Neil Young - Tonight's the Night (1975)

Prachtig. Zo klinkt muziek als verdriet teveel wordt. Nico de Jong op z'n best!

Waarschijnlijk een van de treurigste albums in de muziekhistorie, Young en begeleiders zingen en spelen vals maar het kan niet deren, de emotie is echt. Teksten zijn ook fenomenaal bijv in Borrowed Tune ; "I'm singing this borrowed tune , I took from the Rolling Stones , alone in this empty room , to wasted to write my own" En je weet dat het zo is .......... Tearjerker

Ik lsuit me aan bij de vorige commentators, en voeg er aan toe dat dit album gemaakt werd voor Danny Whitten and Bruce Berry [Bruce Berry was a working man/ He used to load that Econoline van./ A sparkle was in his eye/ But his life was in his hands./ ...] "who lived and died for rock 'n roll".

Het album is niet alleen een "tribute to", maar ook een commentaar op de drugsdood (heroine, overdosis) van Crazy Horse gitarist Danny Whitten alsook Roadie Bruce Berry. (ook overdosis, Heroine). Het nummer "The Needle And The Damage done", dat Young eerder al opnam, gaat ook over de drugsdood van Danny Whitten..

Muzikaal gezien zeker niet zijn beste plaat, maar wel een intense plaat met hele goede - zij het droeve - momenten. Mijn favorieten zijn Tonight's The Night, Part I & Part II, Borrowed Tune en World On A String.

Vergeet vooral Speakin' out (wat een gitaarsolo!) en Mellow my Mind (Neil bijna in tranen) niet...

Na On The Beach zijn beste, in my humble opinion...

Inderdaad, Speakin' Out en Mellow my Mind,.. zoals je zegt

Ik ga trouwens mijn stem aanpassen, in plaats van een magere 3,5 een dikke 4

Albuquerque en Come On Baby Let's Go Downtown vind ik hier de uitschieters.
Bij Albuquerque lijkt het wel of het nummer na het consumeren van een hele fles whisky is opgenomen en klinkt nog steeds geweldig.

Maar natuurlijk ook het prachtige New Mama mag er wezen.

Inderdaad was iedereen dronken en stoned. Opzettelijk!
Nils Lofgren speelt hier vooral piano, iets wat hij nooit eerder had gedaan.
Het nummer 'Come on Baby lets go downtown' is mede door Danny Whitten geschreven.
Het maken van deze plaat wordt uitvoerig beschreven in "Shakey", Youngs biographie geschreven door Jimmy McDonough.
Neil Young noemt dit zijn enige 'kunstwerk'.

Is dat 'Shakey' een beetje de moeite waard om te lezen, ik neem aan dat het gewoon te huur is in de bibliotheek.

Een duistere plaat, zoals iedereen al weet. Maar na een paar keer horen vind je 'm ongetwijfeld goed. Hoogtepunten zijn voor mij 'Albuquerque' en 'Mellow My Mind'.

Prachtige plaat, zoals al vele voor mij vermeld hadden. Zover ik gelezen heb is dit album in 1 avond opgenomen en deels om het verdriet van Danny Whitten te verwerken, en daar bij is scheutig om gegaan met drank wat je in de plaat terug hoort.

Interessant is dat hij naar mijn weten zo goed als nooit nummers van deze plaat live in uitvoering heeft gebracht.

Het titelnummer staat op de live-albums 'Weld', 'Live Rust' en 'Road Rock, Vol. 1'.
'World on a String' staat op 'unplugged'.
En 'Roll Another Number' is de afsluiter van 'Weld.

Genoeg live-materiaal om van te genieten dus

Appaus, applaus voor berichten hierboven. Het klopt allemaal. Neil c.s. verwerken het verlies van twee kameraden. Oprechte muziek. Complete emotie.

Wederom een zeer mooi album van Neil Young,
wel erg treurig allemaal. Je kunt ook goed horen dat ze niet helemaal nuchter waren. Neil Young zingt af en toe behoorlijk vals, maar alles wat hij zegt meent hij en je gelooft het ook. Compositorisch vind ik dit album iets minder dan zijn andere werk (wat ik ken) hoewel ik 'World On A String' bijv. een van zijn betere nummers vind. 4 sterren ****

Even van m'n blogje gekopieerd en geplakt:

Neil Young die in dronken staat het verlies van twee goede vrienden bezingt, dat is wat we horen op dit album. Hij zingt nogal vals, het is allemaal in één avond opgenomen en dat is precies de charme van dit album. Het klinkt ongelooflijk echt en emotioneel. Uitschieter (of moet ik uitglijder zeggen?) is Mellow My Mind, waar hij zijn eigen stem absoluut niet meer in de hand heeft en waar valse uithalen elkaar opvolgen. Veel mensen zullen zijn poging tot zingen niet kunnen waarderen, ik vind het echter helemaal geweldig.

Ook tekstueel is het dik in orde:

I'm singin' this borrowed tune
I took from the Rolling Stones,
Alone in this empty room
Too wasted to write my own.

Je hoort dit en denkt: God ja, dit is pure waarheid, dit is echt.

Neil Young heeft met Tonight's the Night een triest kunstwerkje gecreëerd over de dood van twee goede vrienden en het drugsgebruik waar beiden aan ten onder zijn gegaan. Eerlijker dan dit album kan haast niet. Heerlijk om te luisteren als je weer even met beide beentjes op de grond gezet wil worden.

... mooi gezegd, helemaal mee eens

Sluit ik me bij aan . Ik haal 'm dadelijk uit mijn kast, stop 'm in mijn discman en dan ga ik nog even buiten zitten luisteren. Dank hiervoor.

Same here. Mooie recensie, Madelon!

zo slecht....zo mooi!

Laatste weken kennis gemaakt van aantal nummers van dit album. En dat was reden genoeg om het hele album binnen te halen. En wauw, wat een ongelooflijk intense plaat is dit zeg! Vooral Borrowed Tune raakt me diep, wat een emotie. Nu moet ik even heel goed nadenken welke ik hoger inschat: Harvest of deze...

Uitschieter!

helemaal mee eens

Deze plaat neemt een aparte plaats in - in het oeuvre van Neil Young.
Eén van zijn muzikanten was gestorven en deze plaat is blijkbaar niet in al te nuchtere toestand opgenomen.
Het is er aan te horen, want Neil zingt af en toe zelfs vals !
Maar dat komt de puurheid van de plaat enkel ten goede !
Het is een ongepolijste plaat daardoor.
Maar desalniettemin een mooie plaat.
Vind Borrowed Tune zeer intens. Het is gebaseerd op een "borrowed tune" van de Rolling Stones (nl. Lady Jane).
Tired Eyes is ook zo'n mooi nummer !
4 sterren ****

Ik geloof niet dat ik een album ken waar de emoties zo direct van overkomen als dit. (met wederom Nils Lofgren op piano en dit maal ook op gitaar) Of het raakt je of niet , mij laat het niet koud in ieder geval....zeker ook de moed die nodig is geweest om dit uit te brengen. Dat zal een aardig gevecht geweest zijn met de platenmaatschappijen.....Overigens is het album al in 1973 opgenomen maar pas in 1975 uitgekomen. Een waarlijk schitterend document, niks meer en niks minder.

Tired Eyes is ook zo'n mooi nummer !


en prachtig gezongen, heb weer 'ns in de doos op zolder gezocht.

4,5 *

Ik vind Tired Eyes, samen met Borrowed Tune zowat de beste tracks op dit aparte Neil Young album!

Na een avond stappen met wat vrienden dronken of stoned wat muziek luisteren en mee'zingen'. Heel emotionele paat zoals maar enkele artiesten dat kunnen (en durven).Nog Steeds *********

Gisteren gekocht en gelijk de eerste van Neil Young die ik in huis heb. Op basis van de recensies op oa. MuMe wist ik dat ik een bepaald "risico" zou lopen omdat dit een van zijn minder bekende cd's (en waarschijnlijk ontoegangelijker) is. Ook staan er geen bekende "radionummers" op.

Dat wetende stopte ik de cd gisteravond in mijn cd speler, wachtend op de dingen die komen zouden gaan.

En, ik kan, na slechts 1 luisterbeurt, niet anders zeggen dan: wat hemeltergend mooi.

Misschien is het af en toe vals, misschien is het muzikaal wat oninteressanter (hoewel ik met die conclusie nog even wacht), maar wat mooi. Nu al een dikke 5*

(overigens ook alle waardering voor Nils Lofgren als pianist die ik tot dusverre alleen kende van zijn solo werk en vooral van zijn rol als uistekende gitarist in de E Street Band)

Ik moet zeggen dat ik dit zo ongeveer zijn depressiefste plaat vind, niet moeilijk ook als je weet dat 2 mensen uit zijn entourage kortelings overleden waren.
Ik vond dit al een prima album en ga het na herbeluistering nog een half puntje opwaarderen naar :

****1/2 erg diepgaande plaat is dit!

Puur. Echt. Niet voor iedereen weggelegd, maar als je hem "begrijpt" is het een schoonheid.
4,5 punten

In mijn ogen niet zijn beste, maar zeker de meest indrukwekkende plaat die Neil heeft gemaakt, zeker als je de achtergronden weet en in welke sfeer deze plaat opgenomen is.
De hele plaat klinkt zo authenthiek het verdriet spat eraf met Borrowed Tune & Albuquerque als hoogtepunten.
Uniek document.