Queen - A Night at the Opera (1975)

Overigens vind ik Night at the Opera doorschieten in experimenteren.

Ik vind de recht-toe-recht-aan platen van Queen ook veel gaver. Toevalligerwijs vind ik de barokke invloedjes op bijv. Queen II en de glamrock van Sheer Heart Attack prima. Ook de wat kortere songs van News of the World en Day at the Races vind ik te gek.

Wat mij betreft staan op deze plaat toch echt draken van songs. Maar dan denk ik eerder aan het veel te lange Prophet's Song en de mislukte rocker Sweet Lady.

Ook Love of My Life vind ik niks.... Nu ik er over nadenk, ik vind heel kant 2 van de plaat niet zo bijzonder.

Dan ben je nog mild met 4 sterren . Prophet's Song is een stuk waar de trucendoos wordt geopend . Anno nu zal je het niet meer zo snel tegenkomen . Echter in het tijdsbeeld van toen is het wel op zijn plaats en het neemt wat mij betreft een prominente plaats in .
'K vind het nog altijd een perfect stuk epische rock , en het middenstuk met de ontelbare sporen zang is net lang genoeg om te blijven boeien .
Sweet Lady (even afgezien of je er van houd) is een knap muzikaal staaltje , met name ritmisch .
Roger Taylor heeft naar eigen zeggen flink moeite moeten doen om het onder de knie te krijgen .

Maar het kan hoor . Opera wordt best hoog gewaardeerd , maar er zijn veel users die dit niet als hun favo Queenalbum beschouwen . Queen II , Sheer Heart Attack en deze dan , liggen in kwaliteit niet veel uitelkaar .

Kansloze rukkers zijn het, zij die dit album boven de 2,5 ster geven. Wie van dit album houdt, verafschuwt rockmuziek. Dit is gewoonweg het allerslechtste dat ooit gemaakt is op gebied van rockmuziek. Nog geen halve ster en niks meer. Dat is wat dit gedateerde, inferieure broddelwerkje verdient.

De waarheid maakt vrij!

The Prophet''s Song is waanzinnig. Bohemian Rhapsody ook. De keerzijde van het album is dat er ook flauwe gezapige deuntjes als Love Of My Life en You're My Best Friend op staan.

Voor een band die zoveel heeft betekend voor het metal genre als Queen, mag je best wat gracieuzer zijn, Edwynn.

Met 1 nummer ja, Stone Cold Crazy. Overdrijven is ook een kunst.

Dat noemde Lars Ulrich het eerste speed metal nummer ooit. Inderdaad wel een lekker tempo maar speed metal is ook wel erg overdreven. Metallica heeft trouwens ook een geweldige cover van dat nummer. The Prophet Song is nog steeds het hoogtepunt op dit album naar mijn mening. Experimentatie en de song liggen perfect in balans met elkaar. Apart dat na zo´n geweldig nummer een kotsnummer als Love Of My Life komt.

Ach denk ook aan bijvoorbeeld Savatage die veel inspiratie uit Queen haalde. Zoals gezegd, voor nummers als The Prophet's Song ga ik graag rechtzitten. Die flauwe hitparadepopdeuntjes, waar Queen er toch ook heel veel van gemaakt heeft, hoeven voor mij gewoon niet zo.

Met één nummer???

Naast Stone Cold Crazy wel eens gehoord van:

http://www.youtube.com/watc...

of

http://www.youtube.com/watc...

e.v.a.

Queen is een van de grondleggers van metal en inspireert ontelbare metalbands.

Om over bands als Iron Maiden, Metallica en Dream Theater maar te zwijgen. Wat betreft Queen's flauwe hitparadedeuntjes, die kom je op dit album niet tegen. De artistieke credibiliteit van You're My Best Friend en Love Of My Life is verheven boven elke vorm van twijfel, en waar je in de catalogus van de band wel flauwe hitparadedeuntjes aantreft, zitten ze vaak verdomd ingenieus in elkaar.

Ingenieus of niet. Ik vind er geen zak aan en ik vind ze flauw. Ik houd best van hitparadedeuntjes. I Want To Break Free en Scandal vind ik bijvoorbeeld wel erg geinig.
De door jou aangehaalde metalbands zijn meer geïnspireerd door Sabbath, Rush, Zeppelin, Deep Purple en naar Steve Harris' eigen zeggen Wishbone Ash en Jethro Tull. De naam Queen kom ik veel minder tegen in die danklijsten.
Als Queen al zo belangrijk is voor die bands dan komt dat niet door Love Of My Life of You're My Best Friend, denk ik. Eerder door nummers die ik her en der ook gewoon als ontegenzeggelijk gaaf bestempel.

Last van een eigen mening Slowgaze?

Maak je geen zorgen freakey, de mening van slowgaze is fictief en een parodie op een vandaag -door Jasper in een andere topic uit de mottenballen gehaald bericht van mijn hand- waarin ik het tegenovergestelde stel.

Maw: een typhoon in een jeneverglaasje water.

Ik struikel anders over lofuitingen van leden van de door mij aangehaalde bands aan het adres van Queen, maar uiteraard hebben ook de formaties waar jij aan refereert de nodige metalen duiten in het zakje gedaan. Al met al een respectabel rijtje grootheden.

Wat vind je overigens van Modern Times Rock and Roll en Ogre Battle, twee early metal tracks uit de beginperiode van Queen, of van de vele heavy riffs in Death on Two Legs, I'm In Love With My Car, Sweet Lady, The Prophet Song en Bohemian Rhapsody die dit album deden uitgroeien tot een bonafide hardrock-klassieker?

Wat ClassicRocker van dit album vindt, is op dermate weinig argumenten gestoeld dat men van fictief en een parodie op een echte mening mag spreken.

Ach, die inspiratie hadden ze anders ook wel bij andere bands gevonden. Er liepen vast al wel metalmuzikanten rond die ook van prog hielden. Tuurlijk heb je hier wel een punt, maar overdrijven is ook een kunst.

Deze band lees je bijna nooit als inspiratiebron voor metalbands, Metallica is dan toch echt een uitzondering. Ook de enige metalband die bij de Freddy Mercury Tribute aanwezig was om een klein minioptreden te geven en James Hetfield die als gastzanger Stone Cold Crazy zong.

Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath: dat zijn bands die metalbands bewonderen. Daar zijn stevige riffs en duistere sferen (vooral bij Black Sabbath). Die kan ik hier toch echt niet vinden.

´39 vind ik trouwens echt een ondergewaardeerd nummer, toch erg goed gezongen door Brian May. Vooral het middenstuk is geweldig met een zeer hoge uithaal van Roger Taylor.

Queen is door haar brede benadering van muziekstijlen misschien niet echt een inspiratiebron geweest voor Metlabands .
Maar stevige rockbands zat die Queen zo'n beetje als de rockbijbel zien . Foo Fighters bijvoorbeeld .

Zoals ik in mijn posts ook stel, heeft Queen ook een best wat gave nummers gemaakt. Prophet´s song dus en Bohemian Rhapsody. Maar de daartegenoverstaande meligheid zorgt ervoor dat ik niet optimaal van A Night At The Opera kan genieten. Dus ook geen hoger cijfer kan geven.

Ik zie Queen ook niet direct als grondlegger voor metal. De manier waarop men bombast in sommige songs integreert, zal wel als inspiratie gediend hebben. Maar zulks deed Black Sabbath ook al gewoon op bijvoorbeeld Sabotage.

Waardering vind ik nog weer wat anders dan beïnvloeding. Het rijtje is al genoemd. Ik zou Kwien qua invloed echt niet op één lijn met bijv. Black Sabbath zetten.

Def Leppard gaf eveneens acte de presence tijdens het Freddie Mercury Tribute Concert:
http://www.youtube.com/watc...

Voorts was er voor Tony Iommi (Black Sabbath) een prominente rol weggelegd, o.m. gedurende de vertolking van I Want it All:
http://www.youtube.com/watc...

Noem jij Def Leppard een metalband? Dat snap ik dus echt niet.

Veel metalmuzikanten van het eerste uur ondergingen A Night at the Opera als tiener, en anno 1975 was Queen heavy, evenals Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath, Status Quo, Uriah Heep en Bad Company etc. Een niet onzaanzienlijk aantal van deze muzikanten heeft verklaard over de enorme inspiratie die zij aan Queen ontlenen, vanaf hun tienertijd tot aan de dag van vandaag.

Van overdrijving is dientengevolge geenszins sprake.

Black Sabbath e.a. liepen met dat 'heavy zijn' al jaren voor op Queen. Ere wie ere toekomt.

Je moet wel het onderscheid (willen) maken tussen de pioniers en de volgers die toevallig ook veel bekendheid verworven.

Het is geen Slayer, dat niet, maar het predikaat metal komt de band, zeker gedurende de eerste 10 á 15 jaar van haar bestaan, met verve toe. Ja dus.

Def Leppard is ook zo'n band die volgens mij eerder beïnvloed is door Thin Lizzy, Zeppelin en AC/DC. Zelf noemen ze ook T-Rex.
Dat die gasten op de Freddie Mercury tribute stonden lijkt me eerder uit wederzijdse waardering en wellicht een goede deal voort te komen.

Het was natuurlijk moeilijk Queen in een muzikaal hokje te plaatsen . Bij Sabbath , Purple en Led Zeppelin ( hoewel ook experimenteel ) was het stigma wat makkelijker aan te brengen .
Vooral vanaf Sheer Heart Attack bracht de groep naast de rock ook andere stijlen aan .
Queen werd onder glam geschaart , maar de band klonk live opmerkelijk stevig en heavy .
Def Leppard zal in ieder geval de vocalen van Queen goed onder de loep hebben genomen , want daar hoor je bij vlagen wel wat vleugjes Queen in .

Freddie Mercury, Brian May en Roger Taylor brachten, deeluitmakend van verscheidene onbekend gebleven bands, reeds heavy rock voor de oprichting in Queen in 1970, maar goedbeschouwd heb je gelijk: Queen brak immers enkele jaren laten door dan de meeste van de formaties die ik in mijn vorige bericht bij dit album aanhaalde. Desalniettemin was Queen in haar heavy én niet heavy gedaante dermate onderscheidend dat hieromtrent alleszins gesproken kan worden van pionieren.



Inzake haar laatste album gaf de band nog aan bij de opname er van door Queen beïnvloed geweest te zijn, typische Queen-koortjes behoren al sinds de oprichting van de band tot haar repertoire en Joe Elliot spreekt -terecht overigens- over Queen als de grootste band aller tijden.

Ironisch genoeg haal je Thin Lizzy aan als inspiratiebron van Def Leppard. Deze band was Queen's support act tijdens haar eerste Amerikaanse tour in 1977 en ontleende in deze hoedanigheid weer inspiratie aan het Koninklijke kwartet. En vanzelfsprekend schitterde ook Gary Moore niet door afwezigheid tijdens het Freddie MercuryTribute Concert.

Zo begint de cirkel aardig rond te raken.

Love Of My Life is zo mooi

Verder is dit album van Queen gewoon top