Queensrÿche - Operation: Mindcrime (1988)

Dat kan, iedereen heeft nu eenmaal een ander gevoel en een andere beleving bij muziek. Voor mij is dit 1 van de allerbeste albums die ik ooit in mijn leven gehoord heb. Superlatieven schieten gewoon tekort bij deze topper. In mijn ogen heeft Queensryche dan ook maar 1 super album gemaakt en wel deze. Ik vind Queensryche=Operation Mindcrime. De rest vind ik gewoon een stuk minder interesant. De instrumentenbeheersing van zowel gitaar als drums is topklasse, evenals de klasse zangstem. Komen de sterke texten en het geweldige concept bij en een klassieker is geboren. Dit album is volgens mij ook een essentiele geweest voor de muziek van deze stroming in de jaren ernaar. Als er 1 plaat is van Queensryche waar alles raak op is vind ik het wel deze, en ik vind het zeker van die stroming 1 van de allerbeste albums voor mij ooit.

Je enthousiasme wakkert in ieder geval aan dat ik hem weer es ga opzetten

Heb QR nooit echt in een stroming kunnen plaatsen; welke stroming doel je op?

Dat zal dan de progressieve metal stroming moeten zijn denk ik. Zoiets heb ik ooit ook gelezen toen ik wat dieper in dit album dook.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b7/Metal_Genealogy.jpg

Queensryche word toch wel heel duidelijk genoemd

grappig overzichtje. op Rush, DT en met een beetje goede wil Fates Warning na niet echt bands die je op een lijn met QR kunt zetten.

Maar ja, dat heb je natuurlijk al snel met hokjes en genres.

Zit in de richting van Rush en DT, maar ook Porcupine Tree en Tool vind ik. Ach die vakjes hebben ook niet veel zin. Alleen om diagnose te stellen dan zijn die vakjes wel erg gemakkelijk. Eigenlijk vind ik dit een album op zich, wat verder met geen enkel ander album te vergelijken is.

Heb dat lijstje weer snel gesloten toen ik Biohazard zag staan onder de noemer Nu-Metal.

Dat is natuurlijk je volste recht, maar je doet er de band Queensÿche ongelofelijk tekort mee.

Tekstueel zou het natuurlijk niet passen, maar verder kan elk nummer van Empire in principe op dit album staan en het zou qua kwaliteit in muzikaliteit perfect passen en niet uit de toon vallen.

Ik ben het wel met je eens dat Operation: Mindcrime het meest in aanmerking komt om als klassieker bestempeld te worden. Dat het een goed conceptalbum is geeft net die meerwaarde. Maar wat het meest doorweegt is dat dit hun eerste album was waarop in alle aspecten zo'n hoog niveau gehaald werd.

Maar verder zijn The Warning, Rage for Order, Empire en Promised Land maar slechts dat hele kleine beetje minder klassiekers.

Queensrÿche is dus, gelukkig maar, veel meer dan Operation: Mindcrime.

Maar goed, sommige mensen zullen ook vinden dat Queensrÿche = Silent Lucidity, en daarmee de bal compleet mis slaan. Kan gebeuren.

hij lult ook uit ze nek wat dit schreef ricardo bij rage for order:

Je kunt alles org van Queensryche in huis gaan halen,maar in de praktijk komt het er vaak op neer dat je dan voornamelijk deze en OM zal gaan draaien denk ik.

Natuurlijk weet ik zelf ook wel dat het te kort door de bocht is om dit als enigste goede album van Queensryche te bestempelen. Alleen vind ik persoonlijk wel dat eigenlijk hun hele carriere ze door vooral dit album steeds worden achtervolgt. Ik ben afgelopen jaar op Waldrock in Bergum geweest, daar traden ze live op. Meer dan de helft van de nummers die ze zelfs in 2008 live nog spelen, zijn vooral de nummers van dit album. Ik denk dat deze band zelf maar al te goed weet dat hun gehele carriere vooral in het teken van dit album staat. De debuut plaat en The Warning was een aardig begin, leuke albums. Niet meer dan dat. Rage For Order is alweer stukken beter, zeker qua productie. En qua songs vond ik het ook echt een stap voorwaarts. Kortom het perfecte opmaat album voor deze. Op deze klopte alles tot in de kleinste details. Ik vind dit album niet alleen stukken beter dan de rest van deze band, maar zelfs stukken beter dan div albums van andere topbands. Ik vind dit 1 van de allerbeste albums zowiezo die ik ooit gehoord heb. In 1990 kwamen ze met een nieuw album Empire. Een moedig album waar ze nieuwe wegen insloegen. Want waar kun je na dit perfecte album nou nog mee op de markt komen? Bijna alles wat ze na dit album op de markt zouden brengen zou eigenlijk alleen maar kunnen tegenvallen. Met de hit Silent Lucidity heb ik niet veel mee, net als met dat gehele album. Ik weet dat de songs goed zijn en dat het lekker klinkt, maar ik vind dat album gewoon niet spannend genoeg, en te voor de hand liggend en te poppy. Duidelijk 2 stappen terug na dit album, maar dat kan ook niet anders na een superieur album als deze. Ik wil mijn enthousiastme bij dit album dan ook niet onder stoelen of banken steken, want dat heeft deze super topper en klassieker wel verdient en ik vind hem dat absoluut waard. En o ja en Rage For Order draai ik ook nog weleens, want dat is ook een lekker album absoluut.

Ricardo ik ben het volledig met je eens. Er is niks mis mee om zo enthousiast te zijn over dit album. Dit is ook gewoon topalbum, een interessant verhaal gekoppeld aan geweldige muziek!

Ik wil ook niet zeggen dat alles van Queensryche perse slecht is op deze na, maar dit is voor mij toch ook het overduidelijke hoogtepunt. Ik voel de behoefte ook niet zo om meerdere albums van ze te kopen (ik heb LiveCrime en deze) als ik deze toch veel liever draai.

Livecrime heb ik toevallig vorige week op DVD aangeschaft en dat is inderdaad ook een belevenis. Ik keek erna samen met mijn jongere broer en hij had het idee naar alle videoclips van Mindcrime te kijken en luisteren. Live-perfectie te noemen.

Ik vind dat Queensryche zichzelf bij elke plaat weer herontdekt.

Geen enkele plaat van hen is absoluut slecht.
De een wat meer grunge de ander wat meer powermetal.

Maar ze hebben zichzelf nooit geplagieerd, en da's knap voor een metalband.

De latere platen van QR zijn absolute knallers, allen wat softer en meer prog-gericht.

Rock conceptplaat van de 80's; heel goed album, maar niet helemáál aan mij besteed.

Ik vind ook vanaf The Warning tot en met Empire(Promised Land ken ik niet, heb ik ook geen behoefte aan overigens) dat ze ook geen slechte albums hebben gemaakt en dat ieder album weer volstrekt anders is. Zeker helemaal mee eens, alleen van al die goede platen is deze gewoon verreweg de allerbeste. Met een lichtjaar afstand zelfs vind ik. De rest staat zonder dat ze slecht zijn, gewoon enorm in de schaduw van deze, met Rage For Order nog als beste schaduw album.

Zo'n opmerking kan natuurlijk niet bij Queensrÿche meest emotionele album

Promised Land is juist een ferme aanrader.
Veel porgrock invloeden (Geoff speelt zelf sax!).
Harde rock, afgewisseld met dromerige ballads.
Niet veel metal meer, maar goed, de mannen werden wat meer volwasssen.

Ok ok ik heb mijn handen al omhoog, ik geef me over. Promised Land is dus toch wel een goede aanrader? Ik zal eens zien of ik hem kan pindakazen, anders kan ik er immers ook niet over meepraten.

Klopt mee eens, daarom plaats ik hem ook bij dit album.

Ook The Warning krijgt op deze pagina's niet de waardering die het verdient; Rage, OM (en idd ook Promised Land) zijn prachtig maar imo doet The Warning daar in geen enkel opzicht voor onder (hooguit qua productie).

Losstaande songs van een ultieme schoonheid die weliswaar even tijd nodig hebben om ''ontdekt'' te worden maar daarna heb je wel weer een vriend voor het leven...

Hoewel ik de eerste drie platen (en eigenlijk ook de mini) op artistiek hetzelfde hoge niveau inschat, combineert OM dat ook met groot commercieel succes waardoor het in historisch perspectief uiteindelijk wel het meest belangrijke album van de band is.

naja artistiek hetzelfde niveau kun je niet menen

dan zou er geen enkele progressie in de band hebben gezeten , terwijl de koningingen der rijk juist per plaat 13 stappen zetten met 7 mijlslaarzen tov de voorganger

zelden een band gezien die zo groeide per plaat, zo erg dat als je the warning naast OM legt, dan je niet 1 2 3 zou kunnen concluderen dat het dezelfde band is als je dat niet zou weten

omdat ik doorgaans wel meen wat ik zeg ben ik het daar dus niet mee eens. meeste songs op The Warning zijn compositorisch sterker en klinken intenser dan de songs op OM. Maar goed beide 5* hoor.

Helaas hebben ze die 7 mijlslaarzen het afgelopen decennium zeker wel aangehad op de weg die stijl bergafwaarts verliep.

Erg sterk album, doet me ook wel denken aan Dream Theater - Metropolis Part 2: Scenes from a Memory. Alleen doet dat album mij op de een of andere manier minder.
Waarschijnlijk vind ik de opbouw van O:M in het begin al gelijk erg sterk.

LaBrie is ook geen Tate.......

Voor 1984 is The Warning gewoon een goed album. Voor 1986 is Rage For Order een geweldig album en 1 van de besten en meest innovatieven van dat jaar. Voor 1988 en slechts 4 jaar later als The Warning is dit echt een super album die zijn tijd misschien wel 10 jaar vooruit is. Als je de div albums in het juiste perspectief ziet, en in de juiste tijd gaat plaatsen, dan liggen de verhoudingen ongeveer ook zo.

je kan OM moeilijk als niet-concept album zien, zo moet je OM ook beoordelen, niet op losse composities


in dat opzicht kan ik je mening delen dat de composities an sich op the warning meer fundering hebben, nummers staan op zich

als geheel echter is OM reetesterk

Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.

Daarom zet ik hem ook niet al te vaak op. Want als ik hem luister wil ik hem ook helemaal beluisteren, en da's nogal intensief.

Gek.

Ik vind dit juist weer een van de weinige conceptplaten, waar je wel zo nu en dan een los nummertje van kan opzetten.
Bijv. The needle lies of Spreading the Disease.
Misschien tekstueel uit zn context gerukt, maar het zijn gewoon losse knallende nummers, voor als ik er weleens zin in heb.

en Portnoy is al helemáál geen Rockenfield