Typhoon - Tussen Licht en Lucht (2007)

Klopt, dit is echt een album voor mij. Ik ben best wel filosofisch ingesteld, en ik vind hiphop qua muziek erg vet. Vaak mis ik bij hiphop wel goede teksten, danwel een goed thema waar ik echt graag naar luister. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, zoals Atmosphere, Jiggy Dje (niet het thema, maar wel metaforen), het solo-album van Kno, Dead Prez en deze spant de kroon wat tekst betreft. Een 5* zit er echter niet in, doordat ik Los Zand iets te chaotisch vind, waarbij Blaxtar ook nog eens niet echt lekker flowt.

En zo is het maar net!! Na Eigen Wereld met afstand het beste hip-hop album dat ik ken. Tekstueel uniek (af en toe verdacht confronterend), en man wat een fijne beats. Favorieten: Zo Niet Mij, Wind Waait, de Vlieger (!), en Zendeghi..

Weet iemand of Ty nog is met een album op de planken komt?

4,5*

Yes, als het goed is begin volgend jaar.

Denk niet dat hij dit kan evenaren. Hij lijkt toch wel achteruit gegaan te zijn, tenzij hij een paar enorm goede teksten heeft en die nog niet heeft gebruikt omdat hij ze voor zijn eigen album wilde gebruiken, maar dan nog denk ik dat hij dit nooit zal evenaren.

Ben zeer verheugd met een nieuwe solo van Typhoon. Qua teksten redt hij het waarschijnlijk nog wel, alleen wie gaat er produceren? Ik weet overigens niet eens wie dit heeft geproduceerd? De producties zijn in ieder geval zeer goed en zeker ook origineel. Vooral Zendeghi, heerlijk nummer.

Grootste gedeelte is geproduceerd door Dries Bijlsma, op de volgende nummers na: Drieluik is geproduceerd door Nav, Wind Waait en Zendeghi zijn geproduceerd door A.R.T., en Contact en Vlieger zijn geproduceerd door Delic. De overige nummers dus door Dries Bijlsma.

Bedankt voor de informatie. Interressant dat Wind Waait en Zendeghi geproduceerd zijn door ART. Veel vinden dat hij rommelige beats maakt, maar dit zijn toch twee nummers van grote klasse, beide zijn zelfs bij mij aangevinkt als favoriet.

Ik heb wel hoop dat het nog beter kan, hij neemt de tijd om z'n muziek te schrijven, evenals hij dat bij dit album heeft gedaan (dit hoor je ook in zijn teksten terug "Die grote prijs van vluchtgedrag, waarop wacht je"), daarnaast was hij relatief jong toen hij dit album opnam, niet dat hij nu veel ouder is, maar ik denk dat hij wel nog wat meer levenservaring heeft en kan groeien in zijn muziek.

Ben zeer benieuwd wat de volgende plaat gaat brengen.. Looking forward!

Ik ben er redelijk zeker van dat hij dit album niet gaat evenaren. De beats hier zijn zeker al mooi, maar die kunnen wel nog beter als het nou echt moet. Het zijn eerder zijn teksten waarvan ik denk dat het er niet beter op gaat worden. Nu zijn het allemaal erg diepe en persoonlijke dingen waarover hij schrijft. Dat sprak veel mensen aan. En volgens mij schrijf je geen twee albums met teksten van dit kaliber na elkaar.

Ik kijk er desalniettemin zéér hard naar uit hoor, en ben er ook wel zeker van dat het geen zootje wordt. Maar dit album is gewoon ijzersterk

Iedereen zit altijd wel te haten op A.R.T., maar bijna al mijn favoriete nummers van het Zwolle kamp zijn door hem geproduceerd, ik noem een Spaanse Vlieg, Zendeghi, Groen Gras en Tijgers en Draken zijn allemaal door hem geproduceerd en zijn vooral goed door de productie

Ja man, die A.R.T. wordt zo gehaat door iedereen, poeh poeh.

Niet haten, maar iedereen vind hem wel een stuk minder dan een Delic, Kubus of Hayzee ofzo

Ah, is ''minder vinden dan'' tegenwoordig ook al gelijk aan ''haten''? Liefde is de nieuwe haat?

Is ie ook, maar daar noem je ook namen...

Je hoeft het ook niet te vergelijken. Ik vind al deze producers erg goed, maar ze hebben wel allemaal een eigen stijl. Het is maar wat je welke stijl jou het meest bevalt.

't Is een prima producer, maar er zijn inderdaad beter. En mensen verlangen terug naar Opgezwolle omdat Delic, toch één van Nederlands beste producers ooit, dat produceerde. Snap ik, is ook wel terecht, maar A.R.T. is wel een prima producer verder.

Fuck it deze verdient gewoon een 5, staat gewoon niks slecht op

Deze klassieker speel ik nog dagelijks af!
Is niet te beschrijven hoe mooi

Dit album is bijna perfectie, het enige nummer dat het verpest is Los Zand, kan iemand mij vertellen wat daar goed aan is? Ik vind het echt de smet op het album. De rest is allemaal geweldig. Hotel Beschaving heeft misschien wel de ziekste tekst die ik ken, in ieder geval nederlandstalig. En classics als Zo Niet Mij, Brand Los wat zo ongeveer mijn favoriet is, die beat . Dit album bestaat uit twee perfecte delen en Los Zand, het minste nummer scheidt die delen. Dit album had één perfect geheel kunnen zijn als ze dit nummer hadden geschrapt.
Nummer 1 t/m 7 is dus al perfect met daarin al mijn favorieten, Brand Los, Drieluik, Zo Niet Mij en Brand Los. Maar nummer 8 t/m 16 doet daar amper voor over, er staan misschien niet meer zoveel favorieten tussen, maar het chille sfeertje op Nieuw Leven en de banger Wind Waait benaderen ook de perfectie. In Volle Maan beschrijft Typhoon op een prachtige manier zijn hekel aan het nachtleven. Zendeghi is door beat en raps ook al zo geweldig. De twee afsluiters van het album zijn ook beide schitterend, vooral Bommenwerper is erg fijn met het leuke refrein.

Hoewel door Los Zand de perfectie niet is bereikt staat dit album al een tijdje en verdiend in mijn top 10

Ik vind Los Zand een prima nummer Snap niet wat daar zo slecht aan is. Niet één van de beste nummers van dit album, refrein is niet heel sterk (maar ook niet storend in mijn ogen) en de raps zijn, zoals op de rest van dit album, meer dan prima (hoewel ik niet weet waar dat hoog gerapte stukje voor nodig is).

Refrein is verschrikkelijk. Raps zijn wel goed. En beat begint goed, maar daarna vind ik die ook irritant worden.

Alweer zo'n 4 jaar geleden.

Lijkt wel of ik dit zelf opgeschreven heb, denk er precies hetzelfde over. Brand Los is zo perfect waarbij de beat ook nog een soort van transformeert in iets van drum&bass. Los Zand is gewoon vervelend, vooral de raps en refreinen van Blaxtar. Ik skip eigenlijk nooit tracks behalve Los Zand op dit album. Alleen denk ik wel dat ik de tweede helft van het album iets beter vind met Zendeghi, Wind waait, Nieuw leven en Vlieger.

Bommenwerper! Wat een beat!

Nooit problemen gehad met die plaat hoor. Ik ben dan ook een Blaxtar fan, misschien daarom. kan me wel voorstellen dat mensen de beat irritant vinden, ik vind het best wel een knallende aparte beat.

De tekst maakt in ieder geval veel goed.

Bij de eerste keer luisteren is het al duidelijk: “Tussen Licht en Lucht” is een grote plaat, of nee, een Grote Plaat. Irving Layton zou trots zijn op de manier waarop Typhoon een snijvlak tussen het persoonlijke en het universele weet te vinden, wat niet per se identificatie oplevert, want Typhoon zet zijn eigen persoonlijke belevenissen weinig ambigu neer: hij heeft een sterke persoonlijkheid en is uitermate uitgesproken. Hoe dit egodocument uitermate veel zegt over onze tijdsgeest is dan ook opvallend. Zo sluiten tekst en muziek perfect op elkaar aan in “Wind Waait”: de bizarre kermismuziek lijkt precies weer te geven dat we in tijden van gekte aanbeland zijn, terwijl Sticks wat moeilijk op gang komt, maar uiteindelijk de eigen psyche met een scalpel onder het vergrootglas ontleedt, ondanks dat hij naar eigen zeggen een binnenvetter is. Maar vandaag is hij met Typhoon op stap en dan gaan we graven, met een pen zo gezellig als een pistool.

In weerwil van de titel is het op deze plaat namelijk niet erg luchtig of licht. Natuurlijk ontkomt Typhoon zo ook niet aan bepaalde clichés als zware, slepende drums en tingelende piano’s, maar dit stoort niet: die typische elementen worden bijvoorbeeld erg indrukwekkend gebruikt in “Zo Niet Mij”, een schreeuw voor “iedereen die emotioneel onder druk ligt”. Typhoon mag dan wel bezig met zichzelf neerzetten als iemand die niet veel mensen om zich heen moet hebben en maling heeft aan nutteloos geklets, tot op het ascetische af, maar desondanks steeds lijntjes legt naar anderen; vooral familie, vrienden en zijn geliefde, maar ook geeft hij een stem aan degenen die zich emotioneel onderdrukt voelen. Zo werkt hij geregeld vanuit zichzelf richting het universele(re), terwijl hij behendig de oude val van lekker ambigu allerlei dingen niet invullen, zodat iedereen wel zijn eigen interpretatie er aan kan hangen, weet te ontwijken.

Vaak wordt deze duidelijk getalenteerde tekstschrijver filosoof of poëet genoemd, vanwege het niet altijd direct begrijpelijke van zijn teksten. Het knappe is eigenlijk dat de juist wat onduidelijkere passages goed afgewisseld worden met vrij directe gedeeltes, net zoals de verschuiving van persoonlijk naar universeel en weer terug, of zelfs het verschil tussen het dromerige gevoelsmens en de denker die zijn materie het liefst systematisch zou willen behandelen. Deze denker moet uiteindelijk concluderen dat je met je rationalisme heus wel een eind komt, maar je ontdekt zo open plekken in je filosofie, die alleen gedicht kunnen worden met de juiste dosis emotie. Zo probeert Typhoon bijna een uur lang de balans te vinden tussen de uitersten die zijn persoon vormen, maar je zou bijna willen zeggen dat het maar gelukkig is dat hem dat niet lukt, zolang het maar zulke mooie en indrukwekkende muziek oplevert.

Prachtige analyse Maarten

Dank je, Niels. Dat doet een Mensch goed, dat er toch nog iemand is die zijn stukjes leest. Heb je toevallig nog enige aanvullingen op mijn verhaal?

Wat wil je daarmee zeggen, dat hij geen binnevetter is? Dat weet je toch niet? Zeker naarmate de zowat meest gebruikte uitingsvorm voor binnenvetters muziek, poezië en kunst enzo is. (zoals Zwart Licht al eens zong: "Stille waters vormen een bom op stages")
T'is geen kritiek btw, je hebt zeker een waarheidsgetrouwe blik op de cd neergezet