Eagles - Long Road Out of Eden (2007)

Do Something................

Zo... na een paar weken een kopie in mijn auto gedraaid te hebben, heb ik het album nu origineel aangeschaft. Altijd eerst even de kat uit de boom 'horen', maar dat was bij nader inzien bij dit album niet nodig.

Mijn waardering met een 0,5 opgehoogd naar een 4,5, want het album blijft bij mij na een tijdje op een positieve manier in mijn hoofd rondspelen. Van begin tot het eind heerlijk Eaglessound...

Deze recensie klinkt me als MUZIEK in de oren!!!!!!!!!

Waiting in the Weeds

Heb cd 1 voor de eerste keer beluisterd en ben blijven hangen bij how long en busy being fabulous! Deze twee zijn zalige 'on the road' nummers. De rest lijkt me iets minder maar kan volgens mij nog groeien, later meer!

Toch wel met verbijstering kennis genomen van het feit dat dit geweldige album niet bij de beste HONDERD!!! platen staat voor 2007.
OK als Eagles freak had ik Long Road op 1 staan, onder de MuME liefhebbers had ik gezien alle commentaren geen top 10 notering verwacht , maar toch.....
Ik begrijp de ( muzikale ) wereld niet meer.......

Wat een goedkope plaat is dit zeg. Waren de Eagles in de jaren 70 rondtrekkende hippies die veel aan het blowen waren en zich afzette tegen het grote geld, daar is NIETS meer van over!! Het zijn nu stinkendrijke mensen die aan golf doen en slechts alleen voor het geld optreden (300 euro per kaartje) en een plaat maken. De nummers zijn fultloos en inspiratieloos, een goedkope kopie van wie ze zelf ooit waren!! En het griezelige is: iedereen trapt er in!! Stelletje schapen zeg!!

Ik heb die top 10 niet eens ingevuld want ik kwam niet verder dan 3 fatsoenlijke platen uit 2007.
Maar bij die 3 zat zeker dit album van de Eagles .

Misschien zegt dat meer over jou dan over the Eagles...

zeer kort door debocht en bovendien niet waar

eagles zijn ook niet my cup of tea, maar dit slaat natuurlijk nergens op, buiten het feit dat je niets inhoudelijk zegt over de plaat zelf

Toch nog even een korte opmerking op dit geweldige album. Eén nummer vind ik toch wel op mijn zenuwen gaan werken: fast company.

Het wordt daarna absoluut weer goedgemaakt door het lekkere 'do something', maar nummer 9 vind ik buiten de boot vallen (misschien het album wel teveel gedraaid ).

Vandaar mijn 4,5. 2e cd is echt ook subliem!!! :-p

wat verschillen muzikale meningen toch heerlijk
"fast company" was het enige nummer dat naar mijn gehoor door de beugel kon. Beetje gedurfd, tenminste.

Inhoudelijk zeg ik over de plaat dat de energie ontbreekt en het futloosheid uitstraalt. Geen enkel nummer haalt het niveau van vroeger. Ze herhalen zichzelf maar doen dit niet overtuigend. Ik heb het echt geprobeert met deze plaat, want the Eagles reken in nog steeds tot één van de bands uit de jaren 70, maar daar daar heeft deze band niets meer mee te maken!!

Je merkt dat ze ouder zijn geworden, maar vakmanschap kan de band niet ontzegt worden. Het steekt allemaal heel professioneel inelkaar, maar daardoor ook een beetje zonder ziel. Het ontbreekt op dit album aan echte uitschieters. Het enige nummer wat eniszins daar bij in de buurt komt is het lange titelnummer.

Dat de band niets meer heeft te maken met de jaren 70, gelet op het feit dat ze juist hebben willen teruggrijpen naar deze periode, is puur subjectief. De tijden zijn veranderd en daar past voor velen deze muziek niet meer in. Dus luister je er anders naar. Als dit album werkelijk in de jaren 70 was verschenen had het perfect in het tijdsbeeld gepast, afgezien van het Irak thema in de titeltrack.

Inderdaad extreme verschillen.
Dit houdt de discussie levendig.
Ben juist blij dat ze geen " gedurfde " nummers op dit album hebben gezet, heerlijk vertrouwd en dat maakt hem mijn inziens juist zo erg goed.
We schuiven van jouw beoordeling ( 0.5 ) naar mij ( 5 ) en ongetwijfeld weer terug.

Absoluut mee eens, want op het genoemde nummer na vind ik het op en top een heerlijke dubbelaar. Sterker nog; het album is niet uit mijn auto te krijgen... en dat heb ik nog niet eerder bij een Eagles-album meegemaakt

Ik vind Fast Company wel meevallen. Inhoudelijk is de tekst vergelijkbaar met Life In The Fast Lane, alleen lijkt het net of je naar Prince zit te luisteren en past daarom misschien niet geheel in de albumsfeer. Toch blijft het een geestig nummer dat handelt over de consequenties van het snelle leven in de grote stad. Als ik er geen zin in heb skip ik die ook gewoon maar ik vind hem nog altjd beter dan What Do I Do With My Heart en It's Your World Now.

vandaag naar een live-video uit '73 zitten kijken van de Eagles uitvoering van How Long. Toen al op de setlist, en nagenoeg dezelfde versie als op LR, alleen missen we hier dan Randy, die in 73 nog een gedeelte van de vocalen op How Long voor zijn rekening nam. De guitaarsoli uit '73 is geïnspireerder ,maar ja, ze waren toen ook 34 jaar jonger, dus dat mag dan wel.

Nou heb ik zo" n beetje alles van de heren ( Vinyl / CD / DVD / Solowerk / Boeken ), maar een live video met How Long uit 1973 nou net niet.
Hoe kom je hieraan als ik vragen mag?
Heb je deze opgenomen van TV?
Ben nieuwsgierig.

Astu:

http://nl.youtube.com/watch?v=W79ymycplrs

http://www.eaglesonlinecentral.com/downloads/multimedialivevideo.htm

daar staan zo'n kleine 40 live video's die je allemaal kan downloaden! beginnend uit 72 tot en met de CMA show uit 2007
(twee maal How Long, uit 73 en uit 2007)
How Long uit 73 komt van een show uit nederland

Dank u, dank u Bluebird & Dopey.
Inderdaad Dopey, How Long uit 1973 klink wel wat feller & het feit dat je nu Randy zijn stem op de 2007 versie mist scheelt wel een slok op een borrel.
geweldig al die oude opnames van mijn helden, ik weet wel wat ik vanavond ga doen!!!
Nogmaals bedankt voor de tip.

Zeg dopey,hoe kan het dat er zoveel verschil zit in je manier van stemmen geven? Voor deze maar 0.5*,en voor een paar oude albums van The Eagles 5*(Desperado en One Of These Nights),dat snap ik niet, zoveel verschil.Ik snap dat je deze nieuwe plaat niet echt waardeert,maar om dan 0.5* te geven,dat mag je hier dan wel eens gaan uitleggen ,want de muziek hierop is toch dik in orde en meer dan 0.5* waard toch?

Ricardo, ik snap dat wel .

Ja Hans,Ik kan jouw 2* nog wel begrijpen maar een Eagles ''fan'' van het eerste uur die 2 oude topalbums 5* geeft en deze 0.5* dat snap ik niet ,geef dan ook 2* of 3*voor dit album,want dan ben je als user nog een beetje geloofwaardig en kunnen we je tenminste nog een beetje serieus nemen.Want de oude albums zijn volgens hem de beste ooit en dit album het slechtste ooit,tja hoe zwart/wit en kortzichtig kun je zijn dan?

Ik beschouw mijzelf als een Deep Purple fan van het eerste uur. Het album "Deep Purple in Rock" staat boven aan mijn top 10 en het liefst zou ik dat album met 10********** waarderen . Het laatste album van Deep Purple, "Rapture of the Deep", heb ik slechts 0,5* gegeven . Overigens niet van harte, laat dat helder zijn. Daarom kan ik wel begrip opbrengen voor het stemgedrag van gebruiker Dopey. Een zwaar teleurgesteld Eagels fan dus .

Tja,die fans ook altijd he . Gelukkig heb ik daar als ''doorsnee'' muziekliefhebber geen last van .met luistergroet...ricardo .

Alle lp's van The Eagles kocht ik bijna direkt toen ze uitkwamen. Inderdaad...fan van het eerste uur. Waar ik zelf niet van hou is het gelikte, het ingestudeerde. Erg veel nummers van LR vind ik "zoet" klinken. Geen gedurft gitaarloopje of zo. En kom niet met HC aan, want daar begon het allemaal mee, alleen de produktie van HC hield de kwaliteit nog omhoog. En dat vind ik het euvel van deze cd(s). De produktie. Een producer kan een cd maken en breken. En ik ga deze cd niet vergelijken met andere bands die ook een handje hebben in streven naar perfektie, want dat is flauw. Maar ja...hoeveel moet ik een dubbel cd met 20 nummers geven, als IK maar 1 nummer kan aanhoren, ook al is het geen supernummer. een 2 of 3 voor maar 1 aardig nummer op de 20, nou...nee.

en toen ik desperado en One of these night kocht waren deze lp's al direkt toendertijd bij mij al Top of the Bill. Niet omdat ik daar fan van ben/was, want ik hoor heel erg veel cds per jaar in heel veel verschillende stijlen. Acoustisch, maar ook southern rock.
Van Steve Earle tot Neil Young tot de Drive by truckers.

het lijkt mij dat jij dat probleem ieder jaar hebt.

sinds 1978