Depeche Mode - Memento Mori (2023)

Soul With Me is eigenlijk het titelnummer.
Wat een prachtig nummer!

Hoe dat?

Ik kan luisteren

Kan een moderator misschien wat extra blauwe sterretjes open zetten ? Damn, wat een (onverwacht) goed album.

Dacht met titels als People Are Good en Never Let Me Go dat er een of andere Russische trol met fake titels was gaan strooien, maar het is old school DM - waarbij ik in de eerste titel ook nog wat hints naar Kraftwerk hoor.

Wagging Tongue, Ghosts Again, Before We Drown, My Perfect Stranger: ze hadden allemaal niet misstaan op hun klassiekers uit de jaren 90. Verder hebben de heren ieder hun eigen traditionele momentje: Martin met Soul With Me (wat bijna net zo goed als Home is) en Dave als crooner o.a. met Don't Say You Love Me.

Afsluiter Speak To Me is een ander hoogtepunt van dit 'back-to-form' album. En het sluit qua vibe weer naadloos aan op opener My Cosmos Is Mine. Zo'n repeat toets heeft zijn voordelen ..

Wat genieten!
De heren hebben er voor gekozen om terug te keren naar oude tijden, de tijden van Ultra en exciter!
Ik begin bij mijn minpunt. Soul with me vind ik echt het lelijke eendje op dit album, goed dit is dan het enige minpunt want man man, dit mag je toch wel een ( klein) meesterwerkje noemen.
Depeche Mode zijn beste album sinds playing the angel en dan vind ik playing the angel net ietsje beter.
Wagging tongue zou zo op music for the masses kunnen, wat een classic!
Het thema en de sfeer loopt als een rode draad door dit album. Het spookt, het kraakt, het grooved zoals we dit kennen van DM.
Ik hoor veel synthesizers door dit album heen waar ik ( mits goed gebruikt) groot fan van ben. Het past goed op dit album en laad de ruimte voor de stem van Dave.
4,5*
Jammer van Soul with me, verder echt een heeel sterk album wat nog veel replay waarde gaat hebben!

Laat johan de witt dat nou net het beste nummer vinden, dus jullie smaak komt ms toch niet echt overeen

Ghosts again vond ik prima!

Na twee keer luisteren vind ik de rest eigenlijk niks bijzonders.

Het pakt nog niet. Soul with me.. te cheesy! Het gevoel wat je bij Enjoy the Silence, Never let me down again, Strange love krijgt, een lekker tempo nee. Het is allemaal vlak, ik wil synths horen die in toonhoogte veranderen i.c.m. met toonhoogte verandering stem. Moeilijk uit te leggen, waarschijnlijk moet ik het nog vaker luisteren

Gisteren en vandaag paar keer album beluisterd. Mijn gevoel tot heden: beste album sinds Ultra, staat daar ongeveer op gelijke voet mee. De grote anthems en melodiën van nog langer geleden, nee die hoor je hier niet. Maar deze vorm van Depeche Mode op Memento Mori past wel heel goed bij heren met deze staat van dienst. Een 2e Enjoy The Silence zou ze tot snel tot een retro band maken. En dat weet DM hier te vermijden, en in tegenstelling tot de laatste 20 jaar nu bij mij wél een echte snaar te raken. En wat ben ik daar blij mee. Depeche Mode is en blijft relevant, en waarom? Omdat het succes ontstaat vanuit oprechte drive om muziek met eigenheid te (blijven) maken. Die eigen plek hadden ze vroeger ook al en werd door veel mensen, zeker in Nederland, niet begrepen (niet zo vreemd). En soms gaan ze ook wel over een grens heen, er zitten altijd wel 1 of 2 nikszeggende of ronduit rare songs bij. Dit maal bijvoorbeeld “Caroline’s Monkey”. Een draak wat mij betreft (wel actueel gezien de recente verkiezingen overigens). In Amsterdam zijn nog wat kaartjes, uiteraard is het alleen in Nederland niet allang uitverkocht. Profiteer ervan zou ik zeggen.

Memento mori: Mooie donkere sfeer, geen hopeloos gecroon en bluesschema’s meer, maar gewoon synths met fijne galm en bijna allemaal goeie songs. En eindelijk ook weer een fraaie Martin Gore bijdrage, met Soul With Me. Hier in huis horen we dat het goed is!

Bijzonder album hoor, nog een paar x luisteren voor een recensie...

Ik ben ook heel aangenaam verrast... ik ga me vergezellen bij luigifort op de vloer...

Schuimbekkend mooi album inderdaad...

Hun beste in 30 jaar sowieso!

Hun beste sinds Ultra (1997) en dat is wel heel bijzonder! Exciter (2001) vind ik ook een fijn, typisch goed DM album, maar is een iets minder goed geheel dan deze. Playing the Angel heeft een aantal prima songs, maar voor de helft werd het overdreven en daarna brachten ze gedrocht na gedrocht uit. Beetje zoals U2 en The Cure ook die kant opgingen met hun laatste albums. Overdreven geforceerd gedoe, dus Memento Mori is een aangename verrassing...

De achterkant van de hoes vind ik met het oog op het overlijden van Fletch wel wat luguber.

één tafel, 2 lege stoelen, en op die tafel een doodshoofd.... kent iemand het achtergrond verhaal van die foto?

Die doodshoofd zal Fletch wel zijn. Die twee lege stoelen zijn bedoeld voor Dave en Martin, die er niet opzitten. Dus ms betekent het dat die twee nog niet dood zijn, of ze zijn afwezig, omdat de band niet hetzelfde voelt zonder Fletch, of anders Mail anders Anton Corbijn even

het is allemaal van het zelfde. de 2 nr die eerst waren vrijgegeven blijkt ook het beste van het album.

Het vijftiende studioalbum van Depeche Mode draagt de duistere Latijnse titel Memento Mori, wat zoveel betekent als ‘onthoud dat je sterfelijk bent’. Het confronteert ons met het gegeven dat het leven kort en kostbaar is en dat we ons bewust moeten zijn van onze vergankelijkheid en tijdelijkheid. Hoe wrang deze titel is bleek op 26 mei 2022 toen toetsenist en medeoprichter van Depeche Mode, Andy Fletcher, plotseling overleed aan een gescheurde aorta. En ondanks dat de titel Memento Mori al vóór zijn overlijden vast stond, mogen we hier toch zeker toch ook een eerbetoon aan Fletcher in lezen. Dat Memento Mori er überhaupt is, is op zichzelf een klein wonder want de overgebleven twee leden van de Britse synthpopgroep hebben na het overlijden van Fletcher serieus overwogen te stoppen. Deo gratias hebben Dave Gahan en Martin Gore besloten als duo door te gaan onder dezelfde naam, met een geniaal album als resultaat.

Lees de rest van mijn recensie op: Depeche Mode - Memento Mori - nieuweplaat.nl

Mooie recensie Verm1973!

Heb de plaat net beluisterd via Spotify. Ik ga morgen de LP ophalen. Eerste indruk: sterk.
Na wat meer plays kan ik een stem uitbrengen.

Favoriete tracks na 1 luisterbeurt:

- My Cosmos Is Mine
- Wagging Tongue
- Ghosts Again
- People Are Good
- Never Let me Go
- Speak To Me (!!)

Met name de afsluiter maakte indruk.

Ik ben er gelukkig bij 18 mei

Wat ik heb begrepen is dat het een, bij gebrek aan een beter woord, "knipoog" is naar traditionele "Memento Mori" kunstvormen. Het is de combinatie tussen de kunst en het feit dat ze Fletcher moeten missen en op deze manier laten zien dat hij nog steeds aanwezig is.

Ikzelf vind het iets moois hebben. maar kan me voorstellen dat iemand anders dit minder kan waarderen

Daar is eindelijk de nieuwe Depeche Mode, wat sceptisch na het ondergemiddelde maar toch fijne Spirit was ik benieuwd naar al het nieuws.

En wat een plaat hebben de heren gedropt.
Mooie sfeer wordt er neergezet, met Soul with Me eindelijk weer een door Gore gezongen nummer die kan wedijveren met het mooie ‘Home’.

Speak to Me is van een niveau dat ik lang niet meer gehoord heb, en dan bedoel ik niet alleen van Depeche Mode. Gahan behaalt sowieso een prima niveau met de door hem, en anderen, geschreven nummers.

Daarover gesproken, Richard Butler voegt naar mijn idee een mooie verfrissing toe aan de nummers van Gore.

Caroline’s Monkey, had een b-side kunnen zijn, is een vreemde eend in de bijt, het tussenrefrein maakt het de moeite waard.

Ander fijns: Wagging Tongue, Favourite Stranger, Before we drown, My cosmos is mine. Tsja, eigenlijk alles.. Ghosts Again is dan nog het minst, beetje de Precious van dit album.. duidelijk de mainstream single naar niet geheel representatief voor het album.

Advies: grijs draaien deze plaat!

Staat al de hele dag non-stop op, heerlijk!

Vanaf de mooie opening My Cosmos is Mine tot het slotakkoord Speak to Me is het volop genieten.
Ghosts Again kenden we al, maar wordt nog steeds fijner bij meerdere keren draaien.

Paar rauwe stukjes hier en daar met wat distortion gitaar (Never Let Me Go), verder toch een opmerkelijk "luchtig" album.
Hierdoor is het goed genieten met Memento Mori! Laat maar komen dat concert in het Ziggo Dome, dat wordt een fijne avond.

Hoogtepunten op dit moment: Caroline's Monkey, Never Let Me Go, People Are Good, My Favourite Stranger en Wagging Tongue

Klinkt erg goed zo op het eerste gehoor. Deze ga ik veel draaien de komende tijd. Ook ik heb kaarten voor 18 mei in de Ziggo Dome, erg veel zin in.

Op het eerste gehoor… en dan al 4,5 ster uitdelen?

Je kunt deze toch makkelijk bijstellen? Zowel omhoog of omlaag.

Ja, ik steek hem laag in, vanwege 1-2 wat mindere nummers. Maar het ligt zeker tussen 4 en 4,5

Ik zit daar ook tussenin...
Snap de moeite met Caroline's Monkey niet...zeker niet een vd minste nummers...

Misschien te duister voor sommigen. Ik vind het geen stand-out, maar verkeerd is het zeker ook niet.

Ik heb vandaag de luxe cd ontvangen. Mooie echte Corbijn foto's. Btw hij fotografeert dacht nog steeds analoog. Heerlijk. Zo mooi hoe Martin en Dave geportretteerd zijn. Maar het album is gewoon prima. Wordt altijd wat kriegel als iemand gaat proberen te vertellen hoe een band moet klinken. Kijk naar de foto's en luister en maak je eigen interpretatie. Soul With me geeft me een jaren 60 gevoel. Bij Wagging Tongue hoor je de prachtige vibrato van Martin. Ik hoop zo dat hij weer een solo zingt. Dikke kippevel. Kijk bijzonder uit naar het concert. Zij hebben verreweg het beste live geluid vind ik. DM heeft een mooie, mij rakende, cd gemaakt.

Prima plaat. Ik loop er weer niet mee weg. De beats in My Favourite Stranger klinken wat goedkoop, en ik blijf bij Ghosts Again aan New Order denken. Verder veel vergelijkingen met het donkere Big Thing werk van Duran Duran. Nergens is de magie van het jaren tachtig en negentig werk terug te horen. Wel te gek dat ze toch een doorstart maken, maar dit is niet het overrompelende stevige Depeche Mode geluid meer. Helaas, door het enthousiasme ben ik positief aan de plaat begonnen, maar ik mis nog steeds een Alan Wilder, die voegde toch echt iets toe. Before We Drown is trouwens wel een goed triphop nummer.