Depeche Mode - Memento Mori (2023)

Ik heb ze bij 2, 4 en 6 staan.
Maar 11 komt ook steeds dichter in de buurt.

Ik nu enkel nog bij 8 maar ik moet m echt nog een paar keer beluisteren

Mij valt vooral Caroline's Monkey op. Er zitten fijne loopjes in die af en toe heel vluchtig aangekleed worden met allerhande geluidjes en het is daarnaast heerlijk onderkoeld. Dave Gahan klinkt hierin een beetje als Vincent Cavanagh. Of probeerde Cavanagh al die jaren als Gahan te klinken?

Zeer fijn plaatje. Vind de score's hier een tikje overdreven maar het is wel een fijnere luisterbeurt dan de 3-en-een-halve vorige platen die de hebben afgeleverd.

2x opgezet vandaag (en die 2de keer is nu tegen het einde aan t lopen.) en hij bevalt nog beter dan de vorige keren. De 4* staat onder druk want de 4,5* komt er aan.

Before We Drown (8) is nog steeds aangevinkt en die groeit ook nog met de rest mee, wat een magisch nummer! De andere vinkjes zijn op dit moment naar 2 en 9 gegaan. Waar 8 stemmig is en met mooie ruimtes zijn de andere twee echte electro stampers!

Hier spreekt een fanboi

Dit album doet mij denken aan Advantage (1983) van tijdgenoot ClockDVA. Dat vond ik veertig jaar geleden een aangenaam dwarse verrassing. Deze van D.M. nog niet maar dat kan nog komen. Alhoewel...

Niet op Spoti helaas, was wel benieuwd geweest...

Kritische bakvis fanboy

ClockDVA (Advantage) integraal te beluisteren op joetoep.

Ook op Tidal vanaf vrijdagochtend al - kost 20,- p.m. (hi-res). Over het album ben ik nog niet helemaal uit.

Echt wel een Mjuman album lijkt me zo qua sound, zeker op vinilio

Het geld raakt op. Als jij 50% van die 50,- betaalt en je gedraagt je, wil ik 'em wel aanschaffen op vinyl en mag je komen luisteren.

Zoals gezegd ben nog niet overtuigd, maar moet toegeven dat het na het bloedeloze Sounds of The Universe en dito Delta Machine wel een remonte is. Die twee vielen zo tegen, dat ik geweigerd heb om geld uit te geven aan Spirit - Tidal volstond.

Er zijn verrassendere releases verschenen dit jaar - nee niet van die tuthola uit de US - en die hebben een aanslag op de liquiditeitspositie veroorzaakt, zoals de laatste Fever Ray.

Ms wat minder haute cuisine eten?

Now that is a figment of your own cooking, uit ervaring weet ik dat vega/bio niet goedkoper is. Daarentegen is Cooking vinyl wel een fijn label

Een keer of 3 volledig geluisterd en nu tijdens het voetbal lekker met een koptelefoon op worden de nummers steeds beter. Heerlijk donker en dromerige plaat.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Depeche Mode - Memento Mori - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Depeche Mode - Memento Mori
Depeche Mode keert na een aantal zware jaren terug met Memento Mori, dat dankzij de werkelijk prachtige inkleuring en de persoonlijke en beladen songs niet onder doet voor het beste werk van de band

Depeche Mode behoort absoluut tot de beste live-bands van het moment, maar wat mag je nog verwachten van een nieuw studioalbum van een band die inmiddels meer dan veertig jaar mee gaat en de afgelopen zes jaar geen album uitbracht? Best veel kennelijk, want Memento Mori is een verrassend sterk album, dat al snel niet zo gek veel onder blijkt te doen voor het beste werk van de band. De coronapandemie en met name het overlijden van bandlid Andy Fletcher kleuren het album aardedonker, maar dit past perfect bij de songs van Depeche Mode. De synths op het album klinken prachtig, de zang is uitstekend en de songs zijn stuk voor stuk van een hoog niveau. Echt een zeer aangename verrassing dit nieuwe Depeche Mode album.

De Britse band Depeche Mode bestaat inmiddels al meer dan veertig jaar en heeft in die ruime veertig jaar een zeer imposant oeuvre opgebouwd, dat tot voor kort bestond uit veertien studioalbums. Ik geef eerlijk toe dat ik dit in 1981 bij beluistering van het nog door Vince Clarke gedomineerde Speak & Spell niet had verwacht van een op dat moment redelijk doorsnee synthpop bandje, maar Depeche Mode bleek al snel van vele markten thuis en groeide uit tot een allround rockband.

Het afgelopen decennium timmerde de Britse band vooral aan de weg op het podium en verschenen van alle albums van Depeche Mode versies met 12” remixes van de bekendste songs van de band. Spirit uit de lente van 2017 was daarom tot voor kort het laatste studioalbum van de band, maar deze week is het vijftiende studioalbum van Depeche Mode verschenen, Memento Mori.

Er werd in het verleden, zeker in Nederland, vaak wat neerbuigend gedaan over de muziek van Depeche Mode, maar wanneer ik het oeuvre van de band bekijk, kan ik alleen maar constateren dat de Britse band al sinds de vroege jaren 80 een behoorlijk hoog niveau weet vast te houden op de meeste van haar albums en ook op de zwakste albums zeker niet door het ijs zakt.

Ondanks de geweldige live-reputatie van Depeche Mode is het altijd maar de vraag waar een band die al meer dan veertig jaar bestaat na zes jaar stilte nog mee komt. De meeste generatiegenoten van de band bestaan al lang niet meer of leveren draken van albums af (beluister de nieuwe U2 maar eens), maar na Memento Mori meerdere keren gehoord te hebben, durf ik wel te concluderen dat Depeche Mode op haar vijftiende album juist de lijn naar boven weer heeft gevonden. Memento Mori is nog beter dan Spirit uit 2017 en doet wat mij betreft niet onder voor het beste werk van de band.

Zoals de titel al doet vermoeden is Memento Mori (gedenk te sterven) geen vrolijk album geworden. De Britse band bekeek het leven op haar meeste albums sowieso niet door een roze bril, maar de coronapandemie en met name de onverwachte dood van lid van het eerste uur Andy Fletcher hebben er stevig ingehakt. Dave Gahan en Martin Gore, de overgebleven leden van de band, staan uitvoerig stil bij het overlijden van hun vriend en medebandlid, wat heeft geresulteerd in een behoorlijk donker album.

Depeche Mode is al heel lang geen synthpop band meer, maar elektronica speelt nog altijd een zeer voorname rol in de muziek van de band en domineert in vrijwel alle songs op het nieuwe album. De elektronica op Memento Mori klinkt echt prachtig en is hier en daar stevig schatplichtig aan de eerste stappen in het genre die werden gezet door de pioniers, van wie in ieder geval Kraftwerk moet worden genoemd. De wolken elektronica passen prachtig bij de stem van Dave Gahan, die sinds de eerste stappen van Depeche Mode alleen maar beter is gaan zingen.

Memento Mori wordt nog wat verder opgestuwd door de aansprekende songs op het album, die extra lading krijgen door alle ellende uit het recente verleden. Het zijn songs die me direct aanspraken, maar ze worden echt alleen maar beter en memorabeler. De meeste bands die in de jaren 80 aan de weg timmerden liggen al lang op apegapen of zijn geen schim meer van zichzelf, maar Depeche Mode kan ook met Memento Mori nog met de besten mee, wat een prestatie van formaat is. Erwin Zijleman

Mooi verhaal, er worden een aantal goede punten aangehaald waardoor je nog meer bewondering krijgt voor wat er ditmaal is gepresteerd. Chapeau.

Speak to Me staat denk ik wel in mijn alltime fave DM top 10, man man Ms wel podium zelfs!

Dat heb ik met Soul With Me, hemels nummer. Letterlijk

Ook prachtig id

Delta Machine is dan wel een vrij matig album van ze, maar er staat wel een schitterende track op dat perfect op dit album had gepast, check maar eens

https://spotify.link/TPMWgaPLyyb

Die valt mij net het minst op! Ook ik ga voor johans faffie, maar ook Don't Say You Love Me </3, maar ook Cosmos uiteraard... En Before We Drown... En People Are Good... En...

Geen verkeerd nummer, maar komt me toch wat te geforceerd over.
De nummers op dit album zijn wat meer vanzelfnummers

Dat is waar en vanzelfnummers zijn nu eenmaal het fijnst

Album dat enorm weet te verrassen. Prachtig gezongen (vooral als beide heren tegelijkertijd zingen en de zanglijnen over elkaar dwarrelen), wonderschone elektronica. De persoonlijke hoogtepunten: Wagging Tongue, Ghosts Again en Don't Say You Love Me.Voor nu even 4 sterren, maar zou zomaar met een halfje verhoogd kunnen worden. Just Can't Get Enough.

i.v.m. hun ouder materiaal, zoals Black Celebration en Some Great Reward, kan ik hier niet warm voor lopen. Automatische piloot werk.

Ik ben het wel met jou eens....
Begrijp die verheerlijking van deze plaat ook niet. Het Alan Wilder werk was zoveel sterker...

Dit viel mij ook al op; regelmatig wordt op dit album weer stevig teruggegrepen naar de Kraftwerk sound, dezelfde sound die op eerdere meesterwerken van DM ook zo prominent aanwezig was en ze daardoor voor mij zo goed maakte. Even verrassende als indrukwekkende comeback.

Over de hele lijn een ietwat verrassend goed album van de boys. Helaas geldt dat nu net niet voor de opener. My Cosmos Is Mine is op dit moment het minste nummer van Memento Mori. Waarschijnlijk heeft het nog wat extra tijd nodig om te beklijven. Gelukkig zetten ze dat vanaf Wagging Tongue weer recht. Hoogtepunten zijn Ghosts Again, Soul With Me, Always You (de drie met een sterretje) en Before We Drown. My Favourite Stranger heeft een fijne Violator productie meegekregen. Caroline's Monkey groeit nog per luisterbeurt. Voor nu nog net een 3,5*, maar met een persoonlijk gemiddelde van 3,71 voor het hele album en nog wat mogelijke groei, zit een 4* zeker in het verschiet. Afsluiter Speak to Me heeft trouwens een tof outro.

De uitvinding en zeker de toevoeging van de synthesizer, heeft veel voor de ontwikkeling van de popmuziek betekend. Geleidelijk werd het instrument een vaste waarde en muzikanten ontdekten steeds meer de mogelijkheden van het apparaat. Binnen de symfonische rock was en is het bijna een musthave, bij de new wave was het een toevoeging die al snel niet meer weg te denken was.

Toen zanger Dave Gahan en de toetsenisten Martin Gore, Andy Fletcher en Vince Clark Depeche Mode begin jaren tachtig creëerden, werd het viertal binnen de synth-pop geschaard, maar wel één met new wave invloeden. Vince Clark verliet na een paar jaar de uit Basildon, Essex in Engeland afkomstige band. Hij formeerde Yazoo samen met Alison Moyet en later Erasure met Andy Bell. Zijn vervanger was Alan Wilder en met zijn vieren brachten ze een reeks albums en singles uit. Ze scoorden grote hits met "PEOPLE ARE PEOPLE", "SOMEBODY", JUST CAN'T GET ENOUGH" en "ENJOY THE SILENCE". Van de 14 albums die ze tot nu toe uitbrachten, zijn "MUSIC FOR THE MASSES" uit 1987 en het uit 1993 afkomstige "SONGS OF FAITH AND DEVOTION" publieksfavorieten. Wilder, die ook drums bespeelde, vertrok in 1995 en Fletcher, naast toetsenist ook bassist, overleed in mei 2022, waarmee abrupt een einde kwam aan zijn veertig plus dienstjaren van Depeche Mode.

Voor het vijftiende album zijn dus alleen Gahan en Gore overgebleven en zij hebben het nieuwe album samen met een aantal gastmuzikanten gemaakt. Het album is getiteld "MEMENTO MORI", dat vrij vertaald "Bedenk Dat Je Sterfelijk Bent" betekent. Het schijfje, in een Anton Corbijn hoes gestoken, herbergt twaalf nieuwe tracks en heeft een speelduur van iets meer dan vijftig minuten. "MY COSMOS IS MINE" is de start, een donkere sfeer gecombineerd met diverse geluiden en minimale instrumentatie. Dit blijft gedurende het grootste deel van het nummer intact. Een subtiele synthesizer riedel leidt "WAGGING TONGUE" dat zich ontwikkelt als een heerlijke synth-pop track. Midtempo gecombineerd met een fijne melodielijn. "GHOSTS AGAIN" vind ik een heerlijk nummer, goed gezongen, interessante variatie en de melodie is pakkend. De eerste ballad is "DON’T SAY YOU LOVE ME", compleet met galmende zang en fantastische arrangementen. Een heerlijk ritme en synth loopje zijn de basis van "MY FAVOURITE STRANGER", opgeluisterd met een gitaarsound. Net zoals de voorgaande drie nummers, is track #6, "SOUL WITH ME" verrijkt met een strijkers trio. Het geeft vooral deze ballad een extra sfeertje mee. Ook prachtig gezongen trouwens.

"CAROLINE'S MONKEY" heeft een donkere sfeer, is prettig gearrangeerd met niet te veel instrumenten. Het ritme dat Depeche Mode gebruikt in "BEFORE WE DROWN" vind ik aanstekelijk en pakkend. De aankleding van het midtempo nummer doet de rest. Dat tempo gaat in "PEOPLE ARE GOOD" omhoog. De aanpak is minimalistisch, zoals het bij pure synth-pop past, heerlijk nummer. "ALWAYS YOU" begint met een fijn ritme en ook in deze track wordt gebruik gemaakt van het strijkers trio. Wat ik zo gaaf van deze muziek vind, is dat de invulling soms zo heerlijk kaal is. Onder de noemer "Less Is More", je hoeft niet alles op te vullen met allerlei instrumenten en geluiden. Net iets boven de vier klokt "NEVER LET ME GO". Het heeft een iets afwijkende zanglijn, een overstuurde gitaarsound en een sombere aankleding. Met het vier en een halve minuut durende "SPEAK TO ME" wordt "MEMENTO MORI" afgesloten. Een beklemmende song die toewerkt naar een passend einde.

Depeche Mode is niet een band die ik van binnen en buiten ken. Ze gaan al wel 40 jaar met mij mee, ik heb ze op een afstandje gevolgd en af en toe wisten ze mij ongelofelijk te ontroeren, bijvoorbeeld door de single "PRECIOUS" in 2005. Op een aantal momenten op dit album is dat ook het geval. Prachtige, beklemmende melodieën, een soort somberheid die niet depressief overkomt, er gaat toch iets positiefs vanuit. Daarbij zijn enkele songs van een overweldigende schoonheid en dat maakt dat "MEMENTO MORI" een erg mooi album is geworden. Vanuit iets negatiefs, het overlijden van een bandlid, hebben Gahan en Gore dat toch maar mooi voor elkaar gebokst.