Television - Marquee Moon (1977)

Dat valt reuze mee hoor. Een geweldige plaat is het zeker, maar niemand van The Strokes luisterde naar Television voordat de vergelijking werd gemaakt.

Meen je dat?
Ik kan het me niet voorstellen. Die gitaarpartijen, de songstructuren (Venus, stel je eens voor dat Casablancas dat zingt), en dan die korte, lage opmerkingkjes na zo'n zin die Julian ook vaak heeft... ('Just waiting' in Marquee Moon, 'Nah' in Venus)
Mar als jij het zegt... Weet je het zeker?

Wat klinkt Friction trouwens geweldig dreigend!

Het stond in een artikel.
Ik heb daar door overigens wel Television ontdekt

Alleen de title "Marquee Moon" song maakt van deze post-punk plaat/cd een klassieker Als ik moet kiezen voor een top-ten singel chart dan hoort deze song zekker erbij.

Niet vaak heb dit soort geile guitarren duelle gehoort. Tom Verlaine en Richard Lloyd daagen elkaar tot een absolute hoogtepunt uit. (Lloyd na de de tweede chorus en Verlaine na de derde chorus)

Een 10:40 minten duurende orgasme die meteen en zonder voorspeel beginnt. Een klassieker!

Ik hoor The Strokes er niet echt in terug. Alleen de zang is vergelijkbaar. Dit is een heel lekker album met nogal afwijkende akkoorden en goed gitaarspel.
Gooi de televisie maar uit en zet Television aan!

4,5.

F-R-I-C-T-I-O-N

Wat is Venus toch een lekker nummer

Wat een fantastische tijdloze plaat is dit toch... echt super intelligente muziek mèt passie en emotie; een zeldzame combinatie.
Vraag me nu eigenlijk pas af waarom deze gigant niet in mijn top 10 staat.......... zal er eens snel wat aan doen.

Ja, heb ik ook al aan getwijfeld afgelopen week..Maar ja, welke moet eruit he?

Klopt het dat de gitaren op deze plaat alleen maar uit tokkels bestaat? Ik heb het ergens gelezen, maar ik hoor toch ook wel een paar akkoorden

Na het zien van dit filmpje vanmorgen, ben ik weer helemaal hooked aan deze plaat. Komt bij mij niet vaak voor dat zelfs de bonusnummers geweldig zijn (de alternatieve versies van See No Evil en Marquee Moon, heerlijk!). 4,5*.

Hahaha, dat filmpje is niet vet ook. Ik wil ook zo'n snor!

Sorry voor de fans maar ik vindt dit een onzettend duf plaatje. Had er redelijke verwachtingen van maar valt onzettend tegen. Het is wel aardig allemaal maar niet meer dan dat. Vooral de stem irriteert me. Misschien een echte groeiplaat.

3

Dat was het voor mij wel.

Ik geef de moed maar niet op dan

Hallo zeg! Na lange tijd niet naar deze plaat geluisterd te hebben heb ik m deze namiddag dan toch maar nog eens in de speler gegooid en ik stond versteld van het niveau! Dit is werkelijk een van de beste albums ooit gemaakt, en duidelijk ook een van de meest invloedrijke. Dikke pluim voor Verlaine en co, en een stijging naar 4.5 van mijnentwege!

Ben ik de enige die in eerste instantie dacht dat er een kras op de cd zat bij het nummer Elevation?

Goh, uit 1977, en het klinkt totaal niet gedateerd. Heel erg fijne gitaarplaat waar flink wat rek in zit!

Fuck, fuck, fuck!!!

Wat is dit album goed! Elk nummer is sterk maar Marquee Moon steekt er zoals een giraf tussen een hoop dwergkonijnen met kop en schouders bovenuit. De nummers werden er niet zomaar opgesmeten. Het hele album is gebouwd rond Het nummer Marquee Moon.

AAAAaaaarrrggghhhhhh

En het kwartje is gevallen!

Told ya..

Ik kom er juist achter dat dit me minder doet.. maar ik hou dan ook niet van vergelijkbare gitaarbandjes als The Strokes e.d. Voor garagerock fanaten is dit vast het neusje van de zalm, ik vind het nog steeds er karig en weinig spannend.

Nou nee...garage rock is dit helemaal niet. Soort post-punk in de tijden van punk.

Nou, eerder een gecultiveerde vorm van garagepunkrock (of gewoon punkrock voor de duidelijkheid). Met postpunk heeft dit weer weinig te maken vind ik, daarvoor is het te weinig geinspireerd op de britse punk of de merites daarvan. Eerder navolgers van de Ramones en Stooges. Amerikaans dus Maar dit is veel beheerster en gecultiveerder, waardoor het ook goed te beluisteren is voor mensen die niet van geschreeuw houden of ultrakorte en simpele akkoordnummers.
Toch vind ik het weinig spannend, er zitten geen uitdagende hooks in of onheilspellende klanken. Het is allemaal nogal keurig en correct.

Er staan mistens tien minuten er vol mee

Ik vind dat wel de beste 10 minuten ja.. maar erg spannend vind ik het nummer nou ook weer niet.
Wel vind ik dat deze plaat muzikaal prima in elkaar zit (net even herbeluisterd), maar ik vind het dus weinig gewaagd. Naast Marquee Moon vind ik trouwens Friction en Elevation prima nummers (laatste heeft een prachtige abrupte gitaarshift steeds). Marquee Moon zelf zit overigens ook dicht tegen hardrock aan qua arrangementen en gitaarspel. Phil Lynnot himself had in deze band kunnen zitten.

See No Evil vind ik dan weer van een onthutsende lulligheid..

Dit albummetje is TOP. Het klopt allemaal gewoon zo. Er zit een lekkere golf in en je wordt erdoor gegrepen en je strandt een drie kwartiers later aan.

4,5*... en waarom geen 5*...

Ja, waarom geen 5* ?

En dat hier geen uitdagende hooks of onheilspellende klanken op staan is net zoiets als zeggen dat Ted de Braak geen snor heeft. Klinkklare onzin.

Vind jij. Ik kan ze niet vinden, ik vind het toch te frivool getingel af en toe. Muzikaal knap, maar verder weinig spannend.

Verschrikkelijk saai album dit, ik begrijp de hoge waardering hier ook totaal niet. Marque Moon is wel aardig, maar ook dat nr ben ik niet kapot van. Te eentonig vind ik het vooral. De persoon vooraan de hoes ziet eruit alsof hij morgen dood gaat neervallen

Eerste luisterbeurt zeker?