Ozzy Osbourne - Diary of a Madman (1981)

Toen Ozzy nog geen wauwelende mtv-parodie was en gewoon steenhard en gifspuwend rockte!! Voor ieder pukkelpubertje dat denkt dat metal pas begon bij slayer (of erger: cradle of filth of een van die andere suffe blackmetalbandjes), luistert deze plaat maar eens en probeer je oren eens te ontdoen van de ruis. Ozzy was the fuckin master of evil!!!
Er staat ook geen zwak nummer op deze plaat vandaar de volle 5 sterren! Ik vind hem zelfs nog iets beter dan het debuut, die er dicht tegenaan ligt.

Ozzy maakt natuurlijk wel ff een ander soort metal als Slayer. En ozzy evil? Die suffe black metal bandjes (ik neem aan dat je doelt op de noorse scene uit de jaren 80 en 90) die waren serieus evil die namen het satanisme en alles wat daarbij komt kijken erg serieus, Ozzy kroonde zichzelf tot master of evil maar 'evil' was in ozzy's geval vooral een manier om te contrasteren en zijn platen te verkopen. Niets ten nadele van Ozzy, ik ben er een best wel een liefhebber van. Maar het 'evil' moet je bij de zwaar christelijke Ozzy niet al te serieus nemen. En slayer werd vooral beinvloed door bands als Venom, en die had weer weinig met ozzy van doen.

Voor een oprecht christen klinken zijn nummers nogal zwartgallig en donker vind je niet?
En ik vind dat Ozzy bewijst dat je met een schrille stem en briljante composities meer effect sorteert dan met hersenloos beuken, zoals die pukkelbangers uit scandinavië..
Misschien moet je de plaat nog maar ns goed luisteren. Zijn latere platen waren idd van lachwekkend niveau (op no more tears na misschien), maar dit was wel pure darkness hoor. Vooral mooi ook.

Saviour Machine zijn ook oprechte Christenen, en aan hun zwartgalligheid en duisternis daar kunnen nog heel veel Black Metal bands een puntje aan zuigen. Persoonlijk vind ik het hele "evil" gedoe uit de jaren '80 eerder grappig en lachwekkend dan echt donker en duister. Enkel een imago dat er bij de haren is bijgetrokken om toch maar aandacht te vergaren. (en als zelfs de heren Venom dit al toegeven dat weet je het wel).

Dus echte pure darkness? Neen. Voor mij zeker ook niet. Wel een geweldige album maar ongeveer zo harmless en duister als de gemiddelde rock act. Totaal niet dus.

Overigens is het titelnummer waarschijnlijk mijn favoriete Ozzy track. En ook Over The Mountains en S.A.T.O liggen heel erg goed bij mij. Alleen jammer dat we wellicht nooit meer degelijke live versies hiervan zullen horen.

Dus evil is een wit geverfde 18-jarige puber met beugel die in zijn slechte gothicpakkie staat te brullen op 300 beats en een double bassdrum per minuut?

Voor mij zijn de eerste 2 ozzy platen nog steeds als een glas vitriool: hard en donker. Veel meer dan zijn werk bij sabbath, wat gewoon een bluesjam band was eigenlijk

Maar misschien is het omdat ik met deze platen ben opgegroeid en al die death/black metal in de loop van de 80s en 90s volstrekt belachelijk vind (op enkele goede uitzonderingen na, maar die zijn nog steeds niet zo effectief als the ozzmeister).

Het titelnummer is inderdaad briljant!

Tja. Persoonlijk neem ik het allemaal met een korreltje zout. Theatraal imago hoort er nou eenmaal bij en of er tegenwoordig nog echt iemand is die al die onzin ook echt gelooft waag ik te betwijfelen. Maar het is wel een feit dat de Noorse Black Metal scene zichzelf inderdaad heel erg serieus nam en er ook behoorlijk wat feiten gepleegd zijn die niet door de beugel kunnen. En dat is dus inderdaad heel wat meer evil dan een dronkeman die het merendeel van zijn teksten en muziek door anderen liet schrijven en waarschijnlijk 90% van de tijd nog niet eens wist op welke planeet hij zich bevond, laat staan wat hij zong.

Die achtienjarige pubers met witgeverfde gezichten vind ik dus ongeveer net zo bedreigend en evil als een dikke dronkeman die zich in evil knievil -achtige carnaval pakjes stak. Helemaal niet.

Maar dat is natuurlijk allemaal persoonlijke opinie. Diary en Blizzard blijven geweldig. En ik kan ook met de latere albums nog best leven.

T gaat mij dan ook om de muziek Sinner

Wie het ook schreef, de muziek op die eerste platen is geweldig en raakt mij persoonlijk.

De muziek van borgirpentagrammonodeleriumdeicidogimmuknagar ofwat dan ook is gewoon ongelovelijke slechte bagger! Evenals zielige acts zoals snotlip... Dat heeft niets meer met goede composities te maken of muziek, maar is gewoon een leeg omhulseltje van vorm (die zgn. eng is) met wat gejatte riffs en overstemmende herrie.

Maargoed, we raken erg af van de bespreking van deze plaat

Voor zo'n duistere plaat word ik wel heel vrolijk van Ozzy's muziek . Vette heavy metal is het zeker, maar ik vind het toch een te hoog swingend rock n' roll gehalte hebben.

En orbit, wees eens eerlijk: als iemand het van vorm moest en moet hebben, dan is het de heer Osbourne wel. Alleen ligt in dit geval de muziek in jouw straatje. Niks mis mee toch?

Dat weet ik wel, en daar is inderdaad niets mis mee

Gelukkig bleef het bij de madman niet alleen bij vorm. En de muziek is behalve goed geschreven ook nog ns perfect uitgevoerd! Daar heeft ene randy rhoades natuurlijk ook wel iets mee van doen

Laten we het erop houden dat het een mening is , veel black metal bands zitten compositorisch veel complexer in elkaar dan Ozzy Osbourne, Black Sabbath of noem maar op. Luister maar eens naar een band Als Emperor, naar 'Grand Declaration Of War' van Mayhem, het is allemaal heel erg snel en heel erg hard, maar zowel de teksten en de muziek daar is om de dooie dood wel over nagedacht en ook zeker van een hoog niveau. Begrijp me niet verkeerd, dat je niet van Black metal houd kan ik me erg goed voorstellen maar het afschilderen als een leeg omhulsen vind ik een beetje bekrompen. De gemiddelde tekst van Cradle Of Filth of Emperor getuigt van veel meer inteligentie dan de gemiddelde tekst van Ozzy (leg. Bark at the moon maar eens naast A Cresendo of passion bleeding (mijn favoriet Ozzy nummer en mijn favo Cradle nummer.

Diary Of A Madman blijft een geweldig nummer, hoe vaak ik hem ook luister. Het boeiendste Ozzy nummer ooit! De rest luister ik nog wel een keer (lees: deze week )

Zeker doen! Vooral ook de opener is erg sterk! En probeer the Blizzard of Ozz ook, daarop staat het allermooiste Ozzy nummer ooit: Revelation

Gister (vlak na mijn eerdere berichtje) aalbum gedownnload, op mp3 gezet, op een CDtje gezet en ongeveer 20x beluisterd en inderdaad, openingsnummer is zeer goed. De enige tegenvaller is You Can't Kill Rock And Roll, voor zo'n titel had ik wel een iets steviger nummer verwacht... maar dat word alweer snel opgehaald door het geweldige Believer (die bass van de opening ), S.A.T.O, en Diary Of A Madman (mijn Ozzy favoriet)... Blizzard Of Ozz heb ik hier ook liggen ergens, ik was een tijdje geleden verslaafd aan Crazy Train, ik zal hem vanavond wel een even opzetten. Maar dit album krijgt van mij een 4*, Metalklassieker!

Ik heb hem net nog een keer geluisterd, en man, wat een coole plaat. Diary Of A Madman en SATO zijn echt geweldig! Hij is zeker mijn 4* dubbel en dwars waart .

Orbit,hou gewoon je mond over Noorse black metal bands.....

Man, flikker op met commentaar geven ruim een half jaar na een post

Wat is er eigenlijk aan de hand met de uitgave vanaf 1995? Is die veel anders?

Mensen ik lees niets over die fantastische gitarist
die er helaas niet meer onder ons is
Randy Rhoads De man die Ozzy heeft gered en heeft groot gebracht tot wat hij nu is

Best wel. Het originel bas- en drumspel van Daisly en Kerslake zijn gewist en heropgenomen door Mike Bordin en Rob Trujillo. Dus niet echt een re-master maar wel een deelse herinspeling van het origineel. Doet in mijn ogen toch een beetje af aan de oorspronkelijke release want daar is niets mis mee.

Omdat de originele muzikanten Bob Daisley en Lee Kerslake begonnen over het geld dat ze nog kregen voor hun harde werk, werden ze door Sharon Osbourne (dollarogen) maar verwijderd van de re-release.

ik weet niet wat ik met dit album moet doen, kvindt het maar matig.
Er zijn geen echte klassieke meezingers al goodbye to romance of Mr. crowley. Enkel over the mountain.
Ook prachtige riff's die je op Bark at the moon vindt zijn hier zoek.

Niet dat ozzy ooit slechte albums gemaakt heeft, hier zitten er gewoon enkele rotte appels tussen goede appels.
3,0*

Ik denk dat je beter je oren kan laten uitkuizen.. want daar zit een stuk meer rottigheid. Bark At The Moon beter dan deze..
En sinds wanneer moet metal een meezing gehalte hebben om goed te zijn?

bwah, kwestie van smaak.



Bij Ozzy moet dat zo zijn. (en overgens vindt ik het ook altijd leuk om mee te zingen op Kill 'em all ofzo)

AGE-411, wat flik je me nou ? 3 sterren voor dit meesterwerk? Ik denk toch dat je een van de weinige Metalheads bent die Blizzard en Diary slechter vind dan Bark at the Moon, iets waar ik totaal niet over kan inkomen.

Luister eens naar die riffs in Diary of a Madman, en vergelijk dat met Bark at the Moon. Diary of a Madman heeft iets duisters, en is waarschijnlijk het heavyste Ozzy nummer, inclusief de nummers op Down to Earth, die toch een stuk steviger zijn dan dat we van Ozz gewent zijn.

Oke, meningen verschillen, maar in geen enkele manier van Blizzard en Diary beter worden gevonden dan Bark at the Moon.

Dan hou jij kennelijk meer van een gelikte commerciele sound, die heeft Diary absoluut niet namelijk en Bark At The Moon (en de platen die daarna volgden) wel.
Qua Black Sabbath en onheilspellende sfeer komt dit veel dichter in de buurt (ik vind het zelfs beter!).



Bij Ozzy moet dat zo zijn..? Wat ben jij voor een mafketel? Misschien kom jij uit de tijd van Dreamer en relateer je alles daaraan, vroeger was Ozzy allesbehalve meezingbaar, ook niet bij Sabbath

Op mijn versie is er nog een bonusnummer: I Don't Know [Live]. Ik zal het even aanpassen. Weet iemand misschien of deze versie ook is gebruikt voor het Randy Rhoads Tribute album?

Toch vindt ik dit de slechtste van de 3.

Met 0,5 verhoogt naar 4,0*

Absoluut niet de slechtste, hij steekt altijd nog boven Bark at the Moon uit. Bark at the Moon bevat - zoals eerder gezegt - een meer 'popiër' randje, waar dit album met snijdende riffs en gierende solo's van de heer Rhoads word gekenmerkt.

Waar op Blizzard Of Ozz nog de mist in word gegaan met Goodbey to Romance, is het enige minieme minpuntje van Diary het nummer You Can't Kill Rock 'n Roll. Dit album heeft een 'duister' sfeertje, vergeleken met de voorganger en opvolger, en in dit geval bevalt me dat zeer - aangezien het uitkomt op nummers als Diary of a Madman en S.A.T.O, wat in feite het toppunt zijn in heel Ozzy's cariere, qua compositie (hoewel die vooral te danken is aan Randy).

Ik kan het er niet mee eens zijn dat Blizzard of Ozz en Bark at the Moon beter zijn dan deze, Blizzard of Ozz gooit hoge ogen, maar Diary maakt het af. Bark at the Moon is het begin van de 'pop-metal' periode van Ozzy, Diary en Blizzard zijn de werkelijke Madmanpie...masterpieces van Ozzy!

Amen!

Nu maar hopen dat AGE-411, en de rest van de site - dit album verdient aandacht - het ook doorhebben!