Typhoon - Tussen Licht en Lucht (2007)

Mooie recensie.

Inderdaad, mooi stukje, Slowgaze

bro, ik bedoelde dat Sticks van zichzelf zegt dat hij een binnenvetter is (zegt hij ook in de tekst: "plus, ik ben een binnenvetter"), maar zich desondanks toch zo uit in deze tekst.
En iedereen bedankt.

Zit dicht bij een klassieker voor mij, alleen Natuurlijk vind ik wat minder. Maar damn, deze teksten zijn echt schitterend, vooral de twijfels die Ty uit (bv op Wind Waait). Meeste producties ook dik in orde.

Even over Los Zand: spetterflow is toch gewoon diarree?

Echt? Ik zou gewoon zeggen dat hij een spetterende flow heeft eigenlijk

Ik zie dat jij helemaal niet zo moeilijk doet over 5* geven, waarom bij deze wel?

Omdat ik het net niet perfect vind (door een enkele beat en de track Natuurlijk), blijft wel een van de betere NL hiphop albums voor me.

Naar mijn mening is Natuurlijk juist 1 van de hardere tracks op dit album. In ieder geval de beat. Ik kan daarin tegen tracks als Contact, Drieluik en Brand los minder waarderen. Ik vind zelfs dat ze zwaar uit de toon vallen op deze plaat.

Brand los minder??? Woh, geniaal dat nummer. Het is wel net ff anders dan de rest van het album. Dat einde wat in een soort DnB beat verandert is geweldig. Net zoals bij Cunninlynguists Takin' the Loss.

Drieluik is juist een prachtig segment van de plaat. Wanneer je het nummer weghaalt begint de constructie te wankelen in mijn optiek.

Brand Los is geweldig, die hele vibe in dat nummer is meesterlijk. En ook Drieluik heb ik als favoriet aangevinkt. Prachtige tekst en een top refrein. Dan heb ik Zo Niet Mij aangevinkt, een anthem in de nederhop en ook Hotel Beschaving, dat een geniale tekst heeft die je even moet doorgronden. Ook muzikaal fantastisch. Dit hele album is voor mij een en al genieten. Het staat op 8 in mijn top 10. Nadert de perfectie, maar met Los Zand erop is en blijft dat onmogelijk.

Ik ben ook benieuwd en denk dat hij dit zeker kan evenaren. Als je op hiphopleeft ook dat interview leest dan zegt hij ook dat hij naar een heel nieuw geluid heeft gezocht, lees hier

Ja ook ik vind Los Zand een matige song, ook Zendeghi vind ik matig.
Jammer is dat want voor de rest is dit een prima Hip-Hop plaat.

[quote]kobe bryant fan schreef:
Ja ook ik vind Los Zand een matige song, ook Zendeghi vind ik matig.
Jammer is dat want voor de rest is dit een prima Hip-Hop plaat.[/quote
man, Zendeghi is DE knaller op de cd!

[quote]VforVictor schreef:


Inderdaad vind ik ook!

Supergave nederhopplaat. Tekstueel misschien wel één van de beste.
De productie is over het algemeen heerlijk met ook een goede afwisseling van rustige nummers en keiharde bangers.
Als Typhoon elke keer als hij een album dropt zo'n goed product als dit aflevert, mag hij er zo lang over doen als hij wil.
Enige smet op de plaat is zoals vaker hier genoemd Los Zand. Irritante beat en erg slecht refrein.
Favorieten: Zo Niet Mij, Nieuw Leven, Wind Waait en Natuurlijk.

4 sterren krijgt deze nederhopklassieker van mij.

Wat een fucking vette plaat blijft dit. Na 3 jaar niet meer naar Nederhop geluisterd te hebben besloot ik deze plaat weer op te zetten. Magisch.

Berichten verplaatst naar Typhoon

Lol er bestaan echt mensen die dit een 0.5 geven

Die mensen heb je bij zowat elk album. Het ergste vind ik nog dat ze niet eens de moeite nemen om die 0,5 met argumenten te onderbouwen, want dit slecht of niet goed vinden is natuurlijk heel goed mogelijk.

Verhoogd naar 5*, met name de teksten maken dit tot de beste Nederlandse plaat die ik ken.

Toch verdomd knappe plaat dit. Bij hip-hop heb ik altijd last van het feit dat, dankzij het belang van de teksten, de muziek weinig te fantaseren laat. Het verhaal wordt al verteld, in plaats van dat je het zelf kunt bedenken. Maar naar dit album kan ik blijven luisteren. Mooie nummers, mooie teksten en ik vind zijn stem ook gewoon fijn! Veel fijner dan bijvoorbeeld Opgezwolle dit, vind ik...

Wat een prachtige plaat blijft dit toch.
Sterke beats, de stem van Typhoon is heerlijk en hij flowt goed. Ook de teksten zijn erg goed.
Al snap ik ze niet allemaal want waar gaat Drieluik nu eigenlijk over? Ook Sprokkeldagen begrijp ik niet volledig. Heeft iemand wat uitleg?

Vind dat juist wel het mooie van het album. Typhoon vertelt verhalen die ik ergens van binnen begrijp, maar die tegelijk hier en daar te metaforisch zijn om volledig te kunnen duiden. Spinal heeft er (in zijn tracks met Nul7Negen of solo) wat dat betreft ook een handje van, hoewel op een andere manier.

Sommige van Typhoon's teksten zijn in een stream-of-consciousness stijl geschreven heb ik het idee. Een soort gedachtenspinsels in een tekst verweven. Wat dat oplevert is geen éénduidig thema, maar een heleboel mooie stukjes die soms vrij los van elkaar staan, al zullen er geen contrasterende gedachten te vinden zijn (heel erg vrolijk en depressief bijvoorbeeld). Typhoon laat je eigenlijk een beetje zijn denkwereld zien op die nummers, denk ik. Een tekst als Drieluik lijkt inderdaad meer metaforisch. Wat hij daar precies mee bedoelt weer ik ook niet, maar van enkele stukken is het natuurlijk wel duidelijk. Ook dat nummer lijkt meerdere elementen te bevatten (opgroeien, vader-zoon relatie, uit elkaar groeien, etc.) en niet over één ding te gaan.

Ik zie geen metafoor in het nummer Drieluik. Hij beschrijft drie levens in het nummer. Een man die zijn gezin verwaarloost, een burgerlijke man en een koopman op de markt die zowel geniet van de vrijheid als van onzekerheid. Telkens stelt hij de vraag wat de juiste weg is. Hij komt er achter dat er geen leven beter is, het is vooral anders. Elk leven heeft een eigen belevingswereld en dit leven vormt zich naar deze perceptie in de overtuiging dat dat juist is. Kwestie van perspectief, aldus Typhoon. De waarheid wordt niet zichtbaar, slechts de eigen perceptie ervan.

Sprokkeldagen vind ik een stuk lastiger te duiden en maakt ook veel gebruik van metaforen. Ik interpreteer het als dat Typhoon zijn emoties kwijt wil zonder de roem die daar op deze manier bij hoort. Dit is een tegenstrijdigheid die niet op te lossen is en dat frustreert hem. Kon hij maar verdwijnenen in het niets, vrij zijn als de wind. Hij kan die frustratie niet kwijt, zonder dat het echt een frustratie is. Ik weet niet of hij het zo bedoelt, maar zo komt het op mij over.

Je hebt gelijk wat betreft Drieluik. Grappig genoeg nog nooit zo gezien...

Ik geef Murdoc gelijk wat betreft 'Drieluik'; het perspectief wisselt bijvoorbeeld binnen de tekst al heel snel. Neem alleen al 'Althans, zo dachten die andere twee/Wie bepaalt uiteindelijk dat je standaard hebt geleefd?'. Tot drie keer toe komt er een 'hou je vast' langs in de tekst, alsof de vaste grond onder de ander z'n voeten spontaan weg zal brokkelen, maar daarna gelijk weer het plagerige die relativering in het refrein. Inderdaad, de tekst zit vol ideeën, dat zeker, maar ze worden op een speelse manier weer net zo vrolijk afgebroken.

Inderdaad, 'Sprokkeldagen' is lastiger. Ik denk dat het te maken heeft met het omgaan met negatieve emoies; 'als ge niet [op] kunt vangen zijt ge dood'. Als je vervolgens naar de beelden in de tekst gaat kijken, een ongeluk, een niet-kloppend hart, een voetstuk dat verlaten wordt, dan kom je denk ik inderdaad bij zoiets uit. Aan de andere kant gaat het ook over verwachtingen die anderen van je hebben, die contrasteren met het beeld van wat je zelf van je hebt. Typhoon impliceert dat hij niet gezien wordt en dat hij gehoord wil worden, terwijl hij ook afstand doet van zijn ego, van zijn status en dus zijn imago. Kunnen jullie hier verder iets mee?

Wat een fantastisch album! Net pas voor het eerst beluistert maar ben wel onder de indruk. Hip-Hop is mijn minst favoriete genre maar ik luister er wel naar en probeer het te ontdekken. Zo probeer ik eerst de populaire platen hier of de platen me een zeer hoge rating te proberen. Qua lyrics is dit album natuurlijk top, maar ook instrumentaal staat het zijn mannetje, zeer afwisselend ook. Meer luisterbeurten gaan snel volgen...