Nightwish - Dark Passion Play (2007)

Op plaat kan Annette zeker haar mannetje staan, maar live is het (te) vaak zoooo vals. Als ze het niveau van de plaat ook live ten berde zou kunnen brengen, dan zou er geen probleem zijn vermoed ik. Ik heb Nightwish trouwens echt leren kennen met de laatste plaat en ben niet in het bijzonder fan van Tarja, zeg ik er maar bij.

Geweldig album!

Eindelijk is Nightwish verlost van die Tarja, wat een bagger zangeres was dat. Ben alleen bang dat dat mens binnen enkele jaren weer terug zal keren, zoals met Judas Priest en Iron Maiden ook het geval was. Desondanks nemen ze mij dit album niet meer af.

Hopelijk keert dat mens, zoals jij dat noemt, inderdaad weer terug.
Inderdaad een geweldige cd, en Anette doet het hier goed, maar live weet ze mij toch niet zo te overtuigen als ik gehoopt had, dat heb ik vorig jaar in de HMH wel mogen ervaren. Ook recensies van festivals waar Nightwish speelde werd blijkbaar ook al ervaren dat Anette soms zo vals zingt als een kraai.
Zonde voor de nieuwe zangeres, maar het zal mij zeker niet verbazen als de overige leden van Nightwish zich toch eens flink achter de oren gaan krabben.
Nightwish met Tarja was toch net dat beetje meer.

Het lijkt mij absoluut uitgesloten dat Tarja weer terugkomt. Uit twee oogpunten gezien. Als die jongens Tarja terugvragen dan zijn het regelrechte mietjes en hebben ze een geloofwaardigheids probleem. En ik denk niet dat Tarja erg vergevingsgezind is...

Er gaan wel wat geruchten in de "scene" dat de positie van Anette wordt afgewogen in de band.

In het algemeen een best sterke cd. Het beginnummer is lekker epic en bombastisch, en The Islander is bijvoorbeeld weer lekker rustig. Ook komt de stem van Marco Hietala erg goed tot zijn recht en vooral goed dat er ook enkele nummers zijn waar hij toch flinke stukken tekst moet zingen. Even wennen aan de nieuwe zangeres, hoewel ik niet geloof dat de muziek op dit album echt bij Tarja's stem hoort: Anette is iets minder opera, en dat lijkt me ook niet toepasselijk op de cd. Live was ik wat minder overtuigd: af en toe wel wat vals en het gehuppel vond ik ook niet zo zeer toepasselijk. Wel leuk om de rest van de band een een keertje te kunnen zien. Al bij al is dit gewoon een sterke plaat.

5*

ik vind dat annetta veel van de gracieuziteit mist die tarja wel had. kijk maar eens naar de clip van amarant. haar bewegingen passen gewoon niet zo goed bij een bombastische metalband als nightwish.

niet dat het iets met de muziek te maken heeft maar het viel me gewoon op. ik zal dit album eens een eerlijke kans geven

Qua muziek en ook zang is de plaat wel weer goed in orde, maar ik vond de presentatie van Tarja ook beter.

best wel triest dat ik al zo lang (power)metal luister en nog nauwelijks iets van deze band ken.
ik wil nightwish nu een kans geven maar wat is dan een goed album om mee te beginnen om daarmee verliefd te raken op nightwish?

once lijkt me

Ik zou Oceanborn aanraden. Het heeft de power die het debuut mist en het is minder commercieel dan Wishmaster. Maar uiteraard zouden de latere platen je ook goed kunnen bevallen: het meer volwassen klinkende Century Child of het heerlijk bombastische Once - niet voor niets nog altijd in mijn top 10.

O ja, we zitten bij Dark Passion Play... dit album blijft dus over als je Tarja's stem niet kan trekken

Ik was destijds ook sterk in mijn powermetal fase . En was begonnen met Century Child. Dat is echt een hartstikke sterke plaat met de stem van Marco Hietala die zo heerlijk erbij werd toegevoegd.

Ik heb mijn score zojuist verwijdert. Hij is nogal vaak veranderd en ik vind hem ook niet meer terecht. Ik ga dit album weer een keer opnieuw beluisteren en dan komt er een score die wel terecht is.

Nog opgezet, ik ga hem gewoon de volledige 5 sterren geven, want dat verdient hij toch wel.

Ik mis Tarja, maar deze plaat met de nieuwe zangeres is verre van slecht. Ik ben zeer tevreden met alle liedjes. Ze blijven allemaal in je hoofd zitten. Alleen het live geven, moet Anette nog zeer hard aan werken en vooral geen liedjes van Tarja beginnen te zingen.

Klopt. Live vond ik Anette echt vreselijk. Dan had ik liever Tarja gehad. Maar ik kan me moeilijk voorstellen dat deze plaat met Tarja beter was geweest dan met de nieuwe zangeres. De oudere nummers waren allemaal iets meer 'opera'-achtig. De nieuwere wat populairder getint.

Zelf ben ik zo wispelturig als het weer in Nederland als het gaat om dit album. De ene keer vind ik hem geweldig, de andere keer vind ik hem bagger. Ik vind het nog steeds lastig er een passende score voor te geven. Toch moet één ding gezegd worden: Muzikaal zit het weer geniaal in elkaar. Dat is eigenlijk altijd zo geweest bij Nightwish. Alleen jammer dat de uitvoering op Angels Fall First dan weer wat minder is, maargoed dat is ook een debuut.
Ook Anette zingt op het album prima, en live? Tja, iemand als Tarja vind je gewoon niet want die is gewoon geniaaaaaaaaaaaaaaal live. Maar je hebt natuurlijk ook andere uitstekende zangeressen live zoals Sharon den Adel bijvoorbeeld. Anette mag daar inderdaad nog wel aan gaan werken en oude Nightwish-nummers? Dat blijft lastig. Ik vind het zelf sowieso niet klinken met haar stem ook al zong ze het nog zo goed. De nummers van Dark Passion Play doet ze redelijk, ze zingt in youtube filmpjes niet altijd zuiver, maar ik denk wel dat ze beter en beter zal gaan worden. Anette is zeker geen slechte zangeres.

Ik kan nu een enorme hoeveelheid woorden gaan typen over DDP, maar dat laat ik achterwege. Deze cd is door bij mij en staat nu ook vast.
Mooie nummers, goede afwisseling en ook weer heerlijke teksten. Ook de zang van Anette is geniaal, eindelijk raakte haar stem me echt! Gewoon goed werk weer van NW dus, je moet alleen in je achterhoofd houden dat Tarja weg is en weg blijft. En eerlijk is eerlijk: Anette vult die plek op een goede, creatieve manier in.
Het heeft zelfs pluspunten dat Tarja weg is (denk de manier waarop even weg): Nu hebben we Nightwish en Tarja! Twee artiesten dus!

Ik ben eigenlijk geen fan van Nightwish. Maar er waren al een paar nummers die ik niet zo slecht vond. Ik had de clip van Amaranth gezien. en dit vind ik wel een heel goed nummer. Dus nu toch maar eens het volledige album eens beluisterd. Het is mij goed bevallen. Zijn wel een paar mindere nummers. Ik vind de nieuwe zangeres wel goed meevallen.

The Poet and the Pendulum net nog even opgezet, geweldig nummer. De bombast is gewoon over de top. Lekker veel afwisseling. Marco is een goeie aanwinst voor deze band.

Een hele tijd geleden heb ik dit album 2,5* gegeven: muzikaal niks op aan te merken, maar de nieuwe zangeres vond ik 10x niks.
Ik heb net de videoclip van The Islander gezien en het nummer ook voor het eerst gehoord (was ik ruim 2 jaar geleden nog nieteens aan toegekomen) en ik vind het een erg mooi kampvuur-nummer.

Nightwish is een beetje nostalgie met heel veel mooie herinneringen aan. Tot Tarja uit de band werd gezet en er een matige zangeres voor in de plaats terug kwam. Maar of de liefde ooit weer terugkomt????

Ik ben bang van niet. Ik kon NW pas weer waarderen toen ik me steeds bleef vasthouden aan het feit dat Tarja weg is en weg blijft. Ik heb DDP echt honderden keren beluistert en ik kon het niet verdragen. Toen heb ik 'm lange tijd niet meer aangehad en laatst toen ik DDP weer luisterde vond ik het geweldig.
Dus eigenlijk kun je zeggen: Het kwartje valt of het valt niet, of het valt niet en gaat nog vallen. Geef het tijd en uiteindelijk vind je NW er misschien in terug, bij mij is het gelukt en dat zegt heel wat hahaha!

nu ben ik ontzettend benieuwd waar die duuuuuh op slaat.

Allicht omdat dat een epische bom van een nummer is

Laatst een aantal albums uit het oeuvre van Nightwish tot me genomen en eigenlijk is dit de enige die me goed bevallen is, wat uiteraard grotendeels met het verschil in zang te maken heeft.
Hoogtepunt is zeker het openingsnummer, maar ook een nummer als 7 days to the wolves of de Jethro Tull-kloon The Islander bevallen prima.
Geen idee hoe ze verder gaan, maar als het in de stijl van dit album is dan blijf ik geïnteresseerd, als ze terug gaan naar de opera dan zijn ze me weer kwijt.

Ik begon naar Nightwish te luisteren toen ze de nieuwe zangeres al in de band hadden zitten en mij maakte het niet uit welke van de twee zong. Tarja was goed op de voorafgaande albums en Anette goed in dit album. Tarja's stem zou bij dit album helemaal niet passen. Ookal is Tarja live beter dan wil dat niet zeggen dat het niet mogelijk is om zonder haar goede muziek te maken. Een goed album en ik hoop dat ze er nog veel van mogen maken met Anette.

In het najaar van 2011 zal het nieuwe album van Nightwish naar alle waarschijnlijkheid uitkomen

Ik zit met alle plezier op het nieuwe album te wachten. Heb Nightwish inmiddels 3x live gezien (alleen met Anette, toen Tarja er nog in zat, was ik nog te jong voor concerten ). De eerste keer in de HMH in 2008 was redelijk, het was een begin. Een jaar later, in 2009, kwamen ze keihard terug in Ahoy. Wat een optreden! En op Graspop had ik ook niet veel te klagen.. (ben ook niet zo kieskeurig haha)

Maar dit album draai ik nog vaak. De opener The Poet And The Pendulum is ronduit fantastisch! En Master Passion Greed doet het ook zeer goed in mijn oren!

Erg goed album van deze Finse band. Een van de weinige bands uit Finland die ik echt goed vind.Het klinkt erg progressief vind ik Anette Olzon heeft een hele mooie stem.Ik ben erg benieuwd naar hun nieuwe cd.

Het nieuwe album van Nightwish zal naar alle waarschijnlijkheid 'Imaginarium' gaan heten!

Ze gaan het album promoten met een film die ze gaan maken! De opnames van deze film beginnen in het voorjaar en de film zal in 2012 in de bioscoop te zien moeten zijn!

In deze film zijn alle nieuwe nummers van het nieuwe nightwish album te horen! De film heet net zoals het album 'Imaginarium'

Hier een link naar de poster: http://www.zwaremetalen.com/image2/N/nightwishimagine.jpg

Dark Passion Play is natuurlijk echt een problematische fansplitser. Het wordt allemaal wat bombastischer, wat orchestraler en wellicht ook nog meer mainstream. Met Once was dat pad al bewandeld, maar daar hadden ze een probleempje minder. Want hier ontbreekt ook het herkenbare stemgeluid van Tarja Turunen, ons aller favoriete Nightwish-zangeres.

Dus hier hebben we een stijl die de band eigenlijk niet eigen is --> onherkenbaar, en nog een ander vrouwtje die de microfoon vast houdt ook... wie hier nog Nightwish in kan horen zou een zesde zintuig nodig hebben.

Nou, als dat zo is dan heb ik die. Dit is toch overduidelijk Nightwish? Een ander zangeresje, ja, maar als je Once op prijs stelde mag je hier niet afhaken om een andere reden. En Anette Olzon is verre van bagger, dus de enige reden waarom men om haar zou afhaken is omdat ze Tarja niet is. Mocht dat de reden zijn dat je afhaakt, dan heb je de plaat dus niet beluisterd voor wat het is.

Want het is me toch wat. Bombast, orkestje hier, orkestje daar, toenemende epiek en vooral toffe nummers! Poet and the Pendulum natuurlijk, en naast de drie bekende singeltjes ook Cadence of Her Last Breath, For the Heart I Once Had of Eva. Stuk voor stuk mooie, genietbare nummers die misschien een ander sfeertje hadden als Tarja haar stem had laten horen, maar ik wil niet zeggen dat het dan ook mooier zou zijn geweest. Applausje voor mevrouw Olzon, want ze had een zware taak en die heeft ze goed uitgevoerd.

Nu op naar Imaginarium, ik kan niet wachten.