Duran Duran - Duran Duran (1981)

Zit beide op een ander label. Vraag t me ook af...

Medazzaland is nog wel uitgebracht door EMI, Zoals alle andere vorige platen.
Pop Trash is Inderdaad niet meer uitgebracht door EMI, maar door Edel.

Oh.. dacht beide op Hollywood records...

Ik leerde Duran Duran pas kennen nadat ik New Moon on Monday had gehoord. Ik dacht dat het Bowie was, maar toen bleek dat het Duran Duran was, was ik meteen verkocht. Met terugwerkende kracht heb ik later dit album en Rio gekocht. Het stelde me zeker niet teluer. Een band die kan komen met een debuut als deze mag trots op zichzelf zijn.
Ik vind de band nog steeds zwaar ondergewaardeerd in Nederland. De 175 stemmen voor dit album hier bevestigen dat helaas.

1.Girls on Film (3:33)
Het openingsnummer is meteen raak. Een catchy melodie, lekkere bas en een gitaartje wat je bijna mee kan zingen. De mooie zweverige synth maakt het mooi af. De night versie die ze later op zouden nemen is wat mij betreft nog mooier. Completer en boeiender. De ongecensureerde clip heeft uiteraard de extra dimensie gegeven aan het nummer.

2.Planet Earth (4:03)
Dit nummer is altijd minder favoriet geweest bij mij. Althans deze versie. Ook hier is de night versie velen malen beter. Wederom een fantastische bas van John Taylor. Hier lieten ze al horen meer te zijn dan een bandje met mooie jongens. Altijd een vrolijke meezinger tijdens live shows. Knap pop liedje, dat wel

3.Anyone Out There (4:03)
De zweverige synth vind ik werkelijk betoverend in dit nummer. Als ik me daar op concentreer ga ik het nummer steeds mooier vinden. De melodie is pakkend, en het refrein typisch LeBon. Knap nummer, had zo een single kunnen zijn. Nick Rhodes maakthet nummer muzikaal echt een sprookje voor me. Kan ik uren naar luisteren!

4.To the Shore (3:51)
Een nummer wat een beetje doet denken aan Save a Prayer. Het is in het intro vooral een samenspel tussen Simon en Nick, zodra Andy inzet is dat het deel wat me aan Save a Prayer doet denken.
In het refrein klinkt het allemaal wat tegendraads, maar daarom niet minder mooi. Dromerig is het juiste woord bij dit nummer. Helaas sneuvelt de song voor de US release omdat hier de night versie van Planet earth op staat. Dat is een mooie aanvulling, maar ook een verlies voor die markt.

5.Careless Memories (3:56)
Een ware klassieker ondertussen, die live nog regelmatig voorbij komt. Op deze plaat klinkt het allemaal wat strak geproduceerd, maar live is werkelijk een ware rocker. En de band kan dat gewoon. Een mooi voorbeeld hiervan is te vinden op Duran Duran - Arena (1984)
Het nummer schopt het tot single. Mooi om te horen dat Andy's wens om zijn gitaar te laten gelden goed te combineren is met het new wave geluid. Een van mijn grote Duran Duran favorieten!

6.Night Boat (5:25)
Dat mysterieuze begin, ik kick er echt op. Wat een fantastisch nummer is dit! Het intro duurt erg lang, en dat bouwt de spanning alleen maar op. Het is voor Duran Duran begrippen een vrij donker nummer. Ik was dan ook erg blij toen het nummer tijdens de tour van 2005 ineens weer op de setlist verscheen. Wat een feest was dat!

7.Sound of Thunder (4:07)
Anders dan zijn voorganger, een vrolijk in het gehoor liggent deuntje. Dit zou zeker hitpotentie hebben gehad. De song schijnt te gaan over een man die wereldoorlog 3 veroorzaakt. Het is een gedicht van LeBon die hij nog had liggen, en later dus als tekst voor dit nummer heeft gebruikt. Ook dit nummer staat weer op de setlist sinds 2005. Vaak gecombineerd met hold back the rain.

8.Friends of Mine (5:44)
Dit nummer doet me altijd denken aan Waiting for the nightboat. Zelfde sfeer, zelfde donkere muziek. De betekenis van de tekst is me niet helemaal duidelijk, Georgie Davies schijnt een crimineel te zijn geweest die in de jaren 70 vast zat, maar blijkbaar toch vrijkwam ondanks de vele protesten. 9in de 80's won ene George Davis de soundmix show met een Stevie Wonder imitatie. Hoe kende DD die gast nou vroeg ik me altijd af als klein ventje ) Verder lijkt het een soort protest tegen mensen die pretenderen vrienden te zijn, maar het uiteindelijk niet zijn. Maar wat geniet ik enorm van dit nummer. Tijdens het kerst deel van de Astronaut toer opende ze met dit nummer in Antwerpen. Ik stond vooraan en vanaf de 1e tonen kon voor mij het concert al niet meer stuk! Duran Duran in topvorm! Zo hoor ik ze graag!

9.Tel Aviv (5:21)
Een instrumentaal afscheid van deze plaat. Op de achtergrond hoor ik Simon wat lallen, het blijkt Jidisch te zijn. Het zal wel. In 2010 op de heruitgave zat er een nieuwe versie van Tel Aviv bij, met gezongen tekst. Wat mijn betreft veel interessanter dan deze track.


Behalve de nieuw opgenomen langere versies, namen ze ook nog extra nummers op voor de b-kanten (en bij gebrek aan materiaal voor de live shows) te weten: .
• Late Bar
• Khanada
• Fame (cover van de Lennon/Bowie song)
• Faster Than Light.
Deze 4 hadden zeker niet misstaan op het album zelf. Stuk voor stuk kwaliteit songs die dezelfde sfeer hadden als het album. Ondertussen in vele vorme te vinden op speciale uitgaves, verzamelaars etc etc. Gelukkig is dit materiaal sterk genoeg gebleven om mooie rereleases te kunnen realiseren.

Topplaat, die nog regelmatig op mijn installatie te horen is.

Ik hou van een song by song behandeling en lennon doet dat goed.

De laatste weken heb ik de plaat veel gedraaid. Half puntje omhoog, omdat het zo'n heerlijke plaat is. Mooi geschreven Lennon .

Fijn te zien dat het gelezen wordt! Ik beleef er veel plezier aan, en beluister de plaat ook veel leuker! Feit dat ik het dan kan delen is bonus!

Zalige review hoor... Careless Memories knalde gisteren nog eens uit de autoradio, en dan gaat het geluid toch direct een paar slagjes hoger, fantastisch strak nummer. Friends Of Mine: zelfde ervaring op de Astronaut tour, voor mij kon het concert (in Antwerpen) ook al niet meer stuk toen ze daarmee begonnen. En ik ben ook onvoorwaardelijk fan van Anyone Out There.

En dan de b-sides van dit album: Faster Than Light is daar mijn absolute favoriet, geweldig begin van dat nummer.

een debuut album van een band die m'n muzieksmaak en muziekkennis heeft verbreed. het is een album die mij van begin tot het einde mij kan boeien, omdat new wave met disco en rock perfect worden gecombineerd.

Girls on film: De derde single van de band heeft een simpele maar leuke gitaarriff en met zweverige keyboards (vooral op het einde) die mij naar een andere wereld sturen.

Planet earth: de eerste single van de band, ik vindt dit nummer geweldig omdat je alle instrumenten zeer goed kan horen en ik hou ook van de new wave sfeer.

Anyone out there: Het begint precies als een reggae experiment (dat zeer leuk is), maar vanaf de tekst is het een echte Duran Duran nummer. het zou als single uitgebracht moeten worden.

To the shore: Is een van beste nummers ooit gemaakt: Want de intro is om kippenvel van te krijgen. De stem van Simon Le bon is hier geweldig, de huilende gitaren ben ik ook fan van en dan dat basstukje bij de gitaarsolo is nog het beste van alles.

Careless memories: tweede single van de band. Een nummer om lekker op te rocken, de keyboards en de drums vindt ik het beste aan het nummer (vooral de drumsolo)

Night boat: De intro vindt ik nog mooier dan van To the shore, maar To the shore is voor de rest wel beter, maar dit nummer is ook geweldig door spooky sfeer, bij dit nummer laten ze ook horen dat ze ook iets anders kunnen dan disco en new wave. een van hun toppers.

Sound of thunder: Ook een van m'n favorieten. Een lekker drumritme, coole gitaarrif, een van hun beste basslijnen (Er zijn er veel van bij Duran Duran) ook een zweverige keyboard zoals elk nummer en zelfs een solo van een keyboard (live op gitaar).

Friends of Mine: Nog eens een topper. Vooral Andy Taylor is hier fantastisch (met een paar lekker gitaarsstuken) en ook een geweldige bassolo van John.

Tel Aviv: Ik hou van muziek met verschillende invloeden dit nummer is een goed voorbeeld. Ik weet niet welke taal dat Simon zingt maar ik ben er fan van, Ik weet ook niet dat de violen echt zijn maar ik vindt het geweldig en dan de verschillende gitaarriffs zijn ook fantastische.

Tel Aviv (demo): Dit is voor mij het beste Duran Duran nummer, dus ik snap niet waarom ze dit niet uitgebracht hebben, omdat Ik Simon nooit zo gevoelig heb horen zingen, van De bass krijg ik ook een krop in m'n keel van, dan het ultieme deel: de gitaarsolo is echt geweldig omdat doet denken aan de 70's (het lijkt ook op de solo van Like a hurricane)

Faster than light: Nog eens een topper. de beste keyboard van heel het album, ik wordt er ook altijd heel vrolijk van.

Khanada: Ook een van hun beste nummers: Geweldige sfeer, ook een Sitar solo (daarmee bewijzen nog eens dat ze niet vies zijn van experimenten)

Late Bar: Kort maar krachtig, is een geweldig nummer vanwege de toffe gitaarriff en de baslijn is ook lekker complex.

Fame: Vindt zelfs beter dan het origineel (maar Bowie zijn versie is natuurlijk ook fantastisch). Ik vindt dit beter omdat er ook een gitaarsolo is aan toegevoegd (want ik ben een echte gitaarfreak). maar op gebied van funk zijn ze aan elkaar gewaagd.

Vandaag alweer 35 jaar oud..

Idd. De tijd vliegt. Maar de plaat, die staat nog als een huis!

Indrukwekkend debuutalbum van Duran Duran. Ooit ingestapt toen het album Rio verscheen die ik zelfs nog iets beter vind. Sluit me aan bij de reviews van Lennon & Guitar Player, prachtige New Wave vermengd met Rock en Disco. Careless Memories is het prijsnummer en de toen in de jaren 80 revolutionaire videoclip van Girls On Film staat mij nog helder voor de geest. Het wat geheimzinnige instrumentale Tel Aviv geeft de plaat wat extra lading.

Duran Duran blijft een band waar ik altijd een zwak voor hou. Leuke 80s popliedjes met fantastische clips. Op dit album krijgt Andy ook nog wat ruimte en dat bevalt me goed. John ism..i. altijd wat ondergewaardeerd, maar is een prima bassist en in de studio klinkt mijnheer LeBon goed en origineel.
De eerste 2 tracks zijn gelijk de prijsnummers, maar het hele album bevalt me prima.

Hoezo ondergewaardeerd? Die man staat bovenaan in allerlei bassistenpolls en wordt altijd genoemd in artikelen die over markante bassisten gaan.

Ik begrijp de opmerking wel, want dat is bij de "kenners' wel bekend inderdaad (Rio is een geniale partij bijvoorbeeld) maar bij het grote publiek is hij niet meer dan die mooi boy van dat leuke bandje uit de 80's. En dat is toch een redelijke onderwaardering. Er wordt vaak wat lacherig gedaan (nog steeds) over Duran Duran en de muzikanten die ze zijn, en dat is natuurlijk zwaar onterecht.

Ik haal dat nergens uit hoor. Ik vind mijzelf bijvoorbeeld geen kenner. En de eerste de beste googleresultaten verwijzen bijna allemaal naar zijn status als bassist.

Google staat niet voor de kennis van de meute helaas.
Test 't eens uit bij bijvoorbeeld je vriendengroep. Noem zijn naam en de band waarin hij speelt. Kijken wat ze van hem vinden / weten.

Google is geen kenniscentrum natuurlijk. Wel een zoekmachine. De resultaten verwijzen naar diverse artikelen van muziekmagazines, kranten enzovoorts.
Dan heb ik in het verleden ook veel lovende dingen over de man gezien, gehoord en gelezen. Sterker: eigenlijk alleen maar lovende dingen

Een rondje in eigen kring maken... Dat staat ook niet bepaald gelijk aan de kennis van de meute...

Nou ja, dan hou ik 't erbij dat 't mijn mening is. Maar ben 't dus wel met je eens wat betreft zijn kwaliteiten op de bas.

In de jaren 80 waren Simon Lebon en John Taylor vooral tieneridolen, het interesseerde het vrouwelijke publiek echt niet of John goed kon spelen. Uiteraard werkt dit als serieus artiest niet echt in je voordeel. De Hitkrant, Popfoto en Muziek Expres stonden vol met posters van deze twee leden.

Dat bakvissenvolk was dan ook het publiek waar ze op mikten. Dus dan is opname door de Hitkrant enzo op die wijze een logisch gevolg. Daar ging het sowieso verder vrijwel nooit over muziek. En dan nog: Het maakte hem nog niet ondergewaardeerd.

Andere magazines roemden die baskwaliteiten wel.

Ik weet dat mensen die zich serieuzer verdiepen in muziek een andere mening hebben en dat we hier op MuMe in een bubbel zitten die dat ziet.
Mijn ervaring is dat het gros van de mensen (noem het de massa) Duran Duran ziet als een bandje met mooie jongens met John Taylor als uithangbord. Niets mis mee verder overigens. Die groep gaat ook niet googelen op zijn muzikale prestaties, maar op foto's.

Ik ben iemand die zich heel hard in muziek verdiept, maar Duran Duran is voor mij toch de beste band dat er rondloopt op deze planeet omdat hun muziek zo gevarieerd is en de muzikanten doen allemaal een andere muziekstijl.

lennon

Heeft de plaat prima gerecenseerd...klasse.
Ik kan het kort houden, onlangs de geremasterde uitvoering op dubbel (wit) vinyl aangeschaft.

De bonus 12 inch is grote klasse met planet earth en girls on film als Night version en Night mix.

Album klinkt heerlijk en is verpakt in een mooie verzorgde hoes.

Geweldige plaat van een band die ik destijds een beetje links heb laten liggen.

Ik heb hem zelfs op CD, niet op LP.
Maar dan deze versie, waar To The Shore niet op staat en de hit Is There Something I Should Know wel Blijkbaar een 1983-reissue.
Album haalt het nog niet bij Rio, maar dat is dan ook haast onmogelijk.
Maar een goede plaat, die opent met het bijna hitje Girls On Film en sterk wordt opgevolgd door Planet Earth. En Is There Something I Should Know werd niet voor niets een hit. Friends Of Mine is zeer goed en de instrumentale afsluiter Tel Aviv lekker mysterieus.
Beste nummer is echter het geniale Night Boat, wat een heerlijk nummer.
Geen slecht nummer te bekennen.
Dik 4 sterren dus voor deze debuutplaat, die een mooie mengeling is van pop, rock, disco en synth.

Het kromme van die toevoeging van Is There Something I Should Know is wel dat deze eigenlijk tussen Rio en Seven and the ragged tiger in zat, en dus helemaal niet op deze plaat thuis hoort. Maar ja, alles om de verkopen te stimuleren natuurlijk.
Dat is een Amerikaanse persing, en daar houden ze wel van dit soort commerciele grapjes. To the shore weglaten is wel een enorme aderlating. en gezien de duur van de cd, had deze er ook makkelijk opgepast natuurlijk.

Jammer inderdaad, al is er met Is There Something I Should Know natuurlijk ook niets mis.
Ik hoop de oude LP nog een keer ergens tegen te komen, als we het tenminste nog ooit weer gaan meemaken dat er weer rommelmarkten en platenbeurzen georganiseerd worden .
Nieuw vinyl begin ik niet aan, veel te duur.

Ik heb die vroege CD-versie ook, met Is there something I should know i.p.v. To the shore. Blijft een rare toevoeging, inderdaad. Het was een losse single die twee (!) jaar na het debuut verscheen, en dat verschil hoor je heel goed. Zowel geluidstechnisch als qua compositie past-ie hier echt niet tussen. Wat dat betreft had dat nummer beter op Rio of Seven and the ragged tiger gepast (de single verscheen tussen die twee albums in).

Onverklaarbaar dat ze 'm op de debuutplaat hebben gezet, en dan nog wel halverwege de tracklisting. Al begrijp ik het nog wel in het geval van de originele (Amerikaanse) LP: hits worden vaak aan het begin van een plaatkant geplaatst. Maar dat diezelfde versie dan jaren later ook op die manier op CD gezet wordt...

Het meest ironische is natuurlijk dat het dus de Amerikaanse tracklist is, die in mijn geval is geplaatst op een CD die in Engeland is geperst. Dat maakt het helemaal krom. Zeker als je bedenkt dat zo'n CD-versie ruimte zat heeft voor de nu ontbrekende track To the shore. Wat dat betreft heeft lennon gelijk: dat ze juist die track hebben geschrapt, is wel een behoorlijke aderlating.

Gelukkig heb ik de LP ook nog, dat dan weer wel.

Bij de laatste special editions hebben ze dat dus op SATRT gezet. En daar past ie ook het beste.

Veertig jaar oud vandaag!