden vuil maken aan dit meesterwerk.
De sfeer op dit album is ongeevenaard; Genieten van het prachtige gitaarwerk, gecombineerd met de slimme teksten van Verlaine. Vooral op een nummer als Venus komt dit goed uit de verf.
Maar het is toch het nummer Marqueen Moon, dat mij vanaf het begin omver heeft geblazen. De climax brengt me elke keer weer mee naar een andere wereld, het zou zo de maan kunnen zijn.

Vind dit wel een goede plaat, maar een meesterwerk.. Daarvoor doen de nummers me eigenlijk niet genoeg qua intensiteit. Het zijn gewoon goed uitgevoerde rocksongs, veel meer vind ik het niet. En opvallend inderdaad dat het langste nummer hier het beste is. Het gitaarspel doet me bij vlagen erg aan Philip Lynott denken. Maar nergens zit eigenlijk een hook of scherpte die me meezuigt de diepte in.
3.5*

Soms kan een mens wijze beslissingen nemen...liep vandaag langs plato met nog een tientje op zak..en zag Marquee Moon liggen voor 8 euro...ik had de keuze..of Marquee Moon of jawel een strippenkaart...het werd het eerste en een voettocht naar huis.. maar daar lijk ik geen spijt van te krijgen. Werd als interpolliefhebber al regelmatig getipt over dit album vanwege hun mogelijke invloed op Banks en consorten..
Ben momenteel toe aan mijn 3e luisterbeurt en het welbekende kwartje lijkt te gaan vallen. Leek het me eerst wat te punky..het fijne melodieuze gitaarwerk begint me nu te bekoren. Titelsong 'Marquee Moon' sprong er voor mij na de 1e luisterbeurt al uit maar begin nu 'Venus' en 'Prove it' ook al erg te waarderen. Ik zet voorlopig in op een 4 maar ga er zeker nog wat luisterbeurten tegen aan gooien.

Ja, zo ongeveer!
De NY Punk scene had je eerst en toen dat overwaaide naar UK noemde men het daar ook punk. Maar met lui als The Sex Pistols bijv. die eigenlijk maar weinig geweldig konden spelen, met weirde kapsels/kleedstijl, associatie met drank, drugs, rebellerie het punkbeeld tekenden vond met in USA dat men eigenlijk niet met dat beeld gezien wilde worden en toen is men het daar New wave gaan noemen.

Wat een geweldig album is dit toch. Het heeft een tijd geduurd bij mij (eerst gaf ik het album nog 4,5*), maar nu staat het op de rand van mijn top 10 (ergens tussen 10 en 15). Het begint al met de prachtige, vrolijke opener See No Evil, gevolgd door Venus, nog zo een sterk nummer. Marquee Moon is zonder twijfel een van de beste songs ooit. Torn Curtain vind ik ook een perfecte afsluiter voor dit album. Alles klopt hier eigenlijk. Alleen jammer van Guiding Light en vooral Prove It, twee net iets mindere nummer naar mijn mening. Maar dus: 5*

Gewoon in je top 10 zetten Arno, heb ik laatst ook (weer) gedaan. Geweldig album inderdaad!

Wow, dit album heeft wel laag gekregen hier zeg! Ik zie dit meestal wel in de top 50 beste platen ooit staan. Op Rateyourmusic heeft die zelfs rond de 4.40 gehad. Maar goed, ik heb dit album zowat blind gekocht omdat die zo enorm hoog werd aangeschreven en omdat ik nog te weinig muziek uit dit genre kende. Ik moet zeggen dat het me uitstekend bevalt. De gitaarpartijen zijn geniaal en ik vind zelfs de stem erg gaaf hoewel ik daar in het begin wel moeite mee had. Ik ga het nog niet stemmen maar een 4,5 zit er wel aan te komen!

Dit verdient toch wel een plaats in de Top 250. Geweldige plaat, en een grote invloed op The Strokes.