Eagles - Long Road Out of Eden (2007)

Weer berichten opgeveegd... de volgende keer dat ik berichten opveeg zit het er dik in dat er ook users opgeveegd worden.

Berichten verplaatst naar The Eagles

Ik weet niet of dit nou het moment om hier eens een negatief berichtje te posten, maar ik doe het toch maar.

Want deze plaat heeft wel heel veel in zich waar bij ik denk brrrr.
Het zoetsappige, de werkelijk zouteloze drums, die vreselijk samenzang, dat af en toe verdomd lage tempo, de aalgladde productie. Ik moet af en toe zelfs aan de Beegees denken.

Maar het meest mis ik elke vorm van passie. Alles zit zo netjes binnen de lijntjes. Zo netjes, zo ongelooooflijk netjes.

Het nummer 'fast company' klinkt trouwens als de ongekruide versie van 'Kiss' van Prince. Een van de hoogtepunten...

En toch, ik heb die oude plaat van ze, hoe heet ie ook alweer, vrij bekend, vroeger toch best vaak met plezier geluisterd. Voor mijn gevoel zaten daar best memorabele momenten tussen. Maar dit is zo gemáákt, zo voorspelbaar.

Overigens moet gezegd dat cd 2 íets beter lijkt dan cd 1.

Een score rond de 1,5 zal er uitrollen denk ik.

In de States wordt, meer nog dan over de muziek van dit album zelf, vooral gemopperd ( en sterker dan dat) over het feit dat het alleen te koop is bij de winkelketen Wall-Mart.
Misschien is dat ook een idee voor hier; kassakoopje bij de Blokker, dan bereiken ze in ieder geval een groot deel van de gewenste doelgroep.

Ik heb eerst een aantal luisterpogingen ondernomen voordat ik hier definitief mijn mening over zou geven.
Maar ik heb denk ik weinig toe te voegen aan wat er over dit album al is gezegd.
Vanuit een lichte opwelling van nostalgie hoopte ik stiekum toch dat een nieuwe Eagles me toch op één of andere manier zou raken.
Het bleek tegen beter weten in.

Ik prijs me maar weer gelukkig dat ik de heren nog een paar keer live gezien in tijden voordat ze vielen voor het grote geld.
Ik verzet me overigens ook tegen die opmerkingen van ene Bluebird dat leeftijd op één of andere manier iets te maken zou hebben met het kunnen/ moeten waarderen van deze muziek.
En al die opmerkingen over hoe goed gespeeld en dergelijke....
Andre Rieu kan ook een aardig riedeltje spelen, maar dat is nog geen reden er warm voor te lopen.
Mischien moeten ze samen iets van een tour op touw zetten; aan de muzak zal het niet liggen.

Ik zag twee van de heren ergens vorige week in het ontbijt tv programma van de BBC een zeer ongemotiveerde poging doen deze plaat te promoten. Een trieste bedoening.....dat het zo ver heeft moeten komen.

Het feit dat het album in de V.S. alleen bij Wal-Mart verkrijgbaar is, is natuurlijk gewoon een handige zet geweest om die cd massaal onder de aandacht van de door marketingonderzoek verkregen muzikaal *ingedutte* doelgroep te brengen. Don Henley (democraat en anti-Bush) is hier zelf niet gelukkig mee heeft hij zelf gezegd. Wal-Mart als consumentengigant heeft belangen in veel milieuonvriendelijke zaken. Juist dat is waar hij zelf op tegen zegt te zijn. Maar zo ben je natuurlijk wel weer verzekerd van de grootste omzet in het downloadtijdperk. Geld stinkt niet en vooral niet in Amerika. Het tast de integriteit van de plaat met zijn inhoudelijk kritische teksten in ieder geval wel aan.

Het zou netter zijn geweest als de Eagles deze cd via eigen of reguliere distributiekanalen aan de man hadden gebracht maar waarschijnlijk hebben ze teveel WalMartaandelen. Als ene Oldfart stelt -persoonlijk mag hij dat natuurlijk vinden- dat leeftijd niets met het waarderen van deze muziek te maken heeft zit hij er behoorlijk naast. Er bestaat een zeer groot publiek die met deze muziek is opgegroeid en de cd heel anders zal interpreteren dan de jongere generatie die amper weet wie de Eagles zijn en hun eigentijdse idolen er op nahouden. Bovendien is deze generatie het grootste muziekdownloadende/kopende publiek. Die zal het voor het overgrote deel dan ook ongetwijfeld koud laten.

Eindconclusie: een zeer commercieel produkt met nostalgische waarde voor de liefhebbers.

Natuurlijk weet ik dat er heel veel mensen op deze aardkloot rondlopen voor wie Hotel California ongeveer het laatste album is wat ze ooit nog hebben aangeschaft, maar op die catergorie doelde ik natuurlijk niet.
En daarnaast is het natuurlijk zo dat er ook velen zullen zijn, die juist omdat ze met de Eagles "zijn opgegroeid" , juist heel scherp in de gaten hebben dat dit album hoegenaamd niets toevoegt aan het oevre van deze band.

Ben ik helemaal met je eens hoor. Zo wereldschokkend is ie ook niet. Wel een waarschijnlijk laatste kans om de welluidende zwanezang van deze ietwat overgewaardeerde groep mee te maken.

Als laatste: juist één van de dingen die je hier op MuMe opgemerkt zou kunnen hebben, is dat er juist erg veel jongere muziekliefhebbers zijn die wél kijken naar en geinteresseerd zijn in 'oudere' muziek.
Iets wat van oudere muziekliefhebbers niet altijd gezegd kan worden als het gaat om muziek van 'nu'.

Mooi gezegd Oldfart. Ik schaar mijzelf nu even onder de jongeren.

Ook dat ben ik met je eens maar ja, wij (ik althans) hebben dan ook al een lange weg van *progressieve* muziekbeleving achter ons liggen en je smaak raakt dan toch wat geconditioneerd. Je hebt het idee dat alles al een keer gedaan is namelijk. Ik betrap me er zelf maar al te vaak op. Ik probeer het dan ook zoveel mogelijk in de geest van deze tijd te plaatsen.

....dat zullen de liefhebbers van Bo Diddley en Chuck Berry ( to name but a few) uit de jaren vijftig en beginjaren zestig ook gedacht hebben, toen er een paar snotneuzen uit Engeland met vreemde kapsels 'hun' muziek gingen spelen.
maar dat mag m.i. nooit een reden zijn het nieuwe af te doen als; dat kennen we al, of nog erger : maar toen was alles.....vul maar in.

Mij zul je niks *af* zien doen. Hooguit mijn mening er over geven.

En inderdaad blijft de geschiedenis zich keer op keer herhalen natuurlijk. Er is weinig nieuws onder de zon. Uiteindelijk blijft voor jou datgene staan wat je het meest aanspreekt/raakt of een blijvende waarde zal behouden, dat geldt met name voor de oudere generatie, uitzonderingen daargelaten. Die hebben hun eigen *roots* gevormd en daarmee vaak aan *progressiviteit* ingeboet. Ik zie Mark Knopfler ook niet zo snel een metalplaat opnemen maar wie weet..........

Het eerste album van the Eagles na 28 jaar valt niet tegen. Met name het 10 minuten durende Long road out of Eden is van begin tot eind boeiend. Het is geen vernieuwend album, maar wel ontzettend vakkundig gemaakt en de kwaliteit straalt eraf. Ik begrijp ook niet dat er stemmers zijn die hier maar een 0,5 punt aan toekennen. Dan heb je of dit album niet goed beluisterd c.q. een enorme hekel aan de band. Ik vrees ook dat bij sommigen de verwachtingen een beetje te hoog gespannen waren. Maar the Eagles zijn en blijven een country-rockband en dat genre zijn ze zonder meer een van de beste in hun soort.

Alles mee gezegd.

Je ziet bij dit album veel hoge scores , maar ook veel lage scores , en met lage scores bedoel ik 0,5 tot 2,5 .
bij de users die van die extreem lage scores geven kijk ik bij hun in de top 10 , en wat valt dan meestal op ; in hun favo top 10 komen geen bands voor die mooie ballads maken , en van die ballads staan er genoeg op The Long road Out Of Eden .
Misschien dat het wat jongere publiek niet zo van ballads houdt , zou kunnen .
Ik vraag me ook af , welke band , die na 1980 gekomen is , over 28 jaar nog `n cd uitbrengt , ik denk geen 1 .
Op het eerste schijfje staat Waiting In The Weeds , ik heb zelden zo`n mooi nummer gehoord .
En wees eens eerlijk , stonden er op Hotel California nou zo`n meesterwerken van nummers , ik denk maar 3 .
`n album tot op de grond afbranden is natuurlijk maar een kleinigheid , als je hier voor 0,5 ster geeft dan vindt degene dit nog slechter als Paris Hilton .
Niet naar dit album luisteren en dan 0,5 geven , dat doe je alleen maar om het gemiddelde omlaag te halen .
feit blijft dat het `n erg goed album is .

Spreek graag voor jezelf. Je moet niet beginnen met 'feit is dat ...'. Dat zou je eerst er vooral niet denken als je ziet wat de kritische boekjes hierover schrijven. Maar goed.
The Eagles hebben dit puur gedaan om nog ees wat geld binnen te halen van het publiek dat hun bekendste plaat Hotel California zo goed vond. Ik geef niet zomaar een 0,5. Doe ik zelden. Hier heb ik een goede reden voor na twee luisterbeurten. Je hoeft trouwens geen vijf te geven omdat ze ballads zingen. Er zijn groepen genoeg die dat doen. Maar als je dit een goede plaat vindt dan is dat zo. Maar begin zeker niet met feiten want dat slaat nergens naar.

...voor je het weet komt er een Moderator aan te pas, in zo'n discussie...
Grappig dat dit album (misschien wel tekenend voor de Eagles) blijkbaar de gemoederen nogal verdeelt. Of je bent gegrepen door de vocalen, het vakmanschap en de songs ofwel je vind het drie keer niks. Ik zit daar weer tussenin; ik vind de Eagles hier en daar best leuke muziek maken, maar dit album noemen wij een "Cash-in-job"; als de heren zich iets hadden ingespannen en het hadden aangedurfd elkaar 'ns wat vliegen af te vangen (dus: sommige tracks vliegen eruit) dan had het best een aardige 1-cd kunnen worden.

Weer eens het bezempje er doorheen gehaald en berichten over Venice en 'feiten' verwijderd.

tsjonge, tsjonge wat een ophef over dit album.
Grootste bezwaar van de critici: The Eagles klinken teveel als The Eagles........... het moet niet veel gekker worden.
Hadden we Hip Hop muziek verwacht of zo?????
Ben vanavond naar een nederlandse Eagles Tribute band geweest en geweldige avond gehad !!
Deze 6 nederlandse Eagles fanaten/musici zetten een fraaie show neer, helaas werden er ( nog ) geen nummers gespeeld van Long Road Out Of Eden ( Do Something & Waiting in the Weeds Bijv ).
Maar gezien de kwaliteit van het laatste album kan dat niet lang meer duren!.
5 sterren!!!!!!!!!!!!!

Goed album, alleen veel te lang voor het materiaal dat ze hadden. Als ze er 1 album (50-60 min) van hadden gemaakt, was het een heel goed album geweest. Nu veel te veel "filler", maar ook een paar juweeltjes. De titelsong is een van de beste Eagles tracks die ik ooit gehoord heb.

Leuke voorbeelden allemaal maar het gaat er bij de vraagstelling denk ik om welke band na 27 jaar studiostilte nog een plaat heeft uitgebracht, toch??

Dan wordt het een stuk minder eenvoudig.

Ik heb dit album nog vaak herbeluisterd, zowel thuis als in de vrachtwagen en het blijft toch vaak genieten; Ok - hier en daar zit er wat filler tussen, maar het leeuwendeel blijft bestaan uit sterke songs, echte groeiers, Waiting in the Weeds en Last Good Time in Town als mijn favo's tot nu toe.
Ik blijf wel bij mijn quotering van : * * * *

En dan gaat het ook nog om een band van uit de jaren 80? Ja dat weet natuurlijk geen hond, maar uitsluiten kun je dat net zo min. Dat kan dus iedereen zijn.................. Weet iemand trouwens wanneer de versie met die 2 extra tracks leverbaar is? Voor zover ik heb gehoord en gezien kun je nu alleen de Kruidvatuitvoering aanschaffen.

Ik weet dat ik voorgoed voor niet vol wordt aangezien als ik deze plaat goed vind. Dat is altijd al zo geweest. Er zijn een paar smaakmakers die muziek- (of politiek-) correcte uitspraken doen. Nou hier gaat ie dan. Ik heb ouderwets met mijn lief bij de haard liggen dromen met een paar lekkere glazen wijn. ! Heerlijk. Al die verhalen hier doen daar niets aan af. Ik vind het eerder wat triest dat anderen niet zo kunnen genieten van deze plaat als ik.

(H)eerlijk stukje in de Focus Knack deze week

Ik las het ook.

Wat heeft Tom Waits spijt!

Met name het oubollige gehalte op deze plaat is zeer hoog.

Mijn vriendin hoorde laatst de Eagles, wist dat niet, dacht dat het Westlife was.

Ik kan dat wel begrijpen.

IK heb toch wel uitgekeken naar deze plaat moet ik bekennen. Ik vin de pre-comeback albums nog steeds klasse maar moet toch bekennen dat dit me allemaal wat te zoetsappig is. De heren weten nog steeds hoe ze goede nummers moeten schrijven en ook de meerstemmige zang is goed, er is hier echter een groot gebrek aan passie en pit. Het zijn dan toch eindelijk oude mannen geworden die oude mannen muziek maken. Zonde zeg...

Tja, alles zal wel PERCEPTIE zijn, zeker ,

Ik vind deze plaat juist getuigen van karakter, The Eagles blijven gewoon zichzelf, zij proberen zichzelf niet nodeloos te "moderniseren", en blijven trouw aan hun sound die diep in country en roots gedrenkt is, volgens mij klinkt de plaat allesbehalve oubollig, maar gewoon tijdloos. En er staat heel wat sterk materiaal op deze plaat.
Het openingsnummer doet me zelfs sterk denken aan CSN& Y, en dàt is een compliment!

Ik blijf dit een puike comebackplaat vinden, maar ik ben dan ook ongetwijfeld een oubollige en conservatieve oude zak, ik ben er zéér blij mee en het zij zo!