menu

Gary Moore - Still Got the Blues (1990)

mijn stem
3,60 (296)
296 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Blues
Label: Virgin

  1. Moving On (2:38)
  2. Oh Pretty Woman (4:24)

    met Albert King en Don Airey

  3. Walking by Myself (2:55)
  4. Still Got the Blues (6:08)

    met Don Airey en Nicky Hopkins

  5. Texas Strut (4:50)

    met Don Airey, Brian Downey en Bob Daisley

  6. Too Tired (2:49)

    met Albert Collins en Don Airey

  7. King of the Blues (4:34)

    met Don Airey en Brian Downey

  8. As the Years Go Passing By (7:24)

    met Don Airey, Nicky Hopkins en Bob Daisley

  9. Midnight Blues (4:57)
  10. That Kind of Woman * (4:28)

    met George Harrison, Nicky Hopkins en Bob Daisley

  11. All Your Love * (3:39)
  12. Stop Messing Around * (3:52)
  13. The Stumble * (3:01)
  14. Left Me with the Blues * (3:05)
  15. Further on Up the Road * (4:08)
  16. Mean Cruel Woman * (2:48)
  17. The Sky Is Crying * (4:54)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 40:39 (1:10:34)
zoeken in:
avatar van bikkel2
2,5
Wellicht en terecht dat Michiel dat aan stipt, vonden andere doelgroepen ( yuppen inderdaad) dit ook goed en is een kettingreactie niet geheel onlogisch.
Ik was toen nog platenboer en het cd'tje was niet aan te slepen weet ik nog.
Ik denk dat de titelsong een heel grote impact heeft gehad op de uiteindelijke verkoop van het album.
Een net bluesje met een gitaarlick en solo die goed blijft hangen. Het werd Gary's grootste hit, by far.
Ik ben er nooit kapot van geweest nogmaals.
Niets aan te merken op Gary's muzikaliteit en de invulling.
Maar blues ( sowieso niet mijn favoriete genre), moet puur en het liefst rafelig klinken. Mee kunnen gaan met de tragedie die vaak in blues hoorbaar is.
Ik zou dit ook meer als bluesrock bestempelen.
Het is netjes vastgelegd, misschien te perfect.
Zoals ik al eerder meldde, Gary Moore kon de blues spelen. Maar dan live. Ik heb het zelf meegemaakt.
Ik meen in 2006 tijdens Bospop. Prompt begon het te gieten toen hij zijn opwachting maakte en het bleef zo.
Geweldige gig, waar zijn setlist alleen uit bluesmuziek bestond. En hij + band overtuigden behoorlijk.
Nu hoorde ik wel de puurheid en passie. Geweldig optreden. Weinig up-tempo, eerder somber, maar het raakte mij.

Ik hoor dat op Still Got The Blues niet. Leuke songs, maar het doet mij niet veel.

Mssr Renard
Misschien als de titel anders was geweest? Nu zijn de verwachtigingen gespannen en verwacht men blues.

Ik vind het geen bluesplaat, meer blues-y rock. Er waren veel bands/artiesten die deze stap maakten. Misschien door het succes van Stevie Ray Vaughan enerzijds en Guns n Roses anderzijds?

Het was in elk geval niet de bedoeling van Gary om een genre uit te melken. Hij wilde een tributeplaat maken.

Dit is trouwens niet de eerste plaat van Virgin die waanzinning gepromoot is (Oldfield, Sex Pistols, Kravitz). Je kan jezelf voortdurend afvragen waarom een plaat zo bekend is en dan zie je eigenlijk dat alle 'wereldschokkende' platen bij een major zijn verschenen.

Dat gezegd hebbende, is met terugblik dit een prima bluesplaat van een hardrocker waarvan ik er meer heb (Pat Travers, Rik Emmett) en past prima in de tijdsperiode (Whitesnake, Badlands, Thunder, etc.)

En tja, hoe veel platen zijn ons door de strot geduwd? Het alom bejubelde OK Computer is gepusht en gepusht en gepusht door Capitol/Parlophone (EMI). Lekker alternatief dus.

Maar goed, in 2021 kunnen we (hoop ik) wel zelf bepalen wat we willen luisteren en wat we niet willen horen. Minder frustratie, minder irritatie, minder platen die gepusht worden. Minder promotie, meer bands die echt independent zijn. Fuck de majors! Nirvana had nu veel beter tot zijn recht gekomen, en had Kurt gewoon nog geleefd.

Still Got the Blues? Prima plaat. Jammer dat deze plaat ook stuk gepromoot is, en daardoor die smet heeft.

Mssr Renard
Voorbeeld: zie eens hoe iedereen met open ogen in de commercie-valkuil van dat hele Abba-gebeuren trapt. Knap staaltje promotie, maar kom op zeg. Omdat Abba 'terug' is moeten we alles laten vallen waar we mee bezig waren?

Ik denk dat veel Gary Moore-allergie precies dat is. Het is niet deze plaat die weerzin oproept, maar de hele poeha eromheen. Het feit dat deze plaat bij de sufkutten en mainstreamhoeren ineens in de platenkast stond, en die hadden nog nooit van Thin Lizzy gehoord.

avatar van luigifort
Still Got the Blues is een van de verschrikkelijkste nummers ooit, wat jij johan de witt

luigifort schreef:
Still Got the Blues is een van de verschrikkelijkste nummers ooit

klopt

Mssr Renard
Kom op zeg, slechter dan Macarena, the Ketchup Song, Ice Ice Baby, U Can't Touch This? Dit is gewoon trollen. Dat ik er uberhaupt op in ga.

Maar mijn punt klopt dus wel. De favoriete haatplaat op Musicmeter dus.

avatar van luigifort
Die zijn id slechter, maar wel leuker

Mssr Renard
luigifort schreef:
Die zijn id slechter, maar wel leuker


Novelty songs zijn altijd grappiger en feestelijker, maar niet muzikaal beter.

Weet je waar ik blij om ben? Dat ik nog nooit naar de radio heb geluisterd. Daardoor zijn een heleboel songs bij mij niet grijsgedraaid en kan ik zo een plaat als deze helemaal neutraal luisteren zonder irritatie.

Zo ken ik bijvoorbeeld geen enkele song van The Cure of Cocteau Twins en ken ik maar drie songs van REM (Die overigens ook erg aan de vrolijke, feestelijke kant zijn).

avatar van luigifort
Je weet niet wat je mist

Mssr Renard
luigifort schreef:
Je weet niet wat je mist


Ik mis niks, want ik kom tijd tekort om muziek te horen waar ik nog naar moet luisteren. Ik meen het.
Ik ben net recentelijk het hele oeuvre van Joanne Shaw Taylor aan het doornemen.

Wat ik van The Cure en andere new wave/gothic ken, vind ik te zwaar en te donker. Bij mij eindigt het bij Alphaville en a-ha. Die hebben nog wat leuke plaatjes. Verder geen slecht woord over new wave/gothic/synthpop etc. hoor. Ik heb het geprobeerd en ben er ook flink mee aan de slag geweest, maar het wil niet echt klikken, denk ik.

avatar van luigifort
Smaken verschillen zullen we maar zeggen Ik kan dan weer niks met jouw top 10 als ik 'm zo zie, al was Leaf and Stream van Wishbone Ash een mooie ontdekking een paar jaar geleden tijdens een popquiz...

Mssr Renard
luigifort schreef:
Smaken verschillen zullen we maar zeggen Ik kan dan weer niks met jouw top 10 als ik 'm zo zie, al was Leaf and Stream van Wishbone Ash een mooie ontdekking een paar jaar geleden tijdens een popquiz...


Mijn smaak verandert met de week of de seizoenen. Wie weet ben ik over een paar weken helemaal into IDM of thrash metal of juist New Wave. Gisteren kwam in een film Forever Young van Alphaville voorbij. Toch een ijzersterke song (zonder gitaar en met veel synth), dus het zou zo maar kunnen dat ik in een New Wave-bui kom. Maar donkere muziek dat hoeft toch echt niet.

avatar van Arrie
Mssr Renard schreef:
Kom op zeg, slechter dan Macarena, the Ketchup Song, Ice Ice Baby, U Can't Touch This? Dit is gewoon trollen. Dat ik er uberhaupt op in ga.

Misschien niet slechter maar naar mijn mening ook niet per se beter. Is ook heel subjectief.

Wat betreft ABBA zijn veel mensen gewoon erg enthousiast dat de groep terug is, omdat die mensen enorm van hun oude muziek houden. Mijzelf incluis. Natuurlijk zit daar ook een hoop promotie achter. Geen idee waar er wordt geïmpliceerd dat we alles moeten laten vallen voor ABBA.

avatar van luigifort
Mssr Renard schreef:
(quote)


Mijn smaak verandert met de week of de seizoenen. Wie weet ben ik over een paar weken helemaal into IDM of thrash metal of juist New Wave. Gisteren kwam in een film Forever Young van Alphaville voorbij. Toch een ijzersterke song (zonder gitaar en met veel synth), dus het zou zo maar kunnen dat ik in een New Wave-bui kom. Maar donkere muziek dat hoeft toch echt niet.


Donkere muziek kan echt heerlijk zijn. Maar inderdaad, je hebt soms een beginpunt nodig zoals Forever Young, vandaaruit leer je soortgelijkere of wat minder "makkelijker" muziek kennen.
Beetje zoals met Siouxsie & the Banshees bv. Hun debuut viel in het begin een beetje zwaar op de maag, maar na andere, meer poppy songs van ze gehoord te hebben ga je op den duur ook meer die donkere kant van ze waarderen...

Mssr Renard
Arrie schreef:
(quote)

Misschien niet slechter maar naar mijn mening ook niet per se beter. Is ook heel subjectief.

Wat betreft ABBA zijn veel mensen gewoon erg enthousiast dat de groep terug is, omdat die mensen enorm van hun oude muziek houden. Mijzelf incluis. Natuurlijk zit daar ook een hoop promotie achter. Geen idee waar er wordt geïmpliceerd dat we alles moeten laten vallen voor ABBA.


Je hebt gelijk, uiteraard zijn mensen blij dat de band terug is van weggeweest. Ook ik heb ABBA-favorieten (Eagle, Name of the Game), maar als ik naar de site van Plato ga, zie ik alleen maar ABBA (en Metallica), dus de promotiemachine draait op volle toeren. Daarmee verzuipen een heleboel andere releases natuurlijk ook. Een independent artiest kan daar niet tegenop. En dat was een beetje mijn punt.

Deze Still Got the Blues is helemaal niet bijzonder of world-shocking, maar door de Virgin-machine is deze wel in het collectieve geheugen gegrifd en daardoor een hoge boom en hoge bomen vangen veel wind. Logisch dat er dan ook mensen zijn die irritatie krijgen of voelen bij deze plaat.

avatar van luigifort
Still Got the Blues is de fave song van André Hazes sr., dat is eigenlijk de enige reden dat ik 'm nog enigszins kan waarderen

avatar van Arrie
Ben ik het wel mee eens. De meest gehate bands zijn vaak bands waar je echt niet omheen kan op een bepaald punt in tijd. Als iets niet zo je ding is, en het wordt echt je strot door geduwd, dan kan de irritatie hoog oplopen.

Ook eens met je punt over ABBA. Er is zoveel toffe nieuwe muziek, zonde dat daar zo weinig aandacht voor is. Maar het is ook wel logisch, met een naam als ABBA kan er flink verdiend worden. Roept zoveel nostalgie op bij mensen.

avatar van luigifort
Vroeger was je als kleine en onbekende artiest nergens. Moest je echt jaren bikkelen om door te breken, zoals Gary Moore waarschijnlijk. Nu hebben zelfs de kleinere, startende artiesten songs op Spotify en andere kanalen staan. Er zijn zoveel meer nieuwe artiesten waar je weet van hebt of kan hebben. Vroeger had je alleen de geijkte namen die platen op labels uitbrachten. Kijk alleen in de Witte Trui, zoveel nieuwe artiesten waar ik normaal gesproken nooit van gehoord zou hebben...

avatar van west
4,5
Vroeger... was alles beter luigifort

avatar van Hans Brouwer
Arrie schreef:
De meest gehate bands zijn vaak bands waar je echt niet omheen kan op een bepaald punt in tijd. Als iets niet zo je ding is, en het wordt echt je strot door geduwd, dan kan de irritatie hoog oplopen.
Herkenbaar! Het is dat ik user west heb beloofd dat ik de naam van desbetreffende, door mij zo intens gehate band niet meer zal noemen.
Ik meen dat ik het album "Still got the blues" nog wel ergens in een doos op zolder heb liggen. Ik voel er eerlijk weinig voor om moeite te doen de cd op te gaan snorren. Sorry Gary.

avatar van Arrie
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Herkenbaar! Het is dat ik user west heb beloofd dat ik de naam van desbetreffende, door mij zo intens gehate band niet meer zal noemen.

Is niet nodig, het is bekend.

avatar van ArthurDZ
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Herkenbaar! Het is dat ik user west heb beloofd dat ik de naam van desbetreffende, door mij zo intens gehate band niet meer zal noemen.


Led Zeppelin toch?

avatar van west
4,5
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Herkenbaar! Het is dat ik user west heb beloofd dat ik de naam van desbetreffende, door mij zo intens gehate band niet meer zal noemen... Sorry Gary.

(GN) Roses are red, Gary is blue(s)...

avatar van Kronos
4,5
Maar er is hier weinig voeling met de blues blijkbaar.

Mssr Renard
Ik begon ermee dat ik deze plaat prima vind.

0,5
Pseudo blues! Geef mij maar de hardrocker Gary Moore!

avatar van Kronos
4,5
Neal Peart schreef:
Pseudo blues! Geef mij maar de hardrocker Gary Moore!

Alsof in de hardrock van Thin Lizzy en de soloalbums van Gary Moore geen blues zit.

Gary Moore zat altijd al ergens in de hoek van de bluesrock. Op dit album verschuift de focus gewoon meer naar de blues. Een algemene trend in die tijd, met Stevie Ray Vaughan wellicht als belangrijkste toonzetter.

Mssr Renard schreef:
Kom op zeg, slechter dan Macarena, the Ketchup Song, Ice Ice Baby, U Can't Touch This? Dit is gewoon trollen. Dat ik er uberhaupt op in ga.

Maar mijn punt klopt dus wel. De favoriete haatplaat op Musicmeter dus.


Nahhh die nummers die je noemt zijn niet eens als muziek bedoeld, dus die tellen niet mee
Maar nu je het zegt. Het hele oevre van bon jovi is tien keer kotswaardiger dan dit. en dat van queen ook, nu ik er over nadenk.

avatar van ricardo
4,0
Een heel mooi bluesrock album, en misschien wel een kindje van zijn tijd, maar daarom nog niet minder leuk. De productie vind ik echt fenomenaal. En zo heel veel verschil zit er b.v niet in zijn 'hardste' album Victims of the Future en deze. Hooguit dat dit wat trager gespeeld word, en Victims wat vlotter en puntiger is. Qua stevigheid is dit een beetje vergelijkbaar met Black Rose van Thin Lizzy vind ik.

avatar van Von Helsing
5,0
luigifort schreef:
Je weet niet wat je mist


Aan R.E.M. mis je niks, persoonlijk vind ik dan weer Losing My Religion een vreselijk irritant nummer.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:58 uur

geplaatst: vandaag om 13:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.