Eagles - Long Road Out of Eden (2007)

Ik vind het een hele mooie plaat de nieuwe Eagles maar hij zal niet in mijn Top 10 komen. Die zal ik binnenkort wel even aan mijn profiel toevoegen trouwens.

Het lijkt me dat we met deze nieuwe Eagles geen klassieker hebben zoals Hotel California, maar hij blijft mooi en wordt beter na een aantal keren luisteren

Voor een top 10 notering vind ik het idd ook nog te vroeg. Of dit een klassieker zal worden staat evenwel te bezien, het is niet onmogelijk. Vast staat wel dat dit album nu al veel (woestijn)stof heeft doen opwaaien.

Mijns inziens een nogal onsamenhangend geheel. Prachtliedjes worden afgewisseld met niemendalletjes en ronduit kitcherige AOR. Had liever de helft op één cd gehad, en dan ook liever maar gelijk de hoes ingeruild voor iets minder Kruitvat-achtigs.

**1/2.

Tuurlijk, en juist daarom, voor een zuivere beeldvorming in een echt objectieve recensie prefereer ik toch die mensen die een band al die jaren bewust hebben meegemaakt en de precieze ins en outs kunnen beschrijven. Daar is genoeg over op te googelen trouwens. Ik neem persoonlijk nooit genoegen met een oppervlakkige beoordeling - zeker niet uit een krant- die iedereen kan bedenken die een beetje naar de radio heeft geluisterd.

Hier nog een voorbeeld van een *krantrecensent* die voor een *gerenommeerd* nieuwsblad als het Parool denkt verstand van muziek te hebben. Daar is de Telegraaf nog heilig bij.


PETER VAN BRUMMELEN


Zo laidback als hun muziek meestal klonk, zo heftig ging het er tussen de groepsleden onderling aan toe. In weinig popgroepen hadden de leden zo'n hekel aan elkaar als in de Eagles. In 1980 gingen ze uit elkaar. Voor altijd, verzekerden ze. Toch heeft de groep sinds 1994 op onregelmatige basis nog opgetreden.

Een livealbum van de herenigde Eagles was er al. Nu is er, 28 jaar na het verschijnen van The Long Run, het zevende studioalbum van de groep. Een dubbelalbum is het met in totaal twintig songs. Alleen de allertrouwste fans zullen de plaat in één keer kunnen uitzitten. Bij anderen biedt ook een kan van de allersterkste koffie geen uitkomst. The long road out of Eden is echt slaapverwekkend saai. Uw recensent probeerde de cd in de auto te draaien, maar zette omwille van de verkeersveiligheid toch maar gauw een andere cd op.

Niemand zal durven beweren dat de Eagles niet kunnen spelen of dat hun stemmen niet goed bij elkaar passen, maar ongelooflijk wat doen ze daar weinig mee. De soft rock van de groep klinkt op The long road out of Eden als een lange geeuw. Zelfs op het tweede schijfje, dat politiek geladen songs bevat, worden de teksten gezongen alsof het om boodschappenlijstjes gaat. In het instrumentale I dreamed there was no war verwacht je een stem die zegt: ''Al onze medewerkers zijn op dit moment bezet. Er zijn nog 37 wachtenden voor u.''

Objectief nietwaar?


Misschien heb je hier dan meer aan:
http://www.rollingstone.com/reviews/album/16861770/review/16927307/long_road_out_of_eden

Het hangt een beetje van de levensstijl van de heren af, maar de royalties van een wereldwijd nog steeds grijsgedraaid nummer als Hotel California stijgen ver boven de Balkenende-norm uit. Voor de songschrijvers Frey, Feldon en Henley in ieder geval De niet-songschrijvers uit de band hebben de afgelopen jaren een veel minder stevig inkomen gehad. En daar hoeven de heren songschrijvers helemaal niks voor te doen.

Neemt niet weg dat vooral in de VS The Eagles een van de populairste groepen ooit zijn (twee van de albums van The Eagles horen bij de tien bestverkochte albums ooit) en de liefhebbers aldaar forse bedragen over zullen hebben om de heren in een of ander megastadion te gaan zien. Die tour zou best eens de meest winstgevende van de komende tijd kunnen zijn (en misschien wel een van de meest winstgevende allertijden) waardoor de leden zelfs de meest excessieve levensstijl tot in lengten van dagen kunnen volhouden. De opbrengst van de CD zal veel kleiner zijn en die dient in elk geval financieel gezien hooguit als een soort reclame voor de tour. Ondanks dat hun grotendeels oudere fans nog de trouwste kopers van CD's zijn. Dat is ongeveer de algemene staat van de muziekindustrie tegenwoordig. Geld wordt door grote artiesten en bands vooral verdiend met touren.

Over mijn mening over The Eagles zullen we het verder maar niet hebben.

Kijk meneer Brouwer, DAT is nog eens een objectieve recensie!

Hier komt het inderdaad allemaal wel zo'n beetje op neer. Ik heb verder niks meer aan dit topic toe te voegen. Ik draai de nieuwe Eagles met veel plezier en genot en ontdek steeds weer nieuwe facetten in de aalgladde, overgeproduceerde, maar oh zo intens prachtige en met veel liefde en perfectie gemaakte sentimentele *ouwelullenbagger*. Een schitterende comeback van een van de grootste bands aller tijden en misschien wel de laatste ook. Voor mij nu al een klassieker.

Het is tegen mijn gewoonte in om mee te lullen over een plaat die ik zelf niet in mijn bezit heb.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat een collega van mij, die al tegen de zestig aanloopt een kopie ervan heeft gemaakt.
Zelf vond hij de plaat ook maar zozo

Mijn vrouw draaide de cd's gisteren nog volledig.
Voor mij de gelegenheid om met die muziek op de achtergrond, eens wat te stemmen op andere plaatjes die ik wel in mijn bezit heb en klaarblijkelijk waren de heren en dames het met elkaar eens over de kwaliteit van de door mij van opmerkingen voorziene cd's.

ik bezat in het verleden de eerste 2 lp's van de Eagles, maar ik haakte af bij "hotel california", dus ik weet waarover ik praat.

Wat ik gisteren hoorde, of niet hoorde was gewoon een belediging voor een eagles-fan.
Erg makkelijk om een variatie op take it easy te maken.
Men had evengoed de vroegere songs een andere tekst kunnen geven, zo leek het., de fan door dik en dun slikt het toch zo zou men wellicht gedacht hebben.

Na een goed begin zakte de hele cd af tot het nivo van ....

Wel wanneer ik de cd plaats in de kontekst van alt country, dan is het geheel zeer bedroevend.
De eagles kunnen blijkbaar niet mee met die vernieuwende muzikale stromingen .

Plaats ik de cd in de kontekst van muzak, achtergrondmuziek voor tijdens het winkelen bij Aldi of Lidl, dan steekt het daar met kop en schouders bovenuit, moet ik wel toegeven.

Ik zal ook maar eens stemmen, zeg.

Ik vind dit toch wel een leuk plaatje niet echt top maar op sommige momenten en als je in de juiste stemming bent wel ok,je hoeft je niet overmatig in te spannen om het toch te waarderen,een plaat niet voor heel vaak(gedownloade versie org niet aan mij besteed)maar ook goed voor op de achtergrond.2.5*en een plaats verdient in mijn persoonlijke top 100.000 toch wel ja.

net drie sterren voor mij.

Het is leuk achtergrond geneuzel van de bovenste plank en meer niet.

Vroeger was niet alles beter maar the eagles wel

Ik vrees dat zelfs de allergrootste luisterinspanning mij nooit in staat zal stellen deze zaadplaat te waarderen. Ik verwachtte een lekker middelmatig niets om het lijf hebbend tussendoortje, zo'n typische 2,5* waar je verder niks aan hebt maar ook nooit echt door geïrriteerd raakt. Zo heel af en toe mag dat wel eens. Helaas bleken mijn bescheiden verwachtingen veel te hoog gegrepen en sloeg de irritatieduivel keihard toe vanaf nummer 4, precies het soort "gevoelige ballad" waarmee je mij de kast kan opjagen. Toegegeven, bij het begin van CD 2 kreeg de onverbeterlijke optimist in mij weer een sprankeltje hoop, maar ook hier zakte het niveau geleidelijk tot nul graden Kelvin waarbij het laatste nummer zo lijkt te zijn geknipt uit een of ander aan zee opgenomen schlagerprogramma.

No More Cloudy Days een nummer dat mijn moeder en Siep op hun bruiloftcd hadden staan. Traumatisch dus. En heel het album is eigenlijk gewoon een kutalbum. Ik kan serieus waar niet begrijpen dat mensen naar deze muziek luisteren en denken: omg wat mooi wat doet dit veel met me. Serieus ELK nummer begint op precies dezelfde manier, maar goed het is ze vergeven. De dementie zal wel een beetje toegeslagen hebben inmiddels. Vandaar natuurlijk ook dat het op muziek lijkt die ze al vanaf het begin van de jaren 80 hadden moeten verbieden. Ik vind dan ook dat iedereen die hier zomaar een laag cijfer aangeeft eerst maar dit album moet herbeluisteren met deze gedachte in het achterhoofd. Maar wat een kazige narigheid verder. Bluh.

En weer een zooitje weg... om herman even te quoten




en wat offtopic inhoudelijke berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Stemmen in voor jou onbekende genres

of minder lange tenen ... zoveel was er niet aan de hand

Voor een amusante review zie deze link: http://jam.canoe.ca/Music/Artists/E/Eagles/AlbumReviews/2007/10/29/4614998-sun.html

Long Road geeft mij, mede doordat de euforie wat is bezonken, daarna weer enigszins hersteld ben van deze kleine inzinking, vervolgens de cd weer (en nu voorgoed) op 4 sterren heb gezet, toch een wat hypocriete bijsmaak. Het klinkt inderdaad allemaal wat al te mooi om waar te zijn op deze plaat. Kwalitatief vind ik LR nog steeds een erg mooi product en muzikaal is er veel te genieten maar gezien de artistieke en vooral maatschappelijke status van de heren; betekenisvol is ie allerminst. Zou een dergelijke cd het debuut van een beginnende band zijn zou de zeggingskracht ervan vele malen groter zijn geweest. In commercieel opzicht wordt dit alleen al een klassieker.

Mee eens. Het zij natuurlijk enorme geldwolven. Jackson Browne moest vechten voor de royalties voor een nummer dat praktish door hemzelf is geschreven (Take It Easy) en Don Felder werd op schandalige wijze de band uit gezet omdat hij er niet mee akkoord ging dat een groter deel van de royalties naar Henley en Frey ging.

Ik kan iedereen aanraden om deze nieuwe Eagles CD op te zetten en dan daarbij het boek Heaven and Hell - My Life In The Eagles door Don Felder te gaan lezen. Het boek is net uit.

Als ik deze nieuwe Eagles CD hoor dan spreekt daaruit zeker een groot muzikaal vakmanschap maar met alle bijkomende verhalen luister je er toch weer net iets anders naar.

Wij begrijpen elkaar. Dat boek ga ik zeker eens lezen.

Voor de rest, als je je niet teveel verdiept in de Eagles als persoon en puur de cd beoordeelt heb je gewoon met een audiofiel klasseprodukt te maken. Zo kun je er ook het best naar luisteren. Dat kan zelfs de grootste cynicus niet ontkennen.

[quote]maseddi schreef:
Het is tegen mijn gewoonte in om mee te lullen over een plaat die ik zelf niet in mijn bezit heb.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat een collega van mij, die al tegen de zestig aanloopt een kopie ervan heeft gemaakt.
Zelf vond hij de plaat ook maar zozo

Mijn vrouw draaide de cd's gisteren nog volledig.
Voor mij de gelegenheid om met die muziek op de achtergrond, eens wat te stemmen op andere plaatjes die ik wel in mijn bezit heb en klaarblijkelijk waren de heren en dames het met elkaar eens over de kwaliteit van de door mij van opmerkingen voorziene cd's.

Zelf niet in bezit hebben , en slechts 1 keer beluisterd op de achtergrond , en dan komen met `n waardering van 1,5 stem .

.


Een boek lezen en deze cd op de achtergrond draaien,daar is deze plaat het beste voor,klopt inderdaad voor achtergrondmuziek.Niet om je verder in te verdiepen dus.

the long road of eden (eagles)
hele mooie cd (s) Knap van de oude knarren.

heerlijke relaxed Californische pop/country muziek
Invloeden van Beach Boys, C.S.N.Y. en America merkbaar aanwezig.

Muziek om echt van te genieten.

Muziek die lijkt gemaakt te zijn ten tijde van Hotel California. Om het woord gedateerd niet te moeten gebruiken.

ze ontkwamen er eigenlijk niet meer aan. Na 13 jaar(!) op afscheidtournee geweest te zijn (farewell tour 1, 2,3). Veilig is het wel om op de automatische piloot je sterkste songs live te brengen, maar ja...het moest er toch een keer van komen. En waar ik bang voor was...het is een ramp. Gelikt. De stemmen klinken mooi, netjes (te mooi, te netjes). er mag geen stem vals klanken, of een verkeerde gitaaraanslag valt ook niet te bespeuren. Zelfs op 1 van de slechtste nummers van deze cds (20 nummers, pfffffff) het laatste nummer van cd 2, klinken de mexicaanse trompetters zo mooooooi. Niet 1 valse nooit. Er zit ook geen hart in de nummers. Net of ieder nummer bestaat uit zeker 100 takes. Dan haal je het gevoel er uit. Het stuk van de heer Brouwer zit ik nu pas te lezen, maar moest er wel om lachen. Afgelopen weekend had ik de cd de auto mee ingenomen om aan mijn vrouw de ramp te laten horen (zij rijdt)en ze mist ook bijna een rotonde. Eruit met die cd, schreeuwt ze. Inderdaad viel ze bijna in slaap. Het is ook goede muziek voor in een supermarkt. Meer dan een halve ster is dit brouwsel niet waard. Gauw vergeten!

Inderdaad helemaal mee eens!!!!!!!!!

We gaan dat boek van Don Felder zeker nog eens lezen.
Voor The Eagles liefhebbers ook aan te bevelen:To the Limit van Marc Eliot waarin een kijkje in de Eagles keuken genomen kan worden, een kijkje waar de heer Henley niet erg gelukkig mee was.
Terug naar de muziek:het blijft een steengoede plaat, het tenenkrommende it''s your world now daargelaten.
Precies zo"n waardeloos nummer produceerde Glenn Frey ook al op zijn solo debuut No Fun Aloud uit 1982.
Het nummer Sea Cruise vond ik toendertijd het absolute dieptepunt wat door een Eagle op vinyl gezet was.

Nee hoor, ik ben er klaar mee. Die 4 blijft staan. Op zich een goeie, beetje AL te goeie cd die geluidstechnisch zeer de moeite waard is als je zoals ik met die muziek bent opgegroeid. Een degelijke Eagles comeback maar meer ook niet. Met name Walsh blijft de moeite waard. De rockers kun je prima en bij uitstek in de auto draaien, de rest is moodmusic en heeft idd een gevaarlijk verdovend effect. Uitermate geschikt om je apparatuur, je gehoor en je geduld mee te testen. Of gewoon van te genieten of bij in te dutten. Geef mij maar een Blackmore die iets meer vuur in zijn spel wist te leggen. Maar ook die is ingedut.

En weer een stapel berichten verwijderd....

Is het nou zo moeilijk niet meteen persoonlijk aangevallen te worden als iemand iets negatiefs zegt?

en is het nou zo moeilijk niet enorm neerbuigend te doen naar mensen die dit goed vinden?

Dit is een verschrikkelijke plaat. Oubollig in het kwadraat. Wie hier naar luistert, luistert of naar de radio of naar een cd die werd aangeprezen door de cd-winkel.
Eindelijk nog is een plaat van The Eagles! Na een jaar of 20. Ik vraag me af of deze muzikanten tijdens deze jaren ooit hun huis zijn uitgestapt of naar andere muzikanten hebben geluisterd.
Alweer een plaat die door Guy Deprez mag gedraaid worden.

*Zucht....* (niet tegen thejazzscene bedoeld hoor, maar meer over de berichten die ik weg heb gehaald.)

Ik wel. Ik kwijl echt helemaal weg bij dit glad geproduceerde juweeltje en het doet me zoveel dat de mannen aan hun fans denken....... ik ben dan ook inderdaad al wat ouder en misschien inderdaad dement maar dan kan ik nog wel van mooie muziek genieten. Deze nieuwe Eagles is echt topklasse...... Een aanrader zowel voor oude demente echte muziekliefhebbers maar ook voor jongeren onder de 18 die dan nog eens kunnen luisteren dat je niet alleen met een computer, een hoop geschreeuw of slechte covers toch mooie muziek kunt maken ......tja, de wereld is niet mooi.

Kopen hoor die nieuwe Eagles. Je krijgt waar voor je geld en een aantal juweeltjes van nummers. Don Henley en Glenn Frey hebben weer een meesterwerkje gemaakt.

running on empty, je hebt ontegenzeggelijk stijl

Kom op jongens.. nog even doorgaan met off-topic lullen, het album afbranden, of andere mensen wiens muzieksmaak veranderd is afzeiken en ik zit aan mijn 10e bericht bij dit album.

ergo.. weer wat verwijderd dus.

edit door herman: en nog 2 reacties hier weer op. de maat is eigenlijk wel zo'n beetje vol nu, een beetje zelfrelativering zou sommigen geen kwaad doen en nee - we krijgen hier niet voor betaald.