Nightwish - Dark Passion Play (2007)

Ik vind Anette live juist niet goed, vooral niet als ze de oude nummers van Nightwish zingt (vals!), maar dan heb ik waarschijnlijk de verkeerde optredens gezien... en jij bent waarschijnlijk ook naar een echt concert van ze geweest (of niet?) en ik alleen een paar youtubefilmpjes... verder ben ik het zeker met je eens!

Maar goed, eigenlijk heeft het niet zoveel zin om er nog wat over te zeggen, want je hoort de hele tijd hetzelfde: mensen die Tarja afkraken en mensen die Anette afkraken...

Naja, ik had eerder youtube filmpjes van haar live optredens gezien, en toen was ik nog niet zo onder de indruk.
Maar 2 weken geleden heb ik ze live gezien op Wacken Open Air.
En ik werd echt weggeblazen door haar stem, ik heb een zeer critisch gehoor maar ik heb haar het complete optreden niet op 1 valse noot weten te betrappen en ze kon alles prima halen.
En dat terwijl ze maar 3 nummers van DPP hebben gespeeld.

Naja, nadat ik dat had gehoord was ik overstag. ^^

Persoonlijk ben ik helemaal afgeknapt op Nightwish. Ik heb liever het solowerk van Tarja.

Toen ik de single "Eva" voor het eerst hoorde was ik toch wel een beetje bang voor een slechte afloop, maar ik moet zeggen dat dit album mij momenteel ontzettend goed kan bekoren. Er staan een aantal zeer sterke nummers op, volgens mij zijn er maar een stuk of 2 die ik skip.

De muziek is nog steeds Nightwish, de zang is anders, maar ik vind wel dat Annette een prettige stem heeft. Ik vind het zeker geen afknapper. Die nieuwe plaat van Tarja vind ik bijvoorbeeld eigenlijk wel tegenvallen.

Puur op basis van songmateriaal vind ik deze net zo sterk als Once en beter dan Century Child.

Helemaal mee eens, sander.h
Ik vind Annette een zeer goede zangeres en heb met Eva ook nooit moeite gehad. Ik sla echter ook altijd twee nummers over: Master Passion Greed en The Islander.
Verder krijg ik er geen genoeg van. Zo'n nummer als "Cadence of her Last Breath" heeft toch echt van alles wat. Lekker stevig, en je hoort hier ook goed dat mevrouw Olzon een fijne krachtige stem heeft. Super. Verder vind ik Sahara ook een geweldig nummer.

Weet je wat, ik ga hem nog es opzetten.

Ik doe mee! Met je bericht te lezen kreeg ik daar ook nog eens zin in. Ik heb m'n stereo ingesteld op de preset classic, normaal staat het altijd op pop. En ik moet zeggen, The Poet and the Pendulum klonk nog nooit zo lekker. Ik heb nu ook wel een hoofdtelefoon op om alles stevig te laten rondgaan en zodat ik me vol kan concentreren. Wat een plaat!
En ik maakte me net de bedenking dat Bye Bye Beautiful wel eens over Tarja kan gaan. Of weet iedereen dat al en heb ik dat nu pas door? :s

Ik vrees de laatste 6 woorden Ludakris.

Pijnlijk Dat heb ik wel meer met dingen die té voor de hand liggend zijn.

Elke keer dat ik dit album luister herzie ik mijn score dat komt omdat het zo apart is en het moeilijk voor te stellen dat het soms echt Nightwish is wat je hoort. Nummers als Amaranth vind ik meer pop-rock dan metal dan zeggen veel mensen dat dat niet zo is maar leg Amaranth maar eens naast Slaying The Dreamer, dan hoor je het verschil! Ik blijf er ook bij dat zo'n goede CD als Once er niet meer inzit! DDP is goed maar zeker niet de beste Anette zingt aardig op de CD en redelijk live maar Tarja zong mooi op CD en geweldig live! Loepzuiver klonk Tarja live boven al dat gitaarwerk en Anette moet er soms overheen schreeuwen. Dat probleem geldt soms ook voor Amy Lee, de zangeres van de band Evanescence. Ik hoop dat het volgende album van Nightwish weer échte metal is maar ik betwijfel dat wel. Goed nu weet ik niet wat ik met mijn score aanmoet maar laat ik het op een 2,5 zetten.

Ja, maar dat is ook niet eerlijk! Je moet Amaranth natuurlijk met een andere single (Nemo dus) vergelijken. En vergelijk Slaying the Dreamer dan maar met Master Passion Greed of zo, daar laat Marco zich ook lekker gaan.
En ten opzichte van Once is de muziek helemaal niet zoveel veranderd, behalve dan dat het geheel met Anette natuurlijk wel heel anders klinkt.

Laten we voorop stellen dat Nightwish natuurlijk geen echte metal is. Ook nooit geweest, meer een variant daarop, en dan laten we in het midden welke stroming dat dan is. Ik ben het met Freitzen eens dat de muziek op DPP niet veel verschilt met dat van Once. In mijn ogen kan je daar puntentechnisch alleen maar een punt verschil in de beoordeling maken omdat je wellicht niet van de zangeres houdt, maar "muziektechnisch" is dit album zeker zo goed als once. Ik zeg niet dat Anette een slechte zangeres is, maar ik ben zelf ook meer liefhebber van Tarja, omdat het mijns inziens beter bij de muziek past.

Toen ik "Eva" hoorde, wist ik even niet wat te denken. Aan de ene kant vond ik het mooi, maar aan de andere kant dacht ik "Is dit nog wel Nightwish?". Toen ik "Amaranth" en "Bye Bye Beautiful" hoorde was ik al wat meer overtuigd, maar toen ik "The Poet And The Pendulum" hoorde, werd ik omgeblazen!
Wauw, wat een prachtig nummer is dat zeg!

Moet wel zeggen dat ik in het begin erg moest wennen aan Anette's stem, maar inmiddels een concert in HMH verder (en eentje in Ahoy op komt) en vele malen het album luisteren ben ik er aan gewend. En ik vind het eigenlijk helemaal niet in de buurt komen van pop-rock. Ik kan me gewoon dat totaal niet inbeelden, niet bij "Amaranth" of welk nummer dan ook.

De muziek is naar mijn mening hetzelfde, alleen de stem is gewoon anders.
De teksten zijn weer fantastisch gemaakt, heerlijk poëtisch!

En "Bye Bye Beautiful" gaat inderdaad over Tarja.
Best wel erg, als je bedenkt dat bij het concert in de HMH iedereen met volle borst meezong.

Wow. Ik werd helemaal omvergeblazen door the poet and the pendulum. Mijn god, wat een geweldig nummer is dat. Ik heb het eerste nummer dan ook helemaal grijs gedraait.
Dan krijgen we een afscheidsliedje voor tarja . Ook heel mooi. Eén van m'n favoriete nummers van het album. Komt ook door marco.
Allemaal leuke nummertjes verder. Eva is het eerste nummer wat ik van de nieuwe zangeres hoorde, en ik had een beetje mijn twijfels. Maar dat ligt aan het lied zelf, want ze doet het niet slecht. De stijl van de band is enigzins verandert, mede door de zangeres, maar ik ben er tevreden mee. Hoewel tarja het natuurlijk veel beter deed.
Desalniettemin is het een mooi album
Trouwens: mooie cover. De hele sfeer van het album is mooi.

Zo zeg, Bye Bye Beautiful is mijn kennismaking met deze band. Klinkt heel erg goed!

Het is een leuk plaatje hoor, maar het valt toch nogal tegen vergeleken met de voorgaande albums met Tarja. Nightwish wordt nooit meer zo goed als in die tijd denk ik. Tarja's solo albums klinken trouwens weer gewoon ouderwets geweldig.:D

Hier en daar is er nog wat mystiek te bespeuren,annette is gewoon veel lichter verteerbaar maar daarom nog niet altijd lekkerder.
Iedere nightwish fan van het eerste uur blijft tarja trouw, zij drukte door haar stem natuurlijk een groot stempel op de band.
Ik ben er nog niet zo zeker van of ze geen spijt hebben van tarja haar ontslag.
Wanneer dit het eerste album zou zijn ,wat ik van nightwish gehoord zou hebben ,zou ik het misschien nog beter vinden dan nu.
Toch is dark passion play niet slecht maar anders, en zo moet je er ook naar luisteren.Ik weet ook wel dat het geen wishmaster of century child is.

Ik vind van niet. Tarja mist op haar eerste solo cd duidelijk de band Nightwish en dan vooral Tuomas Holopainen.

Openingstrack The Poet And The Pendulum valt heerlijk bombastisch en ruig met de deur naar binnen, maar dat is dan ook direct het hoogtepunt van het album. De nieuwe zangeres past prima bij de band, maar het album bevat iets teveel rustige songs. Ook missen sommige songs nu net dat beetje extra dat ze uit doet steken boven het maaiveld. Maar goed, al met al zeker geen slecht album en voorgangster Tarja mis ik niet bepaald.

Zal ik dan maar meteen vertellen dat Master Passion Greed over meneer Cabulli gaat? Of was je daar zelf al achter gekomen

Nee, zo'n kenner ben ik niet Toch bedankt haha

Tarja heeft me altijd van deze band weggejaagd. Nu er een nieuwe zangster is, klinkt het naar mijn smaak al veel beter. De snelle nummers klinken heerlijk, maar de langzame....sorry, ik vind het niks. Gewoon niet mijn ding bij deze band, neem ik aan.

Persoonlijke hoogtepunten:

-The Poet and the Pendulum (Duuuuuuuuuh)
-Bye Bye Beautiful
-Whoever Brings The Night

Ja dat kan natuurlijk. Je moet natuurlijk van haar stem houden en als dat niet zo is dan houd het snel op. Ik heb de band met Tarja leren kennen en helaas zal ik Nightwish nog altijd voorstellen met Tarja. Met Anette is mijn Nightwish avontuur zo goed als afgelopen. Het blijft een goed stukje muziek, alleen mis ik de emotie die Tarja aan de muziek gaf. Anette laat me volledig koud, haar stem is gewoon niet bijzonder en live zit ze er soms gruwelijk naast heb ik gehoord van iemand die bij een concert van ze was geweest. Ik hoop echt dat ze beter kan laten horen, wat ik wel denk. Ik ben benieuwd naar hun volgende album wat Anette mij dan kan laten horen. DPP is een hele stap terug gezien met Once. Toch verwacht ik van deze goede band dat hun volgende album beter zal zijn. Wat ik zeker denk is dat Anette beter zal zingen en minder beknepen.

niet slecht maar de zang van anette vind ik toch wat minder mooi als die van tarja. istrumentaal en tekstueel zijn ze nog steeds even goed. 3,5* met kans op verhoging naar 4*

Ik ben niet zo hard weg van Anette's stem.
Naar mijn smaak zou ze eigenlijk gewoon les moeten volgen bij Tarja.
Of ze het alletwee willen of niet het is het beste voor Nightwish want zo leert Anette (hopelijk) hoger te zingen.
Dat past gewoon het beste bij Nightwish naar mijn smaak.
De instrumentenwerk is ook minder heftig geworden.
Ook wat ik zo vreemd vind is hoe Anette zich gedraagt in de clip.
Alsof het een disco is...
Niet dat ze altijd zo staat ofzo maargoed.
Dit album heeft voor mij maar 3 leuke liedjes:
Bye Bye Beautiful, 7 Days to the Wolves en Amaranth.
De eerste en laatste van die 3 vind ik wel ergens te poppy qua zang maar het spreekt toch nog aan.
Gewoon een 2.
Ook vind ik de hoes een beetje te saai.
Maar goed dit is mijn mening.
Als het je niet aanstaat sorry pech, meld je dan maar.

Amaranth en Eva zijn de hoogtepunten op dit album wat mij betreft. Lijkt wel alsof ze commerciëler zijn geworden, komt vooral door Annette haar stem. Is wat meer mainstream.

Met Dark Passion Play maakte het ietwat ingedutte Nightwish een gewaagde stap. Er wordt niet opnieuw gezocht naar een semi operazangeresje maar er wordt een aards klinkende vocaliste aangetrokken die voorheen in een AOR band zong.
Muzikaal verandert er niet zo heel veel. Wel worden de nieuwe nummers vol vuur gebracht. Dat gepassioneerde heb ik sinds Oceanborn niet meer gehoord. Opener The Poet And The Pendulum is ronduit spannend mini-epos dat boeit van de eerste tot en met de laatste seconde. 7 Days To The Wolves klinkt ook zo spannend. De orkestgeluiden zijn zeker niet geforceerd en voegen wel degelijk iets toe. Het toegankelijke Bye Bye Beautiful en de single Amaranth luisteren lekker weg en kennen een aantal sterke zanglijnen. Zeker op plaat weert mevrouw Olzon zich kranig.
Verder staat er ook nog een handjevol (semi)ballades op waarvan het dromerig kabbelende For The Heart I Once Had mij wel aanspreekt.
Jammer is dat de nieuwe zangeres live niet heel erg overtuigt. Het is ook moeilijk opboksen tegen de aanhoudende schreeuw om een Tarja achtige zangeres. Maar technisch gezien komt Annette in dit genre ook wel iets tekort.
Bij mijn exemplaar zit een bonusschijf zonder zang. Een geinige geste. Dan kunnen de tegenstanders van Annette zelf de boel naar wens inzingen. .

Langzamerhand gaat het gerucht dat Annette's positie niet meer te handhaven is. Ook live kan ze inmiddels niet meer overtuigen.
Het is de vraag of de band die fout kan en wil toegeven. Tarja de laan uitsturen was dus toch niet zo eenvoudig achteraf...

Dat zou jammer zijn. Met "Dark Passion Play (2007)" heeft Nightwish een verrassende comeback gemaakt. Annette is niet meer te houden . Wat is er aan de hand met Annette

Veel van die Nightwishfans gaan alleen naar concerten om Annette uit te jouwen en zeuren om Tarja. Als je dat lang genoeg volhoudt, wordt een positie van een bandlid uiteraard vanzelf onhoudbaar.
Annette lijkt me nou eenmaal niet het type dat schijt heeft aan dat soort reacties. Zo kan ze nooit in haar rol groeien.

Ik vind het moeilijk om te beoordelen. Ik ben zelf nog nooit bij een concert van de band geweest, maar ik hoor uit verschillende bronnen, van zowel "diehard" fans van Nightwish, als ook fans die Nightwish redelijk vinden en gewoon veel concerten bezoeken, dat Annette veel steken laat vallen en vaak niet kan overtuigen.

Ondanks dat, sta ik er zelf redelijk neutraal in. Ik vindt het aandeel op dit album niet onverdienstelijk, al heb ik door de jaren heen wel een voorkeur gehad/gekregen voor Tarja.