Duran Duran - Duran Duran (1981)

Ja maar, Waarom vind je deze plaat zo sterk?
Ik vind persoonlijk de jaren 80 een slechte periode, Niet alleen muziekaal, maar ook politiek-Sociaal(Reagan, Thatscher, koude oorlog, Berlijnse muur enz.) en ik kan het weten want toen maakte ik de straten van Rotterdam onveilig (bij weize van spreken dan)
Ik vind de New Romantics muziek stroming erg typerend voor die tijd; Afzichtelijk gekapt en gekleed proberen snel veel geld te verdienen met goedkope lopendeband producties.
Ik was toen meer into: Talking Heads, Killing joke, Nick Cave, ouwe electro (Kraftwerk!!) en ouwe Punk
Maar goed, misschien mis ik wel wat en is dit meer dan hoogstens grappige Retro.
Overtuig me maar

PS Pavarotti deed het ook met The Spice Girls

haha, pava deed het met vele artiesten.

eerst en vooral ben ik heel tevreden dat u kraftwerk graag hoort.

de new romantic periode was kwa uiterlijk niet allerbest, dit moet iedereen zelfs toegeven, behalve de zotte tieners uit de beginjaren 80. Ik vind tel aviv, friends of mine, nightboat (deftones en smashing pumpkins coverden die eens wat toch al wat wil zeggen) en zelfs planet earth heel goed.
kijk beoordeel eens dat filmpje friends of mine

http://www.youtube.com/watch?v=Wlp6pPShnhU

zeg u gedacht hé. wel wil ik u niet overtuigen hoor.

new romantics vallen reuze mee maar ze worden de kop ingedrukt door hun uiterlijk, enz. ze deden en doen het nog altijd goed. nu is hun uiterlijk anders, dit bewijst de clip hier.

en hier eens night boat met the pumpkins

http://video.google.nl/videoplay?docid=3873048355900486333&q=smashing+pumpkins+nightboat&total=1&start=0&num=10&so=0&type=search&plindex=0

met le bon

ware klasse, nietwaar?

Bedankt voor de links.
Alle respect voor je smaak Kevin, maar dit is niet mijn ding.
Ik heb de filmpjes bekeken en nog een keer de nummers gedraaid, en ik moet zeggen als de door de, naar mijn mening, ranzige productie heen luistert dan staan er wel leuke momenten op: Friends of mine idd.
Ook het filmpje met de Pumpkins is wel grappig.
Eindconclusie: Niet mijn ding maar 1 ster is te weinig.
Ik verhoog naar 2.5 en zet maar weerns Kraftwerk op: Music non stop, Techno pop!!!!
Bedankt voor de Correspondentie

graag gedaan judgepaddy

u bent een eerlijk en aangenaam persoon

dit weekend toevallig in Kopenhagen dit album op de kop kunnen tikken voor een appel en een ei in de versie waarbij ze de cd-hoes als de originele plaat gemaakt hebben (maar kleiner formaat natuurlijk), en met 'to the shore' op.

Natuurlijk ook terug zitten beluisteren, en o wat is dit toch goed. Nostalgie kan toch mooi zijn, en zeker met een fantastische plaat zoals deze

Ik vind dit persoonlijk het beste Duran Duran album.
Het is veel minder glad geproduceerd dan bijvoorbeeld Rio (ook
een topper trouwens). De gitaar van Andy Taylor klinkt hier en daar
behoorlijk fel, zoals bijvoorbeeld op Girls On Film. Zal wel de
punkinvloed zijn. De composities zijn van een erg hoog niveau. Het
enige nummer dat mij niet kan bekoren is eigenlijk Planet Earth.
Notabene het nummer waar het allemaal mee begon. Overigens zijn de B-kantjes van de singles van dit album ook zeer de moeite waard!

Uhu, naast 'Fame' (cover van Bowie) en 'Late Bar' vooral 'Khanada' en 'Faster than Light', vind ik. Het loont de moeite om er naar te zoeken.

Overigens hou ik erg van de sound van dit album. Enorm leuke baslijnen en atmosferische keyboardpartijen. Op mijn exemplaar staat 'To the Shore', dat hier veel beter op past dan ITSISK, een leuk nummer niettemin, maar hier in het midden bijgepropt breekt het de sfeer. Ik denk dat veel mensen hun beeld van DD zouden moeten bijstellen na het horen van dit album.

Faster than light: 1 van de beste Duran Duran nummers ooit. Leuk om te weten dat er nog liefhebbers zijn van deze supersong. Best te kopen via die singles box (de eerste) waarop nog wat van die pareltjes staan.

Ik treed Wolfgang1975 graag bij, enkel; ik vind Planet Earth nèt een van de betere songs op dit puike album.
En Girls On Film natuurlijk, dat ik eigenlijk hun allerbeste nummer blijf vinden!

****

Duran Duran was ooit ook een naam die bijna niemand nog kende, toen ´Planet Earth´ in de dure discotheken werd gedraaid als welkome aanvulling op de disco. Deze plaat heeft voor mij nog steeds een stukje van dat exclusieve, ongenaakbare van toen. Alles wat ze daarna maakten vind ik toch allemaal wat minder.

Goede CD. Mijn versie heeft helaas niet "To the shore", maar gelukkig wel "Is there something I should know?". Dit is de Duran Duran zoals ik ze graag hoor, nog ruw en niet zo gepolijst als op latere albums.

DURAN DURAN
Het enigszins kille debuut album
valt uiteen in twee delen: de hitpotente songs.
en de meer uitgesponnen, wat wazige klanktapijten.

Er is de allereerste single Planet Earth waarop de groepsleden
zich ook muzikaal als volwaardige new wave romantics aandienen.
Want Duran Duran is niet zo maar een synthesizer band.
Gitaar en bas zijn prominent aanwezig in het geluid.

De iets te statisch hakkende opvolger Careless Memories
had minder overtuigingskracht, al blijft het een degelijk nummer.

Dan had ik Anyone Out There een betere singelkandidaat gevonden.
Gevarieerder en melodieuzer dan het geflopte Careless Memories.

Het was het flitsende Girls on Film (met bijhorende ero-clip)
dat het vuur definitief deed oplaaien: een regelrechte klassieker.

Van de niet atlijd even overtuigende geluidslandschappen
onthoud ik het liefst het sfeervolle en iets warmere Sound of Thunder.

De b-kanten Late Bar, Khanada, Fame (Bowie cover)
en Faster Than Light zijn voorlopig alleen op de dure import
Singles Box 1981-1985 te vinden ... en (nog) niet op het CD album.

ps. foxhusky heeft de Amerikaanse CD release die het experimentele
To the Shore vervangt door Is There Something I Should Know uit 1983.

Mijn CD heb ik gekocht in 1987, gewoon hier in Nederland bij een lokale platenboer. Nergens zie ik staan dat ik een Amerikaanse versie heb. Sterker nog, op het schijfje staat "Made in Japan".

Nu maar wachten tot er een goede remaster komt met extra tracks.

Ik heb een mooi zwart doosje met daarin de eerste 3 albums in card sleeves, uiteraard geremastered. Een aardig kleinood, waar ik toch wel aan gehecht ben. De tracklist van het titelloze debuut is met To The Shore en zonder Is There Something I Should Know.

Blijkbaar zijn er nogal wat versies van deze Cd, want ik zie op eBay een versie staan met zowel To The Shore, als ook Is There Something I should Know, dus totaal 10 tracks.

Tja, voor mij blijft Duran duran een van de meest legendarische popbands uit de jaren,80.
En daarom ook is dit voor mij een van de meest legendarische platen uit de popgeschiedenis. Deze plaat is wel van ietsje minder niveau dan hun tweede album. Het komt vooral omdat ik nightboat en to the shore wel erg sloom en traag voortkabbelende niemendalletjes. Ook vind ik de melodielijnen aan de soms ietwat erg voorspelbare kant.
Daartegenover staan de fantastische uiterst dansbare floorfillers girls on film, Planet earth, Sound of thunder(Het beste nummer op deze plaat,onbegrijpelijk dat dit nooit op single is uitgebracht) en het bittere Friens of mine. En ook nog het jankende Tel aviv als dramatische epos-afsluiter.

Ondanks het iets lagere compositorische niveau dan Rio blijft dit een even atmosferische als uiterst opzwepende en sfeervolle popplaat.
Vooral het atmosferische toetsen spel en gitaarspel van Nick Rhodes en Andy Taylor en het opzwepende bas en drumwerk van Bassist Johny Taylor en drummer Roger Taylor vormen een in instrumentaal opzicht fraai geheel.

Van zo'n debuut kan je alleen maar dromen!!

en er zijn er maar weinig die zo'n sterk debuut kunnen overklassen.. DD deed het met Rio!

RESPECT!!!

25 jaar later klinkt het best grappig om dit te lezen.

Wat een geweldige website is dit!

Dankzijn de berichten hier vond ik de track Kahnada op YouTube, wow! Kende het nummer niet maar het had zeker niet misstaan op dit album. Dit nummer doet me erg aan Japan denken.

Niet vreemd natuurlijk omdat Japan een van de grootste invloeden is geweest voor met name Nick Rhodes (zelfs zjin hele image is hetzelfde als de zanger van Japan, wiens naam me nu even ontschiet.. oh ja David Sylvian)

By the way waarom hebben ze To The Shore niet op de CD gezet? Vond dit een prachtig atmospherisch nummer. Gelukkig heb ik het wel ergens on internet kunnen downloaden.

To the Shore staat wel degelijk op de CD.
Maar niet op de Amerikaanse CDversie, daar is het vervangen
door Is There Something I Should Know (de single uit 1983).
Dus wellicht heb jij een Amerikaanse versie van de CD.

Dazzler, dank voor de feedback. Heb blijkbaar inderdaad de Amerikaanse verise.

Als je Khanada een goed nummer vindt, check dan ook eens de andere b-kantjes uit de periode 81-82: Late Bar, Faster Than Light, Like An Angel...(o.a. op singlesbox 81-50)

Het debuutalbum van Duran Duran vormde begin jaren ’80 een indrukwekkende blauwdruk voor de New Romantics. Duran Duran vertaalde de glamour van David Bowie en Roxy Music, de disco van Chic en de energie van de Sex Pistols is één nieuwe sound.

Nick Rhodes, de architect op de synthesizers, is grotendeels verantwoordelijk voor het geluid van deze decadente new wave variant maar de kwaliteiten van de drie Taylors (geen familie) mag je niet onderschatten.

Bassist John en drummer Roger vormen een strakke tandem terwijl Andy zorgt voor het scherpe randje op gitaar. Meng dit met de mysterieuze teksten en het net wel/net niet stemgeluid van Simon Le Bon en je hebt een stijl die voor die tijd baanbrekend was.

De plaat opent met de klassiekers Girls On Film en Planet Earth, fantastische singles die pakweg 25 jaar later nog steeds lekker klinken.

Het melancholieke Anyone Out There is mijn persoonlijke favoriet; prachtig samenspel en een glorieuze melodie.

To The Shore wordt nog wel eens vergeten in recensies. Jammer, want dit sfeervol klankentapijtje verdient meer credits. Bij de Amerikaanse release werd dit nummer zelfs vervangen door Is There Somtehing I Should Know? (het debuut verscheen in de US pas na Rio en de EP Carnival).

Het venijnige Careless Memories is de ondergewaardeerde tweede single. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

Kant B is met donkere nummers als Nightboat, The Sound Of Thunder en Friends Of Mine experimenteler en klinkt zo nu en dan behoorlijk onheilspellend. Nick Rhodes krijgt alle vrijheid in de instrumentale afsluiter Tel Aviv.

De critici waren destijds niet allemaal onder de indruk maar mogen nu best wel toegeven dat Duran Duran hier een sterke en belangrijke plaat heeft gemaakt.

Zie ook het eerdere commentaar van deze Chic-liefhebber.

geweldig debuut . spijtig van de gemiddelde stemmen hierop. in ieder geval een album waar ik heel veel van hou.

Je zult bedoelen....."influenced by Japan"....een lichtere en commerciëlere variant van 'Quiet Life'.

Een klassieker, ongetwijfeld, en tevens hun beste album.
Ik zag hen live, begin 1981 in België, toen ze het voorstelden. Prachtige herinnering.
De jagende bass-line van "friends of mine", het poëtische van "to the shore", de sfeer van "Tel Aviv" en het opzwepende van "girls on film", het zijn stuk voor stuk prachtnummers. Heb het originele album dat ik in 81 kocht nog steeds in mijn bezit, en de cd werd enige tijd geleden toegevoegd.

Kijk nu toch eens wat ik in de uitverkoopbak van V&D heb gekocht. Dazzler zal trots op me zijn. (Wordt vervolgd).