Eagles - Long Road Out of Eden (2007)

Wijze woorden van Beaster. Mooie plaat.

Het vele draaien van dit album doet de kwaliteit van het hoesje in ieder geval geen goed , blij dat ik de plaat in zijn geheel op mijn I pod heb staan voor de komende vakantie.

Tja, op den duur is alles ook wel zo'n beetje gezegd over een album wat erover gezegd kan worden. Ik begrijp best dat daarom over de toekomst van deze band of een tour gediscusieerd word, maar anderzijds weet men ook best hoe de regels hier zijn. Wat dat betreft vind ik Herman vaak nog goed relativerend en behoorlijk mild. Van De Griend verwijderd alles direct.

22 pagina's over dit album lullen is al over de top, en het houd natuurlijk ergens op.

Over de top? Dit is nog helemaal niks hoor, kijk eens bij Radiohoofd en het Koude Toilet bijvoorbeeld Maar het hangt gewoon af van het aantal fans en die hebben allemaal hun eigen zegje te ventileren. Over het album zelf is in dit geval idd alles al gezegd als je het mij vraagt. Een voortgezet discussietopic is dan dus helemaal niet zo ongepast.

Dat bedoel ik ook, ik vind het erg schappelijk dat berichten niet verwijderd worden maar in een ander topic geplaatst worden. Niet iedere moderator doet dat namelijk.

En natuurlijk is het aantal pagina's afhankelijk van het aantal fans die hun mening kunnen ventileren. De grootste fans keren echter wel steeds terug bij hun favo album, maar moet je dan steeds weer hetzelfde zeggen over het album, dacht het niet. Daarom snap ik ook wel dat ze iets anders hebben te melden over een band, en dat ze daardoor dit album een beetje als zijspoor gaan gebruiken. Vandaar dat Herman het erg goed doet en in mijn ogen het meest juiste. De mensen moeten ook niet gaan piepen, want hun berichten blijven immers in een ander topic bewaard.

Niets mis mee toch.

Helemaal mee eens. Over en sluiten.

Ik ben het er helemaal mee eens maar helaas blijkt al te vaak dat een discussie dan gewoon meteen stopt omdat mensen kennelijk niet de moeite willen nemen even naar het topic te gaan om de discussie verder te volgen of op te pakken (zoals ook nu weer blijkt).

Ik ben het in deze eens met Running On Empty én Herman eens. Ook denk ik, dat alles over dit album (en de toekomst van The Eagles) wel gezegd is.
Over bepaalde opmerkingen van Bluebird en sommige uitlatingen aangaande dit album vind ik heb ik wel mijn bedenkingen. Maar dat mag, denk ik.
Verder is voor mij de discussie over en concentreer ik me maar op dit album en beluister ik 'm op de koptelefoon en geniet!!! Het is m.i. het beste album van The Eagles. Zwanenzang of niet.

Ik dacht toch niet dat ik mij over het algemeen zo negatief heb uitgelaten over LROOE. Maar het geval Felder bagatelliseren en iets kritiekloos de hemel inprijzen lijkt me ook niet helemaal reëel. Zelfs op mijn favo bands en artiesten valt genoeg op en aan te merken. Dus een paar kanttekeningen zijn helemaal niet zo verkeerd.... ieder zn mening en daar hoeft niemand het mee eens te zijn.

Dat is ook zo, bluebird. En een 4* bevestigdt dat ook. Bovendien bedoelde ik het eigenlijk niet zo scherp. Het ging eigenlijk meer over het ingrijpen en verplaatsen van de discussie van Herman en de reakties daarop.. Maar OK, vriend zand erover, wat mij betreft. Resumerend ben ik het eigenlijk wel met je eens.

Na lange tijd heb ik deze weer eens in zijn geheel afgedraaid en moet toch zeggen dat dit `n prima cd is , niet om elke dag te draaien maar eens in de zoveel tijd zet ik hem op .
Waiting In The weeds behoort volgens mij tot 1 van de mooiste popsongs ooit .
En het gemiddelde van 3.12 is natuurlijk `n giller .
The Eagles hebben met LROOE een erg goede plaat afgeleverd.

Van de Eagles vind ik vooral de beginperiode kwalitatief hoogstaand. Op 't eind wat vlakker, maar zekers niet slecht. Dit Long Road Out of Eden zal menig Eaglefan veel plezier hebben gegeven, als dubbelaar vind ik het toch wat veel van het goede en enigszins overbodig. Veel van het materiaal ontstijgt het gemiddelde bandjesniveau niet en tekstueel is het allemaal maar wat mager over het geheel genomen.
Feit lijkt dat anno 2007 de Eagles wat overbodig zijn geworden in het muzikale landschap.
De mooiste tracks vind ik over het algemeen die waar Henley de zang voor zijn rekening neemt.
Een nummer als What do i do with my heart, is m.i. misschien wel het slechtste nummer wat ze ooit hebben gemaakt, en heeft hele nare MilliVanillistische trekjes. Dat zoetsappige komt helaas nog wel wat vaker terug. Het zijn vooral de meer uptempo rock nummers die mij meer aanspreken, of de meer uitgesponnen liedjes als het mooie Waiting in the Weeds (dat wel wat laat op gang komt) en natuurlijk Long Road Out of Eden. De samenzang is perfect en het spel van Frey is dik in orde.
Gewoon een stuk of 8 nummers minder en je zou een goed album hebben overgehouden, naar mijn gevoel dan heh.

Henley blijkt net zoals vanaf Hotel California , de meest aansprekende componist . Als leadzanger is hij sowieso mijn favoriet bij The Eagles .
Songs als Waiting In The Weeds en de titeltack beschouw ik als meesterlijk en krikken het niveau behoorlijk omhoog . Deze komen duidelijk uit de koker van Henley .

Verder is deze dubbelaar best aardig , maar ik denk als ze het tot 1 album hadden teruggebracht met de beste tracks erop , het wat evenwichtiger had geweest .
Het klinkt niet overal als een geheel namelijk . Maar de heren hadden natuurlijk door de jaren heen veel op de plank leggen .

De fans zijn hier wel mee verwend , dat is duidelijk .

Zoals eerder gememoreerd is dit album bij mij niet aan slijtage onderhevig , sterker nog, na de commentaren van Madjack & Bikkel wordt het weer de hoogste tijd de plaat weer eens te beluisteren.
En wat het commentaar van Madjack betreft: What Do I Do With My Heart vind ik zelf ook niet de sterkste track, maar de heren bezondigen zich mijn inziens toch niet aan Milli Vanilli trekjes, zullen ze blij mee zijn met deze vergelijking
Don Henley is inderdad zoals bikkel schrijft de meest aansprekende componist/zanger op dit geheel, maar dat was hij voor mij al reeds lange tijd.
Ben benieuwd of we nog wat actie mogen verwachten van deze krasse knarren.

Eigenlijk is dat het enige nummer wat mij tegenstaat en mij deed denken aan GIrl i'm gonna miss you...maar evengoed kan dat ook een herinnering zijn aan een persoonlijk trauma, dat ik ooit dat singletje heb gekocht.
De rest met de magnifieke uitzonderingen die ik benoemd heb, klinkt degelijk en het geluid is bijzonder goed.
Dus van dat "gemiddelde bandjesniveau" neem ik ruimhartig terug i.i.g.

Nou, met die laatste regel van jou ben ik ook weer gerustgesteld madjack!!,

Ben het met Bikkel eens. Het is een oude kwaal. Noem mij 1 dubbelaar die wel van begin tot eind top is. Ik ken er geen een. Deze helaas ook niet. Toch een prima album na zo'n lange tijd. Weinig nieuws onder de zon, maar gewoon een goed album. Lekker om naar te luisteren. Maar een Hotel California is het voor mij niet. Dat is echter niets om je voor te schamen.

Vandaag heb ik cd 1 van deze plaat weer eens afgespeeld, maar ik kan niet anders dan concluderen dat het zowel geluidstechnisch als qua opname technisch echt een topplaat is.

Ik mag deze liever beluisteren dan hun 'klassieke album' Hotel California.

Het begint gelijk mooi met een beetje een nummer met een wat zwoele en magische sfeer erin. Het tweede nummer rockt dan gelijk weer lekker. Waiting In The Weeds is natuurlijk 1 van de beste nummers van dit album, maar er staat eigenlijk niet echt een nummer op die hierop misstaat op deze plaat vind ik. Het klinkt erg veilig en gelikt allemaal, maar een goed plaatje vind ik het wel.

Lekker plaatje die ik eigenlijk minder beluister dan hij verdient.

Ik heb hem van de week ook nog eens gedraaid en ben het helemaal met bovenstaande eens dat dit een beter album is dan Hotel California .
Beste nummer is inderdaad Waiting In THe Weeds gevolgd door het titel nummer .
De ballads die erop staan is voer voor de vrouwtjes .

Niet mee eens. Enkele nummers van deze plaat zijn uitstekend maar de plaat mist de gitaar van Don Felder. Het is allemaal te zoetjes. Het is geen slechte plaat maar wat mij betreft wel veel te gladjes.

De uitstekende geluidskwaliteit valt op LROOE meteen op , vergelijk het maar eens met de kwaliteit van HC .

De geluidskwaliteit van de aller aller laatste CD van BZN is ook uitstekend. Dit zegt niets over de kwaliteit van de nummers.

We hebben het over 1976 t.o.v. 2007.

De songs op dit album spreken mij ook meer aan dan die op Hotel. Op hotel staan maar 2 nummers die mij goed bevallen, en op deze zijn dat minstens een stuk of 6,7,8.

Voor de Hotel California nummers blijft het live album Hell Freezes Over verreweg mijn voorkeur houden.

Komt ook bij dat in de tijd dat Hotel California uitkwam er een stuk minder concurentie was en het een stuk origineler was toen, maar dat is natuurlijk al lang achterhaald vandaag de dag. Ik blijf erbij dat creatief gezien deze beslist niet minder is in de songs dan Hotel California. Dat album is door 1 enkel nummer slechts legendarisch geworden, en op nog een nummer na gewoon gezapige ouwe zompen muziek.

Ik vind dit gewoon opwekter en een stuk frisser klinken.

Weet ik niet want ik luister niet naar BZN .
Ricardo legt het hierboven even in zijn geheel uit dat spaart mij weer een boel typewerk.

Ik snap best dat bij Hotel California sentimenten voor de 'oudere' users onder ons een rol kunnen spelen, maar als je nou eerlijk bent en de titeltrack van dat album af zou halen, dan blijft er op The Last Resort na niet veel soeps meer over vind ik. En zeker niet iets dat beter is dan de beste 7 a 8 nummers van dit album.

Waiting In The Weeds en Long Road Out Of Eden vind ik beslist niet minder dan Hotel California en The Last Resort, misschien zelfs wel beter, alleen omdat er in de tussenliggende jaren nog zoveel meer verschillende soorten muziek gemaakt is, klinkt het niet zo origineel misschien en valt het minder op, maar ik heb deze en Hotel net nog ff beluisterd, maar vind deze echt wel iets beter.

Of beter gezegd, hier staan meer pakkende nummers op die meer blijven hangen t.o.v Hotel California.

Van HC vind ik alleen Pretty Maids All in a Row wat minder maar niet echt slecht of zo. De rest van de nummers staan voor mij allemaal als een huis. Je doet deze plaat te kort als je alleen het titelnummer kunt waarderen maar dat is slechts mijn mening.

Haal je van LROOE de nummers Busy Being fabulous, Waiting In The Weeds en Long Road Out Of Eden er af dan is het restant zeer magertjes.

Artistiek gezien vind ik HC van een veel hoger niveau. De band moest op dat moment in 1975-1976 een superplaat afleveren die het succes van One Of These Nights zou overtreffen. Lees de verhalen hierover. LROOE is bij wijze van spreken gemaakt vanuit een luie stoel in een riante financiele positie. Men had jaren de tijd en kon eindeloos experimenteren.

Het blijft een kwestie van smaak. HC vind ik in zijn geheel tijdloos. LROOE is zeker geen slechte plaat (zie mijn stem) maar ik vind hem gewoon te gemakkelijk gemaakt en veel minder spannend.

Het verschil met HC is dat The Eagles in al die jaren dat ze alleen tourde ( na 1994) niet continue met elkaar in de studio hoefden door te brengen . Ze konden het geleidelijk aan doen en ik denk dat Henley en Frey al aardig wat hadden liggen aan songs . Wel of niet bestemt voor een mogelijke soloplaat , of in de verte geschikt voor The Eagles .
Het maken van Hotel California was een veldslag . De band tourde er lustig op los en ging na een gig weer de studio in om aan het album te werken . De sfeer werd steeds grimmiger omdat Frey en Henley nooit tevreden genoeg waren . Meisner , Felder en Walsh schenen er moedeloos van te worden . Neem daarbij de overtollige drugs en drank inname , nee , geen prettige tijd . HC is compacter , deze bevat een verzameling songs die veel minder als een eenheid klinkt . Neemt niet weg dat het album absoluut zijn momenten heeft .

Berichten over diverse concerten verplaatst naar Eagles

Deze ben ik nu nog ff aan het beluisteren, maar wat een heerlijk luchtige plaat eigenlijk. Ik draai hem eigenlijk te weinig af, omdat ik vaak denk van mwoa Eagles, nope nu geen zin in, te cliche en te voorspelbaar. Dat is het eigenlijk ook wel, maar nu ik cd 1 weer ff hoor ben ik toch blij dattikum osjineel in huis heb.

Heb de nieuwste van Knopfler in huis en wilde de vergelijking eens maken, maar is gewoon te veel verschil, totaal niet met elkaar vergelijkbaar. Vind de nieuwste van Knopfler wel een stuk authentieker klinken, en daardoor een meer sfeervol album geworden, waardoor ik die vaker zou gaan opzetten.

Is voor mij ondertussen ook alweer een lange tijd terug dat ik dit album beluisterd heb, de kwalificaties cliche en voorspelbaar zijn wat mij betreft niet van toepassing op deze heren , maar vooruit meningen/smaken verschillen.
Wat mij altijd opvalt is dat de plaat werkelijk loepzuiver is opgenomen, een genot voor het oor derhalve.