menu

Neil Young - Tonight's the Night (1975)

mijn stem
4,12 (475)
475 stemmen

Canada
Rock
Label: Reprise

  1. Tonight's the Night (4:42)
  2. Speakin' Out (4:57)
  3. World on a String (2:25)
  4. Borrowed Tune (3:26)
  5. Come on Baby Let's Go Downtown (3:36)
  6. Mellow My Mind (3:11)
  7. Roll Another Number (For the Road) (3:04)
  8. Albuquerque (4:02)
  9. New Mama (2:13)
  10. Lookout Joe (3:55)
  11. Tired Eyes (4:34)
  12. Tonight's the Night Part II (4:54)
totale tijdsduur: 44:59
zoeken in:
Social_Mask
Wat is dit mooi zeg. Heel vreemd, maar als ik dit opzet heb ik echt het gevoel alsof ik.. high ben. Neil Young die nog valser klinkt dan een speenvarken die wordt verkracht, maar met o zo veel emotie en o zo oprecht! Tot nu toe vind ik dit toch wel zijn beste plaat, met als ultiem genot het titelnummer. En ook Mellow My Mind is erg ontroerend. Ik leef mee met Neil Young en dat terwijl ik nog nooit eerder van de beste man gehoord had. Het is een gekke wereld..

4,5*

Social_Mask
Minpuntje is wel dat ik de afgelopen drie dagen al die donkere platen van Neil Young aan het luisteren ben, en dat doet mijn gemoedstoestand niet veel goeds .

avatar van barrett
4,5
Social_Mask schreef:
Minpuntje is wel dat ik de afgelopen drie dagen al die donkere platen van Neil Young aan het luisteren ben, en dat doet mijn gemoedstoestand niet veel goeds .


Dat vind ik net de kracht van deze plaat, ze sleept je mee, ok al is dat hier dan in haar miserie. Maar wat een echt overrompelende plaat, het grijpt onmiddelijk naar de keel en dit had ik al voor dat ik het verhaalafwist van verlies door heroïne.
Neil Young zingt hier msh niet zo zuiver maar ik vind hij msh wel het meest geloofwaardig is op deze plaat, je gelooft hem en rouwt met hem mee, iets wat ik in zijn laatste release wel mis.

avatar van Devoo
Deze + On The Beach + Harvest voor 15 euro gezien vandaag. Een actie, zal deze morgen gaan halen!

Social_Mask
Beste wat ik tot nu toe van Neil Young heb gehoord, alleen Tired Eyes weet mij om duistere reden niet te raken.

avatar van Hans Brouwer
Social_Mask schreef:
Minpuntje is wel dat ik de afgelopen drie dagen al die donkere platen van Neil Young aan het luisteren ben, en dat doet mijn gemoedstoestand niet veel goeds .
Voor mij een reden te meer om kennis te maken met "Tonight's the Night (1975)". Vandaag besteld bij de bibliotheek, vrijdag 26 juni in huis. Ik hoop dat ik geen herhaal recept meer voor een anti-depressiva-kuur bij mijn huisarts hoef te vragen. Ik vermoed dat een trieste, sombere Neil Young mij wel weet op te beuren .

avatar van Stijn_Slayer
5,0
Toch maar begonnen met die Neil Young inhaalslag Hans?

avatar van cosmic kid
5,0
cosmic kid (moderator)
Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen

>Ik vermoed dat een trieste, sombere Neil Young mij wel weet op te beuren .

En dat is ook zo. Deze muziek is zo mooi triest, zo mooi somber, dat hij juist daarom troost biedt.

avatar van Hans Brouwer
Stijn_Slayer schreef:
Toch maar begonnen met die Neil Young inhaalslag Hans?
Inderdaad Stijn. "Prairie Wind", "Comes a Time" en "Harvest Moon" heb ik recent geleend. Nu zijn "Tonight's the Night (1975)" en "On the Beach (1974)" aan de beurt. Ik vermoed dat ik de mooiste (rustige en ingetogen) Neil Young albums hiermee wel te pakken heb.

avatar van Stijn_Slayer
5,0
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Inderdaad Stijn. "Prairie Wind", "Comes a Time" en "Harvest Moon" heb ik recent geleend. Nu zijn "Tonight's the Night (1975)" en "On the Beach" aan de beurt. Ik vermoed dat ik de mooiste (rustige en ingetogen) Neil Young albums hiermee wel te pakken heb.


Ik zou Live at Massey Hall ook niet vergeten. Veel nummers uit de After the Gold Rush en Harvest tijd, maar dan nog mooier gespeeld dan op de albums zelf.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
Vanavond weer eens herbeluisterd, wat een indrukwekkend document blijft dit toch, behoort tot mijn favoriete Neil Young platen. Hij probeert zijn emoties door het verlies van 2 maten in deze plaat tot uitdrukking te brengen en daar is hij wat mij betreft in geslaagd.
Prijsnummer blijft voor mij Albuquerque.

avatar van Tony
5,0
Donkerste album uit de donkerste periode van ome Neil. Samen met Time fades away en On the beach een huiveringwekkende trilogy in de popgeschiedenis. Hoogtepunt (of moet ik zeggen dieptepunt?) op Tonight's the night: Borrowed tune. Teveel naar de kloten om zelf een melodie te verzinnen waarop hij zijn verdriet in tekst kan uitdrukken en met een mondharmonica die door merg en been gaat. Briljant!

2,5
Neil Young en kompanen schreeuwen de smart van de wereld van zich af. En toch, en toch kan een mens zich niet van de indruk ontdoen dat de sobere, meer ingehouden stijl van On the Beach de droefenis die zich van Neil meester maakte een pak efficiënter vertolkte. Het bluesy improv bar-gehalte ligt me er hier net iets te dik op. Matige Young.

avatar van sCoenzool
4,0
Morinfen schreef:
Neil Young en kompanen schreeuwen de smart van de wereld van zich af. En toch, en toch kan een mens zich niet van de indruk ontdoen dat de sobere, meer ingehouden stijl van On the Beach de droefenis die zich van Neil meester maakte een pak efficiënter vertolkte. Het bluesy improv bar-gehalte ligt me er hier net iets te dik op. Matige Young.


Ik ben het wel eens met je.. Het album kent een paar pareltjes, Borrowed Tune is één van de meest emotionele nummers die ik ken. Wat een prachtige combinatie; de schelle stem van Neil en de mondharmonica. Toch blijft deze plaat op veel punten niet hangen en betrap ik me zelf er welles op dat ik een nummer wil skippen.

On The Beach boeit elke noot, deze helaas niet.

avatar van harm1985
5,0
Lees net dat Lookout Joe opgenomen is op de Broken Arrow Ranch in December 1972 met de Stray Gators. Eigenlijk had die dus op Archives Vol. 1 moeten staan! Vraag ik me gelijk af wat voor nummers er nog meer op zijn genomen...

avatar van James Douglas
Deze Tonight's the Night is pure rouw en On the Beach is verwerking. Heel bot gesteld, ik verkies de Neil Young die in het verwerkingsproces zit. Het is fascinerend om naar deze plaat te luisteren maar tergelijkertijd ook erg lastig aangezien het verdriet zo diep zit en zo opzich zelf staat. De emotionele klik heb ik met deze misére heb ik nog niet gemaakt.

Nihilisme
Neil Young heeft op deze plaat de mooiste lelijkste stem ooit. Mijn favoriete plaat van 'm, vind deze toch nét wat sterker dan On The Beach.

5,0
Dit album heeft op mij dezelfde impact als Plastic Ono Band van John Lennon: puur, eerlijk en vol emotie. Bovendien is het songmateriaal van superieure klasse.

avatar van Oldfart
5,0
...ter nagedachtenis van Ben Keith zou iedereen even Mellow My Mind moeten draaien...

avatar van lebowski
4,5
Oldfart schreef:
...ter nagedachtenis van Ben Keith zou iedereen even Mellow My Mind moeten draaien...


Hij draait hier, rest in peace great man.

avatar van harm1985
5,0
Ik heb hem gisteren ook gedraaid, wat kon die man een mooi potje steel guitar spelen, en wat complimenteerde Keith Young toch mooi op deze plaat.

I've been down the road and I've come back
Lonesome whistle on the railroad track...

avatar van steven
5,0
Meest aangrijpende Young plaat , dramatiek hangt in de lucht. Het is soms allemaal zo vals als een kraai , maar dat draagt alleen maar bij aan de lugubere emotie van dit album.

ik heb nog nooit album gehoord waar het verdriet zo vanaf droop.

Moedig ook dat de mega artiest die neil toen was dit zo uitbracht.

fucking classic

avatar van Cor
4,5
Cor
Bluesy overpeinzingen van de grootmeester zelf n.a.v. het verlies van 2 dierbare muziekvrienden. Soms zo vals als een kraai door emoties en stimulantia, maar o zo puur. Een prachtige set songs, waar de melancholie vanaf druipt. Waarschijnlijk de meest verdrietige plaat ooit. In 'Tired Eyes' huilen alle instrumenten mee, de pedal steel, de harmonica, de piano, de samenzang. Zo intens. Nadat Neil Young in het refrein na "Please Take My Advice" eerst nog smekend zingt "Open Up The Tired Eyes", herhaalt hij die zin daarna al met een zekere berusting: het gaat niet gebeuren, maar hij zou het zo graag willen. Kippenvel!!!!!

avatar van deric raven
Net genoten van de enige recensie/mening bij dit album.
Cygnus

Ooit dit album voor mijn vader gekocht.
Snapte niet waarom hij dit zo geweldig vond.
Verwoorden kon hij niet.
Dankzij Cygnus een beter en duidelijk beeld gekregen.

avatar van Rhythm & Poetry
3,5
Was weer een tijdje geleden dat ik iets (voor mij) nieuws van Neil Young beluisterde. Moest weer even wennen aan zijn heerlijke valse zang, maar na een aantal nummers zat ik er weer goed in. Dit is een zanger naar mijn hart. De instrumentale begeleiding op Tonight's the Night vind ik wel net wat minder dan op de overige albums van Neil Young die ik ken. Het klinkt net wat te braaf en ook iets te blank. Maar een lekker album is dit zeker.

avatar van LucM
4,0
Dit Neil Young-album heb ik na lange tijd nog eens beluisterd. Opgedragen aan zijn overleden vrienden Danny Whitten en Bruce Berry is het in één take opgenomen. De leden zaten onder indruk van drank en drugs en dat is hier aan te horen want er wordt regelmatig vals gezongen en instrumentaal rammelt het ook af en toe. Maar het klinkt oprecht en emotioneel en de songs zijn vooral tekstueel ook sterk (Borrowed Tune, Albuquerque en Tired Eyes heb ik aangevinkt) en daarom ken ik toch 4* toe.
Niet Neil Youngs beste maar wellicht meer persoonlijke album.

avatar van perrospicados
5,0
Na veel wikken en wegen, twijfelen, weifelen, overwegen en denken dan toch maar:
DIT IS HET BESTE ALBUM VAN NEIL


avatar van henk01
5,0
Dit is samen met harvest, on the beach,after the gold rush,everybody knows, zuma en jawel freedom en harvest moon zijn beste reguliere album.

avatar van Rogyros
2,5
Neil Young heeft een lijzige stem die het grijze gebied tussen zuiver en vals wel eens wat verkent, maar hier is het af en toe echt te erg. Bij onder meer Mellow My Mind, daar zingt ie echt vals. Maar ook bij bijvoorbeeld Tired Eyes en Roll Another Number. Veel mensen kunnen hier een schoonheid in ontdekken, maar mij gaat het te ver. Ik ben dan ook niet echt zwaar onder de indruk van dit album. Neil Young vind ik een fantastische artiest, maar dit album gaat zeker niet mijn favoriete Neil worden. Sterker nog, het doet pijn aan mijn oren zo af en toe.

Zijn muziek is hiet zeker niet slecht, maar Neil verkracht zijn eigen muziek hier soms een beetje. Ik sta dan ook wel versteld van de lovende reacties zoals 'heerlijk vals'. Aan mij is het niet besteed.

Ik las ergens: 'Zo klinkt muziek als het verdriet teveel wordt'. En daar sluit ik me bij aan. Alleen maakt het voor mij de muziek nou juist niet bepaald mooier, en voor degene die dit postte juist weer wel. Muziek is zeker emotie, maar ik stel wel wat meer eisen aan de zang. Het is ook een vak en dat heeft hij mijns inziens wel eens beter uitgevoerd.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:19 uur

geplaatst: vandaag om 04:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.